MasukShare
ถิ่นคนพาล
Tanggal publikasi:
2026-07-07 19:32:57
Bab terbaru
เมรีขยี้รัก ความรักที่ตามหา สุดท้ายก็เจอ
ความรักที่ตามหา สุดท้ายก็เจอนนท์คนทำเรื่องจริงๆ หันซ้ายหันขวา ทำหน้าเหยจมูกย่นเป็นนัย ให้ทุกคนช่วยเงียบๆ เพราะหากขืนความแตก มีหวังตนเองได้โดนไล่เตะจากคนเป็นนายแน่ๆ แต่เหมือนมันจะจริง อย่างที่เจ้าตัวคิด เมื่อหันกลับมา พบว่าสายตาคาดโทษของคนเป็นนายกำลังบังคับตนทางสายตา“หือเปล่านะครับ...ผมไม่ได้ทำอะไร หรือกล่าวหานินทาว่านาย แค่บอกว่านายกำลังจะมีน้องแข่งกับพี่ชัยเลยยังไม่ออกมาเท่านั้นเอง!”“หือ...!” คนถูกเอ่ยถึงลับหลัง ลากเสียงยานคาง “เห็นอะไรบ้างนนท์” เสียงทุ้มเอ่ยถามหน้าเรียบตึงตาคมเข้มยกแขนกอดอก เพ่งมองคนหน้าเจื่อนเหลือสองนิ้วไม่กระพริบ นนท์หลบตาต่ำรู้สึกเสียวสันหลังวาบ ทุกคนต่างพากันเงียบเหมือนกลัวว่าหากหายใจดังหรือขยับจะโดนหางเลข “ผมไม่เห็นครับ แค่...” ซ่อนสายตาไม่ต้องการเอ่ยอะไรอีก มันเขิน!“แค่อะไรนนท์ มองหน้าฉันสิ พื้นดินมันหล่อ กว่าฉันตรงไหน ถึงได้มองมันแบบนั้น”“หือนาย ไหนกันเล่า...” บอกปัด ส่ายหน้า สบตาคนที่ทำให้อาการเต้นของหัวใจกระตุก แล้วหันมองไปยังคนเป็นพ่อ ที่ทำหน้าบ่งบอกให้รู้ว่า ‘กูไม่เกี่ยว!’ ไอ้นนท์รับเละ!“นายต้องไปด่าพี่ชัยโน้น บังคับให้ผมไปเรียกนายอะ” คนหาทางเอาตัวร
เมรีขยี้รัก เสือขย้ำเหยื่อ
เสือขย้ำเหยื่อ“หือเบาๆ...หึ หะ!” โทนเสียงต่างกัน ดังออกมาเกือบพร้อมๆ กันวิรุจผละห่างคิ้วหนาขมวดมองแผ่นหลังที่ตนเองหมายจะเผด็จศึกค้างนิ่ง เขากำลังทบทวนประโยคที่คนในอ้อมแขนเอ่ยออกมา โดยไม่ลืมที่จะดึงภรรยากลับขึ้นมายืนอยู่ในท่าปกติด้วย“ที่รัก มะ หมายความว่าไง” เขากลืนน้ำลายที่มีอยู่น้อยนิด เพราะความร้อนในกายที่ถ่ายทอดเป็นบทพิศวาสไปก่อนหน้าดูดน้ำเลี้ยงไปเกือบหมด เหลือไว้แค่น้อยนิดกลืนลงคอช้าๆ พร้อมกับคำพูดติดๆ ขัดๆ เปล่งออกมา“ตามนั้นเลยคะ” สายตาหวานช้อนมองยั่วในอารมณ์อีกฝ่ายอย่างจงใจ“ที่รัก นี่คุณกำลังทำให้ผมช๊อคนะ” วิรุจว่าที่คุณพ่อเริ่มจับต้นชนปลายไม่ถูก“นี่พูดให้ดี การที่เมย์มีลูกให้พี่ พี่ถึงกับช๊อคเพราะไม่ต้องการแกหรือไง” ว่าที่คุณแม่ทำหน้าดุพร้อมกับเสียงแข็งขึ้นในทันที หากแต่ภายในกลับกดอาการขำเอาไว้“โว้ๆ ที่รักมันไม่ใช่อย่างนั้น โอ๊ยที่ช๊อคเพราะเรื่องมันน่ายินดีต่างหาก นี่ใครรู้กันบ้างแล้ว ผมไม่ยอมนะหากคนอื่นรู้ก่อนผมน่ะ” ใบหน้าคมทำท่าครุ่นคิดสองมือหนาถูไถไปมา บ่งบอกว่าเขาเริ่มทำอะไรไม่ถูก ความดีใจมันแล่นปราดเข้าทำเอาสมองอีกด้าน ทำงานผิดระบบ คนเป็นภรรยาได้แต่อมยิ้ม ไม่คิดว่
เมรีขยี้รัก ผ่านมาให้จดจำ
ผ่านมาให้จดจำ“นนท์ ไปตามนายหัวกับคุณเมย์มาได้แล้ว ทุกคนพร้อมแล้วนะ แล้วนี่จะแข่งกันโตหรือไงเนี่ย” คนที่ผันตัวเอง โดยการเปิดโอกาสให้ร่วมหุ้นของเจ้านายเก่า เอ่ยบอกน้องชาย ที่กำลังตั้งหน้าตั้งตากินบาร์บีคิว โดยมีพี่สะใภ้อย่างรังรองป้อนให้อร่อยปาก“หือที่ไหน ผมกินน้อยนะ เมียพี่นั่นแหละกินจุ ดูสิป้าแก้วย่างเกือบไม่ทัน ใส่มาเท่าไหร่ก็หมด” โบ้ยไปให้พี่สะใภ้ที่ยื่นช้อนคาปากตนเองอยู่“หือได้ไง พี่กินสองคนต้องเยอะหน่อยสิ” เอี้ยวหน้าหวานใสที่บัดนี้เหลือไว้แค่ความจริงใจและความคิดที่เป็นมิตรกับทุกคน“อ้าว...” นนท์ร้องขึ้นเพื่อจะเถียง แต่ถูกคำพูดของพี่ชายดักไว้“พอๆ ไม่ต้องเถียงไปตามเจ้าของไร่มาได้แล้ว เรื่องกินไว้ทีหลัง” ตัดสินใจสยบการกินของคนเป็นน้อง“คร๊าบ ไปก็ได้” คนถูกใช้ให้ไปตาม ผุดลุกขึ้นเดินแกมวิ่งออกไปยังจุดหมายที่เห็นแสงไฟสว่างจ้ารอบตัวบ้านพักทรงปั้นหยา เท้าหนาภายใต้รองเท้าผ้าใบสีเข้ม ไม่ได้เดินไปต่อ เมื่อเสียงที่ดังผ่านออกมามันบ่งบอกว่าอย่าไปขัด!“พี่รุจบ้า...จักจี้นะ” นนท์ที่ได้ยินเสียงแว่วหวาน ดังลอยลม อดยิ้มกริ่มไม่ได้ มีหรือหนุ่มน้อยจะไม่เข้าใจ ว่าอะไรควรหรือไม่ควร...ร่างหนาที่เหมา
เมรีขยี้รัก ต่อให้เจ็บปวดแค่ไหน หัวใจก็เป็นของเธอ
ต่อให้เจ็บปวดแค่ไหน หัวใจก็เป็นของเธอเมื่อกล่าวลากันเป็นที่เรียบร้อย สองสามียืนมองรถสปอร์ต สีแดงสดขับเคลื่อนออกไปบนเส้นทางสายหลักและหายไปจากสายตาในเวลาต่อมาเมรีรู้สึกหัวใจไหววูบเล็กน้อยแต่ก็ช่วงระยะสั้นๆ เพราะนั่นมันไม่ใช่ความห่วงหาอย่างคนรัก แต่เป็นเพราะความห่วงหาของคนเคยรู้จักกันมาแรมปี“เขาจะเจอคนที่ใช่ อีกไม่ช้าเชื่อผม...” มือหนากอบกุมมือเรียวไว้แล้วบีบกระชับเบาๆ เหมือนจะส่งสายใยความผูกพัน พันใยรักเข้าด้วยกันของคนสองคนถนนที่มนุษย์สร้างขึ้น เราจะเบี่ยงเบนไปในทางทิศทางใด ตามแต่ใจตัวเองก็ได้ เหมือนกับทิศทางการเดินของหัวใจและการกระทำ ไม่มีกฎเกณฑ์บังคับ จากใครผู้ใด เส้นทางที่ราบเรียบแต่เต็มไปด้วยความมุ่งหวังและมานะ ความสำเร็จจะต้องก่อตัว ด้วยหัวใจศรัทธาและจะเติบโต เมื่อสุดปลายทางที่เราต้องการ...“ไปไหนมา...” ทันทีที่เห็นพ่อของลูกเดินเข้ามารังรองก็ถามขึ้นเสียงขุ่น จังหวะนั้น พลันสายตาของเธอ เหลือบเห็นถุงในมือพลาชัย“นั้นอะไร”“จะกินไหมละจะเอาให้” พลาชัยรีบถาม และจัดการหยิบของในถุงจัดเตรียมให้อย่างไม่รอคำตอบ“หือ... นี่หากไม่เห็นกับตา ฉันไม่คิดว่านายจะซื้อมาให้นะเนี่ย” พลาชัยส่ายหน้า
เมรีขยี้รัก พอให้ได้รักหรือยัง
พอให้ได้รักหรือยังเมื่อพูดคุยได้รับความเข้าใจกันเรียบร้อยวิรุจก็ประคองเมียรักออกจากที่รกร้าง โดยระหว่างนั้นสายตาเมรี เหลือบไปเห็นสภาพศพของสิน ที่สภาพศพนอนหงายเลือดท่วมตัวตาเบิกโพลง จึงทำให้เหมือนกับว่า ศพนั้นจ้องถลนมายังเธอ ทำให้ต้องอุทานออกมาอย่างตกใจ จนสามีต้องตะคองกอดร่างบางเอาไว้แน่นขึ้น อย่างปลอบขวัญ“ไม่เป็นไรนะ ผลกรรมมันตามกันทันชาตินี่แหละ ตายไปก็ไม่หมดห่วง มีความอาฆาตไม่มีสิ้นสุด” วิรุจอธิบาย แล้วมองดูสภาพศพ ก็ได้แต่เวทนา เขาว่ากันว่า คนตายนอนตาไม่หลับ เพราะยังมีกิเลศตัณหา…เมื่อทั้งสองเดินออกมาตรงเป็นเส้นทางเดินโล่ง เดร์ที่นั่งอยู่ท้ายรถกระบะตำรวจก็ดีดตัวลุกขึ้น“เมย์...คุณวิรุจ” เมื่อเห็นว่าหญิงสาวมีใครเดินเคียงคู่มาด้วยเดร์จึงหยุดรออยู่ตรงที่เดิน แม้ได้ยินจากปากตำรวจมาบ้างแล้วว่า วิรุจได้ให้คำที่เป็นประโยชน์ในการช่วยเหลือพวกเขาในครั้งนี้มาก แต่ใจลึกก็แอบอิจฉาชายหนุ่ม ที่ได้ใจ ผู้หญิงที่ตนเองเฝ้าหวังไปอยู่ไม่น้อยอีก ครอบครัวมีสายใยผูกพันต่อกัน ซึ่งนั้นเขาไม่มีให้เธอ...“เจ็บตรงไหนบ้าง”“ก็แค่ปวดระบบตามตัวน่ะ”“เมย์เป็นห่วงเดร์แทบแย่” เธอกล่าวน้ำเสียงสั่นเครือ วิรุจจึงโอบไห
เมรีขยี้รัก ไม่เจ็บไม่หยุด
ไม่เจ็บไม่หยุดเปรี้ยง!กรี๊ดด! ร่างของวิรุจและเมรีผวากอดกันด้วยความตกใจ โดยร่างหนาใช้ตัวเองกำบังโอบกอดร่างบางเอาไว้“ไอ้บ้าเอ้ย!” วิรุจคำรามก้อง โมโหตัวเองรีบจนลืมหยิบของคู่กายที่มีติดรถไว้เสมอ จนทำให้กลายเป็นคนขี้ขลาด ไม่กล้าเผชิญหน้าอีกฝ่ายที่โต้กลับมาอย่างคนบ้าคลั่ง“ไอ้สินมึงจะมากไปแล้วนะ” วิรุจว่าเสียงเดือดดาล“ทำเป็นเก่งดีแต่หลบอยู่กับผู้หญิงเท่านั้นละว้า” สินเอ่ยกลับอย่างยียวน และทำให้คนอย่างวิรุจหมดความอดทน เขาผุดลุกขึ้น แต่เมรีดึงแขนเอาไว้ ส่ายหน้าส่งสายตาเว้าวอนร้องห้ามแต่ตอนนี้ ลูกผู้ชายคนหนึ่งลุกขึ้นเพื่อปกป้องศักดิ์ศรี และเพื่อความปลอดภัยของผู้หญิงที่ตนเองรัก ตรงนี้“รอผมอยู่ตรงนี่นะครับ”“ไม่นะ ไม่ไปไม่ได้หรอ” เธอห้ามสายตาเว้าวอน“ผมอยากให้เรื่องทุกอย่างจบ ผมรักคุณ”“เมย์ก็รักพี่รุจนะคะ” เมื่อห้ามไม่ได้ สถานการณ์ตอนนี้ จึงกลายเป็นเธอ ต้องจำยอมฟังเขาเมรีกระชับร่างหนาเอาไว้แน่น เขากอดตอบก่อนจะค่อยๆแยกห่างจากกันและหันหลังเดินจากไป โดยมีสายตาห่วงหามองตามไป เธอรักเขาหมดใจ รักเหลือเกิน...“ออกมาได้แล้วหรือ สั่งเสียกันดีหรือยัง” น้ำเสียงบอกถึงความสะใจ วิรุจกำหมัดจนแน่น รู้สึก
Anda juga akan menyukai
พิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย125.7K Dibacaรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว356.8K Dibacaท่านประธานกระหายสวาท
กาสะลอง58.4K Dibacaรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด318.6K Dibacaบันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก
ใครไม่โอส้มโอ69 Dibacaดั่งกล มนต์ดลใจ
MOONY MAY102 Dibacaชี (She) ไม่นกนะจ๊ะ
นิชา อลีนา52 Dibacaแผนร้อนจู่โจมรัก
นามปากกา ไขขวัญ45 Dibaca
