ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / โรแมนติก / เมียขี้เหร่ล้างแค้น / 40

แชร์

40

ผู้เขียน: Wednesday Adaire
last update วันที่เผยแพร่: 2026-09-18 11:56:11

มุมมองของเฟรดริก

นาฬิกาปลุกดังขึ้นตอนเจ็ดโมงครึ่ง ปลุกฉันให้ตื่นจากห้วงนิทราที่ไม่ค่อยจะสบอารมณ์นัก
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่แล้ว บทต่อไป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • เมียขี้เหร่ล้างแค้น   56

    มุมมองของเฟรดริกมีความรู้สึกแปลกๆ เกิดขึ้นในใจตอนที่ได้เห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของมาทิลดาเมื่อครู่—มันคือความสงบสุขที่ฉันไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต ฉันไม่อาจลบรอยยิ้มนั้นออกไปจากใบหน้าของตัวเองได้เลย แถมยังนึกอยากให้ถึงยามเช้าเร็วๆ จะได้กลับไปทักทายมาทิลดาอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม ค่ำคืนอันเงียบสงบนี้กลับไม่ยอมปล่อยให้ฉันได้พักผ่อนอย่างเป็นสุขเอาเสียเลย เพราะโทรศัพท์มือถือของฉันแผดเสียงดังติดต่อกันเกินสามครั้งเข้าไปแล้วสายที่โทรเข้ามาแน่นอนว่าเป็นฝีมือของพอลล่า และฉันก็ไม่อยากจะรับสายพวกนั้นเลย น่าเสียดายที่ปุ่มปิดเสียงโทรศัพท์ของฉันมันพังเสียแล้ว เช่นเดียวกับปุ่มเมนูหลัก มือถือเครื่องนี้จำเป็นต้องเอาไปซ่อม ฉันเลยไม่สามารถปิดเสียงเรียกเข้าอันน่ารำคาญนี้ได้ ดูเหมือนว่าฉันจะต้องทนทรมานกับเสียงหนวกหูนี้ หรือไม่ก็ต้องเอาโทรศัพท์ไปเก็บไว้ในตู้เสื้อผ้าและนั่นคือสิ่งที่ฉันทำ—ฉันรีบคว้าโทรศัพท์มือถือแล้วนำไปเก็บไว้ในตู้นิรภัยขนาดเล็กที่อยู่ในตู้เสื้อผ้า ฉันมั่นใจว่าคงไม่มีเสียงเรียกเข้าบ้าๆ ไหนมารบกวนค่ำคืนอันสงบสุขของฉันอีกแน่ๆ แต่ทว่า ความเงียบงันที่เพิ่งได้กลับคืนมากลับถูกแทนที่ด้วยเสียงเคาะประตู

  • เมียขี้เหร่ล้างแค้น   55

    มุมมองของมาทิลดาฉันไม่มีอารมณ์จะทำอะไรเลยสักนิด แม้กระทั่งตอนที่คุณนายโรซาตะโกนเรียกจากหน้าประตูห้องให้ไปทานมื้อเย็น ฉันก็เลือกที่จะแกล้งทำเป็นนอนหลับ หัวใจของฉันยังคงเจ็บแปลบเมื่อนึกถึงสายวิดีโอคอลของพอลล่าเมื่อช่วงบ่ายที่ผ่านมา ไม่ว่าฉันจะพยายามบอกตัวเองและกล่อมสมองมากแค่ไหนว่าฉันไม่ได้มีความสำคัญอะไรในชีวิตของเฟรดริก แต่ฉันก็ยังคงรู้สึกไม่สบายใจอยู่ดี ฉันโกรธทั้งพอลล่าและเฟรดริกเหลือเกินจู่ๆ ลูกบิดประตูห้องของฉันก็เหมือนจะถูกใครบางคนจับเอาไว้ ฉันรีบขยับท่าทางแล้วหลับตาลงอีกครั้งเพื่อแกล้งทำเป็นนอนหลับ “อ่า… เธอยังหลับอยู่นี่เอง” ประตูเปิดออกพร้อมกับเสียงกระซิบเบาๆ จากเฟรดริก ฉันค่อยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ เพื่อดูว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ และเขาก็ไม่ได้เดินออกไป แต่กลับเดินเข้ามาใกล้ฉันมากขึ้นแทน เขาต้องการอะไรกันแน่นะ?เฟรดริกากเก้าอี้เข้ามาใกล้เตียงนอน เสียงขาเก้าอี้เสียดสีกับพื้นดังขึ้น พูดตามตรงว่าฉันรู้สึกกลัว แม้ว่าเฟรดริกคงจะไม่ได้ทำอะไรไม่ดีหรอก แต่ใครจะไปรับประกันได้ล่ะ? อีกอย่าง เขากเพิ่งจะอยู่กับพอลล่ามา และผู้หญิงคนนั้นก็เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมเพทุบาย บางทีเธออาจจะมีแผนการอะไรบางอย

  • เมียขี้เหร่ล้างแค้น   54

    มุมมองของมาทิลดาร่างกายของฉันรู้สึกอ่อนเพลียจนแทบทนไม่ไหว—ไม่ใช่เพราะโทรศัพท์ของพอลล่าเมื่อครู่ แต่เป็นเพราะอาการแพ้ท้องของฉันเอง แม้กระทั่งตอนที่คุณนายโรซาเคาะประตูห้อง ฉันก็ยังลุกขึ้นจากเตียงไม่ไหวเลย“ฉ—ฉันขอโทษด้วยนะคะคุณนายโรซา… ฉัน—”“มาทิลดา?! ลูกเป็นอะไรหรือเปล่า?”ยังไม่ทันที่ฉันจะพูดจบ คุณนายโรซาก็ผลักประตูพรวดพราดเข้ามาในห้อง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก เธอรีบพุ่งตรงมาที่ข้างเตียงแล้วลูบศีรษะฉันอย่างอ่อนโยน“ย่ารู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ ปกติลูกไม่เคยเปิดประตูช้าขนาดนี้เลยเวลาได้ยินเสียงย่า โชคดีนะที่ย่ายอมถือวิสาสะเปิดเข้ามา ถ้ามัวแต่รอแล้วคิดว่าลูกกำลังนอนหลับอยู่ ย่าคงไม่รู้แน่ๆ ว่าลูกไม่สบาย ลูกคงทั้งเวียนหัวแล้วก็คลื่นไส้ใช่ไหมล่ะ?” ท่านถามด้วยความเป็นห่วงฉันพยักหน้ารับช้าๆ “ฉันขยับร่างกายแทบไม่ไหวเลยค่ะ… มันรู้สึกอ่อนเพลียมากๆ เลยค่ะคุณนายโรซา”“แน่นอนสิลูก ก็ลูกกำลังตั้งครรภ์อยู่นี่นา อาการแบบนี้ถือเป็นเรื่องปกติธรรมดา ลูกต้องการสารอาหารนะ — ต้องหาอะไรกินซะหน่อย แล้วก็กินยาที่หมอสั่งด้วย ตอนที่ย่าท้องพ่อของเฟรดริก ย่าก็รู้สึกแบบนี้เป๊ะเลย ย่าถึงกับต้องเข้าโรงพยาบาลเพร

  • เมียขี้เหร่ล้างแค้น   53

    มุมมองของเฟรดริกพอลล่าชี้หน้าฉันด้วยความโกรธเกรี้ยว แก้มทั้งสองข้างแดงก่ำ ดวงตาเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตา“ฉันต่างหากที่เป็นฝ่ายต้องถามคุณคำนี้! คุณทำอะไรมาทิลดา?! กล้าดียังไงถึงไปยุ่งกับเธอยัยบ้าเอ๊ย! เธอเนี่ยมันหน้าไม่อายจริงๆ เลยนะพอลล่า”ฉันระงับอารมณ์ตัวเองไว้—มือของฉันยังคงอยากจะตบเธอซ้ำอีกรอบ มันยากเหลือเกินที่จะควบคุมความโกรธนี้ไว้ได้ แต่พอลล่าเป็นคนเจ้าเล่ห์ เธออาจจะกำลังวางแผนอะไรบางอย่างเพื่อเล่นงานฉันอยู่ก็ได้“มาทิลดาเหรอ? ฉันได้ยินไม่ผิดใช่ไหม? นายรักนังนั่นเหรอ? บอกฉันมาซิ!”หน้าอกของฉันกระเพื่อมขึ้นลงเมื่อพอลล่าสาดคำถามนั้นใส่ฉัน ด้วยเหตุผลบางอย่าง ฉันอยากจะต่อยเธอให้สติหลุดไปเลย — ใบหน้าของเธอน่าหงุดหงิดยิ่งกว่าปกติเสียอีก“นั่นไม่ใช่เรื่องของเธอเลยสักนิด พอลล่า ทำความเข้าใจซะใหม่นะ: ฉันไม่มีวันกลับไปคบกับเธออีกเด็ดขาด เราจบกันแล้ว — อย่าคิดว่าฉันยังรักเธออยู่เลย ฉันเอียนเต็มทนแล้ว ฉันคิดว่าเธอจะสำนึกได้แล้วเสียอีก แต่เธอกลับยิ่งทำตัวแย่ลงไปทุกที”พอลล่าหัวเราะ ก้าวเข้ามาประชิดตัวแล้วคว้าแขนฉันไปทาบลงบนหน้าอกของเธอ เห็นได้ชัดเลยว่าทุกคำพูดของฉันเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาหมด ฉัน

  • เมียขี้เหร่ล้างแค้น   52

    มุมมองของเฟรดริกอะไรจะบ้าไปกว่าการอยากเจอหน้ามาทิลดาอีกครั้ง ทั้งที่พวกเราเพิ่งจะแยกจากกันมาได้แค่ชั่วโมงเดียวล่ะเนี่ย?หมายถึง… ทำไมฉันถึงมีความรู้สึกแบบที่ฉันไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะรู้สึกได้กันแน่นะ?ตอนนี้เธอกลังทำอะไรอยู่นะ?เธอยังนอนอยู่บนเตียงหรือเปล่า?ให้ตายสิ บ้าเอ้ย ฉันอยากจะวิดีโอคอลหาเธอใจจะขาด แต่ศักดิ์ศรีของฉันมันดันสูงลิ่วจนน่ารำคาญนี่สิ ฉันไม่รู้จะลดอีโก้ของตัวเองลงยังไงดี จริงๆ แล้วมันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลยสักนิดถ้าฉันจะเดินไปหาเธอแล้วคอยเอาใจใส่เธอบ้างจู่ๆ โทรศัพท์ของฉันก็ดังขึ้น และด้วยเหตุผลบางอย่าง ฉันกลับรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา — แอบหวังว่าจะเป็นมาทิลดาแต่ในจังหวะที่รอยยิ้มกำลังจะกว้างขึ้น เบอร์โทรบนหน้าจอกลับทำให้ฉันต้องขมวดคิ้ว มันเป็นเบอร์แปลกปลอมที่ฉันไม่คุ้นเคย แต่มีชื่อหนึ่งชื่อโผล่แวบเข้ามาในหัวทันทีใช่แล้ว แน่นอนอยู่แล้ว พวกเธอรู้ดีว่าฉันกำลังพูดถึงใคร — คนอื่นคนไกลที่ไหนล่ะ ก็ยัยพอลล่าตัวแสบหนึ่งเดียวคนนี้นี่ไงฉันคิดไปได้ยังไงกันนะว่าจะเป็นมาทิลดา? เห็นได้ชัดเลยว่านี่คือเบอร์ส่วนตัวของฉัน และคนที่มีเบอร์นี้ก็มีแค่มาทิลดา พอลล่า คุณยาย และลูกพี่ลูกน้องบ

  • เมียขี้เหร่ล้างแค้น   51

    มุมมองของมาทิลดาคุณนายโรซาสวมกอดฉันแน่นทันทีที่เรามาถึงบ้าน มันให้ความรู้สึกเหมือนอ้อมกอดของคนที่ไม่ได้เจอกันมาเป็นสิบๆ ปีแน่นอนว่าฉันมีความสุข คุณนายโรซารู้รู้วิธีทำให้ฉันรู้สึกว่าเป็นที่รักและได้รับการทะนุถนอมจริงๆ แต่บางครั้งมันก็ตลกดีนะที่เธอมักจะมีสีหน้าแบบเดิมเป๊ะเลยทุกครั้งที่เรากลับจากการเดินทาง“ในที่สุดก็มาถึงสักที! ย่ารอด้วยความร้อนรนใจเลยนะเนี่ย! ย่ากระวนกระวายใจมากเพราะความฝันของย่าเลย มาทิลดา! เฟรดริกเล่าเรื่องความฝันของย่าให้ฟังหรือยังจ๊ะ?”ดวงตาของท่านเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตาในขณะที่ประคองใบหน้าของฉันซ้ำๆ สลับมองหน้าฉันกับเฟรดริกไปมา“ค่ะ คุณย่า คุณเฟรดริกเล่าให้ฟังแล้วค่ะ คุณย่าไม่ต้อง—”“เดี๋ยวนะ อะไรนะ?” คุณนายโรซาพูดแทรกขึ้นมาทันที มองฉันด้วยความงุนงง “เมื่อกี้ลูกเรียกเขาว่าอะไรนะ? คุณเฟรดริกงั้นเหรอ? ทำไมลูกถึงเรียกเฟรดริกด้วยสรรพนามแบบนั้นล่ะ?”ฉันไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำว่าเผลอหลุดเรียกสรรพนามนั้นออกไป ตอนนี้ฉันประหม่าจนแทบคลั่ง ฉันควรจะอธิบายเรื่องนี้ให้ท่านฟังยังไงดีล่ะเนี่ย? จะบอกว่ามันเป็นความคุ้นเคยเก่าๆ งั้นเหรอ? แบบนั้นมันคงงี่เง่าสิ้นดีเลย“ฮ่าๆๆๆ! ที่รัก เธอ

บทอื่นๆ

บางทีคุณอาจจะชอบ

สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status