Masukตอนที่6
“เฮียหวังดีกับทุกคนนะ แล้วอีกอย่างหนึ่งเฮียก็ไม่ชอบสิ่งที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายทำด้วย นี่มันสมัยไหนแล้ว ยังจะคลุมถุงชน จับลูกหลานแต่งงานกันอยู่อีก”
“ขวัญงงว่ะเฮีย เฮียช่วยใคร? ถ้าหมายถึงพี่มุกน่ะใช่ เฮียช่วยไม่ให้พี่มุกต้องแต่งงานตามที่พวกผู้ใหญ่บงการ แต่ทำไมขวัญต้องมาแต่งงานแทนด้วยเนี่ย”
“ฟังเฮียนะขวัญ มุกกับชายปัณไม่ได้รักกัน ถ้าแต่งงานกันไป ก็มีแต่จะเสียใจกันทั้งสองฝ่าย”
“แต่ขวัญกับคุณชายก็ไม่ได้รักกันสักหน่อย ทำไมเฮียไม่ช่วยขวัญ เฮียไม่กลัวขวัญจะเสียใจบ้างเหรอ”
“แต่ชายปัณชอบขวัญ ถ้าแต่งงานกันไปอย่างน้อยก็มีคนเสียใจแค่คนเดียวคือขวัญ”
“เฮีย! ขวัญเป็นน้องสาวเฮียนะ” ฉันตวาดแหวเมื่อได้ฟังสิ่งที่เฮียกรมันบอก เฮียมันคิดได้ยังไงวะ?
“เอาน่า แต่งกันไปเดี๋ยวก็รักกันเอง” เฮียมันพูดออกมาได้หน้าตาเฉย
“เฮีย! ขวัญไม่คิดเลยว่าเฮียจะเห็นเพื่อนดีกว่าน้องแบบนี้” ฉันพูดอย่างหงุดหงิดไอ้พี่ชายตัวดี
“เฮียก็รู้ว่าเพื่อนเฮียเจ้าชู้จะตาย ดีไม่ดีพวกผู้หญิงของเขาจะตามมาเล่นงานขวัญอีก เฮียไม่กลัวว่าขวัญจะเสียใจบ้างเหรอ?”
“ขวัญฟังเฮีย ชายปัณมันไม่ได้เป็นอย่างที่ขวัญเห็นหรอกนะ เฮียคบกับมันมาตั้งหลายปี เฮียรู้จักมันดี”
“ก็เฮียเป็นเพื่อนเขา ก็ต้องเข้าข้างเขาสิ”
“แต่เฮียก็ไม่มีทางเห็นคนอื่นดีกว่าน้องสาวหรอกนะ” เฮียกรพูดอย่างจริงจัง มองหน้าฉันนิ่ง
“เฮียรู้นะว่าขวัญรู้สึกยังไงกับชายปัณ” คำพูดของเฮียกร ทำเอาฉันพูดอะไรไม่ออก แต่นั่นมันก็เป็นเรื่องที่ผ่านมาหลายปีแล้ว อีกอย่างทั้งฉันและเขาต่างก็ไม่เคยบอกความรู้สึกที่มีต่อกันเลยสักครั้ง
และฉันก็ไม่รู้ด้วยว่าเขาจะคิดอย่างที่ฉันคิดกับเขาหรือเปล่า การที่เราจะกลับมารื้อฟื้นความรู้สึกกันในตอนนี้ มันอาจจะยากเกินกว่าที่จะกลับมาเหมือนเดิมแล้วก็ได้
“ลองให้โอกาสตัวเอง ให้โอกาสชายปัณมันก่อน เชื่อเฮียนะ”
“แล้วเฮียรู้ได้ยังไงว่าคุณชายเขา เอ่อ รู้สึกแบบนั้นกับขวัญ” คนอย่างคุณชายหรือจะชอบเด็กกะโปโลแบบฉัน ถึงเมื่อก่อนฉันอาจจะเคยแอบคิดว่าเขาก็อาจจะมีใจให้ฉัน แต่หลังจากที่เห็นเขาควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ฉันเลยต้องเปลี่ยนความคิดใหม่ ว่าเขาอาจจะเห็นฉันเป็นแค่น้องสาวคนหนึ่งก็ได้
ก็ดูสาวๆ ที่คุณชายเขาควงแต่ละคนสิ ไม่นางแบบ ก็นางเอกแถวหน้าทั้งนั้น แล้วแต่ละคนก็ธรรมดาเสียที่ไหน สวยเฉี่ยว หุ่นแซ่บกันทุกคน
“เฮียเป็นเพื่อนมันนะ เรื่องแค่นี้ทำไมจะไม่รู้” เฮียกรพูดแค่นั้นฉันเพียงฟังเฉยๆ ส่วนมันจะเป็นอย่างที่เฮียบอกหรือเปล่า ก็ต้องรอดูไปก่อน
เพราะฉันเองก็ไม่ค่อยอยากจะเชื่อในสิ่งที่เฮียมันพูดสักเท่าไหร่
ตอนที่27ค่ำวันนี้ป๊านัดพวกเราทุกคนมาปาร์ตี้ที่บ้าน หลังจากที่เคลียร์เรื่องพี่มุกกับพี่ก้องจบ ป๊าอยากให้พี่มุกกับพี่ก้องจัดงานแต่งให้เป็นเรื่องเป็นราว ก่อนที่จะกลับไปฮ่องกง เพราะทั้งคู่ทำงานที่นั่นกันเป็นเรื่องเป็นราวแล้ว ซึ่งความจริงป๊าอยากให้ทั้งพี่มุกกับพี่ก้องมาทำงานที่บริษัทเหมือนเดิมแต่พี่ก้องเพิ่งจะเริ่มลงทุนเปิดบริษัทใหม่ที่นั่น จึงกลับมาทำงานกับป๊าไม่ได้ พี่มุกเองก็ต้องช่วยงานพี่ก้องอยู่ที่นั่นเหมือนกัน ป๊าเลยยอมเพราะถึงยังไงเฮียกรก็ช่วยงานอยู่ที่บริษัทอยู่แล้ววันนี้เป็นวันที่ฉันรู้สึกเหมือนได้ครอบครัวของตัวเองกลับมา หลังจากที่พี่มุกไม่อยู่ บ้านมันดูไม่เหมือนเดิมป๊าก็ดูไม่สดใส ผิดจากวันนี้ที่ป๊ายิ้มหัวเราะมากขึ้น ส่วนแม่ใหญ่ก็ดูจะปล่อยวางมากขึ้นไปด้วย ถึงพี่มุกจะไม่ได้แต่งงานกับตระกูลวงศ์วรรณเดชาอย่างที่แม่ใหญ่หมายมั่นเอาไว้แต่พี่ก้องก็เป็นถึงลูกชายคนเดียวของเจ้าของกิจการโรงแรมที่กระบี่ แถมตอนนี้ยังมีบริษัทเป็นของตัวเองแล้วด้วย พี่ก้องสามารถสร้างตัวเองโดยไม่ต้องอาศัยทางบ้านได้อย่างน่าภูมิใจอีกอย่างพี่ก้องเป็นคนดีรักพี่มุกมาก เพราะทั้งคู่คบหากันมาตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย ถึ
ตอนที่26“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวขวัญอาบเอง” เธอบอกพร้อมกับลุกออกจากเตียง ก่อนที่คนเจ้าเล่ห์จะตามเข้าไปอาบน้ำให้เธออย่างที่เขาบอกจริงๆปัณณทัตได้แต่มองตามร่างเล็กอย่างเสียดาย เสียดายที่ไม่ได้ตามเข้าไปอาบน้ำให้กับเธอ นี่เขาเป็นเอามากขนาดนี้เลยเหรอ?ทั้งคู่ลงมาทานมื้อเช้าด้วยกัน ก่อนที่จะมีสายเข้าจากมือถือของขวัญนรี ซึ่งเป็นชวกรที่โทรเข้ามา“ค่ะเฮียกร โทรหาขวัญแต่เช้ามีอะไรหรือเปล่า?”“มุกกับก้องกำลังจะเข้าไปหาป๊า” คำบอกเล่าของชวกรทำเอาขวัญนรีถึงกับวางช้อนลงบนชามข้าวต้มลงทันที ก่อนที่จะกดวางสายไป“มีอะไรคะ?” ปัณณทัตเอ่ยถาม เมื่อเห็นว่าภรรยาของตัวเองมีสีหน้าที่ไม่ปกติ“เฮียกรโทรมาบอกว่าพี่มุกจะเข้าไปหาป๊าวันนี้”ขวัญนรีแอบเป็นกังวลอยู่ไม่น้อย ก่อนหน้านั้นที่ม่านมุกหนีออกจากบ้านและไม่ติดต่อกลับมาทรงพลโกรธมาก ถึงขั้นประกาศตัดขาดจากการเป็นพ่อลูกกัน แต่พอผ่านมาได้สักพักท่านก็ไม่พูดถึงม่านมุกอีกเลย จิตราแม่ของเธอบอกว่าทรงพลดูเงียบไปเพราะน่าจะคิดถึงม่านมุก แถมเธอก็ออกมาอยู่กับปัณณทัตที่บ้านอีก เลยอาจจะเหงาแต่ก็ไม่มีใครรู้ความคิดของทรงพลว่าความจริงแล้ว ตอนนี้ทรงพลคิดอะไรอยู่ แล้วหายโกรธม่านมุกหรือ
ตอนที่25แสงสว่างอ่อนๆ รอดผ่านม่านหน้าต่างเข้ามา สองร่างที่นอนกกกอดกันตั้งแต่เมื่อคืน เวลานี้หญิงสาวยังหลับสบายอยู่เลย ในขณะที่ปัณณทัตกระชับอ้อมกอดเข้ามาจนจมอกผู้หญิงตรงหน้าคือคนที่เขารักหมดหัวใจ ยิ่งเวลานี้เขาก็ยิ่งรักเธอมากขึ้นกว่าเดิมอีกหลายเท่าจมูกโด่งจูบลงที่ขมับเบาๆ เพราะไม่อยากรบกวนเวลาแห่งการพักผ่อนของเธอ แต่แค่คิดถึงเมื่อคืนที่ผ่านมาเขากลับอยากจะฟัดเธอให้จมเขี้ยว เธอทำให้เขามีความต้องการเรื่องนั้นอีกแล้ว ทั้งที่ก่อนหน้านั้นความต้องการของเขายังไม่มีมากขนาดนี้แต่หลังจากที่ได้มีอะไรกับเธอเมื่อคืน ก็เหมือนว่าความต้องการของเขาจะเพิ่มมากขึ้นเข้าไปอีกต้องการแบบไม่มีที่สิ้นสุด แต่ตอนนี้ขวัญนรีบอบช้ำเกินกว่าที่เขาจะเห็นแก่ตัว เอาความต้องการของตัวเองเป็นใหญ่ร่างเล็กขยับขยุกขยิกอยู่ในอ้อมกอด เขาคงจะกวนจนเธอตื่นสินะ ก็คนในอ้อมกอดของเขาทั้งนุ่มทั้งหอมไปทั้งตัวแบบนี้ ใครมันจะอดใจไหว แค่ไม่จัดเธออีกรอบในตอนเช้า ก็ถือว่าเขาอดทนมากแล้ว“พี่ทำให้ขวัญตื่นหรือเปล่าคะ?” คนตัวเล็กเพียงแค่ส่ายหน้า ก่อนที่จะกอดตอบเขา ขยับตัวเล็กน้อยเพื่อที่จะเงยหน้าขึ้นมาหอมแก้มสากของเขาแล้วก็ซุกหน้ากับอกแกร่งอี
ตอนที่24“อ๊ะ~” ลิ้นร้อนตวัดเลียจุกนมสีสวย ทั้งดูดทั้งดุน อย่างกับของอร่อยที่เขาโปรดปราน ยิ่งเธอส่งเสียงครางออกมาเขาก็ยิ่งพอใจ ละเลงริ้นจนเธอสะท้านไปทั้งตัวมือหนาลูบไล้ส่วนเว้าส่วนโค้งที่ไร้เสื้อผ้าปกปิด ความนุ่มลื่นของผิวนวลทำให้เขาเพลินมือไปหมด ก่อนที่จะไปหยุดที่กึ่งกลางความเป็นสาวที่เธอพยายามหนีบขาของตัวเองเอาไว้“ไว้ใจพี่นะคะคนดี” เขากระซิบบอก จูบหน้าผากมนของคนตัวเล็กอย่างปลอบประโลมมือแกร่งค่อยๆ แยกขาขาวออกจากกัน ก่อนที่มือของเขาจะสัมผัสที่กึ่งกลางความเป็นสาวของเธอก้านนิ้วแตะลงเบาๆ ที่กลีบกุหลาบสวย บดเบียดกลีบกุหลาบอย่างเย้ายวน ทำเอาขวัญนรีสะดุ้งเพราะความเสียวซ่าน“อ๊ะ~”ก้านนิ้วยาวบดขยี้ที่จุดกระสัน ถูไถรอยแยกที่บอบบางและอ่อนไหว ถึงจะไม่ได้ลงน้ำหนักมาก แต่ก็สร้างความเสียวสะท้านให้เธออยู่ไม่น้อย ในขณะที่ส่วนนั้นของเขาก็ตึงจนปวดร้าวไปหมดแล้วนิ้วของเขาค่อยๆ สอดแทรกเข้าไปในตัวเธอ ยิ่งส่วนนั้นของขวัญนรีรัดแน่น เขาก็แทบจะอยากเปลี่ยนจากนิ้วเป็นท่อนเอ็นร้อนที่มันปวดร้าวอยู่ในขณะนี้แทน“อ๊ะ~” เสียงครางออกมาอย่างลืมอาย เมื่อเขาเร่งจังหวะเข้าออกถี่รัว สุดท้ายเขาก็ทำให้เธอสุขสมเพราะนิ้วข
ตอนที่23“ขวัญหึงพี่กับลูกจันทร์ใช่มั้ยคะ?” คำถามที่จี้โดนใจ ทำให้คนตัวเล็กถึงกับรีบตอบออกมาทันควัน“ขวัญไม่ได้หึง ทำไมจะต้องหึงด้วย” เธอหันมาตอบเขาอีกครั้ง“ก็ที่เป็นอยู่ตอนนี้ เขาเรียกว่าหึงค่ะ” ปัณณทัตมองภรรยาคนสวยอย่างเอ็นดู“แต่พี่ดีใจนะคะ ที่ขวัญหึงพี่”“โรคจิตเหรอคะ?”“ไม่ใช่โรคจิตค่ะ แต่เป็นโรคคลั่งรักเมียตัวเองต่างหาก” ไม่พูดเปล่า เขายังโน้มหน้าลงมาจนชิดคำว่าเมีย ที่ออกจากปากของเขา ทำเอาขวัญนรีถึงกับไปไม่เป็น เพราะเขาไม่เคยพูดคำนี้กับเธอเลยด้วยซ้ำ ส่วนมากจะพูดอย่างเป็นทางการว่าภรรยามากกว่าพอมาพูดคำว่าเมีย แก้มนวลก็ถึงกับขึ้นสีจางๆ“ขวัญคะ พี่คลั่งรักขวัญจะตายอยู่แล้ว พี่ไม่มีหน้าไปสนใจผู้หญิงคนอื่นหรอกนะ” เขาพูดแผ่วเบาที่ข้างหู จมูกโด่งซุกลงที่ซอกคอขาวหอมกรุ่น“พี่รักขวัญแค่คนเดียวนะคะ” คำบอกรักจากเขา ทำเอาขวัญนรีถึงกับเคลิ้ม ยิ่งสัมผัสของเขาในตอนนี้ ทำเอาเธอไม่เป็นตัวของตัวเองจมูกโด่งสูดดมแก้มนวลอีกครั้ง มองหน้าคนที่ได้ชื่อว่าภรรยาอย่างหลงใหล ในขณะที่เธอก็มองเขาไม่วางตาเช่นกันเรียวปากร้อนชื้นประกบทาบทับลงมาที่กลีบปากนุ่ม บดคลึงขบเม้มทั้งบนและล่าง ลิ้นร้อนเริ่มรุกล้ำเข้าไ
ตอนที่22“แต่ตอนนี้พี่ขอกำลังใจก่อนเข้าประชุมหน่อยนะคะ” สิ้นคำพูด เรียวปากร้อนชื้นของเขาก็ประกบลงมาที่ปากของฉัน จูบเบาๆ ก่อนจะบดคลึงลงมาย้ำๆ ขบเม้มริมฝีปากของฉันอย่างอ้อยอิ่งมือของฉันยกขึ้นเกาะที่ไหล่กว้างของเขาอย่างต้องการหาที่ยึด ต่อให้เราจะเคยจูบกันไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง แต่ก็ไม่มีครั้งไหนเลยที่ฉันจะชินกับมัน ฉันยังคงตื่นเต้นและเขินอายกับสัมผัสของเขาเสมอมือหนาของพี่ปัณลูบไล้ส่วนเว้าส่วนโค้งของฉันอย่างห้ามไม่อยู่ และเขาก็มักจะเป็นแบบนี้ทุกครั้งที่เราจูบกัน จนฉันต้องรีบท้วงเมื่อเห็นว่ามันชักจะเลยเถิด“พอแล้วค่ะ” เขามองหน้าฉันอย่างเสียดาย“ขวัญจะไปทำงานต่อแล้ว” พูดจบฉันก็ลุกออกมาจากตักของเขา แล้วตรงมาที่โต๊ะทำงานของตัวเองด้วยอาการที่ไม่ปกติเท่าไหร่ตกเย็น หม่อมย่าตามเราสองคนไปทานข้าวที่บ้าน ซึ่งวันนี้มีแขกมาร่วมทานมื้อค่ำกับพวกเราด้วยก็คือ คุณลูกจันทร์กับคุณย่าของเธอ และก็เหมือนเดิมที่คุณลูกจันทร์จะแสดงความรู้ใจพี่ปัณจนออกนอกหน้าพี่ปัณชอบทานอันนั้น พี่ปัณชอบทานอันนี้ ชอบนั่นนี่ เธอรู้ใจไปเสียหมด ตักอาหารใส่จนเต็มจานโดยไม่ได้สนใจฉันที่นั่งหัวโด่อยู่ข้างๆ เขาแม้แต่นิดเดียวก็เข้าใ







