ตอนที่ 12 ไม่ได้คิดผิดใช่มั้ย

ตอนที่ 12 ไม่ได้คิดผิดใช่มั้ย

ระหว่างทำอาหารให้เขา หญิงสาวก็ใจลอยคิดไปถึงเรื่องที่ตนเองยอมจดทะเบียนสมรสกับคนแปลกหน้าเช่นเขา แถมไม่มีความรักเป็นพื้นฐานอีก เธอเฝ้าถามตัวเองตลอดเวลาว่า ไม่ได้คิดผิดใช่มั้ย!

หญิงสาวสลัดความคิดในหัว ก่อนจะตั้งใจปรุงอาหารให้เขา เธอจะไม่คิดมากเรื่องนี้อีกต่อไป เพราะไหน ๆ ก็ได้ตัดสินใจไปแล้ว

“หิวไม่เป็นเวล่ำเวลาแบบนี้ มันน่าต้มมาม่าให้กินนัก” หญิงสาวพึมพำ

ผ่านไปครู่หนึ่ง หางตาของเตยหอมก็เหลือบไปเห็นเงาร่างสูงใหญ่ยืนอยู่ที่ประตูทางเข้าของห้องครัว

“ถ้ามีอะไรให้ผมช่วย คุณบอกมาได้เลยนะ” ทิวัตถ์ยืนตัวตรงแน่วอยู่ที่นั่น น้ำเสียงยังคงทุ้มนุ่ม แต่กลับน่าฟัง

“คุณรออีกหน่อยนะคะ เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว”

“หอมจัง เริ่มอยากรู้แล้วสิว่าคุณทำอะไรให้ผมทาน” เตยหอมเหลือบดูนาฬิกาข้อมือ ตอนนี้ก็เกือบจะเที่ยงคืนแล้ว เขาคงจะหิวแย่ เพราะเธอมัวแต่เด็ดใบกระเพราและเอาแต่ครุ่นคิดเรื่องของเขาเลยทำให้เสียเวลา

แต่ก็ยังอดคิดไม่ได้อีกว่า ถ้าเขาติดใจแล้วให้เธอทำให้กินทุกวันก็แย่น่ะสิ ไม่ใช่ว่าไม่ชอบทำน่ะ แต่ขอเป็นแค่มื้อเช้าง่าย ๆ กับมื้อเย็นเป็นบางวันจะดีกว่า เพราะงานของเธอที่เขามอบหมายให้ทำก็แย่อยู่แล้ว

ไม่ว่าทิวัตถ์จะต้องการอยู่กับเธอด้วยฐานะอะไร แต่การที่เธอได้ตัดสินใจอย่างถี่ถ้วนดีแล้วเพราะฉะนั้นเธอจะต้องพยายามทำให้ช่วงนี้เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุด ก่อนที่วันหนึ่งเธออาจจะต้องจากเขาไป

ช่วงที่เตยหอมยังเรียนมหาลัยเธอเช่าอพาร์ทเมนต์อยู่กับเพื่อนของเธอ ช่วงนั้นเตยหอมก็เป็นฝ่ายทำอาหารกินกับเพื่อน ๆ อยู่บ่อย ๆ เพราะมันประหยัดกว่าการไปนั่งร้านอาหารทั่วไป

พอเงินกู้เพื่อการศึกษาออกในแต่ละเดือนเธอก็จะลงขันกับเพื่อนไปซื้อวัตถุดิบมาเก็บเอาไว้ในตู้เย็น พอมื้อค่ำก็มาทำอาหารทานด้วยกันเป็นประจำ ยกเว้นมื้อเช้าและมื้อกลางวัน ซึ่งบางครั้งเตยหอมก็ยกยอดไปทานมื้อเที่ยงในคราวเดียวเพื่อเป็นการประหยัด มันจึงทำให้เธอคล่องในการทำอาหาร

แต่พอมาคบหากับศรันย์แฟนหนุ่มเธอก็แทบไม่ค่อยมีโอกาสได้ทำอาหารสักเท่าไหร่ เพราะเขาไม่ชอบอาหารพื้น ๆ ที่เธอทำ ศรันย์พาเธอไปกินแต่อาหารหรู ๆ ตามภัตตาคาร ซึ่งตอนนั้นเธอก็ไม่คิดว่าเขาจะทำแบบนี้กับเธอด้วยซ้ำ

พอช่วงที่เขากู้เงินไม่ผ่าน ทางธนาคารไม่อนุมัติเพราะศรันย์ติดเครดิตบูโร เธอจึงยอมใช้ชื่อของตัวเองในการทำธุรกรรมกู้เงินมาให้เขาทำธุรกิจและ

ก็ทำให้ศรันย์เห็นช่องทางในการหลอกลวงเธอเรื่อยมา จนทำให้เธอเป็นหนี้เป็นสิน นี่ถ้าเธอยังจับไม่ได้ว่าเขานอกใจ เธอจะต้องเป็นหนี้มากกว่านี้แน่ ๆ 

ไม่นานนักหญิงสาวก็รีบยกจานอาหารไปเสิร์ฟที่โต๊ะให้กับทิวัตถ์

“อาหารมาแล้วค่ะ” เตยหอมยกอาหารมาเสิร์ฟที่ห้องนั่งเล่น ทิวัตถ์กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่

“กะเพราไก่ไข่ดาว เมนูเร่งด่วน ลองชิมดูนะคะ”

“ขอบคุณครับ หอมน่ากินจัง” พูดจบชายหนุ่มก็รีบวางโทรศัพท์แล้วหันมาหยิบช้อนทันที

“แล้วไหนของคุณล่ะ” เขาถามเมื่อเห็นเธอเอามาแค่จานเดียว

“ดึกขนาดนี้ ฉันไม่ทานแล้วค่ะ ขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะ” พูดจบหญิงสาวก็เดินเลี่ยงไป เธอยังมีงานอีกมากมายที่จะต้องเร่งทำส่งให้เขา