Masuk....
"หนูขา ช่วยเฮียหน่อย" ภาคินผละออกจากหน้าอกงามแล้วมองตาอีกคนด้วยความต้องการอย่างสุดซึ้ง ใจเค้าอยากจับคนตัวเล็กกินซะเดี๋ยวนี้เลยแต่ก็ไม่อยากให้น้องหวาดกลัว อยากให้ขนมเค้กพร้อมกว่านี้ ตอนนี้เธอพึ่งอายุสิบแปดปีเอง ไร้ซึ่งประสบการณ์ "เค้กช่วยอะไรเฮียได้บ้างคะ" ขนมเค้กรวบรวมความกล้าถามภาคินไปด้วยใบหน้าแดงซ่าน เมื่อได้ยินแบบนั้นภาคินก็ถึงกับยิ้มแก้มแทบแตก ทำไมเธอถึงได้น่ารักขนาดนี้นะ "ใช้มือก็ได้ค่ะหนู" ภาคินลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วนั่งลงปลายเตียงข้าง ๆ คนตัวเล็ก "กะ..ก็ได้ค่ะ" ขนมเค้กตอบอย่างเขินอาย เธอเงียบฟังเสียงการเคลื่อนไหวของอีกคน ใจดวงน้อยเต้นตึกตักไม่เป็นจังหวะ สายตาที่ก้มต่ำทำให้เธอเหลือบไปเห็นแก่นกายของคนข้าง ๆ อย่างไม่ได้ตั้งใจ "ลองจับมันดูครับคนเก่ง ถ้ากลัวก็มองหน้าเฮียนะครับ" ภาคินเอ่ยปลอบใจหญิงสาวที่อ่อนประสบการณ์ "งื้ออ หนูอาย" ขนมเค้กจ้องหน้าอีกคนด้วยแก้มแดงแจ๋ทำให้ภาคินเอ็นดูหนักกว่าเดิม เขาคว้ามือเล็กให้วางไว้บนแก่นกายชายที่แข็งชูชันเพราะความต้องการเปี่ยมล้น "ใหญ่จัง" ความใหญ่โตทำให้เธอเผลอพูดออกมา "กำมันแล้วค่อย ๆ ขยับขึ้นลงนะครับคนดี" เธอทำตามอย่างว่าง่าย มือเล็กนุ่มนิ่มค่อย ๆ ขยับขึ้นลงเป็นจังหวะช้า ๆ อย่างต่อเนื่อง "อื้มมม ดีครับ" มือเล็กพอเริ่มจับจังหวะได้ก็ขยับไวขึ้น "หนูขาา ซี้ดดด~เร็วอีกค่ะ" แก่นกายขยายใหญ่ขึ้นกว่าเดิมเพราะความเสียว "ถูกมั้ยคะ" คนไม่เคยถามออกไปด้วยใบหน้าใสซื่อ ปนสงสัย "ใช้ลิ้นเลียมันให้เฮียด้วยได้มั้ย" เขาไม่อยากบังคับเธอนัก กลัวเด็กจะตกใจไปก่อน จึงถามความเห็นของเธอ "ดะ..ได้ค่ะ" ขนมเค้กเองก็อยากเอาใจภาคินบ้าง อยากให้เค้ามองแค่เธอเพียงเท่านั้น "จ๊วบ~ อื้มม" เธอใช้ชิ้นเล็กเลียส่วนหัว แล้วดูดส่วนปลายเบา ๆ "อ่าาห์ เสียวมากเลยค่ะ" แม้จะทำอย่างเก้ๆ กังๆ แต่กลับทำให้เขารู้สึกดี "อึก..." คนตัวเล็กเงยหน้ามองภาคินขณะที่ยังอมแท่งแข็งอยู่ในปาก หารู้ไม่ว่าการทำแบบนั้นมันจะทำให้เธอพบกับจุดจบยังไง "เฮียขอให้ร่องนมหนูนะคะ" คนตัวโตพูดจบก็ใช้สองมือหนาจับกุมเต้าสวยไว้ก่อนจะยึดความใหญ่โตของแท่งเอ็นเข้าไปยังร่องออกสาว ความนุ่มนิ่มแถมยังคับตึงของเนื้อสาวทำให้เขารู้สึกดีเกินจะบรรยาย "หนูขาาา" เวลานี้เขาอยากปลดปล่อยเต็มทน "ขาเฮีย~" "อีกนิดนะคะ นิดเดียวเฮียจะแตกแล้ว" เขาจับหน้าอกอวบขยับขึ้นลงพร้อมกับการขยับดุ้นยาวเข้าออกร่องออกสาว "อื้อ~ ร้อน" น้ำรักขาวขุ่นพุ่งออกมาเปรอะเปื้อนใบหน้าสวย "สุดยอดไปเลยค่ะที่รัก สวยมากๆ ยิ่งตอนน้ำเฮียอยู่บนตัวหนูแบบนี้...." เขาจับคางมนไว้แล้วเอ่ยชมด้วยแววตากระหาย เสือร้ายในตัวเขาได้ตื่นขึ้นมาแล้ว เขาอุ้มร่างบางขึ้นไปนอนบนเตียงนุ่ม ร่างบางที่คารมของเขาถึงกับอ่อนปวกเปียก พร้อมให้เขารังแกได้ทุกเมื่อ "เดี๋ยวเฮียช่วยหนูบ้างนะคะ" เขาจับขาเรียวให้ตั้งชันขึ้น แหวกขาออกกว้างจนเห็นแพนตี้ตัวจิ๋วสีชมพูอ่อน ที่ตรงกลางเปียกชื้นไปด้วยความต้องการของเจ้าตัว นิ้วแกร่งแหวกขอบกางเกงในออก ใช้ปลายนิ้วไล้ไปตามกลีบอูมไร้ชนสีชมพูหวาน "ลามกจังเลยนะคะ" เขายกนิ้วมือที่เปียกชุ่มน้ำหวานของเธอขึ้นมาโชว์ "กะ...ก็เฮียแกล้งขนมก่อนนี่คะ" เธอยังคงเขินอาย เขาเอ็นดูกับท่าทางของขนมเค้กเสมอ เธอน่าทะนุถนอมเสียจนเขาไม่อยากรังแกเลย ใบหน้าคมก้มลงหากลางกายสาว ลิ้นสากตวัดแกว่งไปตามรอยแยก เขาเลียเขาเลียให้เธออย่างคนชำนาญ "อ๊ะส์! สะ...เสียว...อื้อออหนมเสียวว~" คนน้องครางไม่รู้ภาษาเพราะสัมผัสแปลกใหม่ มันทำให้เธอสมองขาวโพลน "แผล่บ~ จ๊วบบบ หวานมากค่ะ" เขาดูดชิมความหวานของคนบริสุทธิ์ตรงหน้าอย่างเอาแต่ใจ เกร็งลิ้นแล้วแทงเข้าออกในรูร่อง เล่นเอาเอวเล็กลอยเด้งขึ้นกลางอากาศ "เฮียขา~ เสียวจัง" เธอไม่สามารถปกปิดความรู้สึกได้เลย "แตกออกมาเลยค่ะ แตกใส่ปากพี่ได้เลย" "อ๊าาาส์ อ๊างงงงงง" เอวเล็กร่อนวนใส่ปากหนาของอีกคนอย่างลืมอาย ก่อนจะปลดปล่อยน้ำรักออกมาจนเลอะปากภาคิน "แผล่บ~ ซู้ดด" เขาดูดชิมอย่างไม่รังเกียจ ว่าที่ภรรยาเขาช่างน่ารักอะไรขนาดนี้ "งื้ออ หนมอาย" เด็กน้อยปิดหน้าที่แดงซ่านไว้ทันทีที่สติกลับมา "วันนี้พอแค่นี้ก่อนแล้วกัน ไว้ถึงเวลาที่ขนมได้ออกไปอยู่คอนโดกับเฮียเมื่อไหร่รับรองโดนเฮียจัดแน่" เขาแต่งตัวให้ขนมเค้กเหมือนดังเดิม ดึงคนตัวเล็กให้มานั่งตักไว้แล้วสวมกอดอย่างหวงแหน "งื้อ เฮียคินอย่ารังแกหนูเลยค่ะ" สาวน้อยก้มหน้าซุกอกแกร่งไม่กล้าแม้แต่จะสบตาอีกคน "ถ้าหนูสอบเข้ามหาลัยได้แล้วเฮียจะซื้อคอนโดให้ แต่มีข้อแม้ห้ามพาผู้ชายเข้าเด็ดขาด" เขาพูดคำขาด พ่อหนุ่มหล่อส ายเปย์คนนี้มักจะตามใจเธอเสมอจนคนตัวเล็กเริ่มติดเป็นนิสัยแล้วสิ ....... 🔥🔥🔥🔥🔥ไอ้เจ้าลูกชายตัวแสบ …. “บอสครับคุณคิริวมีเรื่องอีกแล้วครับ” เดวิดรายงานพฤติกรรมสุดระห่ำของลูกชายหัวแก้วหัวแหวนให้ผมได้รับรู้ เป็นรอบที่ร้อยได้แล้วมั้ง นี่ขนาดเด็กคนนี้พึ่งเข้ามหาลัยปีแรกยังก่อเรื่องได้ไม่เว้นวัน ไม่รู้ว่าไปเอานิสัยนักเลงหัวไม้แบบนี้มาจากใครกัน “เฮ้อ ให้กวินลากตัวกลับบ้านเดี๋ยวนี้เลย” “ครับ” ผมรีบเคลียงานทุกอย่างให้เสร็จ ก่อนจะตรงกลับบ้านทันที วันนี้คงต้องจัดการให้เด็ดขาดแล้วสิ สงสัยจะตามใจมากเกินไปจริง ๆ นั่นแหละ “ว่าไงไอ้ตัวดี” ผมว่าเสียงไม่พอใจแต่ก็ไม่ได้ถึงกับตะคอกออกไป เพราะตอนนี้ไอ้เด็กแสบกำลังกอดแขนขนมเค้กของผมอยู่อย่างออดอ้อนยังไงล่ะ “ม๊า~ พวกนั้นรังแกผมก่อนจริง ๆ นะครับ” ดูมัน แถมยังจะเอาหน้าไปถูกไถแก้มเมียผมอีก นี่ถ้าไม่ใช่ลูกผมล่อกระบาลไปนานแล้ว “คิริวครับ นั่นเมียกู” “ดูป๊าดิ แล้วบอกผมนักเลง ท่าทางป๊าน่ากลัวกว่าอีก” “ลูกลุกนั่งคุยกันดี ๆ เลิกกอดแม่ได้แล้ว” คราวนี้ขนมเค้กดุบ้าง “ไอ้แสบ ถ้าไม่เลิกก่อเรื่องพ่อจะให้แกไปเรียนเมืองนอกเดี๋ยวนี้เลย” เอาจริงผมก็แกล้งขู่ไปอย่างนั้นแหละ ไม่คิดจะให้ลูกไปอยู่ไกลจริง ๆ หลอก “ถ้าผมไปใครจะดู
และแล้ววันสำคัญของทั้งคู่ก็ได้มาถึง ช่วงพิธีการเช้าผ่านพ้นไปแต่โดยดี แต่ก็เล่นเอาอ่วมอยู่เหมือนกัน เพราะแขกเหรื่อมากันจนเต็มห้องรับรองของโรงแรมหรูที่ใช้สำหรับจัดงานกลางวัน จนถึงเวลาที่คู่บ่าวสาวต้องขึ้นไปกล่าวขอบคุณแขกที่มาร่วมงาน “ต่อไปเชิญคู่บ่าวสาวขึ้นมาได้เลยครับ” พิธีกรหนุ่มกล่าวเรียกผ่านลำโพงเสียงดัง จึงทำให้แขทที่กำลังนั่งรับประทานอาหารอยู่ต่างพากันหยุกการกระทำลง แล้วหันมาให้ความสนใจกับคู่บ่าวสาวแทน “สวัสดีครับ ก่อนอื่นก็ต้องขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมแสดงความยินดีกับพวกเราทั้งสองในวันนี้นะครับ และที่สำคัญเลยก็คือ ขอบคุณผู้หญิงคนนี้ที่ยอมรับในตัวตนของผม และทำให้ผมมีความสุขอยู่ในทุก ๆ วัน อ่า…ผมไม่มีอะไรจะพูดเท่าไหร่ แค่อยากจะบอกว่าพี่รักหนูนะครับ” ภาคินพูดออกไมค์ด้วมน้ำเสียงแห่งความสุข น้ำเสียงเขาช่างนุ่มลึกจนทำให้คนฟังต่างเคลิบเคลิ้ม โดยเฉพาะสายตาคู่คมที่ก้มมองตาของเจ้าสาวตัวน้อยนั้นมันทำให้ทุกคนรู้สึกเขินแทน กรี๊ดดด
“อื้ม~” มือแกร่งโน้นใบหน้าสวยเข้ามาใกล้ก่อนจะประกอบริมฝีปากบางด้วยความคะนึงหา เขามอบจูบแสนหวานแต่ก็แฝงไปด้วยความเร่าร้อนให้แด่เธอแทนความในใจ เขาที่เคยเป็นคนที่ไม่ดีพร้อมสำหรับใคร แต่กลับทำได้ทุกอย่างเพื่อเธอจนน่าแปลกใจ จากคนที่เที่ยวเตร่หาผู้หญิงมาสนองความใคร่โดยไม่คิดอะไร กลับต้องมาสยบแทบเท้าแม่สาวน้อยคนนี้เสียได้ “อื้อ…” คนตั้วเล็กร้องประท้วงเพราะกำลังจะขาดอากาศหายใจ เขาจำทำให้เธอตามในวันแรกของการแต่งงานเลยหรือไง ถึงเล่นจูบไม่ยอมให้ได้หายใจเลยแบบนี้ “อ่า…ในเมื่อเราแต่งงานกันแล้ว” ภาคินเว้นช่วงแล้วฉายแววตาเจ้าเลห์ออกมา “ละ…แล้วทำไมคะ” คนตัวเล็กที่รู้สึกถึงความไม่ปลอดภะยเอ่ยถามกลับไป “เฮียก็จะรักหนูทุกวันทุกคืน รักจนกว่าหนูจะท้องลูกของเฮีย บอกจนกว่าหนูจะร้องขอชีวิ! …” มือเล็กรีบกขึ้นมาปิดปากคนตัวโตทันที่ เมื่อเขาพูดเรื่องไร้ยางอายออกมาได้หน้าตาเฉย “หยุดเลยนะคะ หนูบอกแล้วไงว่าขอเรียนจบก่อน” สาวน้อ
“เล่นเกมพระราชากัน จะหมุนขวดเหล้าแล้วถ้าปากขวดไปตกที่ใคร คนนั้นมีสิทธิสั่งให้ใครในนี้ทำอะไรก็ได้หนึ่งอย่าง แต่ถ้าไม่ทำก็ยกเหล้าเพียว ๆ ไปเลยหนึ่งช็อต” จีนี่อธิบายกติกาการเล่นออกมาอย่างละเอียด ทุกคนเองก็คิดว่าการเล่นอะไรแบบนี้ก็ดูน่าสนุกดี ถึงแม้พวกหนุ่ม ๆ ที่อายุนำสาวน้อยไปเยอะอย่างพวกเขานั้นจะรู้สึกว่ามันดูไร้สาระแต่ก็ยอมตามน้ำไป “งั้นจีนจะหมุนแล้วนะคะ” เธอพูดจบก็เริ่มหมุนขวดเป็นวงกลมทันที ทุกสายตาต่างจับจ้องไปที่สิ่งเดียวกัน จนในที่สุดปากขวดก็ไปตกลงที่ราเชนทร์ คุณเจ้าของร้านสุดหล่อหน้าตาดุดัน เขาเผยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาแล้วมองไปยังเพื่อนของตนทั้งสอง ในใจคิดอยู่ว่าจะแกล้งใครดี “อืม...เลือกลูคัสก็แล้วกัน” สายจาคมจ้องมองไปที่เพื่อนชายอย่างนึกสนุก “จะให้กูทำอะไร” “จูบกับจีนี่” เขาออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเรียบ คนได้ฟังถึงกลับหางคิ้วกระตุก ส่วนคนที่ถูกพ่วงไปด้วยกับกำลังเขินหน้าแดง “เหอะ เอาเหล้ามา” แต่สิ่งที
ขนมเค้กไม่ลืมนำชุดคลุมสีขาวตัวบางมาสวมทับอีกรอบ เพราะถึงจะไม่ค่อยมีคนก็เถอะ แต่ถ้าต้องเดินไปอวดสายตาคนอื่นแบบโต้ง ๆ เธอก็ไม่กล้า และที่สำคัญที่สุดเลยกฌคือคนตัวโตข้าง ๆ คงจะไม่ยอมเป็นแน่ การที่เขาให้เธอแต่งตัวแบบนี้ได้ก็นับว่าดีแค่ไหนแล้ว “พร้อมแล้วค่ะ” เธอบอกเขาที่ใส่เพียงเสื้อยืดตัวบางสีขาว กับกางเกงขาสั้นสำตัวหลวม น่าแปลกที่เขาแต่งตัวแบบนี้ก็ยังดูดีมากอยู่ดี “ไปครับ” ทั้งสองจูงมือกันเดินออกไปยังหาดเล็ก ๆ ไม่ไกล่ที่พักมากนัก สถานที่แห่งนี้ถูกจัดเตรียมไว้รองรับนักท่องเที่ยว โดยมีเก้าอี้ชายหาดตั้งเรียงเป็นคู่ ๆ อยู่ห่างกันออกไป แม้จะมีนักท่องเที่ยวไม่มาก แต่ทั้งคู่กลับเป็นจุดสนใจไปเรียบร้อยแล้ว แม้จะไม่ได้ใส่ใจสายตาคนอื่นแต่ก็แอบอึดอัดไม่น้อย “ห้อมถอดผ้าคลุมออกนะครับ” ภาคินโอบไหล่บางไว้ เขาก้มกระซิบบอกข้างหูเธอน้ำเสียงเชิงดุดัน “แบบนี้ก็น่าเสียดายแย่เลย” เธอแสร้งทำหน้าเหมือนเสียดาย
ไม่คิดว่าเพียงแค่พูดว่าอยากไปเขาก็จะพาไปในทันทีแบบนี้เลย ทันทีที่มาถึงบ้านตระกูลวรโชติวาทิน บรรดาคนใช้ต่างมารอต้อนรับทายาทคนเดียวของบ้านอย่างภาคินด้วยความเคารพ รวมถึงต้อนรับคู่หมั้นสาวข้าง ๆ เป็นอย่างดี “หายหน้าหายตาเลยนะลูกชายแม่” คุณหญิงมนีทิพย์ผู้เป็นแท่ออกมาทักทายลูกชายหัวแก้วหัวแหวนอย่างคิดถึง “สวัสดีค่ะคุณแม่” ขนมเค้กยกมือไหว้ทำความเคาระท่านอย่างนอบน้อม “สวัสดีจ้ะหนูขนมเค้ก เข้ามานั่งคุยกันก่อนเถอะ” เธอตอบรับคำทักทายอย่างยินดี ต้อนรับลูกสะใภ้อย่างใจดี “ของที่ผมขอล่ะครับ” เมื่อนั่งลงที่ห้องรับแขก ภาคินก็ตรงเข้าประเด็นทันทีอย่างไม่อ้อมค้อม “ใจร้อนจังเลยนะลูกชาย” ขนมเค้กนั่งงุนงงไม่เข้าใจว่าพวกเขาคุยเรื่องอะไรกัน แต่ก็ไม่กล้าแทรกบทสนทนาของทั้งสองคน เพียงแค่นั่งฟังอย่างเงียบ ๆ ไม่นานนักก็มี







