เพื่อเธอ (ลูก) คนเดียวเท่านั้น

เพื่อเธอ (ลูก) คนเดียวเท่านั้น

last updateÚltima actualización : 2026-01-31
Idioma: Thai
goodnovel16goodnovel
No hay suficientes calificaciones
147Capítulos
2.4Kvistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

อยู่ด้วยกันโดยไร้ซึ่งความรักเพราะความต้องการของผู้ใหญ่ แต่เขาก็มีเจ้าของหัวใจอยู่แล้ว เมื่อเธอพลาด ”ตั้งครรภ์” กับคนไร้หัวใจ เธอก็ต้องเดินออกไปจากตรงนั้น พร้อมกับหนึ่งชีวิตน้อย ๆ ที่เป็นสายเลือดเขา

Ver más

Capítulo 1

EP 1 ไม่ยินดีต้อนรับ 1/1

“차설아, 우리 이혼해.”

등 뒤에서 성도윤의 목소리가 울려 퍼졌을 때 차설아는 스테이크를 굽고 있었다.

지글거리는 뜨거운 기름이 얼굴에 튀었지만, 아무런 고통이 느껴지지 않았다.

“우리는 명의상 부부일 뿐 정은 없잖아. 이제 4년이란 시간도 채웠으니, 이쯤에서 끝내자.”

얼음장처럼 차가운 남자의 목소리는 왠지 모르게 소외감이 느껴졌다.

차설아는 입술을 꼭 깨물었다.

‘드디어 이날이 왔군.’

4년 전 차씨 집안이 파산당하면서 그녀의 부모님은 부담감에 못 이겨 아파트에서 뛰어내렸고, 결국 차설아는 홀로 모든 뒤처리를 감당하게 되었다.

차설아의 할아버지와 성도윤의 할아버지는 함께 전쟁을 치른 전우였고, 차설아의 할아버지가 전쟁터에서 성도윤의 할아버지를 구해준 적이 있었다.

차설아의 할아버지가 세상을 떠나기 전까지 계속 눈에 밟히던 사람이 바로 어린 손녀딸이기에 성도윤의 할아버지한테 잘 좀 챙겨달라고 신신당부했다.

그래서 이런 유명무실한 혼인을 치르게 된 것이다.

다만 어느 순간부터 그녀는 결혼 생활을 이어가면서 넘지 말아야 할 선을 넘어버렸고, 성도윤한테 푹 빠졌다.

그녀는 시간이 지날수록 ‘아내’라는 역할만 충실히 이행한다면 언젠간 그의 마음을 얻을 거로 믿었다.

하지만 이혼이 그녀를 기다리고 있을 줄이야!

“너한테 보상으로 800억이랑 동탄구 아파트 펜트하우스를 줄게. 이건 이혼 신고서야. 별다른 문제 없다면 사인해.”

성도윤은 무표정한 얼굴로 차설아에게 서류 더미를 건넸다. 대수롭지 않은 그의 태도는 마치 이혼마저 하나의 사업처럼 여기는 것 같았다.

차설아는 서류를 건네받아 일련의 숫자를 내려다보았다.

4년에 800억이라...

성씨 집안은 역시나 씀씀이가 달랐다.

“꼭 해야겠어?”

차설아는 서류를 내려놓고 눈앞의 남자를 올려다보았다.

그녀가 4년 동안 사랑한 남자는 조각 같은 외모에 훤칠한 몸매를 가졌는데, 매사에 진지하고 끊고 맺음이 분명했다. 그는 마치 전설 속에 등장하는 인물처럼 닿을 수 없는 그런 존재이다.

“응.”

성도윤의 싸늘한 음성에는 일말의 망설임도 없었다.

비록 심장이 욱신거렸지만, 그녀는 우물쭈물하는 사람이 아니었다.

이미 절망적인 상황까지 이른 이상 피눈물을 흘린다고 해도 포기하는 게 맞았다.

결혼 생활을 4년 동안 이어가면서 800억을 받았으니 어쨌거나 밑지지는 않았으니까.

“알았어, 이혼해.”

그녀는 볼펜을 쥐고 신고서에 자기 이름을 거침없이 써 내려갔다.

성도윤은 살짝 의외였다.

기억 속의 그녀는 나약하고 우유부단하며 생존력이 전혀 없는 강아지처럼 느껴졌는데, 지금은 여장부가 따로 없었다.

하지만 괜히 못마땅한 기분이 드는 건 왜일까?

“신고일은 나중에 알려줄게. 최대한 오늘 밤에 집에서 나가줬으면 좋겠어.”

성도윤은 불쾌한 감정을 애써 외면한 채 무심하게 말하고는 뒤돌아서 별장을 나섰다.

물론 차설아와 협의해서 이혼하는 게 아니라 통보에 가까웠다.

그날 밤 평소에도 차설아에게 쌀쌀맞게 구는 도우미가 두 사람이 이혼한다는 소리를 듣자 더욱 기고만장해졌다.

이내 차설아의 짐을 별장 밖으로 내동댕이치면서 말했다.

“성씨 집안에서 4년 동안이나 기생하더니 드디어 쫓겨났네요? 쌤통이에요.”

찬 바람이 쌩쌩 부는 저녁, 땅바닥에 쪼그리고 앉아 널브러진 옷을 주워 담는 차설아의 모습은 초라하기 그지없었다.

이때, 등 뒤로 자동차 경적이 들리더니 늘씬한 여자가 차에서 내렸다.

“채원 양, 오셨어요? 먼 길 오느라 고생이 많으셨죠?”

아까 차설아를 향해 고래고래 외치던 도우미가 잽싸게 꼬리를 내리고 다가가 임채원의 캐리어를 건네받았다.

임채원은 턱을 치켜들고 도우미를 쳐다보지도 않고 말했다.

“조심해요, 이거 비싼 거라고요. 혹시라도 망가뜨리면 어떻게 배상하려고 그래요?”

옆에 있던 차설아는 멈칫하더니 어찌 된 영문인지 단번에 눈치챘다.
Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos
Sin comentarios
147 Capítulos
EP 1 ไม่ยินดีต้อนรับ 1/1
"ขอบคุณมากนะคะ ที่ดูแลหนูมาตลอดสิบแปดปี หนูจะต้องรักษาสถานที่แห่งนี้ไว้ให้ได้ค่ะเพราะมันคือบ้านของหนูเหมือนกัน ครูไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ ทุกอย่างจะต้องเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลงแน่นอนค่ะ""ปรายก็ต้องดูแลตัวเองให้ดีนะลูก ถ้าไม่ไหวก็อย่าฝืนนะ ครูกลัวเหลือเกินว่าหนูจะลำบาก ครู...""อย่าคิดมากนะคะครู หนูจะไม่ทำให้ทุกคนต้องลำบากแน่นอนเพราะยังมีน้อง ๆ ของหนูที่อยู่ที่นี่อีกหลายชีวิต ตอนนี้หนูโตแล้ว ต่อไปหนูจะเลี้ยงดูทุกคนเองนะคะ""ถ้าสถานที่แห่งนี้จะปิดตัวลงก็ไม่เป็นไร เราก็ไปหาบ้านเช่าถูก ๆ อยู่ไปก่อนก็ได้ ถ้ามันลำบากจนทนไม่ไหวก็กลับมาหาครูที่นี่นะลูก เพราะน้อง ๆ ทุกคนก็ไม่อยากเห็นปรายต้องลำบากหรอกนะ""ขอบคุณมากนะคะครู แต่ไม่ต้องเป็นห่วงหนูนะคะ หนูต้องไปแล้วล่ะค่ะ เดี๋ยวจะเลยเวลานัดหมาย ไว้หนูจะแวะมาหาบ่อย ๆ นะคะ"ปรายฟ้าลากกระเป๋าเดินทางแล้วขึ้นรถโดยสารประจำทาง เพื่อไปยังจุดหมายตามกระดาษแผ่นสีขาวที่มีคนเขียนไว้ให้สถานที่นัดหมายคือร้านอาหารหรูแห่งหนึ่ง เธอจึงลากกระเป๋าเดินเข้าไปในสถานที่แห่งนั้น แล้วเจอชายหนุ่มต่างวัยสองคนกำลังนั่งคุยกันอยู่มุมหนึ่งของร้านที่ค่อนข้างมีความเป็นส่วนตัว"หนูปรายม
Leer más
EP 1 | ไม่ยินดีต้อนรับ 1/2
หลังจากที่พูดคุยกันเสร็จแล้ว ปรายฟ้าก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำ ภาคิณจึงเปิดบทสนทนาอีกครั้ง"พูดตรง ๆ เลยแล้วกันนะครับ ปู่จะให้เด็กนั่นมาเฝ้าจับตาผมอย่างนั้นใช่ไหมครับ""ทำไมแกถึงคิดอะไรแบบนั้น""แล้วเด็กนั่นจะออกไปจากชีวิตผมได้เมื่อไหร่ล่ะครับ หรือจนกว่าผมจะเลิกเป็นดาราอย่างนั้นหรือไง""อะไรกัน นี่แกไม่คิดจะแต่งงานกับเด็กคนนี้จริง ๆ งั้นหรือ ยังไม่ทันได้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันเลย นี่แกคิดไปถึงเรื่องที่จะเลิกกันแล้วหรือไง""อ้าว…มันก็แน่นอนอยู่แล้วไม่ใช่หรือไงครับ แล้วทำไมผมจะต้องไปแต่งงานกับเด็กคนนั้นด้วยละ""ผู้หญิงดี ๆ แบบนี้หาไม่ได้ง่าย ๆ หรอกนะ นี่ฉันอุตส่าห์หาคนที่เหมาะกับแกให้แล้วแท้ ๆ""อย่าคิดว่าผมจะหลงกลปู่นะ ผมแค่รับข้อเสนอว่าจะให้เด็กคนนี้แต่งงานกับผมเพราะผมจะได้ทำงานที่ผมรักได้ต่อไปเท่านั้น ไม่ได้หมายความว่าผมจะต้องเอาชีวิตทั้งชีวิตไปฝากกับเด็กคนนั้นหรอกนะครับ เพราะถ้าหมดประโยชน์เมื่อไหร่ผมก็จะเฉดหัวทิ้งทันที""ถ้าทำได้ก็ลองดูเถอะ เพราะฉันมั่นใจว่าเด็กคนนี้จะเอาแกอยู่หมัดได้แน่ ๆ""แล้วถ้าเกิดว่าเด็กคนนั้นเป็นฝ่ายอยากออกไปจากชีวิตผมเอง ก่อนที่ผมจะเลิกเป็นดาราล่ะครับ จะเป็นยังไงต่อ"
Leer más
EP 2 | คืนที่แสนทรมาน NC 1/2
ร่างสูงเดินปรี่เข้าไปกระชากแขนเรียวอย่างแรง เขาออกแรงดึงแล้วเหวี่ยงร่างบางทิ้งบนเตียงสปริงหนานุ่มทันทีใบหน้าหวานซีดเผือด แต่ก็รีบดีดตัวขึ้นแล้วถอยรูดจนแผ่นหลังชิดหัวเตียง"แหม! อย่าทำเป็นสะดุ้งตกใจหน่อยเลย ทำอย่างกับไม่เคยอย่างนั้นแหละ""เปล่าค่ะ ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ ปรายแค่ตกใจนิดหน่อยค่ะ""ก็นั่นสินะ ความจริงแล้วเธอคงอยากมีอะไรกับฉันจนตัวสั่นเลยล่ะสิ ก็ฉันเป็นถึงดาราที่เธอชื่นชอบนี่ ใช่ไหม!"ร่างสูงใหญ่รีบรุดไปที่เตียงกว้างขนาดคิงไซซ์แล้วประชิดเข้าใกล้ตัวเด็กสาวทันทีมือหนารวบตัวเด็กสาวแล้วกดไหล่ลง จนแผ่นหลังเธอแนบกับพื้นเตียง จากนั้นก็กระชากชุดกระโปรงของเด็กสาวจนขาดหลุดลุ่ย อกอวบอิ่มที่มีเพียงชุดชั้นในลายลูกไม้ปิดแบบหมิ่นเหม่ตั้งชัน เมื่อโดนสัมผัสกับเครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำใบหน้าหวานที่ไร้ซึ่งเครื่องสำอางใด ๆ แดงระเรื่อด้วยความเขินอาย เป็นครั้งแรกในชีวิตตั้งแต่เกิดมาสิบแปดปี ที่เธอได้ใกล้ชิดกับผู้ชายมากขนาดนี้ แถมในสภาพกึ่งเปลือยอีก จนใบหน้าหวานร้อนผ่าวไปถึงใบหูปรายฟ้าเบือนหน้าหนี เมื่อร่างสูงใหญ่ที่คร่อมตัวเธออยู่กำลังถอดเนกไทออก ตามด้วยถอดเสื้อสูทแล้วโยนทิ้งไปที่ปลายเตียงใบหน้าหล
Leer más
EP 2 | คืนที่แสนทรมาน NC 2/2
"น่ารำคาญจริง ๆ" ชายหนุ่มคว้าหมอนมาแล้วโยนไปปิดหน้าเด็กสาวไว้"ฉันบอกให้หยุดร้องก็ยังจะร้องอยู่ได้ เดี๋ยวก็หมดอารมณ์ก่อนหรอก"ชายหนุ่มแยกขาเรียวออกกว้าง แล้วดันแก่นกายเข้าไปอย่างรวดเร็ว โดยไม่ได้สนใจคนใต้ร่างสักนิด เขาไม่มีการเล้าโลมหรือเร้าอารมณ์ใด ๆ ทั้งสิ้น"เชี่ย...แน่นจังวะ" ภาคิณค่อย ๆ ถอนแก่นกายออกมาจนหมด แล้วก็ต้องตกตะลึงกับคราบเลือดสีแดงที่ติดถุงยางออกมา มันบ่งบอกความจริงได้เป็นอย่างดีว่าเด็กคนนี้ยังไม่เคยผ่านมือผู้ชายมาก่อนส่วนปรายฟ้าก็อดทนกับความเจ็บปวดไว้ ตอนนี้เธอไม่จำเป็นต้องเก็บกักน้ำตาอีกต่อไป เพราะชายหนุ่มได้เอาหมอนมาปิดใบหน้าของเธอไว้ ต่อให้ร้องเท่าไหร่คนตรงหน้าก็คงไม่เห็นเด็กสาวน้ำตาไหลพราก กำหมัดแน่นทั้งสองข้างเพื่อข่มความเจ็บ แล้วก็เม้มปากไว้เพื่อไม่ให้เสียงเล็ดลอดออกมาพอรู้ว่าเขาเป็นคนแรกที่ได้เชยชมร่างกายนี้ ภาคิณก็ดึงถุงยางป้องกันออกทันที แล้วก็ดันแก่นกายเข้าไปอย่างไม่ปรานีเช่นเคยเขาไม่จำเป็นต้องอ่อนโยนใด ๆ ทั้งนั้นเพราะนี่คือสิ่งที่เธอสมควรต้องจ่าย มันคือสิ่งที่เขาควรได้รับตอบแทนกับการที่เขาต้องสูญเสียอิสรภาพไป"รัดแน่นเกินไปแล้ว อย่าเกร็งนักสิ มัวแต่ทำตัว
Leer más
EP3 | หน้าที่ที่ต้องทำ 1/2
"นี่เธอจะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหนกัน" หัวหน้าแม่บ้านเข้าไปดึงผ้าห่มออกจากตัวปรายฟ้าทันที"ขอโทษนะคะ จะลุกเดี๋ยวนี่เลยค่ะ" เธอพยายามดันตัวเองให้ลงจากเตียงได้สำเร็จ ร่างกายอ่อนล้าและปวดไปทั่วร่าง เธอพยายามเดินให้มั่นคงที่สุดแล้วถือผ้าขนหนูเข้าไปในห้องน้ำ"พออาบน้ำเสร็จแล้วก็เอากระเป๋าลงไปด้วยล่ะ เดี๋ยวจะพาไปเรือนของแม่บ้าน""ได้ค่ะ ขอเวลาสักครู่นะคะ"สิบห้านาทีต่อมา หลังจากที่เธออาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ปรายฟ้าก็ลากกระเป๋าลงไปที่ห้องโถงใหญ่ชั้นล่าง"ตามฉันมา" หัวหน้าแม่บ้านเดินนำทางเธอไปที่เรือนแม่บ้านอีกหลังที่อยู่ห่างจากคฤหาสน์ไปเล็กน้อย"ที่นี่จะเป็นบ้านของแม่บ้านผู้หญิง แต่จำนวนคนมีพอดีกับห้อง ดังนั้น ตอนนี้ไม่มีห้องว่างที่จะให้เธออยู่ได้หรอกนะ ก็มีแต่ห้องเปล่าที่เอาไว้เก็บของ แต่ฉันให้คนขนออกไปหมดละ แต่ไม่มีเตียงและเฟอร์นิเจอร์นะ ส่วนหมอนกับผ้าห่มจะให้คนเอาไปไว้ที่ห้องให้ทีหลัง ยังไงก็อยู่ไม่นานนี่ ทน ๆ อยู่ไปก็แล้วกัน""ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ" ปรายฟ้าไหว้แม่บ้านที่สูงวัยกว่าแล้วลากกระเป๋าไปที่ห้อง"พอเตรียมของเสร็จก็ไปช่วยในครัวด้วยล่ะ เพราะเจ็ดโมงเช้าจะต้องเตรียมกับข้าวบนโต๊ะอาหารให้คุณท่
Leer más
EP3 | หน้าที่ที่ต้องทำ 2/2
"คุณท่านเขาทานอาหารกันเสร็จละ ไปช่วยกันเก็บโต๊ะได้แล้ว" หัวหน้าแม่บ้านเดินเข้าไปบอกปรายฟ้าและแม่บ้านในครัวทันทีหลังจากเจ้าของบ้านรับประทานอาหารเสร็จส่วนปรายฟ้าก็ไปช่วยแม่บ้านเก็บจานและทำความสะอาดในครัวโดยไม่อิดออด เพราะเธอมาอยู่ในฐานะผู้อาศัยก็ไม่อยากทำตัวให้เป็นภาระของใครด้วย"เมื่อทำทุกอย่างเสร็จแล้วก็จะถึงเวลาทานอาหารของเรา แต่จะมัวแต่ทานโอ้เอ้ไม่ได้เพราะยังมีงานให้ทำอีกทั้งวันเข้าใจไหม" หัวหน้าแม่บ้านหันไปบอกปรายฟ้าที่กำลังยืนเช็ดจานอยู่"เข้าใจค่ะ""ฉันได้รับคำสั่งมาจากคุณภาคิณ ว่าเธอเป็นแค่คู่สมรสกำมะลอเท่านั้น เพราะฉะนั้นเธอก็ไม่มีอภิสิทธิ์ที่จะทำอะไรเหมือนคุณ ๆ ในบ้านหลังนี้ได้ ถ้าเธอยังอยากอยู่ที่นี่อย่างสงบสุข ก็หัดเจียมเนื้อเจียมตัวและช่วยงานทุกอย่างในคฤหาสน์นี้ด้วยล่ะ สถานะเธอตอนนี้ก็ไม่ต่างจากคนรับใช้ในบ้านนี้หรอกนะ เข้าใจแล้วหรือยัง""เข้าใจค่ะ""เข้าใจก็ดีแล้ว ถึงจะได้รับคำสั่งให้เรียนต่อมหาวิทยาลัย แต่งานในคฤหาสน์นี้เธอก็ต้องทำอย่าให้ขาดตกบกพร่องล่ะ""เข้าใจแล้วค่ะ""ส่วนอาหาร ต้องทานแค่ในครัวนี้เท่านั้น แค่ต้องทานหลังจากที่พวกคุณในบ้านทานเสร็จแล้วนะ""ค่ะ แล้วจะให้ปร
Leer más
EP4 | คนแก้ขัด 1/2
"คุณภาคิณคะ ปรายเจ็บ" มือแกร่งจับข้อมือเล็กแล้วดึงเด็กสาวไปจนถึงห้องนอนที่คฤหาสน์หลังใหญ่เต็มแรง"แค่นี้ทำเป็นบ่น ที่ฉันต้องมาคอยทำเรื่องไร้สาระแบบนี้เนี่ย เพราะใครที่เป็นต้นเหตุ ฉันเพิ่งกลับมาจากถ่ายละครเหนื่อย ๆ แทนที่จะได้พักแบบสบาย ๆ ยังต้องมาคอยระแวงปู่อีก ถ้ารู้แล้วก็หยุดบ่นว่าเจ็บแล้วรีบสำนึกตัวเองซะว่าเป็นต้นเหตุที่ทำให้ฉันเดือดร้อนน่ะ""ขอโทษนะคะ" ปรายฟ้าลูบข้อมือข้างที่เจ็บไว้ หลังจากที่ชายหนุ่มปล่อยข้อมือเธอให้เป็นอิสระแล้ว"คืนนี้ก็นอนที่นี่ซะ เพราะฉันก็ไม่รู้ว่าปู่จะมาตอนไหน""เดี๋ยวปรายนอนข้างล่างเตียงก็ได้ค่ะ ปรายขอแค่ผ้าห่มกับหมอนก็พอ จะได้ไม่รบกวนการพักผ่อนของคุณภาคิณค่ะ"เสียงโทรศัพท์มือถือของภาคิณดังขึ้น"ครับปู่ ผมเพิ่งถึงบ้านน่ะครับ ครับ…ครับ" ภาคิณยื่นโทรศัพท์มือถือของเขาให้ปรายฟ้า เธอก็รับโทรศัพท์มือถือของภาคิณไปเพราะเธอพอจะเดาได้ว่าปลายสายคงเป็นปู่ของภาคิณแน่ ๆ"สวัสดีค่ะ""ทำไมปู่โทรหาหนูตั้งหลายสายก็ไม่ติดเลยล่ะลูก ปู่ก็เป็นห่วงอยู่สองสามวันแล้ว พรุ่งนี้ว่าจะไปที่บ้านสักหน่อย จะไปคุยเรื่องเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยด้วย""ปรายขอโทษนะคะคุณปู่ มือถือปรายพังหลายวันแล
Leer más
EP4 | คนแก้ขัด 2/2
"จะมานอนกับฉันทั้งที นี่มันชุดนอนจริง ๆ หรือเนี่ย ฉันก็นึกว่าผ้าขี้ริ้วซะอีก หน้าตาก็จืดชืดแถมยังไร้รสนิยมอีก นี่เธอรู้ไหม แค่เห็นหน้าของเธอฉันก็หมดอารมณ์แล้ว แบบนี้จะให้ฉันนอนกับเธอลงได้ยังไง"ภาคิณดึงกางเกงนอนของเด็กสาวออกไปให้พ้นทาง"ถอดเสื้อของเธอออกไปซะ" ปรายฟ้าพยักหน้าแล้วรีบลุกขึ้นแกะกระดุมเสื้อมือไม้สั่น ตอนนี้ร่างกายเธอเหลือเพียงแค่บรากับกางเกงชั้นในเท่านั้น"ถอดชุดชั้นในนั่นออกสิ" เธอรีบปลดตะขอบรามือไม้สั่นจนอกอวบอิ่มชูชันปรากฏต่อสายตาของเขา"ถึงแม้ว่าโดยรวมแล้วจะไม่ได้ดึงดูดเพศตรงข้ามสักเท่าไร แต่ก็ยังดีที่มีหน้าอกอวบใหญ่แบบนี้นะ" มือแกร่งเคล้นคลึงอกอวบข้างหนึ่งอย่างไม่ปรานี เด็กสาวเม้มปากเพื่อกลั้นเสียงไว้ ขอบตากลมโตแดงทั้งสองข้างเพราะเธอพยายามกลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้ไหลร่างสูงดึงผ้าขนหนูที่พันเอวสอบไว้ออก แล้วเข้าประชิดร่างเล็กที่นั่งตัวสั่นอยู่บนเตียงกว้าง แล้วรั้งเอวบางเข้าปะทะแผงอกแกร่ง ส่วนมืออีกข้างก็ขยำสะโพกกลมกลึงอย่างแรงแก่นกายของชายหนุ่มที่ชนอยู่ที่หน้าท้องเธอจนเธอรู้สึกได้ เธออยากจะผลักอกเขาออกห่างแรง ๆ แต่ก็ได้แค่คิดในใจเท่านั้น เพราะอย่างเธอคงไม่มีสิทธิ์ที่จะขัดข
Leer más
EP5 | ข้อตกลง 1/2
ปรายฟ้ามักจะตื่นตอนเช้าเวลาห้านาฬิกาเป็นประจำทุกวัน เธอรีบกลับไปที่เรือนของคนรับใช้เพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนที่ผู้มีพระคุณจะมาในวันนี้เธอรีบไปช่วยเตรียมอาหารในครัวตามปกติแล้วก็ตั้งโต๊ะอาหารสำหรับห้าคนที่จะมารับประทานอาหารในเช้าวันนี้ก่อนเวลารับประทานอาหารเล็กน้อย ก็มีคนเรียกเธอให้ไปที่โถงใหญ่ในห้องรับแขก"ปรายฟ้า คุณท่านให้ไปพบที่ห้องรับแขกตอนนี้เลย" หัวหน้าแม่บ้านเข้ามาเรียกเธอในครัว ขณะที่เธอกำลังทำความสะอาดเคาน์เตอร์ครัวอยู่"อ๋อ…ได้ค่ะ เดี๋ยวปรายจะกลับมาทำต่อนะคะ" เด็กสาววางผ้าเช็ดโต๊ะแล้วรีบไปที่ห้องรับแขกทันที"คุณปู่" เธอไม่ได้เจอหน้าผู้มีพระคุณมาหนึ่งสัปดาห์เต็ม ๆ ปรายฟ้ารีบเข้าไปกราบท่านด้วยความดีใจ"เป็นไงบ้างลูก สบายดีไหม มีปัญหาอะไรหรือเปล่า""สวัสดีค่ะคุณปู่ ปรายอยู่ที่นี่สบายดีมากค่ะ แล้วสุขภาพคุณปู่เป็นยังไงบ้างคะ" ปรายฟ้านั่งลงกับพื้นใกล้ ๆ ผู้สูงวัยที่นั่งบนโซฟาหรูในห้องรับแขก"ปู่ก็เรื่อย ๆ แหละลูก ตามประสาคนแก่ มีเจ็บออด ๆ แอด ๆ บ้างเป็นเรื่องปกติ แล้วนั่นไปนั่งที่พื้นทำไม มานั่งบนโซฟานี่สิ""ไม่เป็นไรค่ะคุณปู่ ปรายอยากนั่งตรงนี้มากกว่าค่ะ""แล้วนี่เจ้าคิณยัง
Leer más
EP5 | ข้อตกลง 2/2
เมื่อประมาณสี่เดือนก่อน ที่สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าที่เธอเรียนและอาศัยมาตั้งแต่เด็กกำลังจะปิดตัวลง สถานที่แห่งนี้เคยเป็นโรงเรียนประจำหญิงล้วนแล้วมีการจัดตั้งกลุ่มเพื่อสงเคราะห์เด็กที่ถูกทอดทิ้ง เพื่อช่วยเหลือเด็กที่พ่อแม่ไม่มีทุนทรัพย์ส่งบุตรเรียน มีเปิดสอนตั้งแต่ชั้นปฐมวัยจนถึงชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายแต่พื้นที่ที่ตั้งโรงเรียนแห่งนี้กำลังจะหมดสัญญาเช่าพื้นที่ แล้วทางโรงเรียนก็ไม่มีเงินมากมายที่จะต่อสัญญา ทางโรงเรียนจึงขอเจ้าของพื้นที่ยืดสัญญาไปอีกเล็กน้อยเพื่อให้เด็ก ๆ ได้เรียนจบการศึกษาในปีนั้น ๆ ก่อนแล้วค่อยปิด เพื่อเด็ก ๆ จะได้สามารถเอาใบจบไปยื่นเรียนต่อในโรงเรียนอื่น ๆ ได้หลังจากนั้นโรงเรียนก็ถูกปิดตัวลงตามข้อตกลงที่เคยคุยกันไว้ โดยครูหลายคนก็ทยอยพากันลาออกไปจนเหลือเพียงแค่ผู้อำนวยการหญิงที่อายุมากแล้ว กับเด็ก ๆ อีกเก้าคนที่ไม่มีพ่อแม่มารับกลับไป ปรายฟ้าที่เรียนจบมัธยมปลายพอดีก็ไม่เคยรู้เลยว่าพ่อแม่ที่ให้กำเนิดเธอมาเป็นใครตั้งแต่จำความได้เธอก็อยู่ในความดูของผู้อำนวยการโรงเรียนนี้มาโดยตลอด จนถึงวันที่เธอคิดไม่ตกว่าจะช่วยเหลือผู้มีพระคุณยังไงดี เพราะที่ผ่านมาเธอก็ได้รับความช่วยเหลือจ
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status