Masukเรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อเจ้าของหอพัก ให้ วิชญ์ เฟรชชี่หนุ่มหล่อสายกีฬา ต้องมาอยู่ห้องติดกับ มินตรา นักร้องสาวพราวเสน่ห์วัย 26 ความต่างของวัยและไลฟ์สไตล์กลับถูกหลอมละลายด้วยเสียงสยิวจากข้างห้องในคืนฝนตก... กุญแจที่หายไปนำพาเธอเข้าสู่ห้องของเขา และความใกล้ชิดที่เกินเลยเปลี่ยนความรำคาญให้กลายเป็นความใคร่
Lihat lebih banyak“เย็นนี้บอกไอ้วิชญ์มาทำงานด้วยนะ ถ้าไม่อยากโดนไล่ออก” อยู่ ๆ ก็เปลี่ยนใจกะทันหันที่ตอนแรกจะไล่ออก มินตรานึกในใจ อารมณ์ไหนกันแน่ เดี๋ยวให้ออก เดี๋ยวให้มาทำงานอันที่จริง เขาอยากให้สรวิชญ์อยู่ในสายตาเสียมากกว่า เพื่อว่าเกิดอะไรขึ้นจะได้ให้ลูกน้องจัดการเสียเลย เพราะตอนนี้เขาอยากกำจัดให้สรวิชญ์ออกไปเสียพ้นทางมากกว่า แต่ถ้าไล่ออกก็กลัวมินตราแอบไปหาเด็กหนุ่มอีก “ค่ะท่าน แต่ไม่รู้เขาจะมาทำงานไหวหรือเปล่านะคะ” “เป็นห่วงขึ้นขนาดนั้นเชียวรึ” “ปะ เปล่าค่ะ คือมินแค่เดาไว้เฉย ๆ” “อืม” จริง ๆ ท่านวิษณุก็รู้เพียงแค่ว่าทั้งสองคบกัน แต่ไม่รู้ว่าถึงขั้นอยู่ด้วยกันแล้ว เพราะรู้มาว่าสองคนนี้พักอยู่หอที่เดียวกัน “อย่าลืมไปเคลียร์ให้จบนะ เพราะฉันทำตามสัญญาแล้ว” “ค่ะ” วันนี้วิษณุโทรไปบอกค่ายเพลงแล้วว่ามินตราตกลงจะไปเป็นนักร้องที่ค่าย สยามวอยซ์โปรดักชั่น ตกเย็นสรวิชญ์กลับมาถึงหน้ามหาวิทยาลัยก็โทรหามินตรา เธอก็รีบกลับจากห้องของวิษณุเจ้านายเมื่อสักชั่วโมงก่อนหน้าที่สรวิชญ์จะถึง “คิดถึงพี่จังเลยครับ..” เด็กหนุ่มเอื้อมมาหอมแก้มหญิงสา
วันนี้นักศึกษาทั้งหมด ได้ออกจากหมู่บ้าน ‘ดงอีซ่อม’ แล้ว เนื่องจากชาวบ้านช่วยกันเปิดทางให้รถบัสเข้าไปรับนักศึกษายังปากทางเข้าหมู่บ้านได้สำเร็จ “ลาก่อนนะครับพ่อผู้ใหญ่” เจษฎาหรือว่า พี่เจตน์ ประธานคณะกล่าวขอบคุณผู้ใหญ่บ้านดงอีซ่อม และชาวบ้านที่มาช่วยเหลือในการเคลียร์ทางให้รถบัสเข้ามาได้ รวมไปถึงบรรดาครูและ ผ.อ. รวมไปถึงนักเรียนก็ออกมาส่งนักศึกษาทั้งหมด เพราะเขาอยู่ที่นี่มาถึงหกวันเต็ม วันนี้เป็นวันที่เจ็ดเขาถึงได้กลับ “พี่ไปก่อนนะครับน้องกือทู” สรวิชญ์เอ่ยกับเด็กชายหัวเกรียนที่เตะฟุตบอลด้วยทุกวันในช่วงหลายวันที่ผ่านมา “สวัสดีครับพี่วิชญ์ พี่นาริ ขอให้พี่ทั้งสองรักกันนาน ๆ นะครับ” กือทูอวยพร จนแม่ต้องเข้ามาตาม “อยู่ที่นี่ตั้งใจเรียนให้ดีนะกือทู” นริสาบอกเด็กชายและก็อำลาเด็กชายคนอื่น ๆ พวกนักศึกษาขึ้นรถบัสเสร็จก็ที่รถจะออกไป ก็โบกมือให้พวกเด็ก ๆ เป็นครั้งสุดท้าย “เฮ่อ!..ได้กลับบ้านกันสักที ป่านนี้แม่บ่นตายแล้ว” สหพลบ่นกับเพื่อนที่นั่งมาด้วยกัน “แม่แกไม่ดุขนาดนั้นหรอกมั้งกอล์ฟ แม่ฉันเนี่ยสิ อยู่ ๆ ได้ลูกสะใภ้กลับบ้านจะบ
“หน้าอกหนูสวยมาก..ฉันชอบจัง” พูดจบท่านวิษณุก็ครอบครองทรวงอกนุ่มหยุ่นด้วยริมฝีปากของเขา ดูดเม้มไล้เลียขณะที่อีกข้างก็ใช้มือฟอนเฟ้นไม่ให้น้อยหน้า หน้าอกของมินตราใหญ่เกินตัวของหญิงสาวก็จริง แต่มันก็ได้รูปสวย ไม่หย่อนคล้อยหรือย้วยยานเลยสักนิด แถมยังนุ่มเด้งสู้มือของเขาเป็นที่สุดอืมห์...เขาชอบมันเหลือเกินท่านวิษณุ ผละห่างออกจากหน้าอกหน้าใจล้นหลามของมินตราเมื่อเขาฟัดมันจนเริ่มซ้ำ ชายหนุ่มรูดกระโปรงของเธอออกแล้วถีบมันไปไกลจากเตียงแล้ว ทำเช่นเดียวกันกับชั้นในชิ้นสุดท้ายของหญิงสาวชายสูงวัยเอื้อมมือไปเปิดโคมไฟก่อนจะยันตัวเองขึ้นมาเหนือร่างของ เปลือยเปล่าของมินตรา กวาดไร้สายตาชมความงามของสตรีสาวที่เขาหลงใหลตั้งแต่แรกเห็น แล้วเหยียดยิ้มออกมาอย่างชอบอกชอบใจ“มินตราหนูหุ่นดีมาก!” ชายสูงวัยอยากจะเขมือบเธอเสียเดี๋ยวนี้เลยด้วย“ฉันจะทำให้หนูมีความสุข..มินตรา” ชายสูงวัยเอื้อมมือไปหยิบซองถุงยางอนามัยในลิ้นชัก ตรงหัวเตียงขึ้นมาฉีกแล้วสวมมันให้ตัวเองอย่างคล่องแคล่ว รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นบนใบหน้ายามที่นิ้วของเขาแตะลงบนจุดกระสันของมินตราจนอีกฝ่ายต้องดิ้นเร่า“อ๊ะ...อ๊า อื้อ ท่านขา” มินตราปล่อยเสียงครางออก
“ถ้าท่านสัญญาตามนั้นจริง รอวันพรุ่งนี้ไม่ได้เหรอคะ!”“ไม่ได้ เธอก็เห็นสัญญาแล้วนี่นา รับรองฉันพูดจริง” เขาใช้มือข้างหนึ่งรั้งแขนเธอเขามาประชิดตัว ทรวงอกใหญ่โตของมินตราเบียดแนบชิดกับแผ่นอกของเขาวินาทีนั้นเองที่หญิงสาวรู้ว่ากระดุมเม็ดบนของเธอมันหลุดออกจากรังดุม มือเล็กยกขึ้นมาหมายจะตะครุบอกเสื้อเพื่อปิดบังเรือนร่างอวบอั๋นของตัวเอง แต่ช้ากว่าชายสูงวัยที่ก้มหน้าลงแล้วลากปลายลิ้นผ่านร่องอกลึกจากการเบียดชิดของสองเต้าใหญ่โต“อ๊ะ....ท่านขา อื้อ!” มินตราหลุดครางออกมา มือที่ยกขึ้นเมื่อครู่ตกลงข้างตัวเมื่อเธอ เสียวสะท้านจนไร้เรี่ยวแรงท่านวิษณุเงยหน้าขึ้นมาจูบปากหวานๆ ที่เขายังชิมไม่อิ่มอีกครั้ง มือใหญ่สาละวนกับการปลดกระดุมที่เหลือออกอย่างรวดเร็ว และทำเช่นเดียวกันกับบราลูกไม้เกะกะมือ เขากอบกุมทรวงอกที่ล้นมือเอาไว้ บีบขยำแผ่วเบาแล้ว กดนิ้วหัวแม่มือลงบนปลายถันที่หดเกร็งมินตราสะดุ้งน้อยๆ เมื่อชายสูงวัยดันเธอแนบโซฟา แต่หญิงสาวก็ไม่มีเวลาเรียกสติของตัวเองกลับมาเมื่อเขาก้มลงกลืนกินหน้าอกข้างหนึ่งของเธอหญิงสาวรู้สึกเหมือนตัวเองขนลุกชันไปทั้งตัวเมื่อเขาได้ลิ้นร้อนไปรอบฐานอก ก่อนจะวกกลับมาสะกิดยอดอกที
“ครั้งแรกของพี่เจ็บมากถึงขนาดร้องไห้เลยหรือครับ” เด็กหนุ่มที่นอนฟังอยู่ข้างกายถามขึ้นอย่างสงสัย “ใช่ มันเจ็บเหมือนจะขาดออกจากกันเลยแหละ” “แล้วสรุปพี่ยอมให้น้ากรเอาเข้าไปมั้ยครับ” สรวิชญ์ถามขึ้น “น้ากรเอาของเขามาถูไปมาพอพี่เผลอเข้าก็ดันเข้าไปเลย พี่จุกจนร้องไม่ออก แต่น้
“พี่มิน ผมอยากรู้จริง ๆ นะ คนแรกของพี่คือใคร!!” เด็กหนุ่มถามขึ้นหลังจบการบรรเลงเพลงรักลง“พี่จะบอกว่ายังไงดีล่ะ แล้วยุคสมัยนี้ยังมีคนตามหาพรหมจรรย์อยู่อีกเหรอ”“ไม่หรอกมั้งครับสมัยนี้ แต่ผมเพียงแค่อยากรู้ครับ” “พี่เสียตัวให้กับนิ้วของตัวเองยังไงล่ะ คนแรก” มินตราพูดแล้วก็หัวเราะเบา ๆ“เอาเป็นคนสิคร
ตอนที่ 16 แฟนคลับหรรษา2 NC“อื้อ วิชญ์ อย่าทำแบบนี้สิ พี่กลัว”“กลัวไรกับครับ..พี่มิน” เสียงหวานหูพูดกับเธอในระยะใกล้ รอยยิ้มอ่อนโยนครั้งแรกที่มินตราได้รับทําเอาใจสั่นไหวอีกแล้ว แต่ไม่นานรอยยิ้มเด็กหนุ่มแสนอบอุ่นก็กลายเป็นจอมมารร้าย ร่างมินตราถูกรั้งไปใกล้กว่าเดิม สองแขนไพล่หลังแอ่นตัวส่าย สองเต้าต
หลังจากกิจกรรมออกค่ายอาสาจบลง นักศึกษาที่ไปก็ยังเดินทางออกมาไม่ได้ เพราะรถบัสที่จะเข้าไปรับนักศึกษา ตอนนี้เข้าไปในหมู่บ้านไม่ได้ เนื่องจากฝนตกหนักมาก ดินโคลนที่ทรุดตัวมาจากภูเขาถล่มลงมาปิดทางสัญจรไปหมดสรวิชญ์มีความกังวลเหมือนกันว่า ตอนนี้ผ่านไปห้าวันแล้ว และก็ส่งข่าวบอกกับมินตราไม่ได้เลย เพราะในหม





