Novels by Sanraya/oMojung/นางฟ้าแดนใต้

ภายใต้ใบหน้าที่เย็นชา และเต็มไปด้วยความหยิ่งทะนงของมาเฟียนักรัก แท้จริงคือหน้ากาก ที่ดักใจใครบางคนให้ตกหลุมพลาง รักที่เกิดขึ้นโดยคนสองคนโดยไม่ต้องมีเหตุผล แต่เมื่อไหร่เราไร้ตัวตนจากสายตาเขา เราก็ต้องหาเรื่องให้ได้ใกล้ชิด เพื่อเรียกร้องความสนใจ และให้อีกฝ่ายซึมซับว่าเรามีตัวตนเพื่อที่จะอยู่ในใจเขา แม้ว่าจะด้วยวิธีการเห็นแก่ตัวก็ตาม....

เมื่อธุรกิจที่เคยโกงเขามากำลังถูกล้มละลาย ทางออกสุดท้ายคือข้อเสมอที่ถูกยื่นให้โดยลูกสาวของคนที่ตัวเองเคยหักหลัง... “หากคุณอยากให้บริษัทของคุณอยู่รอด...” ดวงตากลมใสหากแน่วแน่ ปรายตามองผู้สูงวัย “ก็เอาลูกสาวมาต่อรองสิคะ เผื่อฉันจะสนุกด้วย” “ทำไมผมต้องทำแบบนั้น” ชายสูงวัยมองนักธุรกิจรุ่นลูกที่เก่งจนหาตัวจับยากทั้งที่เป็นผู้หญิงด้วยความคลางแคลงใจ

บางครั้งความรักมักเล่นตลก... รู้ทั้งรู้ว่าหากไม่ยึดติดก็ไม่ต้องเสียใจ แต่ใครจะทำใจได้ง่ายๆ เช่นเดียวกับ ‘ปรายฝน’ ที่ตั้งใจมาเป็นแค่เพื่อนเจ้าสาว แต่กลับตกกระไดพลอยโจนกลายเป็น ‘เจ้าสาวตัวจริง’ โดยไม่ทันตั้งตัว “หรือจะให้ผมช่วย...” เสียงทุ้มแหบพร่าที่กระซิบชิดทำเอาปรายฝนสะดุ้งจนเสียหลัก ทว่า ‘ฐานทัพ’ กลับว่องไวกว่า ชายหนุ่มตวัดวงแขนรวบเอวคอดกิ่วของเธอเข้าแนบอกได้ทันท่วงที “ไม่ใช่คุณคนเดียวที่ตกใจนะ... แต่คุณกำลังจะทำผมหัวใจวายไปด้วย” น้ำเสียงทุ้มเอ่ยดุ ทว่าแววตากลับทอดมองมาด้วยความห่วงใย ร่างเล็กเริ่มดิ้นขลุกขลักจนเขาต้องคุมตัวเองให้คลายอ้อมแขนออกอย่างนึกเสียดาย พลางเอ่ยตัดพ้อ “ช่วยเบาๆ มือหน่อยเถอะครับ ผมไม่ใช่ไวรัสร้ายที่จะแพร่เชื้อใส่คุณนะ” คำพูดนั้นทำให้ปรายฝนรู้สึกผิด... ความจริงถ้าตัดเรื่องกวนใจก่อนหน้านี้ออกไป เขาก็คือผู้ชายที่ใส่ใจคนอื่นจนน่าใจหาย

สำหรับ ‘เฮริค มิลลส์ตัน’ ผู้หญิงคือเกมท้าทายที่ต้องชนะ แต่สำหรับ ‘รติกาล’ นักธุรกิจหนุ่มหล่อร้ายคนนี้ ก็แค่คนรวยอีโก้สูงที่ไร้สมอง! “ฉันเพิ่งรู้ว่าคนรวยมีเงินซื้อได้ทุกอย่าง... แต่กะอีแค่ยาบำรุงสมอง กลับไม่มีปัญญาซื้อ!” คำพูดท้าทายฟาดกลางแสกหน้าจนชายหนุ่มสติขาดผุด มือหน้าง้างค้างกลางอากาศด้วยความโกรธจัด ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสัญชาตญาณดิบ... “ดี! ในเมื่ออยากลองดีนัก ต่อจากนี้ก็อย่าขัดใจฉันแล้วกัน!” แควก! เสื้อตัวบางถูกกระชากขาดวิ่นจนเห็นผิวเนื้อนวลเนียน กระเป๋าใส่โน้ตบุ๊กสมบัติชิ้นสุดท้ายของเธอถูกเหวี่ยงทิ้งอย่างไม่ไยดี ก่อนที่คำด่าทอจะถูกกลืนหายเมื่อเรียวปากหนาฉกวูบลงมาปิดปากเธอไว้ บดขยี้และกัดเม้มอย่างคนหิวกระหาย... ราวกับจะกลืนกินเธอลงไปทั้งตัว!

“ผมต้องการลูก... และผมต้องการแม่ของลูกให้อยู่ด้วยกัน” “อย่าหวังว่าฉันจะอยู่ร่วมบ้านกับคุณ ตราบใดที่คุณยังทำตัวไม่น่าเชื่อถือ!” เพราะความเข้าใจผิดในอดีต ทำให้เธอกล้าหอบ ‘ลูก’ หนีเขาไป สำหรับ ‘อาชา’ ลูกคือโซ่รักที่เขาเต็มใจให้ล่ามไว้ แต่สำหรับ ‘ธาริณี’ เธอไม่มีวันเชื่อว่าเสือร้ายอย่างเขาจะถอดเขี้ยวเล็บกลายมาเป็นคุณพ่อแสนดีได้เพียงข้ามวัน! ในเมื่อความผิดที่เขาเคยทำ... เกิดขึ้นจากความไม่รู้ วันนี้เขาจึงขอสู้สุดตัวเพื่อทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อและสามี! งานนี้ใครจะเป็นฝ่ายยอมใคร และใคร... จะเป็นฝ่ายทิ้งฟอร์มก่อนกันแน่!

แม้จะเป็นผู้ชายที่สาวๆหมายตา หากแต่ อณาธิป ธนเกียรติ นักธุรกิจคลื่นลูกใหม่มาแรง กลับร่ำร้อง หึงหวง ผู้หญิงที่ได้ชื่อว่า นางบำเรอ ที่เขาผูกมัดด้วย สัญญาเถื่อนอย่าง ณริสา ณรงค์พล ยามที่ผู้ชายอื่นอยู่ใกล้ “ทำไม ผู้หญิงอย่างคุณ ต้องจับเนื้อต้องตัวในที่โล่งแจ้งใช่มั้ย ถึงจะจับได้” “ใช่ แต่หากเป็นคุณ ที่ตรงไหนมันก็จับไม่ได้ทั้งนั้น” “ทำไม หรือไอ้ที่ผมสนองให้คุณมันไม่ถึงใจหรือไง” “ใช่ จำเอาไว้ด้วยว่า ที่คุณแตะเนื้อต้องตัวฉัน มันจืดชืดไร้น้ำยา แล้วไอ้เสียงที่คุณว่าฉันครวญคราง ยามที่คุณปรนเปรอให้ ฉันก็แค่สงเคราะห์ให้คุณดีใจเล่นก็เท่านั้น” ณริสาโต้กลับด้วยอารมณ์เดือดดาล และนั้นทำให้อณาธิปอารมณ์ขาดผึง!

ความวุ่นวายหรือพรหมลิขิตก็นำพาให้สาวสวยเจ้าของฉายา ‘เมรีขี้เมา’ เข้ามาพัวพันกับหนุ่มมาดขรึม จนกลายเป็นเรื่องราวความรักที่ยากจะถอนตัว ทรวงอกนุ่มหยุ่นที่บดเบียดเข้ากับอกแกร่งผ่านเนื้อผ้าอย่างเย้ายวน ท้าทายและปลุกเร้าความกำหนัดของชายหนุ่มที่ไม่เคยไหวเอนให้ลุกโชนขึ้นมาอย่างง่ายดาย

ความรักไม่ใช่เรื่องของการเอาชนะ... แต่ในเมื่อเธอดื้อรั้นเกินกว่าจะควบคุม 'มาตรการขั้นเด็ดขาด' จึงถูกนำมาใช้ เพื่อกักขังผู้หญิงที่เขาแอบรักให้อยู่ในโอวาท ‘มนัส’ จัดการลากสาวสวยขี้เมาออกจากฟลอร์เต้นรำอย่างไร้ความปราณี เขาไม่สนสายตาหลายสิบคู่ที่มองมาอย่างสอดรู้สอดเห็น ในสมองคิดเพียงแค่จะจัดการกับคนเมาไร้สติคนนี้ยังไงดี หากปล่อยให้หล่อนกลับบ้านสภาพนี้ มีหวังพ่อของเธอได้อาละวาด และ ‘เฮริค’ เพื่อนรักของเขาคงไม่พ้นโดนตำหนิไปด้วย แต่ดูเหมือนคนในอ้อมแขนจะไม่ให้ความร่วมมือ คมเล็บสีสดกรีดลึกสลักลงบนแขนแกร่งจนชายหนุ่มต้องสะบัดออกด้วยความเจ็บแปลบ ร่างบางเสียหลักจวนเจียนจะล้ม แต่ด้วยความไว มนัสรีบคว้าร่างเธอเข้ามากอดแนบอกอีกครั้ง หัวใจแทบหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มด้วยความตกใจ “ฤทธิ์เยอะนักนะ... อยากให้เนื้อผมขาด หรืออยากให้ก้นตัวเองพังกันแน่ ยายเบื๊อก!”

ถ้าจะเล่น ก็เล่นให้สุด เพราะหากหยุด คนคนนั้นจะกลายเป็นเหยื่อที่จะโดนเล่น! เพราะคุณหนูใหญ่ไม่ได้ดุแค่ตา หากการกระทำของเธอก็ดุไม่แพ้กัน...

‘ตะวัน’ ไม่คิดว่ากวางน้อยที่เขาข่มเหงจะหลุดไปได้ หนึ่งปีต่อมา กลับพบว่า ความทรงจำส่วนหนึ่งของน้ำเหนือที่มีต่อเขาได้หายไป...

ขึ้นชื่อว่าดอก มันต้องเริ่มต้นด้วยการหว่านเมล็ดพืชลงไป กว่าจะได้ดอกผลที่ต้องการ แฉกเช่น ‘ธาดา รัตรังสรรค์’ จับต้องทุกอย่างคือธุรกิจ และหล่อน ‘มนธิรา’ คือธุรกิจอย่างหนึ่ง ที่เขาหว่านพืชลงไปนั้น ย่อมหวังผลตอบแทนที่ได้รับกลับมาอย่างคุ้มค่า ‘ร่างกายและความหอมหวานในกายสาวเขาย่อมอยากได้และครอบครอง’