LOGINShare
ตอนที่ 14 รอยยิ้มที่ไม่น่าไว้ใจ
Last Updated:
2025-11-19 15:43:50ตอนที่ 14 รอยยิ้มที่ไม่น่าไว้ใจ
“ฉันขอยืมเสื้อผ้าของคุณก็แล้วกันนะ” เธอรีบบอกเขา
“ก็เอาสิครับ ผมมีกางเกงขาสั้น เสื้อกล้าม เสื้อยืด คุณเลือกเอาเลย หรือจะยืมชั้นในด้วยก็ได้นะ” เตชินยิ้มแล้วบอก เธอเม้มปากแน่นด้วยอารมณ์ชขุ่นแต่ไม่ได้ตอบโต้เขาออกไป ก่อนที่จะรีบหยิบเสื้อยืดและกางเกงขาสั้นของเขาออกตู้มาแล้วรีบเดินตรงเข้าห้องน้ำไปอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มมองตามจนหญิงสาวหายลับสายตาไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่ถ้าสังเกตให้ดีจะเห็นว่ามุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
“อีตาบ้า!!.ใครจะไปกล้าใส่ชุดชั้นในของนาย..อี้ย! คิดแล้วขนลุกชะมัด” หญิงสาวพึมพำคนเดียวในห้องน้ำไม่นานนักเสียงฟ้าร้องอย่างดัง ก็ทำให้คนในห้องน้ำกรีดร้อง เตชินจึงรีบไปเคาะประตูเผื่อว่าเธอจะเป็นอะไรขึ้นมา
ปัง...ปัง...ปัง
“คุณจิ คุณเป็นอะไรหรือเปล่า”
“ฮื้อๆ ๆ ๆ” หญิงสาวเปิดประตูออกมาพร้อมกับกระโดดกอดคอของเขาเอาไว้” เธอนุ่งแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวและจากการที่เธอผูกมันเอาไว้อย่างหลวม ๆ ก็ทำให้มันหลุดลงไปด้านล่างได้อย่างง่ายดาย
“ไม่เป็นไรนะครับ ไม่เป็นไร ผมอยู่ตรงนี้แล้ว” เตชินปลอบและลูบศีรษะให้หญิงสาวอย่างเอ็นดู ผู้หญิงอะไรจะกลัวฟ้าร้องได้ขนาดนี้!
กว่าที่เธอจะรู้ตัวว่าเธอเหลือเพียงแค่ชุดวันเกิดมันก็สายไปเสียแล้ว
ว้าย!!!
“รีบหันไปสิมองอะไรล่ะ!!!!!” เธอบอกเสียงสั่น กลัวก็กลัว อายก็อาย เตชินรีบทำตามคำสั่งของเธอและกว่าที่หญิงสาวจะเดินออกมาจากห้องน้ำได้ก็กินเวลาไปเกือบชั่วโมง เธอเดินออกมาในชุดนอนที่เป็นเสื้อยืดของเขา ถึงแม้ว่าคนใส่จะตัวเล็ก แต่หน้าอกเธอก็ไม่เล็ก จึงทำให้เสื้อยืดของเขาใส่ได้พอดีเลยทีเดียว
กางเกงขาสั้นของชายหนุ่มสีน้ำเงินเข้มมีลวดลายเล็กน้อย จิรัชยาไม่ได้สวมใส่ชั้นในเอาไว้ถ้าจะมองดูอย่างสังเกตก็จะเห็นถึงความโหนกนูนเล็ดลอดออกมา และทางด้านบนเธอก็ไม่ได้สวมใส่บราเซียร์อีกเช่นกัน เธอเพียงแค่เอาผ้าเช็ดตัวคล้องคอเอาไว้แล้วให้มันพาดปิดจุกหัวนมที่ชูชันของเธอเท่านั้น แต่มันก็ไม่สามารถปิดบังดวงตาคมเข้มของเขาไปได้
พอเดินมาถึงเตียงจิรัชยาก็รีบขึ้นไปนอนบนเตียงแล้วคว้าผ้าห่มมาคลุมร่างเอาไว้ทันที เตชินเห็นอาการแปลก ๆ ของเธอจึงเอ่ยถาม
“คุณนี่ดูแปลก ๆ นะครับ แล้วคุณจะนอนทั้งที่ผมมันเปียก ๆ อย่างนั้นเหรอครับ”
“เรื่องของฉัน!!!” เธอสวนทันควันเหมือนไม่อยากให้เขาเดินเข้าไปใกล้
“เป็นหวัดเป็นไข้ ขึ้นมาผมไม่ช่วยนะครับ”
“เอ่อ..น่า คุณนี่..พูดมากจัง”
“แล้วผ้าเช็ดตัวคุณจะเอาไปนอนด้วยเหรอครับ ทำไมคุณไม่ผึ่งมันไว้” สิ้นเสียงหญิงสาวก็รีบเอาผ้าเช็ดตัวเปียก ๆ ออกมาจากผ้าห่ม
“คุณช่วยเอาไปผึ่งให้หน่อยสิคะ”
“อ่าว ๆ แล้วทำไมคุณไม่เอาไปผึ่งเองละครับ”
“คุณนี่รวยแต่เงินนะคะ ไม่ยักกะรวยน้ำใจเลยสักนิด” เธอต่อว่าเขาทันที
“อย่าเพิ่งต่อว่าผมสิครับ ผมก็แค่ถามเฉย ๆ ถ้าคุณมีเหตุผลมากพอผมจะทำให้คุณก็ได้”
“ฉันจะนอนแล้ว คุณช่วยทำให้หน่อยนะ”
“ช่วยทำอะไรเหรอครับ...” เขายิ้มแล้วขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์เพื่อจะแกล้งเธอ
“นี่คุณ...ไม่มีน้ำเอาซะเลยนะ”
“โอเค ๆ..ผมไม่อยากแกล้งคุณล่ะ เดี๋ยวผมเอาไปผึ่งให้ก็ได้”
“ขอบคุณค่ะ” เธอรีบยื่นผ้าเช็ดตัวให้เขา
“ผมพอจะรู้เหตุผลที่คุณไม่ยอมเอาผ้าเช็ดตัวไปตากเองแล้วล่ะ” เขาเอ่ยขึ้นก่อนจะยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ เธอช่างเกลียดรอยยิ้มของเขาเหลือเกิน
เตชินรีบเอาไปผึ่งให้เธอ ก่อนจะได้กลิ่นหอมที่ยั่วยวนจากผ้าเช็ดตัวผืนนั้น มันช่างปลุกอารมณ์ความเป็นชายของเขาเหลือเกิน
Latest chapter
เมียมือสอง ตอนที่ 34 ตอนจบ
ตอนที่ 34 ตอนจบหนึ่งเดือนต่อมาจิรัชยาก็ฟ้องหย่าภาคินได้สำเร็จ ศาลสั่งให้แบ่งทรัพย์สินออกเป็นทั้งหมดสามส่วนเท่า ๆ กันแล้วแบ่งให้ฝ่ายภรรยาสองส่วน เพราะมีหลักฐานว่าเธอทำงานมากกว่า ภาคินเสียใจหนักมาก เขากินเหล้าเมามายทุกวัน และใช้แอลกอฮอล์เพื่อดับทุกข์ ทั้งอรนุชและศศิธรก็เริ่มตีตัวออกห่างเพราะว่าเขาไม่สามารถมีเงินเปย์พวกหล่อนได้แล้วอีกแล้ว รวมทั้งสาวคนอื่น ๆ อีกด้วย หลายเดือนต่อมาบริษัทของเขาเริ่มมีหนี้สินจนตัวเขาเองกลายเป็นคนล้มละลายภาคินไปนั่งเมาอยู่ในผับแห่งหนึ่ง ก่อนจะถูกกลุ่มวัยรุ่นซ้อมจนเขาเกือบเอาชีวิตไม่รอด เตชินรู้ข่าวจึงพาจิรัชยาไปเยี่ยม“จิ!!..ขอบคุณนะครับที่มาเยี่ยมผม” เขาเอ่ยขึ้นอย่างดีใจ ทั้งสองคนที่มาเยี่ยมยกมือไหว้มารดาของภาคินที่เฝ้าลูกชายอยู่ ก่อนมารดาของเขาจะเดินออกห้องไปเพื่อให้พวกเขาได้คุยกันตามลำพัง“ไม่ต้องห่วงนะครับ ค่ารักษาพยาบาล ผมรับผิดชอบให้เองครับ” เตชินบอก“ขอบคุณครับ” ภาคินบอกด้วยเสียงเศร้า ๆ ก่อนจะยกมือไหว้เตชิน เขาเสียใจที่มีของดีอยู่กับตัวแต่ไม่รู้จักรักษามันเอาไว้“จะให้จิ โทรตามเพื่อนมาดูแลคุณมั้ยคะ” เธอหมายถึงศศิธรเพื่อนของเธอ“อย่าเลยครับ เค้าคงไม่
เมียมือสอง ตอนที่ 33 หยุดทั้งใจไว้ที่เธอ
ตอนที่ 33 หยุดทั้งใจไว้ที่เธอแสงแดดอ่อนๆ ของดวงอาทิตย์ในยามเช้าที่หลายวันมานี้เพิ่งจะมีให้เห็น แสงอ่อน ๆ สาดเข้ามาตกกระทบร่างของคนทั้งคู่ที่นอนกอดกันอยู่บนเตียงกว้าง หญิงสาวซุกซบใบหน้างามลมหายใจอุ่นๆ พ่นออกมาเป่ารดบริเวณแผงอกกว้าง แพรขนตาสีดำเรียงตัวสวยกะพริบน้อยๆ ในยามที่เปลือกตาบางกระตุกเบาๆ ก่อนที่เปลือกตานั้นจะค่อยๆ เปิดรับแสงสว่างที่สาดส่องเข้ามาลมหายใจหยุดนิ่งไปชั่วขณะเมื่อภาพตรงหน้านั้นคือชายหนุ่มผู้มีใบหน้าหล่อเหลา เธอไม่ได้ฝันไปเมื่อคืนเธอนอนกอดเขาทั้งคืนและหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย และด้วยฤทธิ์ของยาแก้หวัดทำให้หลับลึกจนตื่นเอาเกือบสายโด่ง ก่อนที่หญิงสาวจะขยับร่างขึ้นไปหอมแก้มสากของชายหนุ่มอย่างรักใคร่ และหยุดอยู่ใกล้ ๆ บริเวณนั้น เพื่อรอสบตากับเขา ปลายจมูกของเธอห่างจากเขาไม่ถึงคืบ ริมฝีปากนุ่มของเธอทำให้คนที่หลับใหลอยู่ได้สติตื่นขึ้นมา ก่อนจะใช้แขนแข็งแรงรั้งร่างบอบบางของเธอเอาไว้ไม่ให้หนีไปไหน ฉับพลันหัวใจด้วยน้อย ๆ ก็แปรเปลี่ยนจังหวะเป็นที่เร็วขึ้น“ตื่นเช้าจังเลย…คุณจิ” เสียงกระซิบแผ่วเบาออกมาจากในลำคอก่อนที่ดวงตาคมเข้มจะค่อยๆ เปิดกว้างขึ้น“อรุณสวัสดิ์ค่ะ เมื่อคืนคุณหลับ
เมียมือสอง ตอนที่ 32 ให้ผมดูแลคุณนะครับ
ตอนที่ 32 ให้ผมดูแลคุณนะครับเตชินบอกว่าจะพาเธอไปโรงแรมเมื่อคืนที่พักด้วยกัน แต่ก่อนจะขึ้นรถจิรัชยาก็เอ่ยขึ้นกับเขาอย่างเป็นกังวล “แย่จัง!!! จิลืมเอากุญแจรถมาด้วย..” “ไม่เป็นไรครับ รถคุณจอดไว้ก่อนก็ได้ เดี๋ยวผมจ่ายค่าจอดกับทางโรงแรมให้ก็ได้” “เดี๋ยวจิ ขอกลับไปเอาดีกว่าคะ” “แต่ผมไม่อยากให้คุณกลับไปที่นั่นอีกเลย” เขาพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วง“แต่..จิไม่มีเสื้อผ้าแล้วก็อะไรติดตัวมาเลยนะคะ” เธอบอกกับเขาด้วยสายตาอ้อนวอนเตชินตัดสินใจเลี้ยวรถกลับไปทางเดิมอีกครั้ง เพื่อส่งจิรัชยาที่บ้าน“คุณไปเอากุญแจรถอย่างเดียวก็พอครับ ส่วนเสื้อผ้าผมจะซื้อใหม่ให้คุณเอง” เขารีบบอกด้วยความเป็นห่วงเธอ“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ถ้ามีอะไรจิจะรีบโทรหาคุณนะคะ” “ครับ แต่ถ้าเกินครึ่งชั่วโมงไปแล้วคุณยังไม่ออกมา ผมจะเข้าไปตาม” “ค่ะ” จิรัชยาเปิดประตูรั้วน้อย ๆ ด้านข้างประตูใหญ่เข้าไป โชคดีที่ภาคินยังไม่ได้ล็อก แต่พอเข้าไปด้านในเธอก็ไม่เห็นรถของภาคินจอดอยู่ และคิดว่าเขาคงจะต้องไปที่ไหนสักแห่ง เธอจึงโทรหาเตชินเพื่อบอกเขาที่จอดรถคอยอยู่ทางด้านนอก“ผมไม่เข้าไปดีกว่าครับ ถ้าสามีคุณกลับมาตอนนี้ ผมจะกลายเป็นผู้บุกรุกเอาได้” “ก็
เมียมือสอง ตอนที่ 31 ในความโชคร้าย ก็ยังมีความโชคดี
ตอนที่ 31 ในความโชคร้าย ก็ยังมีความโชคดี“ช่วยด้วย ช่วยด้วย! ช่วยด้วยค่ะ!!!” ชาวบ้านบริเวณนั้นน่าจะหลับกันหมด แล้วเสียงของเธอก็หายวับไปทันทีเมื่อถูกกำปั้นของชายฉกรรจ์คนหนึ่งชกเข้าตรงบริเวณท้องน้อยอย่างแรงจนหญิงสาวหมดสติไป “สัดเอ้ย!!..” เสียงสบถจากชาวบ้านที่แอบดูเหตุการณ์อยู่บริเวณนั้นดังออกมา แต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปช่วยหญิงสาวเพราะรู้ดีว่าพวกมันคือลูกน้องของมาเฟียใหญ่ที่มีอิทธิพลอยู่แถวนี้ จึงได้แต่ปล่อยให้พวกมันอุ้มร่างหญิงสาวขึ้นไปที่ตึกร้าง ซึ่งเป็นที่อาศัยของพวกมัน“อีนี่นมใหญ่เหลือเกินลูกพี่!!” มือหนาที่กำลังลูบไล้เต้านมอวบของหญิงสาว ซึ่งใช้ตักของมันเป็นหมอนพักพิงศีรษะของเธอ“กูขอโซโล่อีนี่ก่อน พวกมึงต้องรอคิวต่อจากกู” พูดจบชายฉกรรจ์ที่เป็นหัวหน้าก็พลางหันไปถอดเสื้อยีนหนา ๆ กับเสื้อยืดตัวด้านในออก ก่อนที่จะรีบขึ้นไปคร่อมร่างบางที่นอนไร้สติของหญิงสาวอย่างหื่นกระหาย โดยมีลูกสมุนที่นั่งดูอยู่ด้วยความอิจฉาตาร้อน หวังใจว่าลูกพี่คงใจดีเหลือไว้ให้พวกมันได้ลิ้มลองเธอบ้าง คนเป็นลูกพี่กลืนน้ำลายเหนียว ๆ ลงคออย่างยากเย็นเมื่อเห็นเต้านมอวบเต่งตึงที่มันล้นทะลักออกมาจากบราเซียร์ลายลูกไม้ของเธอ
เมียมือสอง ตอนที่ 30 หนีเสือปะจระเข้
ตอนที่ 30 หนีเสือปะจระเข้หลังภาคินกลับออกไป จิรัชยาก็รวบรวมหลักฐาน เป็นคลิปที่สนทนากันเมื่อสักครู่ พร้อมกับคลิปหลักฐานที่ภาคินร่วมรักกับศศิธรและสนทนากันที่โซฟาไปที่ไลน์ของทนายสาวส่วนตัว และบอกว่าให้เธอช่วยจัดการเรื่องฟ้องหย่ากับสามีให้เรียบร้อยภาคินหายออกไปกับศศิธรทั้งวันจนมืดค่ำเขาก็ไม่กลับมา จรัชยากำลังจะปิดรั้วบ้านเข้านอน เพราะฝนที่เริ่มตกปรอย ๆ กำลังจะกลายเป็นฝนที่ตกหนัก ภาคินก็รีบขับรถเข้ามาจอดทันที เขาเมามายเดินลงรถมา จิรัชยาเห็นท่าไม่ดีจึงรีบเดินเข้าห้อง และรีบวางสายกับเตชินที่กำลังคุยค้างเอาไว้เมื่อสักครู่ ก่อนที่สามีจะเดินมาเคาะห้องของเธอปั่ง...ปั่ง...ปั่ง...เตชินเป็นห่วงจิรัชยา เขาจึงวิดีโอคลอกับมาหาเธออีกครั้งและก็ได้ยินเสียงเคาะห้องที่ดังขึ้น ก่อนที่หญิงสาวจะบอกให้เขารอเธอสักครู่และรีบคว่ำโทรศัพท์ของตัวเองเอาไว้ จิรัชยารีบเดินไปเปิดประตูเพราะรำคาญเสียงโวยวายที่ดังรบกวนอยู่ด้านนอก“จำอะไรผิดหรือเปล่า ห้องคุณอยู่ทางนู้น” เธอรีบบอกสามีทันที เนื้อตัวของเขามีแต่กลิ่นเหล้าคละคลุ้งเต็มไปหมด“จำไม่ผิดหรอก” ภาคินพยายามรั้งตัวภรรยาเข้าไปกอดจูบลูบคลำทันที จิรัชยาตกใจและพยายามดิ้น
เมียมือสอง ตอนที่ 29 ผมไม่หย่า
ตอนที่ 29 ผมไม่หย่าเสียงเคาะห้องดังขึ้น ที่หน้าประตูห้องนอนของภาคินทั้งคู่รีบลุกจากเตียงนอน ก่อนจะเดินไปแต่งตัวกันคนทิศละทาง แล้วภาคินก็ออกมาเปิดห้อง เพราะรู้ว่าภรรยาของเขาคงกลับมาแล้ว และก็น่าจะมีข่าวดีเรื่องการเซ็นต์สัญญามาบอกกับเขาด้วย“กลับมาแล้วเหรอ!!..เป็นไงบ้าง คุณเตชินยอมเซ็นต์สัญญากับเรามั้ย”“เค้ายังไม่เซ็นต์แค่เรียกไปคุยเฉย ๆ ต้องรอดูกำไรสิ้นปีนี้ของบริษัทเราเสียก่อน” เท้าบางที่กำลังก้าวเขามาในห้องแบบไม่เกรงกลัว คนที่นอนอยู่ถึงกับตาโต ฉันพลันหัวใจดวงเล็ก ๆ ก็กระตุกก่อนสมองที่มีความจำเป็นเลิศจะทำการประมวลผล.... จากภาพตรงหน้าที่เห็น และเดาว่าก่อนที่เธอจะมาเคาะห้องนี้ ทั้งสองคนคงกำลังปฏิบัติภารกิจกันอยู่“อะไรกัน..ไหนบอกว่าอยากเซ็นต์กับเราไง ถึงได้นัดเราไปถึงที่โรงแรมนั่น”“เราต้องออกผลิตภัณฑ์ใหม่ให้เขาวางใจเสียก่อน แล้วก็ให้เขาดูกำไรสุทธิสิ้นปีนี้” หญิงสาวรีบอธิบาย“คุณมันไม่ได้เรื่อง แทนที่จะโน้มน้าวจิตใจเค้าได้ แล้วดูสิ แต่งตัวโป๊ซะขนาดนี้ อย่าบอกนะว่าไปอ่อยมันด้วย”“คุณพูดเลอะเทอะไปกันใหญ่แล้ว และคุณจะคิดยังไงฉันก็ไม่สนหรอกนะ เพราะตอนนี้ฉันมีหลักฐานฟ้องหย่าคุณแล้ว” จิรั
You may also like
ดวงใจอันธพาล NC25+
ฅนบนดอย53.9K viewsเรื่องสั้นอีโรติก HOT NC 25+++
C86.9K viewsยัยตัวร้ายกับนายแบดบอย NC18++
Me'JinJIn46.9K viewsโทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี90.1K viewsFear to love you คนโปรดที่กลัวถูกรัก
แสงกลางสมุทร139 viewsด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน
ปรากฏการณ์832 viewsหวงรักเมีย(เด็ก)VIP
เจ้าหมูน้อย3.0K viewsอเวจีขยี้สวาท
พราวนภา257 views
