Home / โรแมนติก / เมียมือสอง / ตอนที่ 12 แน่ใจนะ..ว่าโตแล้ว

Share

ตอนที่ 12 แน่ใจนะ..ว่าโตแล้ว

last update Last Updated: 2025-11-19 15:42:41

ตอนที่ 12 แน่ใจนะ..ว่าโตแล้ว

“จะเป็นไรมั้ยคะ ถ้าจิจะชวนคุณพักห้องนี้แทนจิ แล้วเดี๋ยวจิจะขับรถกลับเอง”

“คาดว่าคุณคงต้องรอนานเลยนะครับ เพราะว่าตอนนี้เจ้าหน้าที่ยังไม่สามารถเคลียร์น้ำท่วมออกได้เลย”

“หว้า!!...แย่จังเลยนะคะ”

“ผมว่าคุณจิโทรบอกสามีของคุณก่อนก็ได้นะครับ เดี๋ยวเขาจะเป็นห่วงเอาได้”

“ค่ะ” หญิงสาวดูมีสีหน้าเศร้าทันทีที่เขาเอ่ยถึงสามีของเธอ เตชินเก็บความสงสัยใจเอาไว้ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะต้องเอ่ยถาม เขาพอจะรู้เรื่องราวความสัมพันธ์ของเธอกับสามีมาบ้างจากข่าววงใน

“มีอะไรหรือเปล่าครับ”

“ปะเปล่าค่ะ” อาการอึกอักของเธอทำให้เขาเริ่มอยากถามถึงความสัมพันธ์ระหว่างเธอและสามีขึ้นมา

“คุณจิขับรถอะไรมาเหรอครับ”

“รถเก๋งค่ะ”

“โอ่ว์!!!...ถ้างั้นอย่าเสี่ยงกลับเลยครับ รถคุณจิอาจจะดับกลางคันเอาได้..ถ้าเสี่ยงขับลุยน้ำ”

“คุณเตชินทานอะไรมาหรือยังค่ะ เพื่อว่าเราจะได้สั่งอาหารขึ้นมาทานบนนี้กัน” จิรัชยาเสนอ อย่างน้อยก็ถือเป็นการเลี้ยงอาหารเพื่อตอบแทนที่เขาเซ็นต์สัญญาร่วมธุรกิจกับเธอ

“เป็นความคิดที่ดีครับ ผมก็กำลังหิวพอดีเลย งั้นรบกวนคุณจิสั่งเผื่อผมด้วยนะครับ”

“อ๋อได้ค่ะ ว่าแต่..คุณเตชินชอบอาหารประเภทไหนคะ”

“ขอเป็นสเต๊ก กับไวน์ดีกว่าครับ”

“โอเค คิดเหมือนกันเลย งั้นรอสักครู่นะคะ เดี๋ยวจิสั่งให้”

“ขอบคุณครับ” หญิงสาวส่งยิ้มให้ชายหนุ่มก่อนจะหันไปยกหูโทรศัพท์ภายในห้องสั่งอาหารของโรงแรม

“จิ..สั่งอาหารเรียบร้อยแล้วนะคะ รอสักพักเดี๋ยวคงมาส่งให้ที่ห้อง” หญิงสาวหันมาบอกกับเขา แต่เธอก็รู้สึกถึงความร้อนที่ลามสู่ใบหน้า เมื่อเห็นเขากำลังจะถอดเสื้อ

“โทษทีครับ พอดีว่าผมลุยฝนมาแล้วเสื้อมันเปียก”

“ตายจริง!! คุณมีเสื้อมาเปลี่ยนมั้ยคะ” ด้วยไฟที่ไม่สว่างมากนักทำให้เธอไม่ทันสังเกตว่าเสื้อของเขาเปียกชุ่มไปด้วยน้ำฝน

“มีอยู่ที่รถประมาณสองสามตัวครับ งั้นเดี๋ยวผมมานะครับ” เตชินรีบบอกก่อนจะเดินออกห้องไป เขาแวะยืมร่มขอพนักงานโรงแรมเพื่อเดินไปเอาเสื้อผ้าที่รถ เขาพอมีติดมาอยู่บ้างหลายชุดอยู่เหมือนกัน ตอนแรกเขากะจะแวะซื้อ แต่ด้วยความเร่งรีบจึงทำให้เขาลืม

ระหว่างรอจิรัชยาก็นั่งคิดอย่างลังเลใจ เธอไม่กล้ากลับออกไปด้วยเห็นสายฝนที่ตกอย่างหนักอยู่บริเวณด้านนอก ฟ้าร้องเป็นระยะก็ยังมีอยู่ตลอดเธอเป็นคนกลัวเสียงฟ้าร้องเป็นอย่างมาก แต่จะให้เธอนอนกับชายแปลกหน้าสองต่อสองเนี่ยนะ!! ใครจะไปกล้ากันเล่า ดีไม่ดีเกิดเขาหน้ามืดขึ้นมาเธอจะทำอย่างไร

พอกลับขึ้นมาที่ห้องได้เตชินก็รีบเอ่ยถามจิรัชยาทันที เพราะเขาก็เกรงใจหากว่าเธอยังกลับไม่ได้และเขาต้องขอค้างคืนในห้องนี้กับเธอ

“เอ่อ!!...คุณจิตัดสินใจจะกลับ หรือว่าค้างที่นี่..ดีครับ” เสียงทุ้มของชายหนุ่มถามขึ้นอย่างเกรงใจ

“ฝนตกแบบนี้จิคงไม่กล้าขับรถออกไปหรอกค่ะ อีกอย่างจิขับรถไม่เก่ง แล้วไหนจะมีน้ำท่วมถนนอีก จิตัดสินใจพักที่นี่ค่ะและยอมให้คุณพักด้วย” หญิงสาวแสดงความีน้ำใจด้วยน้ำเสียงเรียบแต่หนักแน่น ใบหน้าคลายความกังวลลงไปเล็กน้อย

“เรื่องความปลอดภัยรับรองได้ ผมให้คุณจินอนบนเตียง ส่วนผมจะนอนที่โซฟาเองครับ”

ไม่นานนักคนส่งอาหารของโรงแรมก็มาเคาะห้องของพวกเขา

“เราทานอาหารกันก่อนเถอะครับ” เขาบอกเธอ เมื่อเห็นอีกฝ่ายยังยืนนิ่งไม่ยอมขยับตัว เขาจึงเคลื่อนตัวเข้าไปใกล้ ๆ ยื่นมือโบกไปมาอยู่ตรงหน้าของหญิงสาว แต่ยังไม่ทันไรจะได้แตะเนื้อต้องตัวของเธอ หญิงสาวก็ขยับถอยห่างออกทันที ท่าทางที่เขาเดินเข้ามาประชิดตัวทำให้เหมือนมีพลังขุมหนึ่งจะเข้ามาคุกคามเธอ จนจิรัชยาตกใจ

“คุณจะทำอะไรคะ” คำถามดังออกมาอย่างอัตโนมัติ โดยสมองไม่ทันได้คิดประมวลผล

“ก็ผมชวนคุณจิทานข้าวตั้งนานแล้ว คุณก็ไม่ตอบ แถมยังยืนนิ่ง ผมก็นึกว่าคุณเป็นอะไร” รูปร่างใหญ่โตที่มองดูบึกบึนทำให้เธอนึกไปถึงเสือ และคืนนี้เธอก็กลัวถูกเสืออย่างเขาขย้ำ

“โทษทีค่ะ พอดีจิกำลังคิดอะไรเพลิน ๆ” สีหน้าที่ถึงแม้จะมึนตึงไปบ้างแต่ก็ยังดูสวยน่ารัก

เปรี้ยง!!!!

แสงสีขาวที่สว่างวาบไปทั่วห้อง ทำให้หญิงสาวกรีดร้องพร้อมกับวิ่งไปซบอกของเขา ชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา เขายกฝ่ามือซ้ายขึ้นมาวางในระดับศีรษะของหญิงสาวและลูบเบา ๆ เพื่อให้เธอคลายตกใจ

“ปล่อยเถอะค่ะ จิโตแล้ว ไม่ใช่เด็กๆ ไม่ต้องมีคนมาลูบหัวให้ก็ได้” เสียงหวานบอกเขาเมื่ออีกฝ่ายเริ่มได้สติ 

“แน่ใจนะครับ....ว่าคุณโตแล้ว”

“ก็เมื่อกี้จิตกใจนี่คะ” หญิงสาวตวัดสายตาค้อนให้เขาวงใหญ่ก่อนที่เธอจะเดินตามเขาไปที่โต๊ะอาหาร และพยายามระงับความกลัวและความตะขิดตะขวงใจที่ต้องมาอยู่ร่วมห้องกับชายแปลกหน้า สภาพห้องที่กว้างขวางและสีของเครื่องนอนให้ความรู้สึกว่าน่าอยู่เลยทีเดียว หลังจากทานอาหารเสร็จ เขาก็จิบไวน์พร้อมกับเธอต่อ และการนั่งดื่มไวน์กับชายแปลกหน้าภายในห้องสองต่อสองนั้นไม่ใช่ความคิดที่ดีเลย เธอจึงไม่กล้าจะดื่มมากมายเท่าไหร่

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เมียมือสอง   ตอนที่ 34 ตอนจบ

    ตอนที่ 34 ตอนจบหนึ่งเดือนต่อมาจิรัชยาก็ฟ้องหย่าภาคินได้สำเร็จ ศาลสั่งให้แบ่งทรัพย์สินออกเป็นทั้งหมดสามส่วนเท่า ๆ กันแล้วแบ่งให้ฝ่ายภรรยาสองส่วน เพราะมีหลักฐานว่าเธอทำงานมากกว่า ภาคินเสียใจหนักมาก เขากินเหล้าเมามายทุกวัน และใช้แอลกอฮอล์เพื่อดับทุกข์ ทั้งอรนุชและศศิธรก็เริ่มตีตัวออกห่างเพราะว่าเขาไม่สามารถมีเงินเปย์พวกหล่อนได้แล้วอีกแล้ว รวมทั้งสาวคนอื่น ๆ อีกด้วย หลายเดือนต่อมาบริษัทของเขาเริ่มมีหนี้สินจนตัวเขาเองกลายเป็นคนล้มละลายภาคินไปนั่งเมาอยู่ในผับแห่งหนึ่ง ก่อนจะถูกกลุ่มวัยรุ่นซ้อมจนเขาเกือบเอาชีวิตไม่รอด เตชินรู้ข่าวจึงพาจิรัชยาไปเยี่ยม“จิ!!..ขอบคุณนะครับที่มาเยี่ยมผม” เขาเอ่ยขึ้นอย่างดีใจ ทั้งสองคนที่มาเยี่ยมยกมือไหว้มารดาของภาคินที่เฝ้าลูกชายอยู่ ก่อนมารดาของเขาจะเดินออกห้องไปเพื่อให้พวกเขาได้คุยกันตามลำพัง“ไม่ต้องห่วงนะครับ ค่ารักษาพยาบาล ผมรับผิดชอบให้เองครับ” เตชินบอก“ขอบคุณครับ” ภาคินบอกด้วยเสียงเศร้า ๆ ก่อนจะยกมือไหว้เตชิน เขาเสียใจที่มีของดีอยู่กับตัวแต่ไม่รู้จักรักษามันเอาไว้“จะให้จิ โทรตามเพื่อนมาดูแลคุณมั้ยคะ” เธอหมายถึงศศิธรเพื่อนของเธอ“อย่าเลยครับ เค้าคงไม่

  • เมียมือสอง   ตอนที่ 33 หยุดทั้งใจไว้ที่เธอ

    ตอนที่ 33 หยุดทั้งใจไว้ที่เธอแสงแดดอ่อนๆ ของดวงอาทิตย์ในยามเช้าที่หลายวันมานี้เพิ่งจะมีให้เห็น แสงอ่อน ๆ สาดเข้ามาตกกระทบร่างของคนทั้งคู่ที่นอนกอดกันอยู่บนเตียงกว้าง หญิงสาวซุกซบใบหน้างามลมหายใจอุ่นๆ พ่นออกมาเป่ารดบริเวณแผงอกกว้าง แพรขนตาสีดำเรียงตัวสวยกะพริบน้อยๆ ในยามที่เปลือกตาบางกระตุกเบาๆ ก่อนที่เปลือกตานั้นจะค่อยๆ เปิดรับแสงสว่างที่สาดส่องเข้ามาลมหายใจหยุดนิ่งไปชั่วขณะเมื่อภาพตรงหน้านั้นคือชายหนุ่มผู้มีใบหน้าหล่อเหลา เธอไม่ได้ฝันไปเมื่อคืนเธอนอนกอดเขาทั้งคืนและหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย และด้วยฤทธิ์ของยาแก้หวัดทำให้หลับลึกจนตื่นเอาเกือบสายโด่ง ก่อนที่หญิงสาวจะขยับร่างขึ้นไปหอมแก้มสากของชายหนุ่มอย่างรักใคร่ และหยุดอยู่ใกล้ ๆ บริเวณนั้น เพื่อรอสบตากับเขา ปลายจมูกของเธอห่างจากเขาไม่ถึงคืบ ริมฝีปากนุ่มของเธอทำให้คนที่หลับใหลอยู่ได้สติตื่นขึ้นมา ก่อนจะใช้แขนแข็งแรงรั้งร่างบอบบางของเธอเอาไว้ไม่ให้หนีไปไหน ฉับพลันหัวใจด้วยน้อย ๆ ก็แปรเปลี่ยนจังหวะเป็นที่เร็วขึ้น“ตื่นเช้าจังเลย…คุณจิ” เสียงกระซิบแผ่วเบาออกมาจากในลำคอก่อนที่ดวงตาคมเข้มจะค่อยๆ เปิดกว้างขึ้น“อรุณสวัสดิ์ค่ะ เมื่อคืนคุณหลับ

  • เมียมือสอง   ตอนที่ 32 ให้ผมดูแลคุณนะครับ

    ตอนที่ 32 ให้ผมดูแลคุณนะครับเตชินบอกว่าจะพาเธอไปโรงแรมเมื่อคืนที่พักด้วยกัน แต่ก่อนจะขึ้นรถจิรัชยาก็เอ่ยขึ้นกับเขาอย่างเป็นกังวล “แย่จัง!!! จิลืมเอากุญแจรถมาด้วย..” “ไม่เป็นไรครับ รถคุณจอดไว้ก่อนก็ได้ เดี๋ยวผมจ่ายค่าจอดกับทางโรงแรมให้ก็ได้” “เดี๋ยวจิ ขอกลับไปเอาดีกว่าคะ” “แต่ผมไม่อยากให้คุณกลับไปที่นั่นอีกเลย” เขาพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วง“แต่..จิไม่มีเสื้อผ้าแล้วก็อะไรติดตัวมาเลยนะคะ” เธอบอกกับเขาด้วยสายตาอ้อนวอนเตชินตัดสินใจเลี้ยวรถกลับไปทางเดิมอีกครั้ง เพื่อส่งจิรัชยาที่บ้าน“คุณไปเอากุญแจรถอย่างเดียวก็พอครับ ส่วนเสื้อผ้าผมจะซื้อใหม่ให้คุณเอง” เขารีบบอกด้วยความเป็นห่วงเธอ“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ถ้ามีอะไรจิจะรีบโทรหาคุณนะคะ” “ครับ แต่ถ้าเกินครึ่งชั่วโมงไปแล้วคุณยังไม่ออกมา ผมจะเข้าไปตาม” “ค่ะ” จิรัชยาเปิดประตูรั้วน้อย ๆ ด้านข้างประตูใหญ่เข้าไป โชคดีที่ภาคินยังไม่ได้ล็อก แต่พอเข้าไปด้านในเธอก็ไม่เห็นรถของภาคินจอดอยู่ และคิดว่าเขาคงจะต้องไปที่ไหนสักแห่ง เธอจึงโทรหาเตชินเพื่อบอกเขาที่จอดรถคอยอยู่ทางด้านนอก“ผมไม่เข้าไปดีกว่าครับ ถ้าสามีคุณกลับมาตอนนี้ ผมจะกลายเป็นผู้บุกรุกเอาได้” “ก็

  • เมียมือสอง   ตอนที่ 31 ในความโชคร้าย ก็ยังมีความโชคดี

    ตอนที่ 31 ในความโชคร้าย ก็ยังมีความโชคดี“ช่วยด้วย ช่วยด้วย! ช่วยด้วยค่ะ!!!” ชาวบ้านบริเวณนั้นน่าจะหลับกันหมด แล้วเสียงของเธอก็หายวับไปทันทีเมื่อถูกกำปั้นของชายฉกรรจ์คนหนึ่งชกเข้าตรงบริเวณท้องน้อยอย่างแรงจนหญิงสาวหมดสติไป “สัดเอ้ย!!..” เสียงสบถจากชาวบ้านที่แอบดูเหตุการณ์อยู่บริเวณนั้นดังออกมา แต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปช่วยหญิงสาวเพราะรู้ดีว่าพวกมันคือลูกน้องของมาเฟียใหญ่ที่มีอิทธิพลอยู่แถวนี้ จึงได้แต่ปล่อยให้พวกมันอุ้มร่างหญิงสาวขึ้นไปที่ตึกร้าง ซึ่งเป็นที่อาศัยของพวกมัน“อีนี่นมใหญ่เหลือเกินลูกพี่!!” มือหนาที่กำลังลูบไล้เต้านมอวบของหญิงสาว ซึ่งใช้ตักของมันเป็นหมอนพักพิงศีรษะของเธอ“กูขอโซโล่อีนี่ก่อน พวกมึงต้องรอคิวต่อจากกู” พูดจบชายฉกรรจ์ที่เป็นหัวหน้าก็พลางหันไปถอดเสื้อยีนหนา ๆ กับเสื้อยืดตัวด้านในออก ก่อนที่จะรีบขึ้นไปคร่อมร่างบางที่นอนไร้สติของหญิงสาวอย่างหื่นกระหาย โดยมีลูกสมุนที่นั่งดูอยู่ด้วยความอิจฉาตาร้อน หวังใจว่าลูกพี่คงใจดีเหลือไว้ให้พวกมันได้ลิ้มลองเธอบ้าง คนเป็นลูกพี่กลืนน้ำลายเหนียว ๆ ลงคออย่างยากเย็นเมื่อเห็นเต้านมอวบเต่งตึงที่มันล้นทะลักออกมาจากบราเซียร์ลายลูกไม้ของเธอ

  • เมียมือสอง   ตอนที่ 30 หนีเสือปะจระเข้

    ตอนที่ 30 หนีเสือปะจระเข้หลังภาคินกลับออกไป จิรัชยาก็รวบรวมหลักฐาน เป็นคลิปที่สนทนากันเมื่อสักครู่ พร้อมกับคลิปหลักฐานที่ภาคินร่วมรักกับศศิธรและสนทนากันที่โซฟาไปที่ไลน์ของทนายสาวส่วนตัว และบอกว่าให้เธอช่วยจัดการเรื่องฟ้องหย่ากับสามีให้เรียบร้อยภาคินหายออกไปกับศศิธรทั้งวันจนมืดค่ำเขาก็ไม่กลับมา จรัชยากำลังจะปิดรั้วบ้านเข้านอน เพราะฝนที่เริ่มตกปรอย ๆ กำลังจะกลายเป็นฝนที่ตกหนัก ภาคินก็รีบขับรถเข้ามาจอดทันที เขาเมามายเดินลงรถมา จิรัชยาเห็นท่าไม่ดีจึงรีบเดินเข้าห้อง และรีบวางสายกับเตชินที่กำลังคุยค้างเอาไว้เมื่อสักครู่ ก่อนที่สามีจะเดินมาเคาะห้องของเธอปั่ง...ปั่ง...ปั่ง...เตชินเป็นห่วงจิรัชยา เขาจึงวิดีโอคลอกับมาหาเธออีกครั้งและก็ได้ยินเสียงเคาะห้องที่ดังขึ้น ก่อนที่หญิงสาวจะบอกให้เขารอเธอสักครู่และรีบคว่ำโทรศัพท์ของตัวเองเอาไว้ จิรัชยารีบเดินไปเปิดประตูเพราะรำคาญเสียงโวยวายที่ดังรบกวนอยู่ด้านนอก“จำอะไรผิดหรือเปล่า ห้องคุณอยู่ทางนู้น” เธอรีบบอกสามีทันที เนื้อตัวของเขามีแต่กลิ่นเหล้าคละคลุ้งเต็มไปหมด“จำไม่ผิดหรอก” ภาคินพยายามรั้งตัวภรรยาเข้าไปกอดจูบลูบคลำทันที จิรัชยาตกใจและพยายามดิ้น

  • เมียมือสอง   ตอนที่ 29 ผมไม่หย่า

    ตอนที่ 29 ผมไม่หย่าเสียงเคาะห้องดังขึ้น ที่หน้าประตูห้องนอนของภาคินทั้งคู่รีบลุกจากเตียงนอน ก่อนจะเดินไปแต่งตัวกันคนทิศละทาง แล้วภาคินก็ออกมาเปิดห้อง เพราะรู้ว่าภรรยาของเขาคงกลับมาแล้ว และก็น่าจะมีข่าวดีเรื่องการเซ็นต์สัญญามาบอกกับเขาด้วย“กลับมาแล้วเหรอ!!..เป็นไงบ้าง คุณเตชินยอมเซ็นต์สัญญากับเรามั้ย”“เค้ายังไม่เซ็นต์แค่เรียกไปคุยเฉย ๆ ต้องรอดูกำไรสิ้นปีนี้ของบริษัทเราเสียก่อน” เท้าบางที่กำลังก้าวเขามาในห้องแบบไม่เกรงกลัว คนที่นอนอยู่ถึงกับตาโต ฉันพลันหัวใจดวงเล็ก ๆ ก็กระตุกก่อนสมองที่มีความจำเป็นเลิศจะทำการประมวลผล.... จากภาพตรงหน้าที่เห็น และเดาว่าก่อนที่เธอจะมาเคาะห้องนี้ ทั้งสองคนคงกำลังปฏิบัติภารกิจกันอยู่“อะไรกัน..ไหนบอกว่าอยากเซ็นต์กับเราไง ถึงได้นัดเราไปถึงที่โรงแรมนั่น”“เราต้องออกผลิตภัณฑ์ใหม่ให้เขาวางใจเสียก่อน แล้วก็ให้เขาดูกำไรสุทธิสิ้นปีนี้” หญิงสาวรีบอธิบาย“คุณมันไม่ได้เรื่อง แทนที่จะโน้มน้าวจิตใจเค้าได้ แล้วดูสิ แต่งตัวโป๊ซะขนาดนี้ อย่าบอกนะว่าไปอ่อยมันด้วย”“คุณพูดเลอะเทอะไปกันใหญ่แล้ว และคุณจะคิดยังไงฉันก็ไม่สนหรอกนะ เพราะตอนนี้ฉันมีหลักฐานฟ้องหย่าคุณแล้ว” จิรั

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status