LOGINเมื่อนักศึกษาสาวสวยสุดฮอตดันพลาดท่า วันไนท์สแตนด์กับอาจารย์หมอ ในรั้วมหาลัยที่เธอกำลังศึกษาอยู่ เพราะความเมาแท้ๆ ทำให้เธอเป็นตกเป็นเด็กเลี้ยงลับๆ ของเขา มิอาจเปิดเผยสถานะ ที่แท้จริงได้ อาจารย์หมอที่พวกเธอคลั่งไคล้กันนักหนา ใช่เขาคือคน " ในความลับของฉันเอง " "วันนั้นคุณเมา ฉันก็เมา เราแค่สนุกกันแค่นั้น"
View More@โรงแรมเอ็มพีรอยัลปาร์ค
ร่างสูงโปร่งของคุณหมอหน้าตาดี ม.ร.ว. ณคุณ อิสริยะพงศ์พิทักษ์กุล วัย 28 ปี เดินหล่อเด่น สง่าเข้ามาในงานแต่ง ห้องดีว่าแกรนด์บอลรูม โรงแรมหรูระดับ 5 ดาว ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ด้วยชุดสูทสีผูกเนคไทดำ ใบหน้าอันหล่อเหลาสวมทับด้วยแว่นตาสีเดียวกับสีชุดปิดบังใบหน้า ถึงหมอณคุณจะปิดบังใบหน้ามาแบบนั้น ทว่าความหล่อออร่า ของคุณหมอหนุ่ม ดีกรีอาจารย์แพทย์หนุ่มสุดฮอตของมหาวิทยาลัยเอสเอ็น ความหล่อก็ไม่มีลดน้อยลง สาวๆที่ได้พบเห็นเป็นอันต้องเหลียวหลัง
ณคุณ วันนี้ผมถูกเชิญมาเป็นแขกผู้มีเกียรติให้กับงานวิวาห์หมอนนนท์ เจ้าบ่าวเป็นรุ่นน้องที่ทำงานเดียวกันกับผม ทว่าขณะมาถึง
“ยินดีด้วยนะครับ” ผมเอ่ยกับเจ้าบ่าวเจ้าสาว ที่ให้เกียรติเชิญผมมางาน
“ขอบคุณพี่หมอณคุณมากๆนะครับ ที่มางานแต่งเราสองคน” เจ้าบ่าวเอ่ยทักทายรุ่นพี่
“ด้วยความยินดีครับ” ทว่าหลังจากที่ผมทักทายเจ้าบ่าวเจ้าสาวเสร็จเรียบร้อยร้อยแล้วนั้น ร่างสูงเดินไปยังโต๊ะที่มีกลุ่มเพื่อนๆผมนั่งรอ
“หมอ พวกกูคิดว่ามึงจะไม่มาแล้ว” คีเรียวเอ่ยกับผม
“ต้องมาสิ กูกับเจ้าบ่าวเราสนิทกัน” หมอนนนท์เป็นรุ่นน้องทั้งในรั้วมหาลัย และเรายังทำงานที่โรงพยาบาลเดียวกันกับผมอีก ส่วนไอ้คีตะไอ้คีเรียว มันสองตัวมาในนามแขกเจ้าสาว
“เจ้าสาวสวยเนอะ เพื่อนเจ้าสาวก็สวย” ถ้าจำไม่ผิด อมิตาเธอคือเพื่อนเจ้าสาว และยังเป็นโจทย์เก่ากับผม
“อมิตา เธอเองก็มางานนี้ด้วย ไม่คิดว่าผมจะหวนมาเจอเธอ” คีเรียวเอ่ย ขณะที่นัยน์ตาของหนุ่มๆ ทั้งสามคู่จับจ้องไปยังเพื่อนเจ้าสาวคนสวย อมิตา หิรัญยทรัพย์ ดาวนิเทศ สมัยที่พวกเขาเป็นหนุ่มน้อยมหาลัย
“ไม่สน” คีเรียวเอ่ยกับหมอณคุณ ที่ดูเหมือนว่าเพื่อนเขาจะไม่สนอดีตแฟนเก่า ทั้งที่อมิตาจ้องมองเพื่อนสนิทของเขาตั้งแต่ณคุณเดินเข้ามาในงาน
“สวยขนาดนี้ มึงยังกล้าปฏิเสธเธอ” อมิตาอ่อยเพื่อนเขาขนาดไหนนั้น สองหนุ่มแฝดนั้นทราบดี น่าสงสารเธอ ไอ้หมอมันหยิ่ง เล่นตัว ถ้าเป็นผม สวยๆอย่างอมิตาแบบนี้มันจะไปเหลืออะไร คีเรียวยิ้มร้าย
ทว่าขณะที่ทางเจ้าบ่าวเจ้าสาวเริ่มงาน ทั้งสามหนุ่มนั่งดื่มกันในงานได้สักพักใหญ่ๆ อีกไม่กี่นาทีข้างหน้า อาฟเตอร์ปาร์ตี้กำลังจะเริ่มขึ้น
“เพื่อนเจ้าสาวในงานนี้ น่ารักกันทั้งนั้น ทั้งสเปคมึง สเปคไอ้หมอมัน แต่เสียดายว่างานนี้ไอ้คาร์เรนมันไม่มา“ คีตะเอ่ยถึงเพื่อนสนิทอีกคน ที่เทงานแต่งในคืนนี้ ตั้งแต่พวกเขานัดกันแล้ว
ทว่าขณะที่คีตะเอ่ยยังไม่ทันจะจบความ
“พี่หมอณคุณ ไม่เจอกันนาน พี่ก็ยังหล่อดุดันเหมือนเดิม” ทว่าขณะที่ทั้งสามหนุ่มนั่งดื่ม ไม่ลุกออกจากโต๊ะ ทว่ากับมีสาวๆ เข้ามาชนแก้วเขาไม่ขาด
ณคุณกับไม่เอ่ยอะไรออกมา เขาทำเพียงยิ้มรับคำชมจากสาวๆเท่านั้น ไม่เว้นแม้กระทั่งอดีตแฟนเก่า อิม อมิตาไฮโซสาวสวย ดีกรีลูกสาวรัฐมนตรี ที่หาจังหวะเข้าหาเขา
ทว่าขณะที่ร่างสูงเดินออกมาจากงานมาดูดบุหรี่ จะกลับเข้าไปในงานนั้น สายตาคมเข้มสะดุดเข้ากับร่างบางในชุดราตรีสีเขียวพาสเทล ยื่นไวน์ในมือให้กับเขา
“อิมดีใจนะคะ ที่วันนี้อิมได้เจอพี่หมอ” อมิตาเอ่ยพร้อมกับระบายยิ้มให้กับเขา ไม่เจอ 3 ปีถามว่าสวยขึ้นมากไหม สำหรับเขาก็สวยสง่าดูเรียบหรูฉบับลูกสาวนักการเมืองดีนะครับ หมอณคุณรับมา
“ขอบคุณครับ” เขารับพร้อมกับจิบไปพลางๆ
“พี่หมอ สบายดีไหมคะ”
“ก็เรื่อยๆ ตามประสาคนโสดละครับ คนโสดอย่างผม มันจะสบายกันสักเท่าไหร่กันเชียว” คำว่า โสด ทำเอาอมิตาถึงกับหน้าถอดสี เพราะความรักของเขาและเธอจบกันอย่างไรนั้น เธอเองก็ทราบดี
เมื่อเขาอยู่ให้อดีตแฟนสาวทักทายเสร็จแล้วนั้น ร่างสูงเดินกลับเข้ามาในงานโดยไม่คิดจะสนใจอดีตคนรัก สองหนุ่มคีเรียว คีตะที่ลุ้นให้กับความสัมพันธ์อดีตคนรักกับเพื่อนสนิทนั้น สองหนุ่มถึงกับสิ้นหวังไปตามกัน
“หมอ พวกกูคิดว่ามึงจะไปต่อกับคุณอิมเสียแล้ว สวยขนาดนั้น มึงยังหยิ่งกับเขาเนอะ”
“ใช่ คุณอิมเธอสวยมาก” สวยจนพวกผมละสายตาจากเธอไม่ได้เลย คีตะได้แต่คิด
“ถ้าสวยขนาดนั้น แล้วมันจะไปเหลืออะไร” ณคุณเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจอะไรนัก เขาไม่ได้รู้สึก หรือตื่นเต้นที่เจอเธอแล้ว คำบอกเล่าของหมอณคุณ ทำเอาสองหนุ่มแฝดพี่น้องถึงกับมองหน้ากัน
ทว่าขณะที่อาฟเตอร์ปาร์ตี้ได้เริ่มขึ้น นัยน์ตาคมเข้มดุดันจ้องมองไปยังเจ้าบ่าว เจ้าสาวเพื่อนเจ้าบ่าวเจ้าสาวสนุกสนานกัน ทว่าเขากับรู้สึกเบื่อซะงั้น
“หมอ มึงไม่สนุกเหรอ” คีตะที่สังเกตเห็นอาการของเพื่อนสนิทถึงกับถาม
“เปล่า”
“พวกมึง คืนนี้กูมีนัดที่สกายผับวะ” คีเรียวยืนเต็มความสูงบอกกับทั้งสองหนุ่ม
“หมอ มึงสนเปล่า” ทว่าขณะที่คีตะชวนเช่นนั้น ณคุณเดินกอดคอคีตะเดินออกจากงาน
“แบบนี้ มันไม่เหมาะกับคนอย่างกูเท่าไหร่” เขามันคนไม่สมหวังเรื่องความรัก จะให้มานั่งดูคนเขารักกันมันก็กระไรอยู่
~ 2 ชั่วโมงต่อมา ~
อีกด้านของคลับหรูชื่อดัง สกายผับ ร่างบางผิวขาว ใบหน้าสวยปากนิดจมูกหน่อย ในชุดมินิเดรสสายเดี่ยวสีดำสีทอง ผมยาวสีบลอนด์ทองหม่น สลวยถูกม้วนดัดปลายปล่อยลงกลางหลัง เพื่อเพิ่มความเซ็กซี่ ให้หนุ่มๆที่ได้พบเห็น ใบหน้าสวยหวานละมุนที่เคยมีกรอบแว่นตาปิดบังใบหน้า ทว่าตอนนี้กับถูกถอดเก็บไว้ในกระเป๋า ดวงตากลมเล็กถูกแต่งแต้มด้วยเกล็ดเพรชพราวระยิบระยับ ริมฝีปากเรียวสวยทาด้วยลิปแมทช์สีชมพู
อินนา อินธินา นักศึกษาชั้นปีที่ 1 อีกไม่กี่วันข้างหน้าก็จะเป็นรุ่นพี่ปี 2 ที่รักน้องปี 1 วันนี้ยัยปูเป้ ชวนฉันมาปาร์ตี้วันเกิดพี่เมรี่ รุ่นพี่ปี 3 พี่รหัสยัยปูเป้นั้นเอง นับว่านี้เป็นครั้งแรกของการเที่ยวผับของฉัน
ทว่าขณะที่ฉันและยัยปูเป้เดินผ่าฝูงคนเข้ามาในผับ
“ว้าว มาก” เพราะที่นี่เป็นผับใหญ่ ลูกค้าส่วนใหญ่เป็นนักธุรกิจต่างชาติ ไฮโซ คนมีอันจะกินกันทั้งนั้น พอยัยปูเป้บอกสถานที่สกายผับ ฉันถึงกับตอบตกลงมาทันที
“อีผี นี้แกเดินดีๆนะ อย่าไปซุ่มซ่ามชนโต๊ะเขาละ เดี๋ยวจะขายขี้หน้าเสียเปล่า”
“หุบปากมึงเลยนะเป้ เรียกกูแบบนี้ หนุ่มๆ กูย่องหนีหมด” มีอย่างที่ฉันลงทุนแปลงโฉมเช่าชุดมาในราคา599 บาท อิปูเป้มาเรียกฉันผี เรียกแบบนี้ ผู้ตกใจหนีหายกันหมด หยิกให้เนื้อหลุด
“ถ้าแกกลัวฉันจะขายขี้หน้าขนาดนั้น แล้วแกจะชวนฉันมาทำไม” ฉันหันไปว่ายัยปูเป้ ทว่าปูเป้เอ่ยไม่ทันจะขาดคำ
ร่างบางในชุดมินิเดรสสีดำสวยสวมรองเท้าส้นสูง สูง 5 นิ้ว เข้ามาไม่ทันไร ขณะที่มือฉันจะคว้าแขนยัยปูเป้
!! ตึก !! กับมีใครบางคนเบียดฉัน ทำให้คนที่จะคว้าหาที่ยึดเกาะไว้ ล้มหน้าแหกพื้น
“ว้าย”
!! หมับ !!
ฉันที่คิดว่ามือคว้าแขนอิเป้ กับคว้าเข้ากับเจ้าของแขนใหญ่อย่างไม่ตั้งใจ ทว่าขณะที่ฉันหันไปสบตาเจ้าของแขนที่ฉันคว้าเอาไว้ กอดแขนของชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาราวกับเทพปั้น ขยับตัวได้นั้น
!! ว้าว...!! ร่างบางถึงกับตาโต ดวงตาเบิกกว้างด้วยสีหน้าตกใจตกอยู่ในอาการนิ่งค้างช็อกกับความหล่อของคนตรงหน้า นี้ขนาดใส่แว่นตาสีดำนะ ยังดูหล่อสเปคฉันขนาดนี้ ถ้าถอดแว่นออกจะหล่อกระชากใจฉันมากแค่ไหนกันเชียว
น้ำลายไหลแล้วหนึ่ง นี้คนหรือพระเจ้าหล่อเทพปั้นขยับตัวได้กัน นัยน์ตาทั้งสองคู่ประสานเข้าหากัน ทว่าขณะที่ฉันคิดอะไรไปมากกว่านั้น
“หมอ ทางนี้” เขาถึงผละฉันออกจากตัวเขา ว้าว...เสียดายมาก เขามาด้วยกัน 3 คน หล่อล่ำงานดีกันทุกคน ฉันจ้องมองคนที่ช่วยฉันไว้ จนกระทั่งเขาหายขึ้นไปยังชั้น 2 โซนวีไอพีของร้าน เสียดายฉันยังเสพความหล่อของผู้ชายคนนั้นยังไม่ทันอิ่มอกอิ่มใจเลย อินนามองตามแผ่นหลังร่างสูงในชุดสูทเดินไปอย่างน่าเสียดาย
อินนาที่อยู่ในอาการเมากรึบๆ เธอเผลอสบตาเขาอย่างไม่รู้ตัว รู้ตัวอีกทีใบหน้าของเขาจะแนบชิดหน้าฉันเสียแล้ว“เฮ้ย...” ร่างบางถอนหายใจยาวๆ“ทำไม”“ฉันแค่มาเอาแอร์พอร์ตฉันคืน รู้ตัวอีกทีฉันก็มานั่งดื่มกับคุณเสียแล้ว อาจารย์กับ ลูกศิษย์”“แต่เธอไม่ได้เรียนกับฉันหนิ ช่างปะไร”“แต่คุณ ก็สอนมหาลัยที่ฉันเรียนนี่น่า” พอน้ำเมาเข้าปากแล้ว ทำไมจู่ๆฉันก็รู้สึกน้อยอกน้อยใจน้อยเนื้อต่ำใจตัวเองนักที่เกิดมาจน ไม่พอยังตัวคนเดียวอีก ฟ้าจะกลั่นแกล้งคนสวยไปถึงไหน“เศร้าจัง” อินนาพึมพำเสียงเบา ขณะที่เธอนั่งก้มหน้าต่อหน้าเขา“ที่ฉันเป็นแบบนี้ แล้วมันเพราะอะไร” คนตัวเล็กเอ่ย จนคนฟังอย่างเขารู้สึกได้ ใบหน้าอันหล่อเหลาหลุดยิ้มร้ายกาจ อินนาเผลอสบตาเขาเข้าอย่างจังๆ วันนี้ปฏิเสธไม่ได้ ว่าคนตรงหน้านี้หล่อมาก หรือนี้ฉันเมา ใบหน้าสวยหวานหลุดยิ้ม“คุณ อย่ายิ้มแบบนี้ได้ไหม”“ทำไม”“คุณไม่รู้ตัวบ้างหรอ รอยยิ้มของคุณมันอันตรายมาก”“งั้นแสดงว่า เธอเองก็มีใจให้ฉัน” คุณหมอถามน้ำเสียงเซ็กซี่ยั่วยวนหู ทำเอาคนฟังลุ่มหลงหลงเสน่ห์เขาอย่างไม่รู้ตัว เขากำลังทำเธอคลั่งไคล้อย่างไม่รู้ตัว แค่นั่งนิ่งๆไม่ยิ้มฉันก็คลั่งไคล้เขาจะตายแล้วน
~ 3 วันต่อมา ~ @ห้างสรรพสินค้าSXด้านอินนาหลังจากที่ฉันเรียนเสร็จ ฉันก็รีบมาทำงานพาร์ทไทม์ต่อ ฉันทำงานที่ร้านอาหารญี่ปุ่น ฉันทำงานที่นี่มาได้ 3 ปีแล้วพอได้จุนเจือครอบครัว แต่ครอบครัวฉันมีเพียงแค่ฉันและยาย ฉันอยู่กับยายแค่ 2 คน ส่วนพ่อกับแม่ฉันแยกทางกันตั้งแต่ฉันยังเด็ก ส่วนค่าเทอมฉันกู้ กยศ ยายฉันมีอาชีพขายขนมไทย แต่โชคดีหน่อยที่เราไม่ได้เช่าบ้าน เพราะบ้านที่เราอยู่ เป็นบ้านเกิดของคุณยายที่ได้มรดกมาจากทวดนั้นเองร่างบางเหลือบมองนาฬิกาอีก 10 นาทีจะถึงเวลาเลิกงาน“น้องอินนาจ๋า พี่จ๋าฝากตังไปเข้าธนาคาร ด้วยนะลูก หนูไม่ต้องรอสแกนนิ้ว วันนี้พี่ อนุญาตให้หนูกลับก่อนได้เลย”“ได้เลยค่ะ พี่จ๋า” พอหัวหน้าเอ่ยจบ ร่างบางในชุดยูนิฟอร์มเดินไปหยิบกระเป๋าธนบัตรและเดินไปยังธนาคาร เพื่อไปฝากตังให้กับพี่จ๋า10 นาทีต่อมาหลังจากที่ฉันทำธุระให้พี่จ๋าเสร็จเรียบร้อยแล้วนั้น ฉันก็มารอรถเมล์เพื่อจะนั่งรถกลับบ้าน ทว่าขณะที่ฉันยืนรอรถอยู่นั้น สายตากับสะดุดเข้าร่างสูง ในชุดเสื้อเชิ้ต สวมทับด้วยแว่นกันแดด มือกอดอกแผ่นหลังพิงรถสปอร์ตคันหรู สายตาจับจ้องมาที่ฉัน“หึ...” นี้ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า เขามาทำอะไรที่นี่กัน ถ
ด้านณคุณไม่พูดเปล่า เขากับยื่นใบหน้าอันหล่อเหลาเข้าหาเธออย่างใกล้ชิด!! ตึก ตึก !! หัวใจดวงเล็กกับสั่นแรงอย่างไม่เป็นจังหวะ อย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับผู้ชายคนไหนมาก่อนนัยน์ตาคู่สวยสบตาคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด“แล้วคุณจะคืน ให้ฉันใช่ไหม”“ลองทำดูก่อน” คุณหมอพูดสองแง่สองง่ามแอร์พอร์ตอันหนึ่งไม่ใช่ถูกๆ ฉันซื้อมาในราคาหกพันเก้านี้ก็ยังผ่อนไม่หมดเลย ของๆใครๆก็รัก โดยเฉพาะของที่ฉันแลกมาด้วยน้ำพักน้ำแรงและหยาดเหงื่อ เขาชูแอร์พอร์ตในมืออินนาชั่งใจสักพัก ร่างบางหลับตาปี๋จากนั้นจมูกโด่งเล็กปลายเชิดก็จุ๊บเข้าที่พวงแก้ม ของคุณหมออย่างตั้งใจ!! จุ๊บ !! เธอเลือกที่จะจุ๊บที่พวงแก้มของเขาแทนปาก ทว่าขณะที่จุ๊บเสร็จ อินนาก็ยื้อแย่งแอร์พอร์ตของเธอในมือคุณหมอ แต่นั้นกับไม่ได้ผล เมื่อเขาไม่ทำตามที่พูด อินนายื้อแย่งจนกระทั่ง คนตัวเล็กกระโจนใส่คุณหมออย่างไม่ทันตั้งตัว!! พรึ่บ !!ณคุณที่ถูกคุณตัวเล็กกระโจนใส่ ร่างสูงไม่ทันตั้งตัวทว่ากับเซนั่งลงบนเก้าอี้ผู้บริหาร ขณะที่ร่างบางในชุดนักศึกษาทับบนตัวคนร่างสูง ใบหน้าสวยสัมผัสเข้าจมูกโด่งคมสันของคุณหมออย่างไม่ตั้งตัว มือหนากอดเอวคอดเล็กของคนบนตักเอาไว้แน่น กลัวว่า
ด้านอินนาที่วิ่งหน้าตื่นออกจากห้องพยาบาลนั้น“หืย...ไม่ไหว ฉันจะเป็นลม”“อินา อินา นี้มึงเป็นอะไรเปล่า กูกับอิเดียร์ นั่งรอมึงที่หน้าห้องพยาบาล นี้มึงไม่เห็นกูสองคน” จนกระทั่งฉันเดินมาถึงหน้าห้องดนตรี เสียงของอิปูเป้ ทำให้ฉันได้สติ“หึ...เปล่านะ กูไม่เป็นไรแล้ว ปกติดี”“พวกกูเห็นมึงวิ่งหน้าตื่นออกจากห้องพยาบาลมา ราวกับว่ามึงเห็นผีแน่ะ”“ผีที่ไหน พวกมึงมั่วแล้ว”“เออ แล้วนี้หัวมึง หมอเขาว่าไงบ้าง” อินนาฉันตกใจที่เจอหน้าคนที่ฉันมีอะไรกับเขา ตกใจมากถึงกับลืมความเจ็บแผลที่หัวฉันไปเลย“อืม ไม่เจ็บไม่ปวดตรงไหน กูปกติดี” อินนาบอกทั้งสองสาว“แล้วนี้ เขาไม่มียาแก้ปวดให้มึงบ้างเหรอ” นาเดียร์ถาม จู่ๆยันอินนาก็วิ่งหน้าตื่นออกมา เล่นเอาซะฉันกับยัยปูเป้ตกใจขวัญเสียหมด“ไม่นะ”“กลับไปเอาเปล่า”“ไม่เป็นไร กูซื้อยากินเองได้” ไม่เอาด้วยหรอก ขืนกลับไปฉันก็ต้องเจอหน้าเขาอีกแน่ๆ เมื่อเป็นเช่นนั้น“ไปกันเถอะพวกมึง” ขืนอยู่แถวนี้ต่อเกรงว่าจะเจอเขาอีกก็เป็นได้ด้านอินนาฉันไม่คิดเลยว่าการมาเรียนจะมาเจอคนที่ฉันเคยพลาดมีอะไรกับเขา มหาลัยออกจะกว้าง อีกอย่างเราอยู่กันคนละคณะ คงไม่หวนมาเจอกันอีกหรอก แต่นั้นก็อดแปล





