Masukประตูคอนโดหรูปิดลง ร่างบางอวบอิ่มในชุดเดรสสั้นสีขาวก็โอบเอวสอบแล้วรั้งเข้าหาตัว มือเรียวสอดเข้าไปใต้เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวของแฟนหนุ่ม แล้วลูบไล้แผ่นหลังแกร่งขึ้นลงเบา ๆ
"ไหนใครบอกหิวเอ่ย" ภาคิณก็ใช้สองมือตะปบสะโพกงอนงามอย่างแรง แล้วออกแรงเคล้นคลึงด้วยความพอใจ
"ใครบอกว่าน้ำหวานหิวข้าวคะ น้ำหวานหิวพี่คิณต่างหาก คิดถึงแทบจะบ้าอยู่แล้ว วันนี้ก็ช่วยจัดหนักให้น้ำหวานด้วยนะคะ เราไม่ได้เจอกันตั้งหนึ่งสัปดาห์แล้วนะ"
ภาคิณอุ้มร่างบางไปที่เตียง พอวางเธอลงก็รูดชุดเดรสสุดเซ็กซี่ออกอย่างรวดเร็ว เขาแยกขาเรียวออกกว้าง มือแกร่งก็ลูบไล้ไปที่หน้าอกของแฟนสาวที่พอดีมือ แล้วค่อย ๆ เลื่อนมือลงไปใต้สะดือทันที
"ตรงนี้ของหนูเปียกไปหมดแล้วนี่ ขนาดลูบผ่านกางเกงในยังเปียกแฉะขนาดนี้ ถ้าถอดออกจะขนาดไหน" มือแกร่งลูบไล้ขึ้นลงไปมา สลับกับสะกิดตรงจุดกระสันที่อ่อนไหวต่อการสัมผัสได้ง่าย
"น้ำหวานทนไม่ไหวแล้วค่ะ รีบถอดกางเกงน้ำหวานออก กางขาออกกว้าง ๆ แล้วกระแทกเข้ามาให้มิดเลยนะคะ"
น้ำหวานที่ทนความปรารถนาไม่ไหวก็ร่อนสะโพกขึ้นลงเพื่อเร่งให้ชายหนุ่มเผด็จศึกเธอโดยเร็ว
"นี่หนูคงจะอดอยากมากสินะ ถึงได้ขอร้องคร่ำครวญพี่ขนาดนี้เนี่ย"
"ได้โปรดเถอะค่ะ น้ำหวานอยากได้ของพี่คิณใจจะขาดอยู่แล้ว"
ภาคิณดึงกางเกงชั้นในตัวจิ๋วออกทันที หญิงสาวแยกขาเรียวเองอัตโนมัติ เขาจึงยิ้มกริ่มด้วยความพอใจ
"อยากได้หนัก ๆ เดี๋ยวจัดให้" ภาคิณฉีกถุงยางอนามัยออก แล้วกระแทกแก่นกายทีเดียวจนมิด หญิงสาวถึงกับกระตุก เรียวขาโอบรัดรอบเอวสอบแน่น
"อ๊า...สุดยอดเลย สมกับที่รอคอยมาหนึ่งสัปดาห์ ของพี่มันกระตุกอยู่ในตัวหนูใหญ่เลย อา…แค่ใส่เข้ามาก็จะเสร็จแล้วค่ะ อย่าเพิ่งขยับนะคะ ไม่งั้นน้ำหวานคงเสร็จไปก่อนแน่"
ภาคิณไม่ได้ทำตามที่หญิงสาวบอก แต่เอวแกร่งก็เริ่มขยับสะโพกถี่รัวทันที
"อ๊ะ! เสร็จแล้วค่ะ จะเสร็จแล้ว" แขนเรียวโอบรัดรอบแผ่นหลังแกร่งพลางส่งเสียงครวญครางออกมาไม่หยุด ร่างสูงก็กระแทกถี่รัวใส่หญิงสาวไม่ยั้ง เธอสูดปากคร่ำครวญจนถึงสวรรค์ไปไม่รู้กี่รอบ
"เป็นไง บอกให้พี่จัดหนักแล้วสาแก่ใจไหมล่ะ แต่เดี๋ยวก่อนนะ นี่แค่เริ่มเท่านั้น"
ภาคิณพลิกร่างบางให้นอนคว่ำหน้า
"สาแก่ใจหรือยังล่ะ ถ้ายังไม่พอก็ร่อนสะโพกเองเลยสิ" น้ำหวานยกสะโพกขึ้นจนโก่ง แล้วจับแก่นกายของชายหนุ่มถูไถตรงร่องสวรรค์ที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำรักมากมาย
"เสร็จแค่นี้ยังไม่พอค่ะ พี่คิณต้องเอาน้ำหวานจนกว่าจะหมดแรงนะคะ" พอจับแก่นกายให้ตรงกับร่องสวาทที่ชุ่มฉ่ำแล้ว น้ำหวานก็ขยับสะโพกแล้วควบคุมการเคลื่อนไหวด้วยตัวเองทันที
"อืม…ดีเหลือเกินค่ะ ของพี่คิณมันใหญ่มาก ๆ กระแทกเข้าออกแต่ละทีทำเอาน้ำหวานแทบจะเสร็จทุกครั้งเลย"
"ถ้าชอบก็กระเด้าสะโพกเข้ามาให้มิดสิ แล้วก็กระแทกแรง ๆ อา...แบบนั้นแหละ" หญิงสาวเร่งขยับสะโพกแรงขึ้น ๆ พร้อมกับเสียงครวญครางของทั้งสองที่ดังก้องไปทั่วห้องนอนหรูบนคอนโดสูงระฟ้า
ภาคิณเริ่มกระแทกสวนกับจังหวะที่แฟนสาวเคลื่อนไหว ภาคิณหยุดสะโพกแล้วเอนตัวนอนลงเพื่อให้แฟนสาวเป็นผู้คุมบังเหียนต่อ
"หันหน้ามาทางนี้สิ" น้ำหวานหมุนตัวโดยไม่ได้ดึงแก่นกายออกจากตัว แล้วก็ลูบไล้อกแกร่งที่มีมัดกล้ามสวยงามด้วยความหลงใหล น้ำหวานโน้มตัวลงแล้วใช้ลิ้นตวัดเลียไปที่หน้าอกแกร่งของชายหนุ่ม
สะโพกกลมกลึงก็กระแทกสะโพกขึ้นลงไม่หยุดหย่อน ภาคิณรั้งสะโพกไว้แล้วกระแทกแก่นกายขึ้นเร่งจังหวะโดยเร็ว ทั้งสองร่างที่เปลือยเปล่ากำลังผลัดกันรุกและรับชนิดไม่ให้น้อยหน้ากัน ถุงยางป้องกันทิ้งเกลื่อนไปทั่วเตียง แต่ทว่าคืนสวาทของทั้งสองคนนั้นยังคงอีกยาวนานนักกว่าจะสิ้นสุดลง
ปรายฟ้าก็เอาผ้าห่มมาปูนอนที่ห้องเก็บอุปกรณ์เหมือนเช่นทุกวัน คืนนี้คำขอของเธอก็เป็นผล เพราะไม่มีชายหนุ่มมาเรียกให้ไปที่บ้านหลังใหญ่ เธอรู้สึกโล่งใจแต่ก็ต้องเตรียมใจไว้ตลอดเวลา ถึงแม้ว่าวันนี้จะไม่ได้ถูกเรียก แต่วันต่อไปก็อาจจะโดนเรียกตัวไปก็ได้
เธอก็ได้แต่นอนคิดว่าความสัมพันธ์แบบนี้มันจะจบลงตอนไหน ชายที่เธอชื่นชอบคอยเฝ้ามองผ่านหน้าจอโทรทัศน์มาตลอด คนที่เธออยากจะเอ่ยปากชื่นชมในผลงานที่เธอติดตามมาตลอด
แต่ตอนนี้แม้แต่จะดูเขาผ่านทางหน้าในฐานะแฟนคลับคนหนึ่งก็ยังไม่กล้า เพราะเธอไม่อยากได้ยินคำว่าเกลียดจากคนที่เธอใฝ่ฝันอยากจะเจอมาตลอด คนที่เธออยากจะติดตามผลงานตลอดไป
พอได้ยินคำว่า 'ขยะแขยง' ออกจากปากของเขา หัวใจของเธอก็เจ็บปวดเหลือเกิน แม้ว่าเขาจะไม่ให้เธอติดตามผลงานของเขาอีก เธอก็จะทำตามที่เขาต้องการทุกอย่าง ถ้ามันจะทำให้เขาเกลียดเธอน้อยลงสักนิดก็ยังดี
ปรายฟ้านอนคิดและหลับไปทั้งน้ำตา ถึงแม้ทุกอย่างจะไม่ได้เป็นไปตามที่เธอหวัง แม้ว่าตัวเธอจะต้องทรมาน แต่เธอก็จะยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้นทุกอย่าง เธอมาที่นี่ก็เพียงหวังแค่ให้คนข้างหลังได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข แม้ว่าตัวเธอจะต้องทุกข์ทรมานก็ตาม
คอมเม้นท์ + กดเลิฟ = กำลังใจค่ะ
"คุณแม่ครับ เดี๋ยวผมออกไปรับเพื่อนก่อนนะครับ ตอนนี้เพื่อนเพชรกำลังนั่งบีทีเอสแล้วล่ะครับ ถ้าเพชรออกไปรับคงจะพอดี" เพชรกล้าในวัยสิบแปดปีก็เดินเข้าไปหามารดาในครัวที่กำลังเตรียมอาหารเช้าอยู่"แล้วเพื่อน ๆ ทานข้าวมากันหรือยังล่ะลูก ถ้ายังแม่จะได้บอกให้ป้าแจ่มจัดโต๊ะอาหารไว้ให้ด้วย""ไม่ต้องครับคุณแม่ เพื่อนเพชรทานมาแล้วครับ ผมรบกวนคุณแม่หาของว่างไว้ให้หน่อยนะครับ""เพิ่งได้ใบขับขี่มา อย่าขับรถซิ่งนักนะลูก เคารพกฎจราจรด้วยนะครับ""ครับคุณแม่...รับทราบครับผม" เพชรกล้าโน้มตัวลงไปหอมแก้มของมารดาจากทางด้านหลัง ซึ่งตอนนี้ก็สูงพอ ๆ กับบิดาของเขาแล้ว แถมยังมีโอกาสที่จะสูงเพิ่มขึ้นอีกด้วย"โตจนสูงกว่าแม่ไปไกลแล้วยังหอมแม่อยู่อีกหรือครับ" ปรายฟ้าพูดยิ้ม ๆ พลางทำอาหารไปเรื่อย ๆ และแซวลูกชายไปด้วย"แล้วเพชรจะแสดงความรักต่อคุณแม่แบบนี้ไม่ได้หรือครับ คุณแม่พูดแบบนี้เพชรเสียใจแย่เลยนะครับ""ไม่ใช่แบบนั้นลูก แม่ดีใจนะครับ ที่เพชรรักแม่ แต่ถ้าเพชรมีแฟนแล้ว เพชรคงจะไม่หอมแม่แต่คงจะไปหอมแฟนแทนแล้วล่ะมั้ง เห็นมีข่าวซุบซิบกับคนในวงการก็มีแต่ดารานางแบบวัยรุ่นสวย ๆ ทั้งนั้นเลยนี่ แล้วลูกได้คบกับใครบ้างหรือยังล่
"เพชรกล้า เสร็จหรือยังครับลูก""เสร็จแล้วครับคุณแม่""เร็วครับลูก เราต้องไปให้ถึงก่อนเวลานะครับ""เสร็จแล้วครับคุณแม่ ไปได้เลยครับ" เพชรกล้ารีบวิ่งลงบันไดอย่างรวดเร็ว แล้วตรงไปยังรถที่จอดอยู่หน้าประตูบ้าน"อ้าว คุณพ่อไปด้วยหรือครับ""งานถ่ายแบบครั้งแรกของลูกชาย จะไม่ให้พ่อไปดูได้ยังไงล่ะลูก""ก็คุณพ่องานยุ่งตลอดนี่ครับ เพชรก็เลยแปลกใจ ยังไงก็ขอบคุณนะครับ""แล้วคิดยังไงถึงได้ตกลงรับงานล่ะลูก คงไม่ได้ฝืนอยู่หรอกใช่ไหม""ไม่ครับคุณพ่อ เพชรอยากลองทำดูบ้างน่ะครับ ไม่ใช่ชอบหรือว่าไม่ชอบ แต่เพชรแค่อยากลองทำอะไรใหม่ ๆ ดูน่ะครับ เพราะสิ่งที่เรายังไม่เคยทำมันน่าตื่นเต้นดี ถ้าเกิดว่าผมทำแล้วไม่ชอบขึ้นมา ผมจะไม่ทำต่อได้หรือเปล่าครับ""อยากทำอะไรก็ทำเถอะลูก พ่อแม่สนับสนุนเต็มที่อยู่แล้ว แต่จำไว้นะเพชรกล้า ลูกต้องทำทุกอย่างด้วยความตั้งใจและให้เต็มที่นะครับ ทำให้สุดความสามารถ แล้วอย่าลืมเปิดใจรับสิ่งใหม่ ๆ ห้ามเป็นน้ำเต็มแก้ว จงเรียนรู้ทุกอย่างอย่างเต็มที่ ต้องอ่อนน้อมถ่อมตน ยกมือไหว้ผู้ที่สูงวัยกว่าและพูดจามีหางเสียงด้วยนะลูก""เข้าใจแล้วครับคุณแม่"เมื่อภาคิณเลี้ยวรถเข้าสตูดิโอที่เพชรกล้าต้องถ่ายแ
…สี่ปีผ่านไป…เสียงแหลมเล็กของเด็กสาวตัวน้อยกำลังร้องเรียกชื่อเพชรกล้าดังไปทั่วบริเวณโถงใหญ่ในคฤหาสน์หรู ตัวเล็กป้อมวิ่งไล่พี่ชายที่ถือไอแพดไปพลางเล่นเกมไปอย่างสบายอารมณ์ ส่วนพี่เลี้ยงของพลอยรินก็ได้แต่มองตามและคอยดูเด็กสาวตัวน้อยอยู่ห่าง ๆ ที่กำลังวิ่งไล่ตามพี่ชายไปทุกที่ด้วยความเป็นห่วง"พี่เพชรขา น้องพลอยอยากเล่นด้วย""ไม่ได้ครับ ก็น้องพลอยยังไม่ได้ดื่มนมเลย ถ้าไม่ดื่มนมก่อน พี่ก็ไม่ให้เล่นนะครับ" เพชรกล้าในวัยสิบปีก็หยุดเดิน แล้วหย่อนกายลงบนโซฟานุ่มให้ห้องรับแขกขนาดใหญ่ พลางมองดูน้องสาวตัวเล็กที่วิ่งเข้ามาเกาะขาของเขา"น้องพลอยไม่ชอบดื่มนมนี่คะ" พลอยรินในวัยสี่ปีก็ทำหน้าหงอยทันทีเมื่อถูกพี่ชายบังคับให้ดื่มนมที่ตัวเองไม่ชอบ"ถ้าน้องพลอยไม่ดื่ม พี่ก็ไม่ให้เล่นนะครับ""น้องพลอยทานข้าวเช้าแล้ว ยังต้องดื่มนมอีกหราคะพี่เพชร""ครับ…เป็นเด็กก็ต้องดื่มนมทุกวัน ถ้าน้องพลอยไม่ดื่ม แล้วเมื่อไหร่น้องพลอยจะตัวสูงล่ะครับ"เด็กสาวตัวน้อยทำสีหน้าคิดหนักเล็กน้อย เพราะตัวเองไม่ชอบดื่มนมเลย แต่ก็มักจะโดนมารดาบังคับให้ดื่มทั้งตอนเช้าและก่อนนอนทุกวัน"ก็น้องพลอยไม่ชอบดื่มนี่คะพี่เพชร มันไม่อร่อย""ไม่ไ
"ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้นนะหนู พี่จะนั่งจับมืออยู่ข้างหนูตลอดเอง พยายามอีกหน่อยนะคะ"ภาคิณสงสารภรรยาจับใจเพราะเขาก็เพิ่งเคยเห็นและได้สัมผัสกับการคลอดลูกเป็นครั้งแรก พอได้เห็นภรรยาที่ทำสีหน้าทรมาน เขาก็แทบขาดใจจนอยากจะรับความเจ็บปวดนั้นไว้แทนเหลือเกินที่ผ่านมาภรรยาของเขาต้องลำบากมากขนาดไหน ที่ต้องคลอดลูกออกมาท่ามกลางความโดดเดี่ยว ต้องเจ็บปวดและทรมานแต่ก็ไม่มีกำลังใจจากคนรอบข้างเลย ต้องทำและรับผิดชอบทุกอย่างด้วยตัวคนเดียวมาตลอด แค่คิดเขาก็โมโหตัวเองนัก ที่ทำให้ภรรยาต้องลำบากไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง"ดีมากค่ะคุณแม่ ตอนนี้หัวเด็กใกล้จะออกมาแล้วนะคะ พยายามออกแรงเบ่งอีกนิด ใกล้จะได้แล้วค่ะหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเบ่งให้เต็มแรงเลยนะคะ"วินาทีที่ปรายฟ้าได้ยินเสียงเด็กร้อง น้ำตาแห่งความสุขก็ออกมาด้วยความดีใจ ภาคิณมือไม้สั่นขณะที่ได้ยินเสียงลูกสาวร้อง พยาบาลกับหมอก็ช่วยทำคลอดเด็กออกมาได้สำเร็จ ภาคิณจูบไปที่หน้าผากของภรรยาด้วยความรักใคร่ เพราะได้เวลาที่เขาจะต้องออกไปจากห้องนี้แล้ว"หนูทำได้ดีมากค่ะ พักผ่อนก่อนนะคะ เดี๋ยวพี่จะไปรออยู่ที่ห้องพักฟื้นนะ"ปรายฟ้าไม่มีแรงแม้แต่จะพูด จึงทำได้แค่พยักหน้าเบา ๆ ว่าร
"ขอแสดงความยินดีกับคุณพ่อคุณแม่ด้วยนะครับ ผลตรวจออกมาแล้วพวกคุณได้ลูกสาว""พี่คิณคะ เราได้ลูกสาวค่ะ" ภาคิณรีบสวมกอดภรรยาด้วยความดีใจ ก่อนที่เพชรกล้าจะรีบวิ่งไปกอดขาของพาคิณด้วย"ป๊ะป๋าคับ ตอนนี้น้องของเพชรอยู่ในตัวของหม่ามี๊หราคับ""ใช่ครับลูก เพราะฉะนั้นเพชรกล้าก็อย่าซนกับหม่ามี๊นะครับ เพราะหม่ามี๊ต้องอุ้มท้องน้องของเพชรกล้านะ""น้องอยู่ตรงนี่หราคับ" นิ้วป้อมชี้ไปยังหน้าท้องที่นูนของมารดา พลาวเอาหูไปแนบกับครรภ์ของปรายฟ้าเบา ๆ"ใช่ครับลูก เพชรกล้าก็เคยอยู่ในนี้ของมี๊นะครับ""เพชรจะได้เห็นน้องตอนไหนคับ เพชรอยากเห็นแล้ว""อีกสี่เดือนเองครับลูก รอไหวหรือเปล่า""ไหวครับ เพชรจะน้องรอทุกวันเลย""ดีมากครับ งั้นเราไปที่รถกันเถอะ หนูเดินไหวไหมคะ แล้วจะไปที่สุสานปู่ไหวหรือเปล่า""ปรายอยากไปค่ะ วันนี้เป็นวันครบรอบที่เราจดทะเบียนสมรสกันนะคะ พี่คิณบอกจะตามใจปรายทุกอย่าง งั้นปรายอยากไปไหว้สุสานของคุณปู่ค่ะ เดี๋ยวอีกหน่อยถ้าปรายท้องโตขึ้นกว่านี้ก็ไปไหนได้ไม่ไกลแล้วน่ะสิคะ""พี่พาไปได้ทุกที่ค่ะ แต่พี่แค่กลัวหนูจะเหนื่อย""ไม่เหนื่อยค่ะพี่คิณ ถ้าปรายไม่ไหวก็จะบอกนะคะ" ภาคิณขับรถพาภรรยาและลูกชายออกจากโ
หนึ่งเดือนผ่านไป ว่าที่คุณพ่อลูกสองก็ดูจะเห่อภรรยาเป็นพิเศษ เพราะตอนที่ท้องเพชรกล้า เขาไม่เคยได้ทำหน้าที่ของบิดาที่ดีเลย จึงทำให้เขากังวลว่าจะดูแลภรรยาแบบไหนดี เขาจะต้องทำยังไงบ้าง แล้วจะดูแลภรรยาได้หรือเปล่าตอนนี้ทั้งเขาและภรรยาได้ไปอยู่ที่บ้านใหม่แล้วถาวรแล้ว แต่ช่วงนี้เขาโดนมารดาบังคับให้มาร่วมรับประทานอาหารเช้าที่บ้านของบิดาก่อนทุกวัน เพราะอยากจะเจอเพชรกล้าหลานรัก ซึ่งเขาก็ขัดคำขอของมารดาไม่ได้"พี่คิณ…ทำไมช่วงนี้ถึงทานมะม่วงเปรี้ยวหลังอาหารบ่อยจังล่ะคะ" พะพิมแปลกใจพี่ชายและสังเกตเห็นถึงความผิดปกติมาหลายวันแล้ว โดยเฉพาะช่วงนี้ พี่ชายมักจะชอบสั่งให้แม่บ้านหามะม่วงน้ำปลาหวาน หรือผลไม้ที่มีรสเปรี้ยวจัดมาให้หลังอาหารเช้าตลอด"แปลกหรือ? ไม่รู้สิ…จู่ ๆ พี่ก็อยากกินน่ะ คงไม่แปลกหรอกมั้ง""แปลกสิคะ ปรายบอกให้ไปหาหมอก็ไม่ไป กลางคืนก็ชอบอ้วกบ่อยด้วยค่ะ บางคืนก็อ้วกจนทรมาน เห็นแล้วปรายทรมานแทนเลยค่ะ""เดี๋ยวนะหนูปราย ตาคิณอ้วกด้วยหรือลูก""ใช่ค่ะคุณแม่ โดยเฉพาะกลางคืนจะอ้วกบ่อยมาก""ป๊ะป๋าอ้วกทุกคืนเลย อุแหวะ! อุแหวะ! แล้วหม่ามี๊ก็ลูบหลังให้ป๊ะป๋าทุกคืนเลยด้วยคับ""ตอนอยู่ที่บริษัทก็อ้วกนะค







