พิธีภายใน(3)

เมื่อถึงช่วงรดน้ำสังข์ ญาติผู้ใหญ่ทยอยเดินเข้ามาอวยพรทีละคน

ฟาริศายิ้มรับทุกคำพูดด้วยความนอบน้อม จนกระทั่งอมราผู้เป็นแม่เลี้ยงสามีเดินเข้ามา เธอก้มหน้าลงตามธรรมเนียม แต่กลับสัมผัสได้ถึงน้ำเสียงจิกกัดมาแทนคำอวยพร

“สมใจเธอแล้วสินะ ที่ได้แต่งงานเข้าบ้านคนรวย ช่วงเวลานี้ก็รีบกอบโกยล่ะ ก่อนจะทนไม่ได้แล้วเผ่นแนบเพราะสามีไม่รัก แถมยังมีหญิงอื่นอยู่ในใจ”

ฟาริศาเงยหน้าขึ้นสบตาหญิงสูงวัย ยิ้มบาง ๆ แทนคำตอบ ไม่คิดจะโต้เถียง เพราะเธอรู้ว่าการแต่งงานครั้งนี้ไม่ใช่สนามให้เธอเอาชนะใคร แต่เป็นบททดสอบที่เธอต้องอดทนให้ได้

“ยังไงก็ฝากยัยฟาด้วยนะคะคุณธี หากน้องทำอะไรผิดไปก็ช่วยตักช่วยเตือน หนักนิดเบาหน่อยก็อภัยให้กัน หากวันใดไม่รัก อย่าทำร้ายน้องให้ส่งน้องคืนให้น้านะ”

ปลายหอยสังข์จรดลงปลายมือของธีรณัฐ เขาได้ยินอย่างนั้นจึงเงยหน้าขึ้นมองแม่ยาย ความลำบากใจแล่นขึ้นมาบนอก แต่ก็ทำได้เพียงแค่

พยักหน้า

พอขยับเท้าเดินมาตรงหน้าลูกสาว น้ำตาที่กลั้นไว้ก็เริ่มคลอเบ้า

“แม่ขอให้ชีวิตหลังแต่งงานของลูก พบเจอแต่ความสุขนะ ให้สมกับที่ลูกเฝ้ารอผู้ชายที่รักมานานนะลูก”

ฟาริศามองหน้าแม่แล้วได้แต่ปล่อยให้น้ำตาไหลริน เขาที่หันมา