Beranda / โรแมนติก / เมียมือสอง / ตอนที่ 12 แน่ใจนะ..ว่าโตแล้ว

Share

ตอนที่ 12 แน่ใจนะ..ว่าโตแล้ว

last update Terakhir Diperbarui: 2025-11-19 15:42:41

ตอนที่ 12 แน่ใจนะ..ว่าโตแล้ว

“จะเป็นไรมั้ยคะ ถ้าจิจะชวนคุณพักห้องนี้แทนจิ แล้วเดี๋ยวจิจะขับรถกลับเอง”

“คาดว่าคุณคงต้องรอนานเลยนะครับ เพราะว่าตอนนี้เจ้าหน้าที่ยังไม่สามารถเคลียร์น้ำท่วมออกได้เลย”

“หว้า!!...แย่จังเลยนะคะ”

“ผมว่าคุณจิโทรบอกสามีของคุณก่อนก็ได้นะครับ เดี๋ยวเขาจะเป็นห่วงเอาได้”

“ค่ะ” หญิงสาวดูมีสีหน้าเศร้าทันทีที่เขาเอ่ยถึงสามีของเธอ เตชินเก็บความสงสัยใจเอาไว้ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะต้องเอ่ยถาม เขาพอจะรู้เรื่องราวความสัมพันธ์ของเธอกับสามีมาบ้างจากข่าววงใน

“มีอะไรหรือเปล่าครับ”

“ปะเปล่าค่ะ” อาการอึกอักของเธอทำให้เขาเริ่มอยากถามถึงความสัมพันธ์ระหว่างเธอและสามีขึ้นมา

“คุณจิขับรถอะไรมาเหรอครับ”

“รถเก๋งค่ะ”

“โอ่ว์!!!...ถ้างั้นอย่าเสี่ยงกลับเลยครับ รถคุณจิอาจจะดับกลางคันเอาได้..ถ้าเสี่ยงขับลุยน้ำ”

“คุณเตชินทานอะไรมาหรือยังค่ะ เพื่อว่าเราจะได้สั่งอาหารขึ้นมาทานบนนี้กัน” จิรัชยาเสนอ อย่างน้อยก็ถือเป็นการเลี้ยงอาหารเพื่อตอบแทนที่เขาเซ็นต์สัญญาร่วมธุรกิจกับเธอ

“เป็นความคิดที่ดีครับ ผมก็กำลังหิวพอดีเลย งั้นรบกวนคุณจิสั่งเผื่อผมด้วยนะครับ”

“อ๋อได้ค่ะ ว่าแต่..คุณเตชินชอบอาหารประเภทไหนคะ”

“ขอเป็นสเต๊ก กับไวน์ดีกว่าครับ”

“โอเค คิดเหมือนกันเลย งั้นรอสักครู่นะคะ เดี๋ยวจิสั่งให้”

“ขอบคุณครับ” หญิงสาวส่งยิ้มให้ชายหนุ่มก่อนจะหันไปยกหูโทรศัพท์ภายในห้องสั่งอาหารของโรงแรม

“จิ..สั่งอาหารเรียบร้อยแล้วนะคะ รอสักพักเดี๋ยวคงมาส่งให้ที่ห้อง” หญิงสาวหันมาบอกกับเขา แต่เธอก็รู้สึกถึงความร้อนที่ลามสู่ใบหน้า เมื่อเห็นเขากำลังจะถอดเสื้อ

“โทษทีครับ พอดีว่าผมลุยฝนมาแล้วเสื้อมันเปียก”

“ตายจริง!! คุณมีเสื้อมาเปลี่ยนมั้ยคะ” ด้วยไฟที่ไม่สว่างมากนักทำให้เธอไม่ทันสังเกตว่าเสื้อของเขาเปียกชุ่มไปด้วยน้ำฝน

“มีอยู่ที่รถประมาณสองสามตัวครับ งั้นเดี๋ยวผมมานะครับ” เตชินรีบบอกก่อนจะเดินออกห้องไป เขาแวะยืมร่มขอพนักงานโรงแรมเพื่อเดินไปเอาเสื้อผ้าที่รถ เขาพอมีติดมาอยู่บ้างหลายชุดอยู่เหมือนกัน ตอนแรกเขากะจะแวะซื้อ แต่ด้วยความเร่งรีบจึงทำให้เขาลืม

ระหว่างรอจิรัชยาก็นั่งคิดอย่างลังเลใจ เธอไม่กล้ากลับออกไปด้วยเห็นสายฝนที่ตกอย่างหนักอยู่บริเวณด้านนอก ฟ้าร้องเป็นระยะก็ยังมีอยู่ตลอดเธอเป็นคนกลัวเสียงฟ้าร้องเป็นอย่างมาก แต่จะให้เธอนอนกับชายแปลกหน้าสองต่อสองเนี่ยนะ!! ใครจะไปกล้ากันเล่า ดีไม่ดีเกิดเขาหน้ามืดขึ้นมาเธอจะทำอย่างไร

พอกลับขึ้นมาที่ห้องได้เตชินก็รีบเอ่ยถามจิรัชยาทันที เพราะเขาก็เกรงใจหากว่าเธอยังกลับไม่ได้และเขาต้องขอค้างคืนในห้องนี้กับเธอ

“เอ่อ!!...คุณจิตัดสินใจจะกลับ หรือว่าค้างที่นี่..ดีครับ” เสียงทุ้มของชายหนุ่มถามขึ้นอย่างเกรงใจ

“ฝนตกแบบนี้จิคงไม่กล้าขับรถออกไปหรอกค่ะ อีกอย่างจิขับรถไม่เก่ง แล้วไหนจะมีน้ำท่วมถนนอีก จิตัดสินใจพักที่นี่ค่ะและยอมให้คุณพักด้วย” หญิงสาวแสดงความีน้ำใจด้วยน้ำเสียงเรียบแต่หนักแน่น ใบหน้าคลายความกังวลลงไปเล็กน้อย

“เรื่องความปลอดภัยรับรองได้ ผมให้คุณจินอนบนเตียง ส่วนผมจะนอนที่โซฟาเองครับ”

ไม่นานนักคนส่งอาหารของโรงแรมก็มาเคาะห้องของพวกเขา

“เราทานอาหารกันก่อนเถอะครับ” เขาบอกเธอ เมื่อเห็นอีกฝ่ายยังยืนนิ่งไม่ยอมขยับตัว เขาจึงเคลื่อนตัวเข้าไปใกล้ ๆ ยื่นมือโบกไปมาอยู่ตรงหน้าของหญิงสาว แต่ยังไม่ทันไรจะได้แตะเนื้อต้องตัวของเธอ หญิงสาวก็ขยับถอยห่างออกทันที ท่าทางที่เขาเดินเข้ามาประชิดตัวทำให้เหมือนมีพลังขุมหนึ่งจะเข้ามาคุกคามเธอ จนจิรัชยาตกใจ

“คุณจะทำอะไรคะ” คำถามดังออกมาอย่างอัตโนมัติ โดยสมองไม่ทันได้คิดประมวลผล

“ก็ผมชวนคุณจิทานข้าวตั้งนานแล้ว คุณก็ไม่ตอบ แถมยังยืนนิ่ง ผมก็นึกว่าคุณเป็นอะไร” รูปร่างใหญ่โตที่มองดูบึกบึนทำให้เธอนึกไปถึงเสือ และคืนนี้เธอก็กลัวถูกเสืออย่างเขาขย้ำ

“โทษทีค่ะ พอดีจิกำลังคิดอะไรเพลิน ๆ” สีหน้าที่ถึงแม้จะมึนตึงไปบ้างแต่ก็ยังดูสวยน่ารัก

เปรี้ยง!!!!

แสงสีขาวที่สว่างวาบไปทั่วห้อง ทำให้หญิงสาวกรีดร้องพร้อมกับวิ่งไปซบอกของเขา ชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา เขายกฝ่ามือซ้ายขึ้นมาวางในระดับศีรษะของหญิงสาวและลูบเบา ๆ เพื่อให้เธอคลายตกใจ

“ปล่อยเถอะค่ะ จิโตแล้ว ไม่ใช่เด็กๆ ไม่ต้องมีคนมาลูบหัวให้ก็ได้” เสียงหวานบอกเขาเมื่ออีกฝ่ายเริ่มได้สติ 

“แน่ใจนะครับ....ว่าคุณโตแล้ว”

“ก็เมื่อกี้จิตกใจนี่คะ” หญิงสาวตวัดสายตาค้อนให้เขาวงใหญ่ก่อนที่เธอจะเดินตามเขาไปที่โต๊ะอาหาร และพยายามระงับความกลัวและความตะขิดตะขวงใจที่ต้องมาอยู่ร่วมห้องกับชายแปลกหน้า สภาพห้องที่กว้างขวางและสีของเครื่องนอนให้ความรู้สึกว่าน่าอยู่เลยทีเดียว หลังจากทานอาหารเสร็จ เขาก็จิบไวน์พร้อมกับเธอต่อ และการนั่งดื่มไวน์กับชายแปลกหน้าภายในห้องสองต่อสองนั้นไม่ใช่ความคิดที่ดีเลย เธอจึงไม่กล้าจะดื่มมากมายเท่าไหร่

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เมียมือสอง   ตอนที่ 34 ตอนจบ

    ตอนที่ 34 ตอนจบหนึ่งเดือนต่อมาจิรัชยาก็ฟ้องหย่าภาคินได้สำเร็จ ศาลสั่งให้แบ่งทรัพย์สินออกเป็นทั้งหมดสามส่วนเท่า ๆ กันแล้วแบ่งให้ฝ่ายภรรยาสองส่วน เพราะมีหลักฐานว่าเธอทำงานมากกว่า ภาคินเสียใจหนักมาก เขากินเหล้าเมามายทุกวัน และใช้แอลกอฮอล์เพื่อดับทุกข์ ทั้งอรนุชและศศิธรก็เริ่มตีตัวออกห่างเพราะว่าเขาไม่สามารถมีเงินเปย์พวกหล่อนได้แล้วอีกแล้ว รวมทั้งสาวคนอื่น ๆ อีกด้วย หลายเดือนต่อมาบริษัทของเขาเริ่มมีหนี้สินจนตัวเขาเองกลายเป็นคนล้มละลายภาคินไปนั่งเมาอยู่ในผับแห่งหนึ่ง ก่อนจะถูกกลุ่มวัยรุ่นซ้อมจนเขาเกือบเอาชีวิตไม่รอด เตชินรู้ข่าวจึงพาจิรัชยาไปเยี่ยม“จิ!!..ขอบคุณนะครับที่มาเยี่ยมผม” เขาเอ่ยขึ้นอย่างดีใจ ทั้งสองคนที่มาเยี่ยมยกมือไหว้มารดาของภาคินที่เฝ้าลูกชายอยู่ ก่อนมารดาของเขาจะเดินออกห้องไปเพื่อให้พวกเขาได้คุยกันตามลำพัง“ไม่ต้องห่วงนะครับ ค่ารักษาพยาบาล ผมรับผิดชอบให้เองครับ” เตชินบอก“ขอบคุณครับ” ภาคินบอกด้วยเสียงเศร้า ๆ ก่อนจะยกมือไหว้เตชิน เขาเสียใจที่มีของดีอยู่กับตัวแต่ไม่รู้จักรักษามันเอาไว้“จะให้จิ โทรตามเพื่อนมาดูแลคุณมั้ยคะ” เธอหมายถึงศศิธรเพื่อนของเธอ“อย่าเลยครับ เค้าคงไม่

  • เมียมือสอง   ตอนที่ 33 หยุดทั้งใจไว้ที่เธอ

    ตอนที่ 33 หยุดทั้งใจไว้ที่เธอแสงแดดอ่อนๆ ของดวงอาทิตย์ในยามเช้าที่หลายวันมานี้เพิ่งจะมีให้เห็น แสงอ่อน ๆ สาดเข้ามาตกกระทบร่างของคนทั้งคู่ที่นอนกอดกันอยู่บนเตียงกว้าง หญิงสาวซุกซบใบหน้างามลมหายใจอุ่นๆ พ่นออกมาเป่ารดบริเวณแผงอกกว้าง แพรขนตาสีดำเรียงตัวสวยกะพริบน้อยๆ ในยามที่เปลือกตาบางกระตุกเบาๆ ก่อนที่เปลือกตานั้นจะค่อยๆ เปิดรับแสงสว่างที่สาดส่องเข้ามาลมหายใจหยุดนิ่งไปชั่วขณะเมื่อภาพตรงหน้านั้นคือชายหนุ่มผู้มีใบหน้าหล่อเหลา เธอไม่ได้ฝันไปเมื่อคืนเธอนอนกอดเขาทั้งคืนและหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย และด้วยฤทธิ์ของยาแก้หวัดทำให้หลับลึกจนตื่นเอาเกือบสายโด่ง ก่อนที่หญิงสาวจะขยับร่างขึ้นไปหอมแก้มสากของชายหนุ่มอย่างรักใคร่ และหยุดอยู่ใกล้ ๆ บริเวณนั้น เพื่อรอสบตากับเขา ปลายจมูกของเธอห่างจากเขาไม่ถึงคืบ ริมฝีปากนุ่มของเธอทำให้คนที่หลับใหลอยู่ได้สติตื่นขึ้นมา ก่อนจะใช้แขนแข็งแรงรั้งร่างบอบบางของเธอเอาไว้ไม่ให้หนีไปไหน ฉับพลันหัวใจด้วยน้อย ๆ ก็แปรเปลี่ยนจังหวะเป็นที่เร็วขึ้น“ตื่นเช้าจังเลย…คุณจิ” เสียงกระซิบแผ่วเบาออกมาจากในลำคอก่อนที่ดวงตาคมเข้มจะค่อยๆ เปิดกว้างขึ้น“อรุณสวัสดิ์ค่ะ เมื่อคืนคุณหลับ

  • เมียมือสอง   ตอนที่ 32 ให้ผมดูแลคุณนะครับ

    ตอนที่ 32 ให้ผมดูแลคุณนะครับเตชินบอกว่าจะพาเธอไปโรงแรมเมื่อคืนที่พักด้วยกัน แต่ก่อนจะขึ้นรถจิรัชยาก็เอ่ยขึ้นกับเขาอย่างเป็นกังวล “แย่จัง!!! จิลืมเอากุญแจรถมาด้วย..” “ไม่เป็นไรครับ รถคุณจอดไว้ก่อนก็ได้ เดี๋ยวผมจ่ายค่าจอดกับทางโรงแรมให้ก็ได้” “เดี๋ยวจิ ขอกลับไปเอาดีกว่าคะ” “แต่ผมไม่อยากให้คุณกลับไปที่นั่นอีกเลย” เขาพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วง“แต่..จิไม่มีเสื้อผ้าแล้วก็อะไรติดตัวมาเลยนะคะ” เธอบอกกับเขาด้วยสายตาอ้อนวอนเตชินตัดสินใจเลี้ยวรถกลับไปทางเดิมอีกครั้ง เพื่อส่งจิรัชยาที่บ้าน“คุณไปเอากุญแจรถอย่างเดียวก็พอครับ ส่วนเสื้อผ้าผมจะซื้อใหม่ให้คุณเอง” เขารีบบอกด้วยความเป็นห่วงเธอ“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ถ้ามีอะไรจิจะรีบโทรหาคุณนะคะ” “ครับ แต่ถ้าเกินครึ่งชั่วโมงไปแล้วคุณยังไม่ออกมา ผมจะเข้าไปตาม” “ค่ะ” จิรัชยาเปิดประตูรั้วน้อย ๆ ด้านข้างประตูใหญ่เข้าไป โชคดีที่ภาคินยังไม่ได้ล็อก แต่พอเข้าไปด้านในเธอก็ไม่เห็นรถของภาคินจอดอยู่ และคิดว่าเขาคงจะต้องไปที่ไหนสักแห่ง เธอจึงโทรหาเตชินเพื่อบอกเขาที่จอดรถคอยอยู่ทางด้านนอก“ผมไม่เข้าไปดีกว่าครับ ถ้าสามีคุณกลับมาตอนนี้ ผมจะกลายเป็นผู้บุกรุกเอาได้” “ก็

  • เมียมือสอง   ตอนที่ 31 ในความโชคร้าย ก็ยังมีความโชคดี

    ตอนที่ 31 ในความโชคร้าย ก็ยังมีความโชคดี“ช่วยด้วย ช่วยด้วย! ช่วยด้วยค่ะ!!!” ชาวบ้านบริเวณนั้นน่าจะหลับกันหมด แล้วเสียงของเธอก็หายวับไปทันทีเมื่อถูกกำปั้นของชายฉกรรจ์คนหนึ่งชกเข้าตรงบริเวณท้องน้อยอย่างแรงจนหญิงสาวหมดสติไป “สัดเอ้ย!!..” เสียงสบถจากชาวบ้านที่แอบดูเหตุการณ์อยู่บริเวณนั้นดังออกมา แต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปช่วยหญิงสาวเพราะรู้ดีว่าพวกมันคือลูกน้องของมาเฟียใหญ่ที่มีอิทธิพลอยู่แถวนี้ จึงได้แต่ปล่อยให้พวกมันอุ้มร่างหญิงสาวขึ้นไปที่ตึกร้าง ซึ่งเป็นที่อาศัยของพวกมัน“อีนี่นมใหญ่เหลือเกินลูกพี่!!” มือหนาที่กำลังลูบไล้เต้านมอวบของหญิงสาว ซึ่งใช้ตักของมันเป็นหมอนพักพิงศีรษะของเธอ“กูขอโซโล่อีนี่ก่อน พวกมึงต้องรอคิวต่อจากกู” พูดจบชายฉกรรจ์ที่เป็นหัวหน้าก็พลางหันไปถอดเสื้อยีนหนา ๆ กับเสื้อยืดตัวด้านในออก ก่อนที่จะรีบขึ้นไปคร่อมร่างบางที่นอนไร้สติของหญิงสาวอย่างหื่นกระหาย โดยมีลูกสมุนที่นั่งดูอยู่ด้วยความอิจฉาตาร้อน หวังใจว่าลูกพี่คงใจดีเหลือไว้ให้พวกมันได้ลิ้มลองเธอบ้าง คนเป็นลูกพี่กลืนน้ำลายเหนียว ๆ ลงคออย่างยากเย็นเมื่อเห็นเต้านมอวบเต่งตึงที่มันล้นทะลักออกมาจากบราเซียร์ลายลูกไม้ของเธอ

  • เมียมือสอง   ตอนที่ 30 หนีเสือปะจระเข้

    ตอนที่ 30 หนีเสือปะจระเข้หลังภาคินกลับออกไป จิรัชยาก็รวบรวมหลักฐาน เป็นคลิปที่สนทนากันเมื่อสักครู่ พร้อมกับคลิปหลักฐานที่ภาคินร่วมรักกับศศิธรและสนทนากันที่โซฟาไปที่ไลน์ของทนายสาวส่วนตัว และบอกว่าให้เธอช่วยจัดการเรื่องฟ้องหย่ากับสามีให้เรียบร้อยภาคินหายออกไปกับศศิธรทั้งวันจนมืดค่ำเขาก็ไม่กลับมา จรัชยากำลังจะปิดรั้วบ้านเข้านอน เพราะฝนที่เริ่มตกปรอย ๆ กำลังจะกลายเป็นฝนที่ตกหนัก ภาคินก็รีบขับรถเข้ามาจอดทันที เขาเมามายเดินลงรถมา จิรัชยาเห็นท่าไม่ดีจึงรีบเดินเข้าห้อง และรีบวางสายกับเตชินที่กำลังคุยค้างเอาไว้เมื่อสักครู่ ก่อนที่สามีจะเดินมาเคาะห้องของเธอปั่ง...ปั่ง...ปั่ง...เตชินเป็นห่วงจิรัชยา เขาจึงวิดีโอคลอกับมาหาเธออีกครั้งและก็ได้ยินเสียงเคาะห้องที่ดังขึ้น ก่อนที่หญิงสาวจะบอกให้เขารอเธอสักครู่และรีบคว่ำโทรศัพท์ของตัวเองเอาไว้ จิรัชยารีบเดินไปเปิดประตูเพราะรำคาญเสียงโวยวายที่ดังรบกวนอยู่ด้านนอก“จำอะไรผิดหรือเปล่า ห้องคุณอยู่ทางนู้น” เธอรีบบอกสามีทันที เนื้อตัวของเขามีแต่กลิ่นเหล้าคละคลุ้งเต็มไปหมด“จำไม่ผิดหรอก” ภาคินพยายามรั้งตัวภรรยาเข้าไปกอดจูบลูบคลำทันที จิรัชยาตกใจและพยายามดิ้น

  • เมียมือสอง   ตอนที่ 29 ผมไม่หย่า

    ตอนที่ 29 ผมไม่หย่าเสียงเคาะห้องดังขึ้น ที่หน้าประตูห้องนอนของภาคินทั้งคู่รีบลุกจากเตียงนอน ก่อนจะเดินไปแต่งตัวกันคนทิศละทาง แล้วภาคินก็ออกมาเปิดห้อง เพราะรู้ว่าภรรยาของเขาคงกลับมาแล้ว และก็น่าจะมีข่าวดีเรื่องการเซ็นต์สัญญามาบอกกับเขาด้วย“กลับมาแล้วเหรอ!!..เป็นไงบ้าง คุณเตชินยอมเซ็นต์สัญญากับเรามั้ย”“เค้ายังไม่เซ็นต์แค่เรียกไปคุยเฉย ๆ ต้องรอดูกำไรสิ้นปีนี้ของบริษัทเราเสียก่อน” เท้าบางที่กำลังก้าวเขามาในห้องแบบไม่เกรงกลัว คนที่นอนอยู่ถึงกับตาโต ฉันพลันหัวใจดวงเล็ก ๆ ก็กระตุกก่อนสมองที่มีความจำเป็นเลิศจะทำการประมวลผล.... จากภาพตรงหน้าที่เห็น และเดาว่าก่อนที่เธอจะมาเคาะห้องนี้ ทั้งสองคนคงกำลังปฏิบัติภารกิจกันอยู่“อะไรกัน..ไหนบอกว่าอยากเซ็นต์กับเราไง ถึงได้นัดเราไปถึงที่โรงแรมนั่น”“เราต้องออกผลิตภัณฑ์ใหม่ให้เขาวางใจเสียก่อน แล้วก็ให้เขาดูกำไรสุทธิสิ้นปีนี้” หญิงสาวรีบอธิบาย“คุณมันไม่ได้เรื่อง แทนที่จะโน้มน้าวจิตใจเค้าได้ แล้วดูสิ แต่งตัวโป๊ซะขนาดนี้ อย่าบอกนะว่าไปอ่อยมันด้วย”“คุณพูดเลอะเทอะไปกันใหญ่แล้ว และคุณจะคิดยังไงฉันก็ไม่สนหรอกนะ เพราะตอนนี้ฉันมีหลักฐานฟ้องหย่าคุณแล้ว” จิรั

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status