พ่ายรักภรรยาเดิมพัน

พ่ายรักภรรยาเดิมพัน

last updateLast Updated : 2026-01-14
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
54Chapters
1.2Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

พันไมล์ เจ้าของสนามแข่งรถที่ใหญ่ที่สุดในประเทศตัดสินใจลงแข่งรถเพราะว่าเห็น พินอิน ผู้หญิงที่คู่แข่งอีกฝั่งเอามาเป็นของเดิมพันก็อยากได้ทั้งที่รู้ว่าความสามารถตัวเองไม่ถึง สุดท้ายก็เลือกใช้กลโกงเพื่อให้ชนะและได้ตัวผู้หญิงคนนั้นมาเป็นของรางวัลก่อนจะพูดจาถากถางอีกคนอย่างคนที่โกรธเคืองกันมานาน “ตั้งแต่เลิกกับฉันไปคิดว่าจะไปได้ดีที่ไหนซะอีก ที่แท้ก็เป็นได้แค่เมียของไอ้ขี้ยานี่เอง” “ตอนนั้นเป็นคุณเองไม่ใช่เหรอที่อยากจะเลิกกับฉัน ตอนนี้ก็ทำเหมือนไม่เห็นแล้วปล่อยฉันกับลูกไปไม่ได้เหรอ?” “คิดว่าฉันจะปล่อยเธอไปง่าย ๆ เป็นครั้งที่สองงั้นเหรอ หลังจากนี้ไปเธอก็ไปอยู่กับฉันส่วนไอ้เด็กมารหัวขนนั่นก็ทิ้งมันไว้กับพ่อมันนั่นแหละ!!”

View More

Chapter 1

บทนำ

"Pak Devan, lokasi kecelakaan masih sangat berbahaya, Bapak nggak boleh mendekat."

"Kami sudah menghubungi tim penyelamat, ambulans sebentar lagi akan datang."

"Pak Devan ...."

"Minggir! Kalau sampai terlambat dan terjadi sesuatu padanya, kalian semua akan kukirim ke alam baka untuk menemaninya!"

Di tengah suara hiruk-pikuk yang bagaikan ombak menghantam telinga, sebuah teriakan penuh amarah membuat Scarlett Permana perlahan sadar dari pingsan akibat kecelakaan.

Dengan susah payah, dia menoleh dan melihat sosok tinggi besar yang begitu familier sedang berlari cepat ke arahnya bagaikan dewa penolong.

Air mata haru langsung mengalir di wajah Scarlett. Setelah kecelakaan, dia sudah lama terjebak dalam mobil yang terbalik. Dia sempat berpikir Devan tidak akan datang.

Sebelum kecelakaan, dia bahkan masih bertengkar dengan Devan. Karena semalam mereka sudah janjian bertemu di kantor, tetapi pagi harinya Devan tiba-tiba membatalkan janji setelah menerima telepon.

Tidak peduli bagaimana dihubungi, panggilannya tak pernah diangkat. Hingga akhirnya kecelakaan itu terjadi, Scarlett segera menggunakan sisa baterai ponselnya untuk mengirimkan lokasinya kepada sekretaris Devan.

Scarlett sempat mengira, Devan akan kembali mengabaikan pesannya seperti biasanya. Tak disangka ....

"Sayang ... masih ada harapan .... Papa sudah datang ...." Scarlett menatap darah yang terus mengalir dari tubuhnya, tetap memeluk harapan terakhir demi sang bayi.

Dia tak peduli pada rasa pusing dan mual yang mendera, ingin memanggil nama Devan. Namun, baru saja membuka mulut, dia sadar suaranya serak dan tak mampu keluar.

Tidak masalah. Toh Devan sudah menemukannya. Dia mengangkat tangannya yang lemah, mencoba melambaikan sedikit .....

Namun detik berikutnya, Devan Laksmana justru melewatinya dan terus berjalan. Scarlett tertegun, mengira dia salah mengenali orang.

Hari ini Scarlett memang tidak membawa mobil dari rumah Keluarga Laksmana. Pagi tadi mobil itu dipinjam adik iparnya. Mobil yang dia kendarai ini adalah hadiah dari ibunya, yang jarang dia gunakan. Jadi, wajar jika Devan tidak mengenalinya.

Scarlett tak sempat berpikir banyak. Dia menguatkan diri dan berteriak memanggil nama Devan. Namun, karena kehilangan banyak darah, suaranya lirih bagai dengungan nyamuk.

Devan tidak mendengar, malah semakin menjauh, hingga berhenti di depan sebuah mobil putih yang menabraknya.

Sebelum Scarlett sempat mencerna, Devan membuka pintu mobil itu, lalu mengangkat seorang wanita yang gemetar ketakutan di dalam pelukannya.

Wanita itu mengenakan mantel panjang, bertubuh ramping, berwibawa, tetapi juga tampak rapuh. Penampilannya yang seperti itu membuat siapa pun yang melihat ingin melindunginya.

Begitu melihat wajah itu, tubuh Scarlett seketika membeku bagaikan jatuh ke dalam jurang es. Itu adalah Vivian, cinta pertama Devan.

Dia sontak teringat barusan mobil itu terus berpindah jalur, bahkan tidak memberinya waktu untuk menghindar dan gila-gilaan menabrak dari belakang. Namun, sekarang mobil itu diam di pinggir jalan, seolah-olah adalah seorang anak kecil yang ketakutan.

Selain itu, pemilik mobil itu kini bersandar di pelukan suaminya.

Scarlett tidak sempat memikirkan kenapa Vivian yang seharusnya di luar negeri tiba-tiba pulang, atau kenapa kebetulan sekali dialah yang menabrak mobilnya. Yang ada di benaknya hanya satu, yaitu menyelamatkan bayinya.

"Pak Devan, di dalam mobil itu masih ada orang!"

Saat Scarlett berusaha mengangkat tangan ingin mengetuk kaca, seorang pengawal di sisi Devan sudah lebih dulu melihat ada bayangan bergerak di dalam mobil. Dia juga merasa mobil itu agak familier sehingga berseru kaget.

Mendengar itu, Devan menoleh. Wanita di dalam mobil berlumuran darah, tubuhnya terus mengalirkan darah. Meskipun tampak menyedihkan, tetap terlihat jelas wajahnya yang cantik dan bersih. Sepertinya agak familier juga.

Devan sempat terhenti sejenak, hendak berbicara sesuatu. Namun, Vivian yang berada di pelukannya malah mengerang lirih penuh kesakitan.

"Vivian terluka, segera bersihkan jalan menuju rumah sakit." Devan tidak lagi peduli pada hal lain.

"Tapi Pak Devan ...." Belum selesai pengawal berbicara, tatapan dingin Devan langsung membuatnya menelan kembali kata-katanya. "Baik, Pak."

Scarlett hanya bisa menatap suaminya yang hanya berhenti sebentar untuk melihatnya, lalu berbalik membawa Vivian masuk ke mobil.

'Devan, tolong aku! Tolong anak kita ....' Scarlett mencoba berteriak, tetapi begitu membuka mulut, darah langsung menyumbat tenggorokannya.

Tak seorang pun menghiraukannya lagi. Mobil Devan melaju kencang membawa Vivian.

Scarlett hanya bisa menatap mobil itu semakin menjauh, pandangannya perlahan mengabur. Detik berikutnya, rasa sakit yang meremukkan hati bagaikan banjir besar yang menenggelamkan segalanya.

Dia akhirnya tak sanggup bertahan lagi. Dunia di hadapannya gelap, lalu dia kembali kehilangan kesadaran.
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
54 Chapters
บทนำ
คนเราจะตกหลุมเดิมที่เคยตกมาเป็นครั้งที่สองได้หรือเปล่า?ยามที่รถกำลังแล่นด้วยความเร็วคงที่อย่างที่ไม่คิดว่าต้องหยุด ไม่รู้ว่าเบื้องหน้ามีหลุมอยู่ เมื่อไม่อาจหลบทันได้แล้วก็จำต้องลงไปทั้งอย่างนั้น ทว่าเมื่อกลับมาเส้นทางเดิมหลุมนั้นยังคงอยู่ ทางเลือกก็มีแค่สองทางเท่านั้นคือหักหลบแล้วเลยผ่านมันไป กับอีกทางคือยอมตกลงไปในหลุมนั้นอีกครั้งทั้งที่รู้อยู่แล้ว ถ้าเป็นคุณจะเลือกทางไหน?แต่สำหรับคนอย่างพันไมล์นั้นมีทางเลือกอยู่เพียงทางเดียว......"ไมล์ คืนนี้จะกลับห้องหรือเปล่า เรารู้สึกไม่ค่อยสบายน่ะ จะฝากซื้อยาให้หน่อย" หญิงสาวกรอกเสียงลงไปในมือถือที่ปลายสายเพิ่งกดรับเมื่อครู่"ก็บอกแล้วไงว่าเวลาออกมาเที่ยวกับเพื่อนอย่าโทรตามน่ะ" ทว่าสิ่งที่ปลายสายเอ่ยกับเธอมานั้นทำให้คนฟังถึงกับสะอึก ไม่ใช่เพียงแค่คำพูดที่ไม่ได้น่าฟังแต่น้ำเสียงที่ออกมานั้นบ่งบอกว่าเขากำลังรำคาญเธอมากขนาดไหน"แต่ว่า...อินไม่สบายจริง ๆ ไมล์ช่วยกลับมาดูหน่อยได้ไหม" ร่างกายที่ประท้วงหนักมากทำให้เธอนั้นไม่มีแรงมากพอจะทำอะไรด้วยตัวเองได้จึงได้ขอร้องเขาอีกครั้งแต่ก็ดูเหมือนจะไม่ได้ผล"พินอินอย่างี่เง่าได้ไหม เอาเวลาที่โทรหาฉันไปโ
Read more
บทนำ(2)
"อะ อิน..." คราแรกพันไมล์นั้นตกใจเป็นอย่างมากที่เห็นคนที่ควรนอนพักอยู่แต่กลับมาอยู่ตรงหน้าเขาได้ หนำซ้ำแล้วใบหน้าของเธอยังเต็มไปด้วยคราบน้ำตา ซึ่งมันเป็นสิ่งที่พันไมล์ไม่อยากจะเห็นเพราะมันทำให้เขารู้สึกรำคาญอย่างที่สุด"คนนี้ใครเหรอคะ" เสียงของหญิงสาวที่อยู่ด้านข้างเอ่ยขึ้นมาเรียกความสนใจของชายหนุ่ม"ก่อนจะนัวแฟนคนอื่นน่ะไม่สืบก่อนเหรอว่าเค้ามีเมียหรือยัง หรือนี่มันคือธาตุแท้ของดาวมหาลัยกันล่ะ" ประโยคยืดยาวนี้ทำให้หญิงสาวเป็นดาวมหาลัยนั้นรู้สึกหน้าชาขึ้นมาบ้างแล้ว ทว่ามันไม่ใช่เสียงของพินอินหากแต่เป็นเสียงของน้ำหวานผู้หญิงที่ยืนข้าง ๆ นั่นเอง"หยุดพูดก่อน มันไม่ใช่เรื่องของเธอน้ำหวาน" พันไมล์เอ่ยห้ามก่อนที่ผู้หญิงทั้งสองคนนั้นจะมีเรื่องกัน ถ้าว่ามันกลับทำให้พินอินรู้สึกเจ็บหัวใจขึ้นมามากกว่าเดิมเมื่อเห็นว่าคนรักเลือกจะปกป้องผู้หญิงคนอื่นต่อหน้าต่อตาเธอ"ที่บอกว่าไม่ว่างไม่ชอบให้โทรตามเวลาออกมาเที่ยวจริง ๆ แล้วมันเป็นแบบนี้เองใช่ไหม ทำอย่างนี้ได้ยังไง นายทำอย่างนี้กับฉันได้ยังไง!!!" เสียงของหญิงสาวค่อย ๆ ดังขึ้นเรื่อย ๆ จนเรียกความสนใจของคนแถวนั้น"นี่! พินอินเธอจะเสียงดังไปทำไมเนี่ย"
Read more
1 มังกรต่างถิ่นหรือจะสู้งูเจ้าที่
5 ปีต่อมา"ไมล์มึงจะไม่ลงจริง ๆ เหรอวะ" เสียงทุ่มจากคนข้าง ๆ ทำให้พันไมล์ที่กำลังยืนมองบรรยากาศสนามแข่งรถยามค่ำคืนของตัวเองด้วยความคิดที่หลากหลายได้สติ"กูกับไอ้แทนมันคนละรุ่นกันนะ จะไปสู้มันไหวได้ยังไง" ต่อให้เขาเป็นถึงเจ้าของสนามแข่งรถอันดับหนึ่ง แต่ถ้าว่ากันด้วยฝีมือก็ย่อมต้องเอาความสามารถมาเป็นตัววัดอยู่ดี และเขานั้นก็ไม่ได้เป็นคนที่เก่งกาจอะไรขนาดนั้น เพียงแค่ชายหนุ่มที่บ้านรวยและได้รับอิสระจากครอบครัวให้ทำในสิ่งที่ตัวเองชอบก็เท่านั้นพันไมล์ ชายหนุ่มรูปร่างหน้าตาดีที่ใคร ๆ ก็อยากเข้าหา เขาเป็นลูกชายคนเล็กของคุณนายเม็ดพลอย อายุเพิ่งเข้ายี่สิบหกปีเท่านั้นก็ได้เป็นถึงเจ้าของสนามแข่งรถที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ เขาได้รับอิสระจากครอบครัวเพราะว่าภาระหน้าที่ต่าง ๆ ก็มีพี่ชายอีกสองคนมาช่วยทำหมดแล้ว ด้วยความที่พวกพี่ ๆ เขารักน้องชายมากก็อยากให้น้องชายได้ทำในสิ่งที่ตัวเองชอบไม่ต้องเอาตัวมาผูกติดกับหน้าที่การงานหรือกิจการจากทางบ้าน นั่นทำให้เขานั้นใช้ชีวิตได้ตามใจมาตลอดในตอนที่เขาเรียนตั้งแต่มัธยมเป็นต้นมา เขาก็ไม่ได้ป่าวประกาศกับใครว่าที่บ้านเขานั้นมีฐานะแบบไหน รวมถึงความเป็นอยู่ไม่ได้อู้ฟู่อ
Read more
2 มังกรต่างถิ่นหรือจะสู้งูเจ้าที่(2)
การแข่งขันที่กำลังจะเริ่มขึ้น ชายหนุ่มนั่งทำสมาธิอยู่ที่ห้องเตรียมตัวของตัวเอง ตอนนี้เขานั้นมีความคิดมากมายอยู่ในหัว นึกย้อนกลับไปถึงเรื่องเมื่อห้าปีก่อนก็นึกขึ้นมาได้ ทุกอย่างราวกับเกิดขึ้นเมื่อวาน เขานั้นได้ทำบางอย่างหล่นหายไป คิดไม่ถึงว่าตอนนี้สิ่งที่หายไปมันจะมาอยู่ตรงหน้าเขาแบบที่ไม่ทันได้ตั้งตัว"ห้าปีแล้วสินะพินอิน เธอเป็นยังไงบ้างนะ" เขาพูดทั้งที่ยังไม่ลืมตาขึ้นมา ก็เพราะว่าในหัวกำลังย้อนคิดไปถึงภาพรอยยิ้มที่หญิงสาวคนนั้นเคยมีให้กับเขา ไม่รู้ว่าหากเจอกันครั้งนี้เธอจะทำหน้ายังไง แล้วจะมีรอยยิ้มหวาน ๆ ที่แสนคิดถึงให้กันอีกหรือเปล่า"มึง เตรียมตัวลงสนามได้แล้ว ถึงเวลาแล้วนะ" ไป๋เปิดประตูออกมาบอกเพื่อนเขาให้ออกไปยังสนามด้านนอกได้แล้ว อีกคนไม่ได้ตอบอะไรกลับมาเพียงแค่พยักหน้าเพื่อบอกว่ารับรู้ก็เท่านั้นบรรยากาศในสนามเป็นไปอย่างคึกคัก ตอนนี้ทุกคนดูจะให้ความสนใจกับผู้เข้าแข่งขันทั้งห้าคนเป็นอย่างมาก พันไมล์อยู่ในชุดแข่งขันสีแดงทั้งชุดและรถมอเตอร์ไซค์คู่ใจของเขา ข้าง ๆ รถมีหมายเลย 78 ที่เป็นลักกี้นัมเบอร์ของเขาติดเอาไว้ด้วย ทว่าตัวเลขนี้ในเวลาเช่นนี้นั้นมันกลับทำให้พันไมล์รู้สึกไม่ค่อย
Read more
3 มังกรต่างถิ่นหรือจะสู้งูเจ้าที่(3)
"เย้ ๆ ๆ" เสียงร้องของคนด้านนอกที่แสดงความพอใจนั้นทำให้หญิงสาวไม่เข้าใจ เพราะว่าเธอไม่ได้มองการแข่งขันออกเลย หากแต่พอจะเดาได้ว่าวันนี้แทนเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ หากแต่ว่าเธอนั้นกลับไม่รู้เลยที่ผ่านมาทุกครั้งเวลาที่อีกคนพามาที่สนามแข่งด้วยกลับไม่ใช่เพียงเพื่อมาเป็นเรซควีนถือร่มให้เขาเพียงเท่านั้น"ขอโทษนะคะ พี่แทนอยู่ที่ไหนเหรอคะ พอดีว่าได้เวลาเลิกงานของฉันแล้วค่ะ" พินอินพูดกับหญิงสาวที่อยู่ข้าง ๆ เพราะทุกครั้งเมื่อการแข่งขันจบลงเธอก็คิดว่านี่คือการจบงานของเธอวันนี้ด้วยแล้ว และเธอจะได้ค่าตัวตามที่ตกลงกันไว้คือสองพันบาท"งานเธอยังไม่จบนะ แล้วเธอก็ไม่น่าจะกลับบ้านได้ด้วยคืนนี้น่ะ""อ้าว! แล้วฉันเหลืออะไรที่ต้องทำอีกเหรอ แล้วพวกเธอล่ะ""พวกฉันเหลือแค่ขึ้นไปถ่ายรูปกับนักแข่งอีกนิดหน่อย แต่ว่าเธอรออยู่ที่นี่ก็พอเดี๋ยวคงมีคนมาพาไปเอง" ถึงจะยังไม่เข้าใจหากแต่คนตัวเล็กก็ยอมทำตามแต่โดยดี ทว่าจังหวะนั้นร่างเล็กบางที่ไม่มีอะไรทำก็ไถโซเชียลไปเรื่อย ๆ กระทั่งมีสายเรียกเข้าเข้ามา"อิน แกเสร็จงานหรือยัง" น้ำเสียงคนที่โทรมาฟังดูไม่ค่อยดีเท่าไรเลยเล่นเอาพินอินใจคอไม่ดีไปด้วย"ใกล้แล้วแหละ มีอะไรเหรอน้ำหวาน หรื
Read more
5 ลูกชายของพินอิน(2)
"พินอิน เธอจะไปไหน" พันไมล์วิ่งตามหญิงสาวเข้าไปด้านใน ทว่าความวุ่นวายในห้องฉุกเฉินนั้นก็มีไม่น้อยทำให้เขาตามอีกคนไปไม่ทัน ทว่าด้วยความสูงที่ได้เปรียบคนอื่น ๆ ทำให้สายตาคมจ้องมองเธอไปตลอด กระทั่งเห็นว่าไปหยุดยืนและคุยอยู่กับใครถึงได้โล่งใจ "ใครเป็นอะไรนะถึงได้ทำให้อินรีบร้อนมาโรงพยาบาลมากขนาดนี้"สองขาแข็งแกร่งค่อย ๆ เดินอย่างมั่นคงช้า ๆ ไปยังคนที่เขาวิ่งตามเมื่อครู่ก่อนจะมาหยุดยืนอยู่ที่สองคนตรงหน้า ทว่าบทสนทนาของพวกเธอนั้นทำให้เขาตกใจ"พอร์ชเป็นยังไงบ้าง" พินอินเอ่ยถามหญิงสาวอีกคนด้วยท่าทางร้อนรน"หมอบอกว่าพอร์ชตอนนี้ไม่เป็นอะไรแล้ว แต่ว่า...เรื่องผ่าตัดทำไมแกไม่บอกฉันล่ะ แกปิดบังฉันทำไม ลูกของแกก็เหมือนลูกของฉันนะ" น้ำหวานพูดออกมาเช่นนั้น ทว่าคนที่บังเอิญได้ยินก็หูดับไปแล้วไม่คิดมาก่อนเลยว่าการได้กลับมาเจอพินอินในตอนนี้จะมารู้ว่าเธอนั้นไม่ได้เหมือนเดิมอีกต่อไป และไม่คิดว่าเธอถึงขั้นไม่รอเขาต่อไปอีกและเลือกเริ่มต้นชีวิตใหม่กับคนอื่นแบบนั้น"ฉันขอโทษนะ แต่ว่า...ฉันกับลูกไม่อยากทำให้แกลำบากไปด้วย" เธอทิ้งตัวนั่งลงข้าง ๆ น้ำหวานเมื่อรู้แล้วว่าอาการลูกชายตัวเองไม่ได้หนักมาก ทว่าเรื่องผ่
Read more
4 ลูกชายของพินอิน
"แกแค่ไปอยู่กับเขาแค่คืนเดียวเองพินอิน แล้วก็ใช้มารยาทำให้เขาปล่อยแกออกมาก็สิ้นเรื่องแล้ว" แทนพูดในตอนที่เขานั้นกำลังจะเดินออกจากห้องนี้ไป แต่หญิงสาวกลับไม่ยอม"อึก! ไม่นะ พี่อย่าทำอย่างนี้ อย่าทิ้งฉันไป อย่าทิ้งฉันให้อยู่ที่นี่คนเดียว" เธอว่าพร้อมกับเข้าไปสวมกอดเอวหนาในชุดนักแข่งของคนตรงหน้า ทว่ามันกลับเป็นจังหวะเดียวกับที่ประตูบานหนาเปิดออกแกรก!"นี่พวกนายกำลังทำอะไรอยู่งั้นเหรอ นี่คือของเดิมพันของฉันไม่ใช่หรือยังไง" ภาพที่พันไมล์เห็นนั้นคือหญิงสาวที่มีหน้าสวยหวานกลับเลอะไปด้วยคราบน้ำตาและกำลังกอดเอวของชายคู่แข่งเอาไว้ ฟังดูก็รู้ว่าเธอนั้นกำลังพยายามอ้อนวอนอีกคนมากขนาดไหนเพราะว่าไม่อยากไปกับเขา"พะ พันไมล์" คนตัวเล็กดวงตาเบิกกว้างเมื่อเห็นว่าคนมาใหม่นั้นเป็นใคร ผู้ชายคนนี้คือคนที่เธอพยายามหนีมาตลอดทั้งชีวิตตั้งแต่เกิดเรื่องเมื่อห้าปีก่อน คิดไม่ถึงว่าต้องมาเจอกันด้วยสถานการณ์ยากลำบากเช่นนี้อีกด้วยความที่เธอตกใจอยู่มือไม้ที่เคยใช้แรงทั้งหมดโอบกอดแทนเอาไว้ก็กลับอ่อนลงทำให้แทนใช้โอกาสนี้แกะมือของพินอินออกอย่างง่ายดาย"มาแล้วเหรอ งั้นฉันไปก่อนแล้วกัน" ว่าเช่นนั้นก็เดินออกจากห้องไปโดยไม
Read more
6 ลูกชายของพินอิน(3)
"จริงเหรอคะคุณหมอ ฉันขอเข้าไปเยี่ยมได้ไหมคะ" เธอถามคุณหมอตรงหน้าอย่างสนิทสนม"ได้สิ ว่าแต่...นี่มีเรื่องอะไรกันหรือเปล่า" ชายกลางคนชุดกาวน์เอ่ยถามเพราะว่าเห็นคนมากมายกำลังล้อมหน้าหลังของหญิงสาวที่มีชีวิตลำบากมาก ๆ ด้วยความเป็นห่วง นึกย้อนกลับไปตั้งแต่ช่วงที่เธอมาฝากครรภ์ใหม่ ๆ จนกระทั่งคลอดและยังเข้าออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่นแล้วก็นึกสงสาร เพียงแต่ไม่รู้วันนี้ไปล่วงเกินใครเข้าถึงได้มาอยู่ในสถาณการณ์แบบนี้"ไม่มีอะไรหรอกค่ะ น้ำหวานเราไปดูน้องพอร์ชกันเถอะ" พินอินพูดทั้งที่ไม่แสดงท่าทางจะสนใจพันไมล์และผู้ชายหลายคนตรงนั้นเลยด้วยซ้ำ เธอเลือกจูงมือเพื่อนตัวเองแหวกวงล้อมไปเพื่อดูอาการของลูกชายในห้องข้างหน้า"เดี๋ยวสิ คิดว่าจะไปก็ไปได้หรือไงกัน" แต่อีกคนก็ยังไม่ยอม"ฉันหนีไปไหนไม่ได้อยู่แล้ว ตอนนี้ฉันต้องการไปดูลูก...ถือว่าฉันขอนะ" หยดน้ำตาใสไหลที่ข้างแก้มพันไมล์มองแล้วก็รู้สึกไม่ดีเอามาก ๆ สุดท้ายทำอะไรไม่ถูก มือไม้อ่อนและปล่อยให้หญิงสาวทั้งสองเดินหายเข้าไปในห้องนั้น"แม่อินครับ" เสียงเด็กน้อยที่อายุเพียงแค่สี่ขวบกว่าเอ่ยขึ้นมาเมื่อเห็นว่าผู้ที่เปิดประตูเข้ามาในห้องนั้นเป็นใคร เขาทำสีหน้าราวกับ
Read more
7 หนีทำไม
แขนเรียวเล็กอุ้มเจ้าก้อนเด็กน้อยที่เพิ่งหลับไปได้ไม่นานเข้ามาไว้ในอ้อมอกก่อนจะเห็นว่าที่แขนยังคงมีสายน้ำเกลืออยู่และมันพร่องลงไปยังไม่ถึงครึ่ง น้ำหวานเองก็เห็นปัญหานี้เช่นกัน แทนที่จะดึงเข็มออกเธอเลือกหยิบขวดออกมาแล้ววางที่พุงหมาน้อยของพอร์ชแทน"ฉันไปก่อนนะ" พินอินบอกล่าวสั้น ๆ ก่อนที่เธอจะหันหลังแล้วอุ้มลูกออกไปจากห้องโดยไม่ให้พยาบาลสังเกตเห็นทว่าคนที่เห็นเหตุการณ์ครั้งนี้ไม่ได้มีเพียงแค่พวกเธอเท่านั้น พันไมล์เห็นว่าแทนกำลังเข้ามาใกล้เขาก็เลือกจะเข้าไปด้านในห้องก่อนจะเห็นพินอินกำลังเตรียมจะหนี นั่นเป็นสิ่งที่เขาไม่เข้าใจเลยสักนิดแต่ก็เลือกวิ่งไปดักรอที่ทางออกด้านหลังเพราะรู้ดีว่าเธอต้องออกทางนั้นแน่นอน"นี่พินอิน" "ว๊าย!!!" เพียงแค่พันไมล์ทักทายเธอเบา ๆ คนที่กำลังหนีนั้นก็ถึงกับตกใจมาก"จะเสียงดังทำไมล่ะ เดี๋ยวมันก็ตื่นหรอก" มันที่ว่านั่นคงหมายถึงเจ้าก้อนอ้วนที่อยู่ในอ้อมแขนเธอนั่นแหละ"มาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง" ถามไปพร้อมเดินหลบอีกคนไปด้วย เธอกลัวว่าแทนจะมาเจอเข้า ในตอนนี้ไม่รู้ว่าเป็นใครที่น่ากลัวมากกว่ากันแล้ว"ไม่ต้องถามหรอก ตามมา" เขาว่าเช่นนั้นก็เดินนำหญิงสาวไป ทว่าคนตัวเล็กที่ไม
Read more
8 หนีทำไม(2)
"คุณลุงครับ น้องพอร์ชขอบคุณนะครับ" เด็กน้อยเอ่ยขึ้นในตอนที่ชายหนุ่มผู้ใจดีเปิดการ์ตูนให้ตัวเองดูกำลังจากเดินจากไป"อืม" ทว่าเขาไม่ได้หันมาแต่ตอบกลับเบา ๆ ก็เท่านั้น ส่วนเด็กน้อยที่ไม่รู้ว่าทำไมถึงรู้สึกว่าอยากจะเล่นกับคุณลุงคนนี้มากเหลือเกินก็ไม่อยากให้เขาเดินจากไปง่าย ๆ จึงได้พูดขึ้นมาอีกครั้ง"คุณลุงเป็นเจ้านายของแม่อินเหรอครับ คุณลุงหน้าตาเหมือนคุณพ่อของผมเลย" ผลที่ออกมามันกลับตรงกันข้ามกับสิ่งที่เด็กน้อยคิดเลย นอกจากเขาจะไม่ได้รับรอยยิ้มของคุณลุงที่ว่าแล้ว อีกคนยังหันกลับมาก่อนดุเขาด้วยน้ำเสียงที่น่ากลัวเหมือนตอนที่อยู่บนรถไม่มีผิด"ฉันเนี่ยนะจะหน้าตาเหมือนไอ้ขี้ยานั่น ประสาท!!!" แต่แล้วการที่หันมาดุเจ้าเด็กไม่รู้ความนั่นกลับทำให้พันไมล์ได้มองเห็นหน้าของเด็กน้อยชัดเจนขึ้น เพราะว่าก่อนหน้าเขาใช้เพียงหางตามองอีกคนมาตลอดเนื่องจากไม่อยากจะมองนั่นแหละหากแต่ครั้งนี้เมื่อได้เห็นเต็มสองตาก็แอบคิดเลยว่าหน้าไม่ได้เหมือนแม่สักนิด ไม่รู้ว่าได้พ่อมาเยอะมามากขนาดไหน ใบหน้าที่น่าเกลียดน่าชังนั่นมันดูคุ้นหูคุ้นตาไปหมดอย่างบอกไม่ถูก แต่พอคิดมาได้ว่าน่าจะเหมือนแทน เขาก็อารมณ์เสียจนไม่อยากจะมองแล้ว
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status