กำแพงสิเน่หา

กำแพงสิเน่หา

last update최신 업데이트 : 2026-01-19
에:  ฐิญาดา연재 중
언어: Thai
goodnovel4goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
5챕터
85조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

ชีวิตมอบเพื่อชาติ วิญญาณมอบแด่ผืนทะเล หัวใจรัก มอบไว้...เพียงเธอ

더 보기

1화

1

【今月の管理費は3万円です。お支払いをお願いします】

食卓に置いてあった夫の加藤涼太(かとう りょうた)のスマホが光り、私はちらっと見て手に取った。

「管理会社が計算を間違えたんじゃない?うちの団地、管理費は月1万円くらいでしょ?」

涼太はさっと立ち上がると、スマホを奪い取ろうとした。

「きっと向こうの間違いだよ。俺から言っておくから」

でも、私はもうリンクを開いて詳細画面を見てしまっていた。

【物件名、夕凪の丘。所有者、菅原恵(すがわら めぐみ)】

今、台所で料理をしている若い家政婦の名前が、恵だった。

頭の中が、真っ白になった。

私たち家族3人は古くてせまい団地で暮らしているのに、夫の涼太はうちの若い家政婦に、豪邸を買ってあげていたなんて。

涼太はスマホをひったくると、さっと画面をロックした。

私は彼の動きをじっと見つめ、冷たい声で言った。

「夕凪の丘の名義人は、恵さん。なのに、管理費の催促はあなたに来るのね。

どれから説明してくれるつもり?」

涼太はスマホを画面が下になるようにテーブルに置くと、水を一口飲んでから話し始めた。

「田舎の親戚が、家のことでちょっと特別な事情があってさ。それで菅原さんから名義を借りたんだよ。その親戚、最近海外に行ったから、俺が代わりに管理を頼まれてて」

「どの親戚?」

「お前は知らない人だよ。田舎の叔父」

涼太は、嘘をついている。

結婚して10年。涼太の親戚には全員会ったけど、そんな叔父はいなかった。

もっと問い詰めたかったのだが、涼太は困ったような顔で言った。

「まさか、俺が家を買って菅原さんにあげたなんて思ってないよな?

俺の給料、知ってるだろ?そんな大金があったら、とっくに都心に引っ越してるって」

涼太は平然とした様子で、話しながら息子の加藤充(かとう みつる)に味噌汁をよそってあげた。

台所の換気扇が止まり、恵が豚の角煮を運んできた。

「梓(あずさ)さん、お料理はこれで全部です、どうぞゆっくり。私は娘のことがあるので、先にお暇しますね。

食べ終わった食器は、台所に置いてくだされば大丈夫です。明日の朝、私が片付けますから」

恵はさっきのやり取りを知らない様子で、黙々とエプロンを外し、靴を履き替えて帰っていった。

その間、涼太とは一度も目を合わせなかった。

私を避けるようにして、豚の角煮をまっすぐ涼太の前に置いた。

これは恵の得意料理だ。

昔、十数人の家政婦と面接したが、涼太の好きな豚の角煮と、私と充の好きな肉じゃがの両方を作れたのは、恵だけだった。

恵は田舎の出身で、これといった学歴もなくて、私より4つ年下。それに、シングルマザーだと言っていた。

私は恵を気の毒に思った。それに、お給料も相場の半額でいいと言うので、迷わず雇うことにした。

この数年、私は恵を本当の妹のように思ってきた。いいものがあればおすそ分けし、充に何か買えば、恵の娘の分も用意してあげた。

それなのに今、恵の名前が300平米もある豪邸の権利書に載っているのだ。

雇い主である私たち家族は、古くて狭い部屋に住んでいるというのに。

「梓、食べないのか?冷めちゃうぞ」

涼太は豚の角煮をほおばりながら、私に声をかけた。

でも、テーブルを見渡すと、涼太の好きなものばかりが並んでいた。

私と充が好きな肉じゃがは、もう1年以上も食卓にのぼっていない。

その日の夕食は、まったく味がしなかった。

夜、私が充の宿題を見ている間に、涼太はお風呂に入った。

私はこっそり涼太のタブレットを見つけ、ラインのやり取りと支払い履歴を同期させた。

最新の履歴は、あの3万円の管理費の支払いだった。

その前にはこまごまとした支払いが続いていて、ほとんどが化粧品や子供のおもちゃ。

でも、そんな化粧品もおもちゃも見たことがない。それに、涼太の給料は全部私が管理しているのに、どうして口座に数千万円も残っているの?

履歴をさかのぼると、数日前に30万円の振込があった。しかも、毎月同じ額を、もう9年も送り続けているのだ。

受取人は、恵だった。

私は息をのんだ。自分の目を疑いながら、歯を食いしばって涼太の収入明細を開いた。

結婚2年目に息子が生まれると、涼太は「会社の業績が悪い」と言って、給料が手取りで20万円に減ったと私に告げた。

涼太は1円たりとも無駄遣いするなと私に言い続けた。新しい服は買えず、充の絵本は電子書籍。たまに肉を少し多めに買うだけで、嫌味を言われた。

私はそんな生活に耐えられなくなり、働きに出ることにした。

でも、私が働くとなると、充の面倒を見てくれる人が必要だった。
펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
5 챕터
1
ณ ทุ่งบางกะปิ พุทธศักราช ๒๔๙๐“ง่วงนอนจัง”เสียงบ่นงึมงำตามด้วยอาการหาวหวอดที่ดังมาจากเด็กหญิงในวัยแรกรุ่น ผิวคล้ำแดด รูปร่างสูงเก้งก้าง ดวงหน้ามีเค้าสวยงาม ผมดำยาวถูกถักเป็นเปียพันไว้รอบศีรษะ สวมเสื้อกางเกงขาสั้นชุดติดกันลายสกอตสีแดงสดใส นั่งขัดสมาธิเช็ดใบตองอยู่บนพื้นกระดานขัดมันวับตรงระเบียงกว้างของเรือนไม้ชั้นเดียวทรงปั้นหยาสีขาวขนาดไม่เล็กนัก หลังคามุงกระเบื้องว่าว ตลอดตามชายคาฉลุลายแบบขนมปังขิงอย่างสวยงามต้นเหตุของความง่วงมาจากสายลมที่กำลังพัดจนต้นไม้รอบข้างพากันไหวเอน บวกกับเป็นช่วงยามเย็นแดดร่มลมตก จนเกือบทำให้เปลือกตาของเด็กหญิงปิดลงอยู่แล้ว ถ้าไม่ได้ยินเสียงบางอย่างดังแว่วเข้าหูเสียก่อน“เอ๊ะ!!!”คนที่กำลังจะผล็อยหลับส่งเสียงอุทานเบาๆ ดวงตากลมโตที่กำลังหรี่ปรือจะปิดมิปิดแหล่พลันเบิกกว้างขึ้นทันควัน เพราะสิ่งที่ได้ยินนั้นคือเสียงบรรเลงเปียโนที่ดังกังวาน คลอไปกับเสียงหัวเราะต่อกระซิกที่ดังลอดมา ซึ่งทำให้อาการง่วงเหงาหาวนอนหายเป็นปลิดทิ้งเสียงที่ได้ยินบ่งบอกว่าภายในขอบรั้วกำแพงสูงลิบลิ่วของวังเทพรัตน์ ซึ่งอยู่เยื้องกับบ้านของเธอจะต้องมีงานเลี้ยงอย่างแน่นอน เพราะนับแต่เจ้าของค
last update최신 업데이트 : 2026-01-19
더 보기
2
“ใครจะไปชิน ว่าแต่เลี้ยงอะไรกันแทบทุกอาทิตย์ ช่างร่ำรวยเสียจริงๆ” นงนุชพูดเสียงสูงคราวนี้คนเป็นน้องสาวหัวเราะเสียงดัง “พวกนั้นคงจะร่ำรวยจริงอย่างที่พี่นุชว่าแหละจ้ะ ไม่งั้นคงไม่จัดงานเลี้ยงทุกอาทิตย์หรอก รถยนต์ที่วิ่งเข้าวิ่งออกก็ราคาแพงๆ ทั้งนั้น”“จะแพงสักแค่ไหนกันเชียว ถ้าจะซื้อจริงอย่างเราก็มีปัญญาซื้อได้” คนเป็นพี่สาวยังพูดเสียงสูง “ได้ยินคนแถวนี้พูดกันว่าพวกคนในกำแพงสูงที่ย้ายมาอยู่ใหม่นั่นเป็นเจ้าหรือ”นงนุชถามพลางหันไปมองกำแพงสูงอีกครั้ง พลางเบ้ปากด้วยท่าทางไม่ชอบใจนัก เดิมทีนางอยู่กับบิดาซึ่งเป็นกำนันเก่าที่ทุ่งรังสิต เพิ่งจะย้ายมาอยู่กับน้องสาวเมื่อสามเดือนที่ผ่านมานี้ เพราะทนคิดถึงหลานๆ ไม่ไหวคำถามของผู้เป็นป้าทำให้พัดชาพลันเงยหน้าขึ้นจากการเช็ดใบตอง พลอยเงี่ยหูฟังอย่างสนอกสนใจไปด้วย เพราะนึกอยากจะซักถามมารดาเรื่องนี้พอดี คนในกำแพงสูงที่ถูกเอ่ยถึงนั่นเพิ่งย้ายมาอยู่เมื่อสองเดือนที่ผ่านมา แต่ก่อนหน้านั้นเด็กหญิงก็เห็นว่ามีรถยนต์ทยอยขนข้าวของมาหลายครั้งหลายคราวด้วยกัน“น่าจะเป็นอย่างที่พี่นุชได้ยินแหละจ้ะ” อรสาตอบผู้เป็นพี่สาว ขณะที่มือก็เจียนใบตองอย่างคล่องแคล่วไปด้วย “อรก
last update최신 업데이트 : 2026-01-19
더 보기
3
“นอกจากขี่ควายได้ดีอย่างที่พี่นุชว่า แม้แต่ม้า ยายพัดชาก็ทำได้ดีไม่แพ้กัน”“ม้า!!! แกหมายถึงขี่ม้าเหรอยายอร” นงนุชร้องถามเสียงหลง“ใช่จ้ะ ขี่ม้า” คนเป็นน้องสาวพยักหน้า “มิสเตอร์เจมส์มีม้าพันธุ์อาหรับคู่หนึ่ง เพราะคุณสิริมาน่ะชอบขี่ม้ามาก ก็เลยจับยายพัดชาหัดขี่ด้วย อรเองก็เพิ่งจะมารู้ว่าแม่ลูกสาวขี่ม้าเป็นกับเขาก็เมื่อไม่นานมานี้เอง”“ตายแล้วหลานสาวฉัน ทำไมถึงได้โลดโผนอย่างนี้” คนเป็นป้าพูดพลางยกมือขึ้นทาบอกเพราะตกใจกับสิ่งที่ได้รับรู้จากน้องสาว “ตอนเห็นขี่ควายพี่ก็ยังนึกกลัวจะพลัดตกลงมา แต่นี่ม้ามันสูงแถมวิ่งเร็ว ไม่ตกลงมาขาแข้งหักก็บุญแล้ว”“ยายพัดชาขี่ม้าเก่งจนมิสเตอร์เจมส์ชมเปาะ เก่งกว่าคนสอนอย่างคุณสิริมาเสียอีก”“แล้วผัวแกไม่ว่าอะไรเลยหรือไงที่แม่ลูกสาวโลดโผนแบบนี้” นงนุชถามพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่ทั้งที่พอจะเดาคำตอบได้“จะว่าอะไรล่ะ เห็นดีเห็นงามไปด้วยละสิไม่ว่า บอกว่าลูกสาวเก่งถูกใจไปหมดทุกอย่าง” อรสาพูดถึงวิศาลผู้เป็นสามีด้วยสีหน้ายิ้มๆ“นี่ดีนะที่ผัวแกเป็นแค่ลูกหลานคนจีน ถ้าเป็นคนจีนแท้ๆ ป่านนี้ยายพัดชาคงกลายเป็นลูกชังไปแล้ว”สิ่งที่ผู้เป็นพี่สาวพูดอรสาก็เห็นด้วย เพราะคนจีนส่วนใ
last update최신 업데이트 : 2026-01-19
더 보기
4
“คุณหญิงเอื้อยอุตส่าห์เล่นเปียโนเพลง “Moonlight Sonata” ให้ใครบางคนฟัง แต่คนคนนั้นกลับเดินออกมาชมนกชมไม้เสียนี่ ไม่กลัวเจ้าตัวเสียใจแย่หรือครับคุณชายณุ”“ถ้าแกอยากฟังเพลงที่ว่านั่นนักก็กลับเข้าไปก็ได้นะ ฉันไม่ว่า” คนถูกกระเซ้าไม่เลิกพูดเสียงหนัก ทำเอาผู้เป็นเพื่อนส่ายหน้าพลางโบกไม้โบกมือ“คงไม่ละ ฉันไม่อยากไปยืนตัวลีบเวลาอยู่ต่อหน้าหม่อมอา แค่อยู่ที่โรงเรียนก็เต็มกลืนแล้ว”หม่อมอาที่ฉัตรพงษ์พูดถึงคือหม่อมราชวงศ์นภดารา เทพรัตน์ มารดาของผู้เป็นเพื่อน เขารู้จักสนิทสนมกับคุณชายณุมาตั้งแต่หัวเท่ากำปั้น เพราะพลเรือตรีจักรภพ บริรักษ์สกุลวงศ์ บิดาของเขานั้นถูกส่งไปเรียนด้านการทหารที่ประเทศอังกฤษ พร้อมกับหม่อมเจ้าอลงกต เทพรัตน์ บิดาของผู้เป็นเพื่อนตั้งแต่สมัยเป็นวัยรุ่น จึงรักใคร่สนิทสนมกันดีจนมาถึงรุ่นลูก แม้แต่การเลือกสอบเข้าเป็นนักเรียนนายเรือก็ยังเลือกเหมือนกันอีก“แกก็พูดเกินไป ฉันไม่เคยเห็นแกยืนตัวลีบเลยสักครั้งเวลาคุยกับหม่อมแม่” หม่อมราชวงศ์พิษณุวัชร์ค่อนขอดเพื่อน“ใครบอกล่ะ ฉันเกร็งทุกครั้งเวลาพบหน้า หม่อมอาทำท่าอย่างกับครูฝ่ายปกครองที่คอยจับผิดนักเรียนยังไงยังงั้น ฉันยังคิดไม่ออกเลยว
last update최신 업데이트 : 2026-01-19
더 보기
5
ขณะเดียวกันพัดชาที่ขึ้นมานั่งอยู่บนคาคบของกระท้อนต้นใหญ่เพื่อจุดประสงค์บางอย่าง ก็เริ่มนั่งขยุกขยิกอยู่ไม่สุข เพราะถูกเจ้าถิ่นอย่างมดแดงรังควานอย่างหนัก จนต้องสังหารไปเสียหลายตัว ก่อนจะสะดุ้งเฮือกจนเกือบพลัดตกลงไปด้านล่าง เมื่อได้ยินเสียงเรียกไม่คุ้นหูที่ดังอยู่ใต้ต้น“ไอ้หนู ขึ้นไปทำอะไรอยู่บนนั้น เดี๋ยวก็ตกลงมาขาแข้งหักหรอก”คนถูกเรียกว่าไอ้หนูเลยลืมมดแดงไปชั่วขณะ เมื่อก้มลงไปมองก็เห็นชายหนุ่มสองคนในเครื่องแบบสีขาว ที่น่าจะอายุมากกว่าเธอหลายปียืนอยู่ ซ้ำร้ายยังตาถั่วเห็นเธอเป็นเด็กผู้ชายเสียอีก จึงนึกฉุนระคนขุ่นเคืองเลยหันไปบี้มดแดงที่กำลังกัดแขนเธอจนแดดิ้น ก่อนจะเชิดหน้าปีนขึ้นไปยังกิ่งที่มีกระท้อนลูกที่หมายตา เลิกสนใจคนแปลกหน้าทั้งสอง“เฮ้ย! ไอ้หนู ไหนๆ ก็อยู่บนนั้นแล้ว เก็บกระท้อนส่งลงมาให้พี่สักสองสามลูกสิ” ฉัตรพงษ์ที่ยืนอยู่ใต้ต้นตะโกนบอกเสียงดังคนอยู่บนต้นกระท้อนนิ่งไปชั่วครู่ ผุดยิ้มที่มุมปากนิดหนึ่ง ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้ากระท้อนลูกโต บิดจากขั้วแล้วโยนลงไปข้างล่างตามที่ถูกขอทันที“เฮ้ย! ค่อยๆ สิไอ้หนู โยนลงมาแบบนี้เกิดหัวแตกขึ้นมาจะทำไง”เสียงตะโกนที่ดังโหวกเหวกช่วยให้อารมณ์ฉ
last update최신 업데이트 : 2026-01-19
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status