Nextdoor สกิดรักสาวข้างบ้าน

Nextdoor สกิดรักสาวข้างบ้าน

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-28
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
30Bab
4.8KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เรื่องราวของ พิมมาดา แม่ม่ายเนื้อหอมที่พยายามปิดกั้นหัวใจตัวเองแต่กลับถูก เพชรตะวัน (ฉลาม) หนุ่มรุ่นน้องมาดขรึมที่อายุห่างกันแค่สองปี เขารุกรานเธอด้วยเสน่ห์ที่เหลือร้าย เขาไม่ได้มาเพื่อจีบเธอเล่น ๆ แต่เขามาเพื่อกลืนกินเธอทั้งตัวและหัวใจ โดยการตีสนิดกับลูกสาวตัวน้อยน่ารักของเธอ

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1 เข้าทางลูก

桐生景臣(きりゅう かげおみ)に公海の無人島へ追放されて五年、私はついに頭を下げた。

彼は囲っている愛人と一匹のドーベルマンを連れて、私を迎えに島へ上陸した。

私は跪き、袖で彼の革靴の泥を拭い、背中を曲げて彼らの踏み台になった。

「今後、お前は紫苑(しおん)の世話をする。

彼女とサイレンが、これからの家族だ」

そのドーベルマンの名前はサイレン。

私は微笑んで承諾した。

私の実家の産業を呑み込み、両親を追い詰めて飛び降り自殺に追いやった後、私を無人島に五年放置し、従順さを叩き込んだのだ。

彼は確かにそれを成し遂げた。かつて住み慣れた邸宅に戻ると、全てがすっかり変わってしまっていた。

私は毎日四時に起床し、サイレンに手の込んだ朝食を用意し、毛並みを整える。

九時には橘紫苑(たちばな しおん)が今日着る服を準備し、ボクシングジムに同行して生きたサンドバッグになる。

夜は酒とつまみを用意し、紫苑が友人たちと大笑いしながら、かつて海都(かいと)で一番のわがまま令嬢だった私をどうやって飼い慣らしたかを語り合うのを聞いている。

……

邸宅に戻って三ヶ月後、紫苑は全国ボクシング大会で優勝した。

祝賀会の席で、景臣はスマホに映るトロフィーを高く掲げた紫苑の写真を見つめ、ふと隅にいる私に気付いた。

彼は私の前に歩み寄り、微かに震える声で言った。

「結衣、紫苑が優勝したんだ、どうして一緒に写真を撮らないんだ?」

その問いに、私、涼宮結衣(すずみや ゆい)は顔も上げず、淡々とした声で答えた。

「旦那様、私にはその資格がありません」

彼は眉をひそめ、ほんの少しの悔しさや偽りも見逃すまいと、鋭い視線で私の顔を這い回った。

私は彼にその隙を与えず、ただ磨き上げられた床を力強く拭き続けた。

紫苑が玄関から堂々と歩いて入ってきた。その顔には得意げな色が隠しきれていない。

「景臣、見てよこの新しい時計。私に似合うかしら?」

景臣は無意識に私をちらりと見た。

私はすぐに身を屈め、計算し尽くしたお世辞を口にした。

「奥様のお目が高いのは、言うまでもございません」

景臣の眉間の皺がさらに深くなった。

彼の疑心暗鬼を構っている暇はない。キッチンでは、サイレンの栄養補給のための高級な肉のスープが煮込まれているのだ。

私は背を向けてキッチンに入り、熱々のスープ鍋を慎重に運び出した。

紫苑はソファに座り、右手を意図的に景臣の下半身へと伸ばしている。

景臣は甘やかすような目で彼女を見つめていたが、その視線が私に向けられた瞬間、急激に冷え込んだ。

私は慎重にスープをサイレン専用の餌鉢に注ぎ、軽く息を吹きかけて冷ました。

紫苑は今になって私に気付いたかのように、施しを与えるような口調で言った。

「結衣、終わったら座って少し休んだら?」

景臣も珍しく同調し、私の前に食器を並べた。

「この間、紫苑とサイレンの世話をご苦労だったな」

私は目を伏せ、口元に卑屈な笑みを浮かべた。

「奥様とペットにお仕えできるのは、私の喜びでございます。全く苦になりません」

紫苑は満足そうに笑い、手を伸ばして景臣の腰を撫でた。

「景臣、結衣は本当に物分かりが良くなったわ。お小遣いを増やしてあげなきゃ」

私は恭しく聞きながら、以前、景臣が不要になったTシャツを私に投げ与えたのを紫苑が見た時のことを思い出していた。

その日の夜、サイレンが突然発狂し、私を血まみれになるまで噛みちぎったのだ。

その傷口は、今でもズキズキと痛む。

それらが全て、私に身の程をわきまえさせるための、紫苑からの警告であることは痛いほど分かっていた。

食後、紫苑は日課のトレーニングを始めた。彼女は人間のサンドバッグを好み、容赦なく拳を叩き込んでくる。

私は粗末な防具を身につけ、リングに立った。

ドスッ!ドスッ!!

風を切るような重い拳が、次々と私の腹部、肋骨、そして頬に叩き込まれた。

私は歯を食いしばって黙々と耐え、倒されるたびに素早く這い上がり、殴られるための姿勢をとった。

汗が血と混ざって流れ落ち、視界がぼやけていく。

景臣はリングの下に座り、優雅に赤ワインを味わいながら、時折冷ややかな視線を上げていた。

私が隅で丸め込まれ、二度と立ち上がれなくなるまで殴られ続けて、ようやく紫苑は息を切らして手を止め、見せつけるように景臣を見た。

「景臣、今日の私の調子はどう?」

今回ばかりは景臣も彼女を無視し、リングまで歩み寄り、必死に体を支える私を見下ろした。

「涼宮結衣、お前は馬鹿か?痛いなら止めろと言えないのか?」

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
30 Bab
ตอนที่ 1 เข้าทางลูก
“เจ้าเอย วันนี้หนูจะกินไอติมก่อนเข้าเรียนเลยเหรอคะ” ผู้เป็นมารดาเอ่ยเสียงนุ่มพลางบังคับพวงมาลัยด้วยท่วงท่าสง่างาม“ค่ะคุณแม่...เจ้าเอยอยากกินมาหลายวันแล้ว” เด็กน้อยเงยหน้ามอง อ้อนวอนด้วยสายตาปริบ ๆ จนคนเป็นแม่ใจอ่อนยวบ แม้จะนึกห่วงเรื่องสุขภาพที่เพิ่งฟื้นไข้ และกังวลเรื่องการประชุมใหญ่ในเช้านี้“แต่ร้านนี้คิวเยอะไม่ใช่เหรอลูก...เอาไว้ตอนเย็นดีกว่ามั้ย เดี๋ยวหนูไปสายแล้วถูกคุณครูทำโทษ แม่ไม่รู้ด้วยน้า!”“ไม่ต้องห่วงค่ะคุณแม่ หนูมีผู้ช่วย” ผู้เป็นมารดาลอบยิ้มพลางส่ายหน้า ในใจคิดเพียงว่าคงเป็นเพื่อนตัวน้อยสักคนที่โรงเรียน ทว่าเมื่อรถจอดสนิทหน้าโรงเรียนอนุบาล ภาพที่ปรากฏกลับทำเอาหัวใจของหญิงสาวกระตุกวูบ ในขณะที่เธอกำลังจะก้าวลงจากรถชายหนุ่มในชุดนักศึกษาที่ดูสะอาดสะอ้านทว่าแฝงไปด้วยมัดกล้ามภายใต้เนื้อผ้าขาวสะอาดยืนรออยู่ตรงนั้นพร้อมไอศกรีมในมือ พอลงจากรถได้เด็กน้อยก็ดีใจที่ได้กินไอติมโดยไม่ต้องเข้าแถวรอ และนั่นก็คือสิ่งที่เจ้าเอยบอกคุณแม่เมื่อสักครู่ว่า มีตัวช่วย เขายิ้มที่มุมปาก สายตาที่เขามองเธอไม่ใช่แค่การทักทายผู้ปกครอง แต่มันมีความหมายบางอย่างซ่อนอยู่ในความนิ่งลึกนั้น“ไอติมครับ...เจ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 บ้านเรือนเคียงกัน
แสงอาทิตย์ยามเย็นสาดส่องไปทั่วบริเวณรั้วบ้านที่อยู่ติดกัน พิมมาดาก้าวลงจากรถด้วยความล้าสะสมจากการประชุมที่ตึงเครียดมาทั้งวันแถมยังเผชิญรถติด เธอถอดเสื้อสูทตัวนอกพาดไว้กับแขน เผยให้เห็นเชิ้ตสีขาวเนื้อนุ่มที่เน้นทรวดทรงองค์เอวคอดกิ่ว ความเหนื่อยล้าพลันจางหายไปเมื่อสายตาปะทะเข้ากับภาพตรงหน้าที่รั้วบ้านติดกันนั้นเด็กหนุ่มคนเมื่อเช้ากำลังยืนรดน้ำต้นไม้ สายน้ำที่ฉีดพ่นออกมาสะท้อนแสงแดดเป็นประกายระยิบระยับ ทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตาของพิมมาดาที่สุดคือร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อยืดคอกลม เนื้อผ้าที่แนบไปกับลำตัวเผยให้เห็นมัดกล้ามล่ำสันและแผ่นอกกว้างที่ขยับขึ้นลงตามจังหวะหายใจ เหงื่อเม็ดเล็ก ๆ เกาะพราวตามไรผมและลำคอแกร่ง ลาดไหล่กว้างนั้นดูแข็งแรงและเต็มไปด้วยพละกำลังของชายหนุ่มวัยฉกรรจ์ที่ชวนให้ใจสั่นไหว“พี่ฉลาม!” เสียงใสของเจ้าเอยดังขึ้นพร้อมกับร่างเล็กที่วิ่งจี๋ไปเกาะขอบรั้ว ฉลามวางสายยางลงทันที เขายิ้มกว้างพลางเดินเข้ามาหาฝั่งรั้วที่กั้นกลางระหว่างเขากับพิมมาดา สายตาคมกริบของเขาไม่ได้มองแค่เด็กน้อย แต่กลับตวัดมองร่างระหงของผู้เป็นแม่ที่กำลังยืนอึ้งอยู่อย่างจงใจ“เป็นไงบ้างครับเจ้าเอย วันนี้สนุกมั้ย
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 ขอจีบ
สายตาคมกริบกวาดมองใบหน้าสวยที่ขึ้นสีระเรื่อ แสงไฟจากรั้วบ้านสาดส่องกระทบริมฝีปากอวบอิ่มที่เผยอขึ้นเล็กน้อยอย่างเย้ายวน พิมมาดารู้สึกเหมือนถูกตรึงไว้ด้วยมนต์สะกด เธอพยายามจะยุติสถานการณ์นี้ด้วยการควักกระเป๋าสตางค์ออกมา“ต้องขอโทษด้วยนะคะ คือฉันอยากจ่ายค่าไอติมเมื่อเช้า...” ระหว่างที่เธอส่งเงินให้เขาก็รีบยกมือปฏิเสธทันที“ผมไม่รับครับ”“แต่ผมขอมาเล่นกับเจ้าเอยทุกวัน... ได้มั้ยครับ?”“ถ้าคุณสะดวก... ก็เชิญค่ะ”“คุณพิมทำงานที่ไหนเหรอครับ” เขาถามเสียงพร่า สายตาจับจ้องไปที่กระดุมเสื้อเชิ้ตของเธอที่รั้งตึงตามจังหวะการหายใจที่หอบกระชั้น“ถามทำไมคะ ฉันว่าชุดทำงานที่ฉันใส่เมื่อเช้า คุณก็น่าจะพอรู้แล้วมั้ง”“ครับ คุณพิมทำงานเป็นผู้จัดการธนาคาร... แต่ผมอยากรู้ว่าคุณอยู่สาขาไหน” เขายิ้มกริ่มเมื่อเห็นเธอเริ่มเสียอาการ“คุณไม่จำเป็นต้องรู้ค่ะ”“งั้น... ผมขอเบอร์ติดต่อคุณพิมได้มั้ยครับ”“บ้านเราอยู่ติดกัน คงไม่จำเป็นหรอกมั้งคะ” หญิงสาวปฏิเสธเสียงสั่นเล็กน้อย“ทำไมล่ะครับ... หรือว่ากลัวแฟนคุณหึง?” คำถามนั้นราวกับปลายเข็มที่สะกิดโดนจุดอ่อนไหว ความโดดเดี่ยวที่ถูกฉาบไว้ด้วยมาดผู้จัดการสาวผู้แข็งแกร่งพังท
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 กำแพงแห่งพี่น้อง
หลายวันมานี้ทั้งสองเปลี่ยนสรรพนามเรียกกันเสียใหม่ โดยพิมมาดาแทนตัวว่าพี่อย่างเป็นธรรมชาติตั้งแต่ได้ข้อสรุปว่าจะอยู่กันแบบพี่น้อง ซึ่งฉลามเองก็ยอมทำตาม แต่เขาไม่เลิกคิดที่จะจีบเธอเพียงแต่ต้องเก็บงำเอาไว้ก่อน“ผมก็เดาว่าพี่น่าจะทำเสร็จแล้ว เมื่อสักครู่กลิ่นต้มข่าไก่ลอยไปถึงห้องนอนผมพอดีเลย...” เขาเว้นจังหวะพลางสูดกลิ่นหอมชวนฝัน “หิวหรือเปล่าล่ะ” พิมมาดาถามโดยไม่หันมามอง“นิดหน่อยครับ” คำตอบนั้นสั้นทว่าหนักแน่น สายตาคมกริบจ้องมองแผ่นหลังและลำคอระหงของเธออย่างเอาจริงเอาจัง จนหญิงสาวรู้สึกเย็นวาบที่แผ่นหลังและรีบขยับเสื้อเชิ้ตให้มิดชิดขึ้น “วันนี้มีต้มข่าไก่ ปลากะพงทอดน้ำปลา แล้วก็นึ่งซีอิ๊วใส่ผักกาดขาวกับแครอทพอได้ไหมคะ” เธอเอ่ยเมนูยาวเหยียดเพื่อกลบเกลื่อนความประหม่า“หน้าตาดูน่ากินมากครับ...” เขาขยับเข้ามาใกล้เพื่อช่วยยกจานอาหาร กลิ่นกายชายหนุ่มผสมกลิ่นแป้งอ่อนๆ ทำเอาหัวใจคนมองเต้นผิดจังหวะ“คุณแม่ขา!!! พี่ฉลาม!!” เสียงใสของเจ้าเอยดังขัดจังหวะ พร้อมร่างเล็กที่วิ่งเข้ามากอดขาพี่ชายคนโปรด “ว่าไงครับเจ้าเอย” เขาอุ้มเด็กน้อยขึ้นแนบอกด้วยท่าทางอ่อนโยน ก่อนจะส่งแกไปนั่งรอที่โต๊ะเพื่อหาโอกาส
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 เหงารึเปล่า
พิมมาดาเดินตามมาส่งเขาที่หน้าบ้าน ก่อนจะตัดสินใจถามในสิ่งที่ค้างคาใจก่อนเขาจะเดินออกจากบ้านเธอไป“พี่ถามตรง ๆ นะ ที่ฉลามมาทำความรู้จักพี่... เพราะอะไรเหรอ?” ฉลามชะงักฝีเท้า เขาหันมาสบตาหญิงสาวรุ่นพี่ด้วยแววตาจริงจังที่ทำเอาโลกทั้งใบหยุดหมุน เขาขยับเข้ามาใกล้ริมรั้วจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน“ผมจะไม่โกหกพี่ ผมยืนยันว่าผมชอบพี่ครับ”“จริงเหรอ!!! แล้วไม่รังเกียจที่พี่อายุมากกว่าหรือไง?” พิมมาดาถามเสียงสั่น แผ่นอกภายใต้เสื้อเนื้อบางกระเพื่อมไหวตามจังหวะหัวใจที่เต้นรัว“ไม่ครับ... ผมชอบพี่”“แต่ว่าพี่เคยมีสามีมาแล้ว แถมยังมีลูกอีกหนึ่งคน... เธอจะรับได้จริง ๆ เหรอ?”ฉลามยกยิ้มอย่างมาดมั่น เขาเอื้อมมือหนามากุมมือบางของเธอผ่านช่องว่างของรั้ว บีบกระชับจนความอบอุ่นซึมลึกเข้าสู่หัวใจ “รับได้สิครับ... แล้วผมจะพิสูจน์ให้พี่เห็นเองครับว่าผมรับได้ทุกอย่างที่เป็นพี่”พิมมาดายืนนิ่งอยู่ตรงริมรั้ว แสงแดดอ่อนยามเช้าส่องทะลุเนื้อผ้าคอตตอนบางเบาของชุดลำลองที่เธอสวมใส่ จนเผยให้เห็นไรผมและเรียวขานวลเนียนรำไร เธอเฝ้ามองแผ่นหลังกว้างของเด็กหนุ่มที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ของความเป็นชาย ก่อนจะตัดสินใจเอ่ยถาม
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6 ห้ามซนเด็ดขาด
พิมมาดาใช้เวลาช่วงที่ลูกสาวตัวน้อยกำลังจัดการกับมื้อเช้าปรนเปรอความประหม่าของตัวเองในห้องแต่งตัว เธอเลือกสวมเดรสผ้าพริ้วสีขาวสะอาดตา เนื้อผ้าบางเบาที่ดูเหมือนจะเรียบง่ายทว่ากลับจงใจตัดเย็บให้เน้นเน้นส่วนเว้าส่วนโค้งของเอวคอดและสะโพกผึ่งผาย ทุกจังหวะที่เธอขยับกาย ผ้าเนื้อนุ่มจะแนบสนิทไปกับผิวพรรณจนดูเย้ายวนใจ ลมหายใจของหญิงสาวติดขัดเล็กน้อยยามที่นึกถึงสายตาคมกริบคู่นั้นที่จะคอยจ้องมองเธอไม่นานนัก ฉลามที่จัดการธุระส่วนตัวเสร็จก็ออกมานั่งรออยู่บริเวณม้านั่งหินอ่อนหน้าบ้านของเขา ชายหนุ่มอยู่ในชุดเชิ้ตลายฮาวายเนื้อบางเบาที่จงใจปลดกระดุมบนออกสามเม็ด เผยให้เห็นแผงอกรำไรและมัดกล้ามเนื้อที่อัดแน่นไปด้วยพละกำลังวัยหนุ่ม แว่นกันแดดสีดำที่เขาสวมอยู่ยิ่งขับให้ใบหน้าคมเข้มดูดุดันและทรงเสน่ห์ทันทีที่เห็นพิมมาดาเดินจูงมือเจ้าเอยออกมา ฉลามก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ท่วงท่าที่เปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายหนุ่มฉกรรจ์ทำให้พิมมาดาต้องก้มหน้าหลบสายตาด้วยความเขินอาย“เตรียมตัวเสร็จแล้วเหรอครับ... พี่พิม” เขาเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่สั่นประสาทส่วนลึกของเธอได้อย่างประหลาด สายตาภายใต้เลนส์สีเข้มกวาดมองร่างระหงใ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7 อยากจีบหรือแค่อยากรู้จัก
พิมมาดาพยายามรวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิงให้กลับคืนมา เธอแสร้งทำเป็นมองออกไปนอกหน้าต่าง ทั้งที่ในใจสั่นระรัวดั่งกลองรบ เมื่อสัมผัสได้ว่าสายตาคมกริบคู่นั้นยังคงวนเวียนอยู่แถวเรียวขาและเนินอกของเธอไม่เลิกรา“พี่ว่าฉลามตั้งใจขับรถจะดีกว่านะ” หญิงสาวเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงที่พยายามปรับให้ราบเรียบที่สุด ทว่ากลับมีความแหบพร่าแฝงอยู่จนคนฟังรู้สึกวูบวาบ“ผมขอโทษครับ...” ฉลามตอบพลางหัวเราะในลำคอเบา ๆ เป็นเสียงหัวใจที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์หนุ่มฉกรรจ์“ก็พี่ทั้งสวยทั้งหุ่นดีขนาดนี้... ขนาดผมใส่แว่นตาดำปกปิด พี่ก็ยังจะรู้ทันผมอีกนะครับ”คำพูดที่ตรงไปตรงมาของเขาทำให้พิมมาดาหน้าร้อนผ่าว ผิวขาวเนียนละเอียดขึ้นสีระเรื่อจนเห็นได้ชัด เธอหันกลับมามองสบตาเขาผ่านเลนส์สีเข้ม แววตาของเธอวาววับด้วยมาดผู้จัดการสาวที่พยายามจะคุมเกม“พี่ผ่านมาหมดแล้วฉลาม... เธอคิดอะไรอยู่พี่รู้หมดแหละ อยู่ที่ว่าพี่จะพูดหรือเปล่า” ฉลามยกยิ้มกริ่มที่มุมปาก มือหนาที่กุมพวงมาลัยบีบกระชับแน่นขึ้นเล็กน้อย ท่าทางของเขาไม่ได้ดูเกรงกลัวต่อคำขู่ของเธอเลยแม้แต่น้อย แต่กลับดูคึกคะนองเหมือนนักล่าที่เจอเหยื่อที่มีเขี้ยวเล็บ“รู้หมดเลยเหรอครับ?” เขา
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8 หยั่งเชิง
เรือยอร์ชลำหรูทะยานแหวกม่านน้ำสีครามมุ่งหน้าสู่จุดหมายที่เส้นขอบฟ้า กลิ่นอายเค็มจางๆ ของทะเลและความร้อนแรงของแสงแดดช่วยขับเน้นบรรยากาศให้เปี่ยมไปด้วยมนต์ขลัง พิมมาดายืนอยู่บนดาดฟ้าเรือ พลางทอดสายตามองเกาะสีเขียวมรกตที่เริ่มปรากฏชัดเจนขึ้นในสายตา“ใกล้ถึงหรือยังคะ” เธอเอ่ยถาม ลมทะเลพัดพาเส้นผมยาวสลวยให้ระไปกับใบหน้าหวาน“อีกไม่เกินหนึ่งชั่วโมงครับ” ฉลามตอบเสียงทุ้ม ขณะที่เขาก้าวเข้ามาประชิดร่างระหงในระยะที่แผ่นหลังของเธอเกือบจะสัมผัสกับแผงอกตึงแน่นของเขา “เจ้าเอยสงสัยจะเพลีย เมื่อกี้เล่นอยู่ดี ๆ ก็บอกง่วง”“เด็กก็เงี้ยแหละครับ เล่นมากก็เพลีย ให้แกหลับให้สบายเถอะครับ เย็น ๆ จะได้มีแรงเล่นน้ำทะเลกัน”พิมมาดาพยักหน้าเห็นด้วย ทว่าหัวใจกลับเริ่มเต้นผิดจังหวะเมื่อความเงียบสงัดเริ่มครอบงำ และทีมงานบนเรือต่างก็แยกย้ายไปทำหน้าที่ตามโซนต่าง ๆ ทิ้งให้เธออยู่กับชายหนุ่มรุ่นน้องเพียงลำพังบนพื้นที่ส่วนตัวนี้“เดี๋ยวพี่ขอเข้าไปดูแกก่อนนะคะ”“ครับ” ไมนานนักฉลามก็เปลี่ยนลุคเป็นชายหนุ่มนักรักที่เต็มไปด้วยเสน่ห์อันตราย เขาปลดกระดุมเสื้อเปลือยท่อนบนโชว์แผงอกล่ำสันและลอนหน้าท้องที่เรียงตัวสวยงาม ผิวสีแ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9 ทริปเปลืองตัว NC
เรือยอร์ชลำหรูค่อย ๆ ชะลอเครื่องยนต์ลงจนเงียบสนิท ก่อนที่หัวเรือจะเกยเข้ากับหาดทรายขาวละเอียดราวกับแป้งพิมมาดาก้าวลงจากเรือด้วยความรู้สึกทึ่งในความงามเบื้องหน้า เกาะทั้งเกาะดูราวกับภาพวาดที่หลุดออกมาจากนิตยสารท่องเที่ยวระดับโลก ต้นมะพร้าวสูงสง่าเอนลู่ลมรับกับวิลล่าหรูสไตล์โมเดิร์นที่ตั้งโดดเด่นอยู่บนเนินเขาเล็ก ๆ ล้อมรอบด้วยน้ำทะเลสีมรกตที่ใสจนมองเห็นฝูงปลา“พ่อแม่ของฉลามคงต้องรวยขนาดไหนเนี่ย ถึงได้ครอบครองเกาะส่วนตัวที่สวยงามได้ขนาดนี้” พิมมาดาพึมพำคิดในใจ ทว่าเผลอเอ่ยออกมาอย่างไม่ตั้งใจนัก สายตาของเธอทอดมองไปรอบ ๆ อย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา“คุณปู่ผมเป็นนักธุรกิจครับ ท่านซื้อที่นี่ไว้เมื่อ 40 กว่าปีก่อนแล้ว” ฉลามเดินเข้ามาขนาบข้าง น้ำเสียงทุ้มต่ำของเขาฟังดูผ่อนคลาย “ตอนนั้นที่นี่ยังเป็นเกาะร้างอยู่เลยมั้งครับ แต่ท่านมองการณ์ไกล เลยสร้างวิลล่าหลังนี้ไว้ให้ครอบครัวมาพักผ่อน”“แต่พี่ว่าที่นี่สวยนะ เงียบสงบ... และเป็นส่วนตัวมากจริง ๆ” เธอหันไปสบตาชายหนุ่ม ลมทะเลหอบเอาไอเย็นมาปะทะผิวหน้า แต่กลับทำให้พิมมาดารู้สึกประหม่าเมื่อรู้ว่าบนเกาะที่กว้างขวางแห่งนี้มีเพียงเธอ ลูกสาว และชายหนุ่มรุ่นน
Baca selengkapnya
ตอนที่ 10 คืนนี้ได้ไหม NC
พิมมาดาเผลอแอ่นกายเข้าหาอย่างลืมตัว ปล่อยให้ชายหนุ่มรุ่นน้องเป็นผู้ควบคุมจังหวะหัวใจของเธอในวินาทีนี้“คุณแม่คะ เจ้าเอยขอไปก่อกองทรายก่อนนะคะ พี่ฉลามดูแลคุณแม่ดี ๆ นะคะ!” เสียงใสของเจ้าเอยที่ดังมาจากชายหาดทำให้พิมมาดาได้สติ เธอรีบซบหน้าลงกับบ่ากว้างเพื่อซ่อนใบหน้าที่ร้อนฉ่า“รับรองครับเจ้าเอย... พี่จะดูแลคุณแม่อย่างดี” ฉลามยกยิ้มกริ่ม แววตาของเขาเต็มไปด้วยแผนการร้ายที่เย้ายวนใจ เขาโน้มลงมาเม้มติ่งหูของพิมมาดาเบา ๆ เป็นการทิ้งท้าย“พี่ฉลามสอนคุณแม่เจ้าเอยว่ายน้ำด้วยสิคะ”“ครับเจ้าเอย” “ตรงนี้น้ำไม่ลึกครับพี่ มาเถอะ” พิมมาดาเม้มปากแน่น เธอรู้ตัวว่ากำลังติดกับดักเสน่ห์ของเด็กหนุ่มคนนี้เข้าเต็มเปา และดูเหมือนว่าทริปเกาะส่วนตัวครั้งนี้ เธอจะเปลืองตัวมากที่สุดน้ำทะเลมรกตสะท้อนแสงแดดสุดท้ายของวันเป็นประกายระยิบระยับ ทว่าความร้อนแรงที่เกิดขึ้นระหว่างสองร่างที่กอดรัดกันอยู่ใต้ผิวน้ำนั้นกลับพุ่งสูงยิ่งกว่า แววตาคมกริบของฉลามที่จ้องมองมาในระยะประชิดดูเข้มขึ้นจนน่ากลัว มันเต็มไปด้วยความโหยหาและแรงขับเคลื่อนทางเพศที่เด็กหนุ่มไม่คิดจะปกปิดมือหนาของเขาไม่ได้ปล่อยให้เธอเป็นอิสระ แต่กลับกระชับเอวคอ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status