เมียสำรองของคุณชายเพลย์บอย (18+)

เมียสำรองของคุณชายเพลย์บอย (18+)

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-11-16
โดย:  เรติมายังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
27บท
442views
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

เมื่ออยู่ดีๆ เธอต้องมาตกกระไดพลอยโจน เป็นเจ้าสาวสำรองแทนพี่สาว แถมเจ้าบ่าวคือคนที่เธอเคยแอบชอบมาตั้งแต่เด็ก แต่ตอนนี้เขากลายเป็นเพลย์บอยตัวพ่อไปแล้ว แล้วเธอจะจัดการกับรักครั้งแรกในเวอร์ชั่นนี้ยังไงดี

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

ตอนที่1

الساعة الحادية عشرة ليلًا.

كنتُ أركض ليلًا في حديقة المبنى حيث يسكن أخي.

فجأةً سمعتُ من بين الشجيرات صوت رجلٍ وامرأة يتحدّثان همسًا.

"رائد، كنتَ تقول إنك في البيت بلا مزاج؛ جئتُ معك إلى هنا، فلماذا ما زلتَ على الحال نفسها؟"

ما إن سمعتُ حتى أدركتُ أن الصوت لزوجة أخي هناء.

ألم يخرج أخي وهناء لتناول العشاء؟ كيف ظهرا في الحديقة، بل بين الشجيرات؟

مع أنني لم أواعد فتاةً من قبل، فقد شاهدتُ كثيرًا من المقاطع التعليمية، وفهمتُ فورًا أنهما يبحثان عن إثارة.

لم أتوقع أن يكون أخي وهناء بهذه الجرأة! في الحديقة… يا لها من مجازفة.

لم أتمالك نفسي وأردتُ أن أتسمّع.

هناء جميلة وقوامُها رائع، وسماعُ صرخاتها حلمٌ طالما راودني.

زحفتُ على أطراف أصابعي إلى جانب الشجيرات ومددتُ رأسي خلسة.

فرأيتُ هناء جالسةً فوق أخي، وإن كانت تدير ظهرَها لي، إلا أن انسياب ظهرها كان آسرًا.

على الفور جفّ حلقي واشتعل جسدي وشعرتُ بالإثارة.

أمام امرأةٍ بهذه الإغراءات تعثّر أخي قليلًا: "هناء، أنا… الأمر غير ممكن."

ثارت هناء عليه قائلةً: "لا أمل فيك! في الخامسة والثلاثين وهكذا؟ ما نفعك إذن؟ حتى لو كان الأمر غير ممكن، ألا تُخرج شيئًا نافعًا؟ ولا حتى ذلك! فكيف أنجب؟ إن بقيتَ هكذا فسأبحث عن غيرك! إن كنتَ لا تريد أن تصير أبًا فأنا ما زلتُ أريد أن أصير أمًّا."

سحبت هناء بنطالها غاضبةً وخرجت.

ارتعبتُ ولذتُ بالفرار.

لم تمضِ برهة حتى سمعتُ أن هناء قد عادت.

أغلقت الباب بقوة فدوّى صوته، فقفز قلبي من الفزع.

ربَّتُّ على صدري في خلوّتي وأنا أفكر: يا لهول ما رأيت؛ لم أظن أن حياة أخي وهناء الزوجية بهذا السوء.

يُقال إن المرأة في الثلاثين تشتدُّ رغبتها؛ وهناء تبدو فعلًا غير مُشبَعة، وأخي بذلك الجسد النحيل كيف لها أن تكتفي به؟

أما أنا فربما… تفوّ!

ما الذي أفكر فيه؟ هناء زوجةُ أخي، كيف أطمع فيها؟

أنا ورائد وإن لم نكن شقيقين من الدم، إلا أننا أوثق من ذلك.

ولولا رائد لما كنتُ أنا الجامعي اليوم.

إذًا، يستحيل أن أطمع في هناء.

وبينما أنا غارقٌ في شرودي سمعتُ من الغرفة المجاورة أنينًا خافتًا.

ألصقتُ أذني بالجدار أتجسّس.

إنه أنينٌ حقًا!

هناء كانت…

اشتعل جسدي ولم أعد أحتمل، فبدأتُ إشباعًا ذاتيًا بصمت.

وفي الختام توحّدت الأصواتُ على جانبي الجدار.

هذا التوافقُ الغريب جعلني أشرُد من جديد.

وفكّرت: لو كنتُ مع هناء لكان بيننا انسجامٌ كبير.

لكن هذا مستحيل؛ فبيننا دائمًا أخي.

لا يمكن أن أخون أخي.

بدّلتُ سروالي الداخلي المبلّل ووضعته في حمّام الخارج عازمًا على غسله صباحًا.

ثم نمت.

ونمتُ حتى بعد التاسعة صباحًا؛ وحين نهضتُ كان أخي قد غادر إلى العمل، ولم يبقَ في البيت إلا أنا وهناء.

كانت تُعدّ الفطور.

ارتدت هناء منامةً حريريةً بحمّالات، فبان قوامُها الممتلئ أمامي بلا حجاب، ولا سيما امتلاءُ صدرِها؛ فعاد إليّ جفافُ الحلق.

"سهيل، استيقظت؟ أسرع واغتسل لتتناول الفطور." حيّتني هناء.

لم أمكث هنا إلا أيامًا قليلة، وما زلتُ غيرَ معتاد، فكنتُ متحفّظًا، فاكتفيتُ بـ"أوه" خفيفة ومضيتُ إلى الحمّام.

وبينما أغسل وجهي تذكرتُ أن سروالي الذي بدّلتُه البارحة موضوعٌ هنا.

وهناء تستيقظ قبلي؛ أيمكن أنها رأته؟

نظرتُ بسرعةٍ إلى الرف، وفوجئتُ: سروالي غير موجود!

وبينما أبحث هنا وهناك سمعتُ صوت هناء من خلفي: "لا تبحث، أنا غسلته لك."

احمرّ وجهي حياءً. ذلك السروال كان ملطّخًا، فحين غسلتْه ألا تكون قد رأت…؟ يا للحرج!

وكانت هناء تضم ذراعيها على صدرها، وتبتسم كأن لا شيء: "سهيل، أما سمعتَ شيئًا البارحة؟"

أخذتُ أهز رأسي إنكارًا؛ لا يمكن أن أعترف بأنني سمعتُها وحدها تعمل ذلك.

"ل… لا، لم أسمع شيئًا."

"حقًا؟ ألم تسمع أصواتًا غريبةً من غرفتي؟" كانت تُجرّبني.

"نمتُ بعد العاشرة بقليل؛ حقًا لم أسمع شيئًا."

ثم انسحبتُ هاربًا.

ولا أدري لماذا كنتُ أمام أسئلتها شديدَ الارتباك، وكانت عيناي تسقطان على صدرها بغير إرادةٍ مني، كأن سحرًا يجذبني.

جلستُ إلى المائدة آكل بصمت، ولم أكن حاضر الذهن، إذ جاءت وجلست إلى جانبي.

فكّرتُ: ما الذي تنويه؟ كنا نجلس متقابلين عادةً، فلماذا اليوم إلى جواري؟

وبينما أفكر لمستْ بسبابتها ذراعي لمسةً خفيفة، فشعرتُ بوخزٍ لذيذٍ يسري في جسدي كالكهرباء.

وتعجّبتُ في نفسي: إذًا هذا شعورُ لمس المرأة؟ يا له من أمرٍ عجيب.

"سهيل، كأنك تخافني، أليس كذلك؟"

"لا، غير أنني لستُ معتادًا بعد، فأتقبّض قليلًا."

"والناس يتعارفون من عدم، ولهذا يلزم أن نُكثر الحديث لنقترب أسرع وبشكلٍ أنفع. سهيل، أتعرف أسرع وأنجع طريقةٍ ليصير الرجل والمرأة مألوفَين لبعضهما؟"

لا أدري أهو وَهم، لكني أحسستُ أنها تُلمّح إلى شيء، فاضطربتُ ولم أعد أهنأ بالطعام، وكان الفضول يأكلني: ماذا تقصد؟

فتجرّأتُ وسألت: "ما هي يا هناء؟"

"الإنجاب!" حدّقت فيّ بعينيها البراقتين وقالتها مباشرةً.

اختنقتُ. قلتُ في نفسي: لمَ تقول لي هذا؟ إنها زوجة أخي، ولا يمكن أن يحدث بيننا شيء. أتراني مقصدَها؟ أخي لا يقدر، فهل علّقت أملها عليّ؟ لا، لا يجوز أن أخون أخي.

سحبتُ الكرسي مبتعدًا قليلًا: "هناء، لا تمزحي؛ لو سمع أحدٌ لأساء الظن."

ضحكت وقالت: "إذًا قل الحقيقة: هل سمعتَ شيئًا البارحة أم لا؟ إن لم تصدّق فسنتعمّق في الحديث."

كدتُ أفقد السيطرة من الخوف، فقلتُ مرتبكًا: "نعم، سمعتُ بعض الأصوات، لكن لم أقصد."

"هل كان أنيني؟ هل كان جميلًا؟" لم أتوقّع منها هذا السؤال.

احمرّ وجهي وكاد قلبي يقفز من صدري، ولم أعرف بمَ أجيب.

وفي تلك اللحظة جاء طرقٌ على الباب، فتمسّكتُ به طوقَ نجاة، وأسرعتُ أفتح.

وما إن فتحتُ الباب حتى رأيتُ امرأةً طويلةً ممشوقة القوام، ملامحُها شديدة الجمال، ونظرتها آسرة.

حدّقت بي بعينيها السوداوين الواسعتين وسألت: "من أنت؟"

وقلتُ متعجبًا: "ومن أنتِ؟"

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
27
ตอนที่1
ตอนที่1“ไม่ค่ะ! ขวัญไม่แต่ง” ฉันตอบเสียงดัง หลังจากที่ได้ยินการตัดสินใจของป๊า“ขวัญ ฟังป๊าก่อนลูก” แม่หันมาปราม แต่การที่จะให้ฉันเป็นเจ้าสาวแทนพี่มุก มันก็ดูจะไร้ความคิดไปสักหน่อย“มันก็แค่แต่งงานหลอกๆ จะอะไรกันนักเชียว อยู่ๆ ก็ได้แต่งงานแทนยัยมุก คงสมใจแล้วละสิ” คราวนี้เป็นแม่ใหญ่ที่เอ่ยขึ้นแม่ใหญ่ คือเมียเอกของป๊า ส่วนแม่ของฉันเป็นแค่เมียรองเท่านั้น“แม่ใหญ่หมายความว่ายังไงคะ?”“ลูกเมียรองแบบเธอ ได้แต่งงานกับตระกูลผู้ดีแบบวงศ์วรรณเดชา ก็ดีแค่ไหนแล้ว”“แต่ขวัญอยากแต่งเสียที่ไหนล่ะ ตระกูลผู้ดีแบบไหนกันคะ พี่มุกยังหนีงานแต่งเลย”“พอได้แล้ว! เลิกเถียงกันซะที แค่ยัยมุกหนีงานแต่ง ฉันก็จะบ้าตายอยู่แล้ว เธอเลี้ยงลูกยังไงเนี่ย ทำไมมันถึงได้อกตัญญูฉันแบบนี้” ป๊าหันไปบ่นกับแม่ใหญ่อย่างหัวเสีย“นี่คุณหาว่าเป็นความผิดของฉันอย่างนั้นเหรอคะ ใช่สิ! ใครมันจะไปได้ดั่งใจเท่าลูกสาวสุดที่รักของคุณล่ะ” ประโยคสุดท้ายแม่ใหญ่หันมามองที่ฉันด้วยสายตาที่แสนจะชิงชังซึ่งฉันเคยชินกับสายตาแบบนี้มาตั้งแต่เด็กจนโตแล้ว“ฟังป๊านะขวัญ หนูแค่แต่งงานกับชายปัณเขาหลอกๆ แทนพี่มุกก็แค่นั้น งานจบทุกอย่างก็จบ” ป๊าหันมาเกลี้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-11-13
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่2
ตอนที่2“สบายดีไหม? “เขากระซิบถามเมื่อเราทั้งคู่มานั่งอยู่ในพิธีกันแล้ว“ที่ผ่านมาก็สบายดีค่ะ จนกระทั่งวันนี้นี่แหละ” ฉันตอบออกไป ทั้งๆ ที่ไม่ได้หันไปมองหน้าเขาด้วยซ้ำ“ยิ้มหน่อยสิครับเจ้าบ่าวเจ้าสาว” อยู่ๆ เสียงของเฮียกร พี่ชายคนโตของฉันก็ตะโกนบอก เพราะทางนั้นตั้งกล้องเตรียมถ่ายรูปเราทั้งคู่เอาไว้อยู่แล้วฉันจึงแค่เพียงฉีกยิ้มกว้างตามที่เฮียมันบอก เป็นยิ้มที่ปลอมที่สุดในชีวิตแล้วเราน่าจะเป็นคู่บ่าวสาวที่คุยกันน้อยที่สุด และฉันก็แทบจะไม่มองหน้าคนที่ได้ชื่อว่าเจ้าบ่าวเลยตลอดทั้งงานใครมันจะไปยินดีกับงานแต่งที่ตัวเองไม่ได้ต้องการให้มันเกิดล่ะ ฉันก็แค่มาทำหน้าที่ลูกที่ดีเท่านั้น เพื่อความสบายใจของป๊าและแม่ ส่วนคนอื่นจะคิดยังไงฉันก็ไม่สนทั้งนั้นแหละโดยเฉพาะแม่ใหญ่ที่ดูจะเป็นคนเดียวที่หน้าตาไม่ได้รู้สึกยินดีกับงานแต่งงานในครั้งนี้เลยก็แน่ล่ะ ถ้าเจ้าสาวคือพี่มุก แม่ใหญ่ก็คงจะยิ้มหน้าบาน อารมณ์ดีไปอีกหลายวัน ที่ลูกสาวได้แต่งงานกับตระกูลผู้ดีแบบนั้นแต่ในเมื่อทุกอย่างมันพลิกล็อก ไม่เป็นไปตามที่มันควรจะเป็น ฉันกลับได้เป็นสะใภ้ของตระกูลวงศ์วรรณเดชาแทน ก็ไม่แปลกใจหรอกที่แม่ใหญ่จะไม่ได้รู้สึกย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-11-13
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่3
ตอนที่3ฉันมาถึงบ้านที่เป็นเรือนหอเพราะต้องมาส่งตัวฉันกับคุณชายที่นี่ ซึ่งทั้งหมดทั้งมวลก็เป็นความต้องการของหม่อมย่าของคุณชายเหมือนเดิม เพราะทางนั้นต้องการให้ทุกอย่างเป็นอย่างที่ตกลงกันเอาไว้แต่แรกต่อให้เจ้าสาวจะไม่ใช่พี่มุก แต่ก็เป็นคนของตระกูลพาณิชย์พงษ์ภากร ตามที่ตกลงกันเอาไว้อยู่ดีป๊ากับแม่ตามมาส่งฉันที่นี่ด้วย แต่แม่ใหญ่ไม่ได้มาด้วยหรอก คงเพราะทำใจไม่ได้ที่พี่มุกหนีไป และไม่ได้เกี่ยวดองเป็นสะใภ้ของตระกูลผู้ดีเก่าแก่อย่างวงศ์วรรณเดชาหลังจากที่พวกผู้ใหญ่กลับกันไปจนหมดแล้ว ภายในห้องหอจึงเหลือเพียงแค่ฉันกับคุณชายสองคน แต่ถ้าจะพูดให้ถูก ต้องบอกว่าภายในบ้านหลังนี้มีเพียงฉันกับคุณชายแค่สองคนถึงจะถูก และก็เด็กรับใช้ในบ้านอีกห้าหกคนเท่านั้นเพราะคุณพ่อคุณแม่ของคุณชาย กับหม่อมจินดา ท่านอยู่ที่บ้านอีกหลังหนึ่งถัดออกไปแต่ก็อยู่ในเขตรั้วเดียวกัน บ้านหลังนี้คุณชายสร้างเอาไว้เป็นเรือนหอใครจะไปคิดว่าเพลย์บอยอย่างคุณชายจะคิดสร้างเรือนหอเอาไว้ตั้งแต่ตอนนี้ เพราะที่ผ่านมาก็ไม่เห็นจะมีทีท่าว่าจะอยากแต่งงานมีครอบครัวเลยสักนิด ขนาดรู้ว่าจะต้องแต่งงานกับพี่มุก คุณชายก็ยังมีข่าวกับสาวๆ อยู่เลยที่รู
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-11-13
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่4
ตอนที่4“คุณชายถือฤกษ์ด้วยเหรอคะ? ฉันว่าฤกษ์มันเสียตั้งแต่พี่มุกหนีไปแล้วละค่ะ” ฉันบอกออกไป มองเขาไม่วางตาเพราะไม่ไว้ใจ ว่าเพลย์บอยตัวพ่อคนนี้จะทำอะไรที่ฉันคาดไม่ถึงหรือเปล่า“ขวัญไม่อยากแต่งงานกับพี่ขนาดนั้นเลยเหรอคะ?” เขาถามฉันออกมาด้วยแววตาที่นิ่ง จนฉันอ่านไม่ออกว่าเขาต้องการจะสื่ออะไรจากคำถามนี้กันแน่เมื่อได้ที ฉันจึงเดินเลี่ยงออกมาจากความใกล้ชิดจนเกินพอดีของเขา“ฉันเพิ่งจะเรียนจบนะคะ และฉันก็มีแพลนจะไปเรียนต่อโท ฉันไม่ได้ต้องการที่จะแต่งงานมีครอบครัวในเวลานี้”“ถ้าอย่างนั้นพี่ก็ต้องขอโทษขวัญแทนหม่อมย่าด้วย ที่ทำให้ขวัญต้องมาเจอเหตุการณ์แบบนี้” เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่สลดลง สีหน้าและแววตาก็ดูเหมือนจะรู้สึกผิดจริงๆแต่นั่น มันก็ไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นมาเลยสักนิด เพราะสิ่งที่ฉันต้องเสียไปคืออนาคตที่ฉันวาดฝันเอาไว้อย่างดิบดีต่างหากล่ะ“ขวัญไม่ต้องออกไปนอนที่อื่นหรอกค่ะ นอนที่ห้องนี้แหละ เดี๋ยวพี่ไปนอนที่ห้องอื่นเอง” พูดจบเขาก็ทำท่าจะเดินออกจากห้องไปทั้งที่ยังไม่ได้อาบน้ำ ยังอยู่ในชุดเจ้าบ่าวด้วยซ้ำ“แล้วคุณจะไม่อาบน้ำก่อนเหรอคะ” ฉันเอ่ยถาม“เดี๋ยวพี่ไปอาบอีกห้องก็ได้ค่ะ ขวัญก็พ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-11-13
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่5
ตอนที่5“พี่มุก!”ฉันรีบกดรับสายแทบจะทันที เพราะตั้งแต่พี่มุกหนีไป ก็ไม่มีใครติดต่อพี่มุกได้เลยสักคนเดียว“พี่มุก! พี่มุกอยู่ที่ไหนคะ” ฉันเอ่ยถามปลายสายอย่างเป็นห่วง และก็ดีใจที่พี่มุกติดต่อกลับมาด้วย“พี่อยู่ฮ่องกง พี่เพิ่งรู้จากเฮียกรว่าขวัญแต่งงานแทนพี่ ทำไมถึงเป็นแบบนั้นได้” พี่มุกเอ่ยถามฉันด้วยน้ำเสียงที่ร้อนใจ“ก็หม่อมย่าของคุณชายเขายืนยันที่จะให้มีงานแต่ง ป๊าก็เลยจับขวัญแต่งงานแทนพี่มุก” ฉันเล่าให้พี่มุกฟังอย่างเซ็งๆ แถมยังบังคับให้จดทะเบียนสมรสกับคุณชายอีก“พี่คิดว่าพอพี่หนีมา ป๊ากับทางฝั่งของคุณชายจะยกเลิกงานแต่งซะอีก พอเฮียโทรมาเล่าให้ฟังพี่ก็เลยรีบโทรหาขวัญ”“นี่อย่าบอกนะว่าเรื่องที่พี่มุกหนีไปเฮียกรก็รู้เรื่องด้วย?” ฉันถามพี่มุกอย่างแปลกใจ เพราะเฮียกรไม่เห็นจะพูดเรื่องนี้กับฉันหรือกับแม่เลย ฉันยังคิดว่าการที่พี่มุกหนีไปไม่มีใครรู้เห็นด้วยซ้ำ“เฮียช่วยพี่จัดการเรื่องนี้ และพี่เองที่บอกกับเฮียว่าอย่าบอกเรื่องนี้กับใคร”ให้มันได้อย่างนี้สิเฮียกร ช่วยให้พี่มุกไม่ต้องแต่งงานกับคุณชาย แต่กลับไม่ช่วยพูดกับคุณชายเพื่อนรักของตัวเองให้ยกเลิกงานแต่ง จนฉันต้องมาซวยแต่งงานแทนเนี่ย“แล้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-11-13
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่6
ตอนที่6“เฮียหวังดีกับทุกคนนะ แล้วอีกอย่างหนึ่งเฮียก็ไม่ชอบสิ่งที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายทำด้วย นี่มันสมัยไหนแล้ว ยังจะคลุมถุงชน จับลูกหลานแต่งงานกันอยู่อีก”“ขวัญงงว่ะเฮีย เฮียช่วยใคร? ถ้าหมายถึงพี่มุกน่ะใช่ เฮียช่วยไม่ให้พี่มุกต้องแต่งงานตามที่พวกผู้ใหญ่บงการ แต่ทำไมขวัญต้องมาแต่งงานแทนด้วยเนี่ย”“ฟังเฮียนะขวัญ มุกกับชายปัณไม่ได้รักกัน ถ้าแต่งงานกันไป ก็มีแต่จะเสียใจกันทั้งสองฝ่าย”“แต่ขวัญกับคุณชายก็ไม่ได้รักกันสักหน่อย ทำไมเฮียไม่ช่วยขวัญ เฮียไม่กลัวขวัญจะเสียใจบ้างเหรอ”“แต่ชายปัณชอบขวัญ ถ้าแต่งงานกันไปอย่างน้อยก็มีคนเสียใจแค่คนเดียวคือขวัญ”“เฮีย! ขวัญเป็นน้องสาวเฮียนะ” ฉันตวาดแหวเมื่อได้ฟังสิ่งที่เฮียกรมันบอก เฮียมันคิดได้ยังไงวะ?“เอาน่า แต่งกันไปเดี๋ยวก็รักกันเอง” เฮียมันพูดออกมาได้หน้าตาเฉย“เฮีย! ขวัญไม่คิดเลยว่าเฮียจะเห็นเพื่อนดีกว่าน้องแบบนี้” ฉันพูดอย่างหงุดหงิดไอ้พี่ชายตัวดี“เฮียก็รู้ว่าเพื่อนเฮียเจ้าชู้จะตาย ดีไม่ดีพวกผู้หญิงของเขาจะตามมาเล่นงานขวัญอีก เฮียไม่กลัวว่าขวัญจะเสียใจบ้างเหรอ?”“ขวัญฟังเฮีย ชายปัณมันไม่ได้เป็นอย่างที่ขวัญเห็นหรอกนะ เฮียคบกับมันมาตั้งหลายปี เฮียร
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-11-13
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่7
ตอนที่7ฉันกลับไปที่บ้าน และอยู่คุยกับแม่จนค่ำถึงจะกลับ พอกลับมาถึงก็เจอคุณชายนั่งอยู่ที่ห้องรับแขกอยู่ก่อนแล้ว“มาแล้วเหรอคะ หม่อมย่าเรียกพี่กับขวัญไปหาน่ะ”“มีเรื่องอะไรคะ?”“พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน”ฉันกับคุณชายมาที่ตึกใหญ่ และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ฉันเข้ามาที่บ้านของตระกูลวงศ์วรรณเดชา สมแล้วที่เป็นมรดกตกทอดกันมา เพราะที่นี่คือใหญ่โตและสวยมาก สวยจนฉันถึงกับตะลึงไปเลย“มากันแล้วเหรอ?” หม่อมจินดาที่นั่งรออยู่ที่โถงใหญ่เอ่ยขึ้น ซึ่งตรงนั้นมีคุณพ่อกับคุณแม่ของคุณชายก็นั่งอยู่ด้วยตกลงมีเรื่องอะไรจะคุยกันแน่เนี่ย? อยู่กันครบเลยฉันกับคุณชายเดินมานั่งลงที่โซฟาที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับคุณพ่อคุณแม่“เมื่อคืนเธอสองคนแยกห้องกันนอนเหรอ?” หม่อมย่าเปิดประเด็นทันที ขนาดอยู่คนละบ้านยังรู้เรื่องเลยเหรอเนี่ย“คือขวัญแปลกที่นะครับหม่อมย่า อีกอย่างขวัญอาจจะยังไม่ชินที่ต้องนอนกับคนอื่น” เป็นคุณชายที่ช่วยพูดให้“แต่คืนเข้าหอ ยังไงเธอสองคนก็ต้องอยู่ในห้องนั้นจนถึงเช้า” หม่อมย่าเอ่ยเสียงเข้ม แววตาดุมองมาที่ฉันเหมือนจะตำหนิ“ฉันเข้าใจนะว่าเธอเป็นเด็กหัวสมัยใหม่ อาจจะไม่เชื่อหรือใส่ใจกับพิธีการอะไรแบบนี้ แต่ในเมื่อ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-11-14
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่8
ตอนที่8“อะไรกันยะ? ฉันไปเที่ยวยุโรปกับที่บ้านแค่สองอาทิตย์ กลับมาเพื่อนฉันแต่งงานมีสามีไปแล้ว” พลอยลดา เพื่อนสนิทของฉันเอ่ยขึ้น เมื่อมาถึงเมืองไทยแล้วรู้ว่าฉันแต่งงานย้ายมาอยู่ที่นี่แล้ว“แล้วแกก็ไม่คิดจะโทรไปบอกฉันเลย จะได้บินกลับมาเป็นเพื่อนเจ้าสาว”“เพื่อเจ้าสาวอะไรล่ะ ฉันถูกบังคับให้แต่งงานแทนพี่มุกนะสิ อีกอย่างฉันไม่อยากโทรไปกวนแกด้วย ไม่อยากกวนเวลาเที่ยวของแก”“แกว่าไงนะ แต่งงานแทนพี่มุก!”“ใช่”“ก็แสดงว่าเจ้าบ่าวของแกคือคุณชายปัณณทัตเหรอ?” ยัยพลอยมันตาลุกวาวขึ้นมาทันที“อื้อ”“แบบนี้ ถ่านไฟเก่าก็ลุกพรึบเลยละสิ” พูดจบมันก็หัวเราะชอบใจ“ถ่านเถิ่นอะไร ฉันกับเขาไม่เคยคบกันซะหน่อย” ฉันรีบปฏิเสธทันที“แต่ก็เคยรู้สึกดีต่อกันแหละน่า” ยัยพลอยรู้เรื่องระหว่างฉันกับคุณชายดี เพราะเมื่อก่อนยัยพลอยกับคุณชายก็มักจะไปที่บ้านของฉันเป็นประจำ คุณชายไปหาเฮียกร ส่วนยัยพลอยก็ไปหาฉัน เลยทำให้รู้จักคุ้นเคยกันตั้งแต่ตอนนั้น“แกหยุดเลย รู้มั้ยคืนแรกที่มาอยู่ที่นี่ เขาก็ทำเจ้าชู้ใส่ฉันแล้ว ฉันไม่คิดเลยจริงๆ ว่าเขาจะเปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้” เพราะคุณชายคนที่ฉันเคยรู้จักคนนั้น เขาอบอุ่น อยู่ด้วยแล้วปลอดภัย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-11-14
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่9
ตอนที่9“คุณชาย มีอะไรหรือเปล่า” ฉันถามคนที่อยู่หน้าห้อง แต่เขากลับเดินเข้ามาภายในห้องหน้าตาเฉย“แล้วนี่ คุณเข้ามาที่ห้องนี้ทำไม” ฉันมองคนที่อยู่ในชุดนอนที่เตรียมพร้อมจะนอนแล้วอย่างสงสัย“พี่ก็จะมานอนที่ห้องนี้ไงคะ” เขาตอบก่อนที่จะเดินตรงไปที่เตียงนอนอย่างหน้าตาเฉย“ก็ไหนคุณบอกว่าจะไปนอนที่ห้องอื่นไง”“ลืมไปแล้วเหรอคะ ว่าหม่อมย่าบอกว่ายังไง” อยู่ๆ เขาก็เอาหม่อมย่าขึ้นมาอ้าง“ถ้าท่านรู้ว่าเราสองคนนอนแยกห้องกัน มีหวังต้องเรียกไปว่าอีกแน่” ซึ่งมันก็จริงอย่างที่เขาบอกนั่นแหละ เด็กรับใช้ที่นี่ก็คนของท่านทั้งนั้น ขนาดคืนแรกที่ฉันกับคุณชายแยกห้องกันนอน ท่านยังรู้เลย“ถ้าอย่างนั้นคุณก็นอนที่โซฟาก็แล้วกัน”“ได้ไงคะ พี่จะนอนเข้าไปได้ยังไงโซฟาเล็กแค่นั้น”“แต่ฉันไม่เคยนอนกับคนอื่น ฉันคงนอนไม่หลับหรอก”“ไม่เคยก็ต้องหัดค่ะ จะได้ชินไง” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเขา มันโคตรจะน่าหมั่นไส้เลย“มานอนเถอะค่ะ นี่ก็ดึกมากแล้ว” เขาจัดแจงไปนอนลงอีกฝั่งของเตียงอย่างหน้าตาเฉย เมื่อไม่มีทางเลือกอื่นฉันจึงต้องจำใจนอนอีกฝั่งอย่างเลี่ยงไม่ได้ฉันจัดการปิดไฟที่หัวเตียงแล้วถึงล้มตัวลงนอน แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะได้หลับตาลง ร่า
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-11-14
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่10
ตอนที่10หลังจากที่เมื่อวานฉันถูกหม่อมย่าเรียกไปเรียนทำอาหารที่ตึกใหญ่เกือบทั้งวัน วันนี้เลยกะว่าจะเนียนไม่ไปสักหน่อย เมื่อวานฉันก็แทบจะทำครัวเขาเละไม่มีชิ้นดี ก็บอกแล้วว่าฉันเคยเข้าครัวทำอาหารเสียที่ไหนกันวันนี้เลยมาหาแม่ที่บ้าน แล้วก็น่าจะอยู่ทานข้าวเย็นด้วยเลย คิดถึงฝีมือทำอาหารของป้าแก้ว แม่ครัวที่บ้านจะแย่“ทำไมมาคนเดียวล่ะขวัญ คุณชายไม่ได้มาด้วยเหรอ” แม่เอ่ยถามเมื่อเห็นฉันมาเพียงคนเดียวไร้เงาของคุณชาย ฉันให้คนขับรถมาส่งเพราะรถของฉันอยู่ที่นี่ วันนี้ก็ว่าจะเอาไปใช้ที่บ้านโน้นเหมือนกัน เวลาอยากไปไหน จะได้ไม่ต้องให้คนขับรถที่บ้านขับไปให้ถึงคุณชายเขาจะมีรถหลายคันที่จอดเรียงรายอยู่ที่บ้าน แต่ฉันก็ไม่อยากไปวุ่นวายเอามาใช้หรอก“เขาทำงานน่ะแม่ วันนี้ว่าจะมาทานข้าวเย็นด้วย” ฉันเข้าไปกอดแม่ด้วยความคิดถึง“แล้วเป็นยังไงบ้าง ไปอยู่ที่นั่นขวัญโอเคมั้ยลูก”“ก็ไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่หรอก หม่อมจินดาให้ขวัญไปเรียนทำอาหารด้วย ไหนจะมารยาทเวลาต้องเข้าสังคมอีก” ฉันบ่นกระปอดกระแปดให้แม่ฟัง“หม่อมเขาคงอยากให้หนูเรียนรู้เอาไว้ เพราะไปอยู่ที่นั่นหนูจะต้องเป็นเจ้านาย จะได้ดูแลเด็กในบ้านได้ อีกอย่างตระกูลวง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-11-14
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status