วิวาห์แค้น ซ่อนรักท่านประธาน

“ให้ฉันไปคนเดียวอย่างนั้นเหรอคะ”ลลินอ่านข้อความบนโทรศัพท์ซ้ำอีกครั้ง ขณะที่กฤตินมองเธอด้วยสีหน้าเคร่งเครียด“มันเป็นกับดักชัด ๆ ฉันไม่ยอมให้เธอไปคนเดียวเด็ดขาด”“แต่พ่อฉันอยู่ในมือพวกมันนะคะ”“ฉันเข้าใจ แต่ถ้าเธอเป็นอะไรไป ฉันจะช่วยใครได้อีก”คำพูดนั้นทำให้ลลินชะงัก เธอเงยหน้ามองชายหนุ่มและเห็นความกังวลที่เขาไม่เคยแสดงออกชัดเจนขนาดนี้มาก่อน“คุณกลัวฉันเป็นอะไรไปเหรอคะ”กฤตินนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบตรง ๆ“ใช่ ฉันกลัว”หัวใจของลลินเต้นแรงขึ้น แต่เธอไม่มีเวลาคิดถึงความรู้สึกของตัวเองอีกแล้ว“ถ้าอย่างนั้นเราต้องช่วยพ่อให้ได้ค่ะ”กฤตินพยักหน้า เขาติดต่อคนของตัวเองให้เตรียมแผนช่วยเหลือ และประสานเจ้าหน้าที่เพื่อไม่ให้พวกเขาต้องเสี่ยงเข้าไปโดยไม่มีทางหนีส่วนแพรไหมยืนยันว่าจะร่วมมือ เธอส่งเอกสารที่มีให้กฤตินทั้งหมด และยอมเล่ารายละเอียดเกี่ยวกับภาคินเพิ่มเติมก่อนแยกกัน แพรไหมจับแขนลลินไว้“พี่ลิน ถ้าเกิดอะไรขึ้น หนูอยากให้พี่รู้ว่าหนูเสียใจกับทุกอย่างจริง ๆ”ลลินมองน้องสาวอยู่นาน“ฉันยังให้อภัยเธอไม่ได้ในตอนนี้ แต่ถ้าเธออยากเริ่มต้นใหม่ ก็จงหยุดโกหกตั้งแต่วันนี้”แพรไหมพยักหน้าพร้อมน้ำตาคืนน

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง ขณะที่ลลินกำภาพถ่ายของพ่อไว้แน่น หัวใจของเธอเต้นแรงจนแทบหายใจไม่ออก“กฤติน เราต้องช่วยพ่อฉันนะคะ”“ฉันจะช่วยเขา แต่เราต้องรู้ก่อนว่าพวกมันต้องการอะไร”กฤตินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอ่านข้อความอีกครั้ง ก่อนพบว่ามีตำแหน่งสถานที่แนบมาด้วย เป็นโกดังร้างแห่งหนึ่งนอกเมือง“ฉันจะให้คนเตรียมรถ เธออยู่ที่นี่ก่อน”“ไม่ค่ะ ฉันจะไปด้วย”“ลิน ที่นั่นอันตราย”“คนที่ถูกจับตัวไปคือพ่อฉัน คุณจะให้ฉันรออยู่เฉย ๆ ได้ยังไงคะ”กฤตินสบตาเธอ ก่อนถอนหายใจอย่างยอมแพ้“ถ้าอย่างนั้น เธอต้องทำตามที่ฉันบอกทุกอย่าง ห้ามเดินออกจากรถโดยไม่ได้รับอนุญาต”ลลินพยักหน้าทันทีระหว่างทาง เธอเอาแต่คิดถึงคำพูดของพ่อในสายโทรศัพท์ ความหวาดกลัวในน้ำเสียงนั้นยังติดอยู่ในหัว เธอเคยโกรธที่พ่อปิดบังความจริง แต่ตอนนี้เธอเพียงต้องการให้เขาปลอดภัยเมื่อรถมาถึงโกดังร้าง กฤตินสั่งให้คนของเขาตรวจสอบพื้นที่ก่อน ทว่าทันทีที่เดินเข้าใกล้ประตู ก็มีชายสองคนปรากฏตัวออกมา“มาคนเดียวตามที่เราสั่งหรือเปล่า”กฤตินก้าวออกไปยืนด้านหน้า“ฉันมาแล้ว ปล่อยตัวอธิคมซะ”ชายคนนั้นหัวเราะ ก่อนโยนโทรศัพท์เครื่องหนึ่งลงบนพื้น“อยากให้เขาก

เสียงฝนกระทบกระจกหน้ารถดังต่อเนื่อง ขณะที่รถยนต์สีดำแล่นไปตามถนนสายเก่าซึ่งทอดยาวออกจากตัวเมือง ลลินนั่งกำจี้รูปดอกลิลลี่สีเงินไว้แน่น สายตาจับจ้องแสงไฟที่พร่าเลือนผ่านหยดน้ำบนกระจกเธอไม่รู้ว่าคลังเอกสาร B-17 ซ่อนความลับอะไรเอาไว้ แต่คำเตือนของแม่ทำให้เธอไม่อาจถอยหลังได้อีกแล้ว“ถ้าเจอสิ่งที่ไม่อยากรู้ เธอจะทำยังไง”เสียงของกฤตินทำลายความเงียบลลินหันไปมองชายหนุ่มที่กำลังขับรถด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ฉันจะอ่านมันให้จบค่ะ ต่อให้ความจริงจะทำให้ฉันเจ็บแค่ไหนก็ตาม”“แม้ความจริงนั้นจะเกี่ยวข้องกับครอบครัวเธอ?”“โดยเฉพาะถ้ามันเกี่ยวข้องกับครอบครัวฉัน”กฤตินเหลือบมองเธอครู่หนึ่ง ก่อนหันกลับไปมองถนน“ถ้าอย่างนั้น ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอต้องเผชิญมันคนเดียว”หัวใจของลลินเต้นผิดจังหวะ เธอรีบหันหน้าหนี เพราะไม่อยากยอมรับว่าคำพูดธรรมดาของผู้ชายคนนี้กลับทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาดทั้งที่การแต่งงานของพวกเขาเริ่มต้นจากข้อตกลง และเธอเคยเชื่อว่ากฤตินเป็นเพียงเครื่องมือสำหรับแก้แค้น แต่ตอนนี้เส้นแบ่งระหว่างผลประโยชน์กับความรู้สึกกลับเริ่มเลือนรางลงทุกทีรถยนต์หยุดลงหน้าตึกเก่าสามชั้นซึ่งตั้งอยู่ท้ายถนน อ

“คุณกำลังจะทำอะไรคะ?” ลลินถามขึ้นขณะมองแฟ้มเอกสารบนโต๊ะทำงานของกฤติน หลังกลับจากงานเลี้ยงเมื่อคืน เธอก็ได้รับข้อความจากเลขานุการของเขาให้นำเอกสารชุดนี้มาตรวจสอบด้วยตัวเอง ภายในแฟ้มมีข้อมูลเกี่ยวกับบริษัทของภาคิน รายการโอนเงิน และสำเนาข้อความสนทนาที่แสดงให้เห็นว่าเขากำลังพยายามยักย้ายเงินทุนก่อนที่เจ้าหนี้จะตรวจสอบบัญชี “ผมกำลังจะทำให้คนที่คิดว่าตัวเองอยู่เหนือกฎหมายรู้ว่าเขาไม่ได้มีอำนาจมากอย่างที่คิด” กฤตินตอบโดยไม่เงยหน้าจากเอกสาร “คุณจะเปิดโปงภาคินเหรอคะ?” “ถ้าหลักฐานยืนยันว่าเขาทำผิดจริง ผมจะดำเนินการตามขั้นตอนทางกฎหมาย” ลลินเลื่อนอ่านเอกสารต่อไปอย่างตั้งใจ ยิ่งอ่าน สีหน้าของเธอก็ยิ่งเคร่งเครียด ภาคินไม่ได้เพียงแค่มีชู้กับแพรไหม แต่เขายังใช้ชื่อบริษัทที่เธอเคยช่วยงานเป็นทางผ่านในการทำธุรกรรมหลายรายการ บางรายการมีชื่อเธอปรากฏอยู่ในเอกสารด้วย “นี่มันอะไรกันคะ ทำไมถึงมีชื่อฉันอยู่ตรงนี้?” กฤตินลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินมาหยุดข้างเธอ “ผมกำลังตรวจสอบอยู่ เอกสารบางส่วนอาจถูกนำไปใช้โดยที่คุณไม่รู้ตัว” “ถ้าคนอื่นเห็นเอกสารพวกนี้ พวกเขาจะคิดว่าฉันมีส่วนร่วมด้วยหรือเปล่าคะ?” “นั่