Masukดีเดย์....ตอนนี้ผมกำลังส่งนิ้วเข้าไปให้ความสุขกับรวงข้าว มองดูสีหน้าของเธอผ่านกระจกมันทำให้เห็นว่าเธอเสียวขนาดไหน จนเธอทนไม่ไหวสักพักนิ้วมือของผมก็เปียกชุ่มไปด้วยน้ำของเธอ เธอเสร็จไปแล้วครับเสร็จคานิ้วของผม แต่นี่มันแค่จุดเริ่มต้นของคืนนี้"อื้มมมมม เดย์ มันแสบไม่เอานิ้วแล้วได้มั้ย""แล้วจะเอาอะไร
รวงข้าว.....วันนี้เป็นวันที่ฉันไม่คิดไม่ฝันว่าจะมีนั่นคืองานแต่งงานค่ะ ฉันคิดว่าไม่ต้องมีก็ได้เพราะอยู่ด้วยกันมานานแล้ว ลูกก็มีตั้ง6คนมาแต่งกันตอนนี้บอกตรงๆ ว่าเขินค่ะอันที่จริงเดย์เคยขอฉันแต่งงานมาแล้วหลายครั้งแต่ฉันเลี่ยงมาตลอดเลยค่ะ เพราะมันเสียเวลาจัดงานไหนจะตัดชุดแจกการ์ดทำของชำร่วยอีกสาระพัด
"อย่ามาโกหก ถ้าไม่มีละใครที่หอมแก้มเดย์เมื่อวานที่ห้องทำงาน""หอมแก้ม??? ""ใช่ น้องเดมีเดลี่บอกว่ามีผู้หญิงหอมแก้มเดย์ ฮือออออ ถ้าเบื่อก็บอกกันตรงๆ จะเลิกก็แค่พูดมา ทำไมต้องพาผู้หญิงคนใหม่มาที่นี่และให้ลูกเจออีก ฮืออออ ใจร้ายไม่เคยเปลี่ยนเลย ข้าวนึกว่าเดย์จะเป็นสามีเป็นพ่อดีได้ แต่ตอนนี้ข้าวคิดว่าข
รวงข้าวเวลาผ่านไป เด็กแฝดสี่ตอนนี้ก็ครบ1ขวบแล้วค่ะส่วนลูกสาวทั้งสองก็5ขวบกว่าๆ ซนกันสุดๆ ทั้งพี่ทั้งน้อง พอน้องๆ เริ่มเดินได้พี่สาวก็ดีใจพาจูงมือเดินไปทั่วบ้านล้มบ้างเป็นบางครั้งเพราะยังเดินไม่คล่อง ดีที่มีพีเลี้ยงเดินตามเพราะถ้าดูคนเดียวคงไม่ไหวตั้ง6คน มาคิดๆ ดูฉันมีลูกถึงหกคนเลยเหรอ ฉันไม่ได้ฝันไ
รวงข้าว...คืนนั้นหลังจากพาลูกๆ เข้านอนกันเรียบร้อยทั้งน้องเดมี่เดลี่ และแฝดน้อยทั้งสี่คน เขาก็จูงมือฉันเข้าห้องพอประตูปิดปุ๊บเขาก็จู่โจมทันทีโดยที่ฉันไม่ทันตั้งตัว เขากอดฉันจากทางด้านหลัง มือลูบไล้ไปทั่วร่างกาย พร้อมกับจูบไซร้ตรงซอกคอและกัดลงไปเบาๆ ให้ฉันรู้สึกสยิว เราไม่ได้มีะไรกันมาหลายเดือนแล้วค
หลายวันต่อมารวงข้าว .....ฉันพาน้องเดมี่กับเดลี่มาเยี่ยมแม่ครูค่ะ และมาเลี้ยงอาหารกลางวันให้กับน้องๆ ด้วย ท่านบอกว่าดีใจที่ฉันไม่ลืมที่นี่ ฉันจะลืมที่นี่ได้ยังไงคะถ้าไม่มีแม่ครูชีวิตจะเป็นยังไง ฉันเล่าเรื่องกันตาให้แม่ครูฟังค่ะ ท่านก็ได้แต่พยักหน้ารับรู้ ท่านไม่คิดว่ากันตาจะกล้าทำอะไรแบบนี้ส่วนเรื่
รวงข้าว..."กันตา มาเยี่ยมน้องๆ เหรอ""อืม" ตอบสั้นๆ แบบขอไปที"รู้แล้วใช่มั้ยว่าแม่ครูอยู่โรงพยาบาล""เออ รู้ละ""งั้นเราขอตัวก่อนนะ""ก็ไปดิ ใครได้ล่ามขาเธอไว้ไม่ให้ไปล่ะ" ฉันไม่น่าทักเลยจริงๆ"เดี๋ยว" เรียกฉันทำไมกัน??"หื้มม มีอะไร""แกคบกับดีเดย์อยู่เหรอ" นึกว่าจะถามเรื่องอะไรซะอีก"อืมใช่ทำไมเ
รวงข้าว.....ไม่รู้เพราะเครียดเกินไปรึเปล่า ฉันรู้สึกปวดหัวมาก เลยกินยาแก้ปวดและนอนพัก จนตกใจตื่นมาตอนนี้ เพราะฉันตั้งนาฬิกาปลุกเอาไว้ ไปฉันมองดูเวลา ตอนนี้2ทุ่มแล้วค่ะเด็กๆ ยังไม่กลับมากันเลย แต่แม่ของดีเดย์บอกว่าจะมาส่งเด็กๆ ไม่เกิน2ทุ่มครึ่งค่ะฉันเลยลุกจากที่นอนมานั่งเย็บผ้ารอจนสักพักก็ได้ยินเ
รวงข้าว.....ฉันเป็นห่วงลูกค่ะ เพราะตั้งแต่แกเกิดมาฉันกับแกไม่เคยห่างกันไปไหนเลย ครั้งนี้ครั้งแรก แถมยังจะไปเจอพ่ออีกโดยทีฉันไม่ได้อยู่ตรงนั้น ถ้าเดย์ไม่ยอมรับเด็กๆล่ะ ถ้าเด็กๆร้องไห้เสียใจ ใครจะปลอบแก ฉันเครียดไปหมด ไม่น่าเลย ฉันน่าจะใจแข็งไม่ยอมให้ลูกไปงานวันเกิดฉันรีบโทรศัพท์ไปหาแม่ของดีเดย์ทันท
วันเกิดยูฟ่ายูโด👬ลูกสาวของฉันออกมายืนรอคุณย่าที่หน้าบ้านค่ะ ท่านอาสาจะมารับหลานสาวตัวน้อยด้วยตัวเอง น้องเดมี่กับเดลี่ออกมายืนรอพร้อมอุ้มตุ๊กตาหมีที่จะให้เป็นของขวัญวันเกิดที่ไปเลือกซื้อด้วยกันเมื่ออาทิตย์ก่อน จะห่อของขวัญให้ก็ไม่เอาค่ะ บอกจะอุ้มไปเอง ฉันก็เลยตามใจ สองสาวบอกว่ายูฟ่ายูโดเหมือนตุ๊กตา







