Novels by ฅนหลังเขา

หัวใจที่สุมด้วยไฟแค้นของมาเฟียหนุ่ม เขาแก้แค้นเธอที่ทำลายชีวิตน้องสาวที่เขารัก ด้วยการย่ำยีศักดิ์ศรีของผู้หญิงอย่างเลือดเย็น โดยไม่รู้เลยว่า…เธอได้หอบสายเลือดตัวน้อย ๆ กับหัวใจที่บอบช้ำของเธอไปด้วย

อยากได้ใบทะเบียนนักไม่ใช่หรือไง ก็เอาสิ! ฉันจดให้ แต่อย่าหวังว่าจะได้อะไรจากฉัน โดยเฉพาะหัวใจ! ________ การแต่งงานที่ไร้งานแต่ง การแต่งงานที่เหมือนกับการเอาตัวเธอเข้าแลกกับเงินเท่านั้น เคราะห์ซ้ำที่เจ้าบ่าวของเธอดันเป็นคนตาบอด แต่แม่เลี้ยงของเธอก็ยังยัดเยียดการแต่งงานที่ปราศจากความรักให้ เธอยินยอมทำตามทุกอย่างเพราะต้องการรักษาสิ่งสำคัญสิ่งเดียวที่เหลืออยู่ที่บิดาของเธอทิ้งไว้ให้ เมื่อแต่งงานโดยปราศจากความรัก ก็มีแต่ความดูถูก เหยียดหยามและเกลียดชัง ที่เจ้าบ่าวมอบให้เธอเท่านั้น

อยู่ด้วยกันโดยไร้ซึ่งความรักเพราะความต้องการของผู้ใหญ่ แต่เขาก็มีเจ้าของหัวใจอยู่แล้ว เมื่อเธอพลาด ”ตั้งครรภ์” กับคนไร้หัวใจ เธอก็ต้องเดินออกไปจากตรงนั้น พร้อมกับหนึ่งชีวิตน้อย ๆ ที่เป็นสายเลือดเขา

12 ปีก่อน ราล์ฟ(22) ได้อุกปาระเด็กในวัย 7 ปี เพียงแค่เห็นรูปถ่ายก็ทำให้เขาตัดสินใจที่จะอุปการะทันที เพราะความสงสารและอยากจะสนับสนุนให้มีอนาคตที่สดใส ซึ่งผู้อุปการะและเด็กสามารถพูดคุยผ่านทางจดหมายเท่านั้น จนผ่านไป 12 ปี ความรู้สึกผูกพันก็ก่อเกิดขึ้นมาในใจของเขาโดยไม่รู้ตัว ___ "งั้นก็มานอนที่เตียงด้วยกันเถอะค่ะ" "ฮะ?" "เอ่อ...หนูหมายถึงมานอนคุยกันที่เตียงจะได้ไม่เมื่อยไงคะ ไหน ๆ คืนนี้เราก็จะไม่นอนกันแล้ว" "งั้นเธอก็นอนรอไปก่อน เดี๋ยวฉันอาบน้ำก่อน" "ค่ะ" มาลินก็รับคำด้วยดวงตาเป็นประกาย เพราะเธอมีคำถามมากมายที่อยากจะถามตลอด วันนี้ความฝันที่เธออยากจะมีโอกาสได้คุยกับผู้มีพระคุณก็ไม่ใช่ความฝันอีกต่อไปแล้ว ราล์ฟก็เดินเข้าไปในห้องห้องน้ำด้วยอารมณ์ปั่นป่วนไม่น้อย เพราะใครจะคิดว่าคนที่เขาเฝ้าคิดถึงมาตลอดจะชวนขึ้นเตียงด้วยท่าทีไร้เดียงสาแบบนั้น ถึงจะรู้อยู่แล้วว่าคำเชิญชวนของเธอไม่ได้มีเจตนาแอบแฝงอะไร เพราะเธอก็คงอยากจะชวนเขาพูดคุยบนเตียงจริง ๆ แต่เธอจะรู้หรือเปล่าว่าการชวนขึ้นเตียงแบบนี้มันหมายถึงอะไร

เพราะเพื่อนสนิทพลาดตั้งครรภ์โดยไม่ได้ตั้งใจ แล้วจะเอาเด็กออก แต่เพลงขวัญได้ขอร้องไว้ให้คลอดเด็กออกมา แล้วเธอจะเป็นคนรับเลี้ยงเอง ...แต่การจะเลี้ยงเด็กสักคนมันไม่ใช่เรื่องง่าย ด้วยความไม่รู้ว่าการเลี้ยงเด็กหนึ่งชีวิตต้องมีค่าใช่จ่ายมากแค่ไหน แถมเพลงขวัญก็ยังเรียนมหาวิทยาลัยอยู่อีกด้วย ชีวิตของเด็กคนหนึ่งที่ไม่มีใคร เธอไม่อยากให้เด็กคนนี้ต้องมีชะตาชีวิตเหมือนตัวเอง เพลงขวัญจึงตัดสินใจลาออกจากมหาวิทยาลัยแล้วไปทำงานในไร่แห่งหนึ่ง ............ ที่ฉันไล่เธอออกก็เพราะว่าเกลียดขี้หน้า ต่อให้เธอจะนั่งร้องไห้จนน้ำตาเป็นสายเลือด ฉันก็ไล่เธอออกอยู่ดี ไม่มีประโยชน์ที่จะต้องมานั่งคุกเข่าหรือกราบกรานฉันในตอนนี้หรอกนะ รีบไสหัวแล้วออกไปจากไร่ของฉันซะ!

เธอเพิ่งจะเข้าใจ...ว่าการใช้ชีวิตคู่ มันไม่ได้สวยหรูเหมือนในนิยาย “แค่อุ้มท้องลูกให้ฉัน อย่าหลงตัวเองว่าฉันจะพิศวาสเธอล่ะ”