แย้มกลีบบุปผา (บทที่ 1 Part 2/2)

            กวางแก้วถูกตัดสินว่าผิดโดยไม่มีการสอบสวนใดๆทั้งสิ้น ร่างอรชรในชุดนักเรียนคลาสบีเดินตามหลังร่างสูงโปร่งของสารวัตรนักเรียนไปตามทางที่ไม่คุ้นเคย ถึงกระนั้นดวงตากลมโตสีดำขลับไม่มีแววหวาดหวั่น แม้ยังไม่รู้ว่าโทษทัณฑ์ที่จะได้รับคือสิ่งใดก็ตาม

            เป็นธรรมดาที่นักเรียนคลาสต่ำจะถูกนักเรียนคลาสสูงกว่ารังแก ไล่เรียงจากบี เอ ไปเอส ยิ่งทำร้ายนักเรียนคลาสสูงบทลงโทษก็จะหนักตามไปด้วย และกวางแก้วซึ่งอยู่คลาสต่ำสุดก็คือบี ได้ตบหน้านักเรียนคลาสสูงสุดก็คือเอสไปฉาดใหญ่

            ทว่าหากให้ย้อนเวลากลับไปได้ เธอก็ยังคงเลือกจะทำแบบเดิม

            ไม่สิ!! อยากทำมากกว่าเดิมเสียอีก เพราะไหนๆ ก็จะถูกลงโทษอยู่แล้ว

            ทางเดินเล็กแคบเห็นประตูห้องสีแดง ก้าวเข้าไปใกล้มากเท่าไหร่เสียงร้องครวญครางยิ่งดังขึ้นมากเท่านั้น ทันทีที่ประตูบานใหญ่ถูกผลักเข้าไปโดยผู้ที่เดินนำอยู่ คล้ายว่าเธอได้หลุดเข้ามาในโลกแห่งกามา

            “อ๊ะ…อ๊า…อึก”

            “โอ้ว…ซี๊ด”

            “อิ๊หย๊า…อุก…อ๊า”

            เสียงครวญกระเส่าดังระงมมาจากร่างที่ถูกตรึงแขนขากางออกไว้กับผนังห้อง ลำกายชายสอดใส่เข้าออกในรูที่ชโลมไปด้วยน้ำคาว แขนแข็งแรงค้ำไว้บนหัวหญิงสาวผู้กำลังถูกร่วมสังวาสอย่างเร่าร้อน บั้นท้ายแน่นตึงเกร็งขึ้งยามกระแทกสะโพกเข้าใส่ใจกลางหญิง

            มุมห้องหนึ่งมีโต๊ะวางเรียงกันนับสิบ ผ้าม่านถูกปิดไว้โผล่ออกมาให้เห็นเพียงส่วนล่าง ขาเรียวกางออกเป็นรูปตัวเอ็ม รูรักบวมช้ำกำลังกลืนกินท่อนเอ็นร้อนผ่าวที่ขยับเข้าออกอย่างเมามัน

            อีกมุมหนึ่งมีผู้หญิงหลายคนกำลังถูกเหล่ากรรมการนักเรียนจับมัดไว้กับกล่องสี่เหลี่ยมที่ถูกสร้างขึ้นจากไม้ ส่วนหัวและลำตัวช่วงบนถูกจับพาดเข้าไปด้านใน เหลือเพียงสะโพกที่โผล่พ้นออกมา ขาเรียวขาวยืนแตะพื้นอยู่ในท่าโก้งโค้งอวดเนินอวบสองลูก พร้อมรับการสอดใส่จากชายวัยฉกรรจ์ที่ยืนเรียงคิวเพื่อรอปลดปล่อย

            นี่เป็นเพียงบทลงโทษเริ่มต้น สำหรับนักเรียนคลาสบีที่มีเรื่องวิวาทกัน ซึ่งหากมีเรื่องระหว่างในคลาสเดียวกัน ก็จะถูกลงโทษทั้งสองฝ่าย ดังนั้นนักเรียนคลาสนี้จึงไม่ค่อยทะเลาะกัน

            กวางแก้วคิดว่านี่คงเป็นกฎที่ยุติธรรมมากที่สุดสำหรับโรงเรียนแห่งนี้แล้ว

            ผ่านห้องแรกเลี้ยวไปด้านซ้ายจะเป็นประตูสีแดงสด มีไว้ใช้ลงโทษนักเรียนในคลาสที่ห่างกันเพียงหนึ่งคลาส คือบีกับเอ และเอกับเอส

            ทว่าประตูสีแดงเหลือบดำแสนมืดหม่นไม่ต่างจากประตูนรกที่อยู่ด้านขวามือ คือที่ที่เธอจะต้องไป

            ห้องลงทัณฑ์สำหรับนักเรียนที่ก่อเรื่องข้ามสองคลาส คือบีและเอส

            และแน่นอนว่าทั้งสองคลาสมีเพียงคลาสต่ำกว่าเท่านั้นจะได้เข้าไป หากอยู่ในคลาสเดียวกัน ผู้ที่มีลำดับต่ำกว่าจะถูกลงโทษเพียงฝ่ายเดียว

            แม้ในใจจะบอกว่าไม่ยุติธรรมอย่างไร แต่ขาก็ต้องก้าวเข้าไปอย่างเลี่ยงไม่ได้

            เพราะอะไรน่ะหรือ!!

            เพราะว่าเธอเป็นเด็กไร้หัวนอนปลายเท้าอย่างไรล่ะ กวางแก้วคือเด็กกำพร้า เติบโตมากับสถานที่คาวโลกีย์แห่งนี้

             นักเรียนในโรงเรียนแย้มกลีบบุปผาล้วนเป็นเด็กกำพร้าที่ถูกเก็บมาชุบเลี้ยง หรือไม่ก็ถูกนำมาขาย ไม่ก็นำมาใช้หนี้

            เพื่อเป็นเครื่องมือบำบัดกามของบุรุษเพศ

            ผู้ที่หาเงินเข้าโรงเรียนได้มากที่สุดจะกลายเป็นลูกรัก ถูกตามใจราวกับราชินีตัวน้อยๆ และคนที่เธอเพิ่งตบจนหน้าหันไปก็คือวาดจันทร์ อันดับหนึ่งของคลาสเอสในตอนนี้

            ซึ่งวันนี้วาดจันทร์ก็ต้องขึ้นเวทีประมูลเพื่อเปิดการแสดงให้เหล่านายท่านดู

            ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อยกยิ้ม ไม่เสียใจสักนิดกับสิ่งที่ทำลงไป กลับกัน ยามใบหน้าสวยเหมือนนางสวรรค์หันไปตามแรงตบ ร่างนาฬิกาทรายล้มพับลงไปกองกับพื้น ในหัวมีแต่คำว่าสะใจเต็มไปหมด

            แอด…ปึง!!

            ประตูถูกปิดลงแล้ว ภายในห้องสลัวด้วยไฟสีส้มและอุณหภูมิต่ำกว่าสิบแปดองศา มันเงียบจนกระทั่งได้ยินเสียงหัวใจที่กระหน่ำเต้นของตัวเอง ร่างอรชรหันซ้ายแลขวามองหาเพื่อนร่วมห้อง ทว่ากลับไม่พบผู้ใดเมื่อเธอถูกปล่อยทิ้งไว้เพียงลำพัง คนที่เดินมาส่งยังไม่แม้แต่จะก้าวขาเข้ามาในนี้ด้วยซ้ำ

            “คนแรกในรอบห้าปีเลยแฮะ”

            “หุ่นใช้ได้”

            “หน้าตาก็ใช้ได้”

            “จะลงโทษยังไงดีนะ”

            เสียงดังออกมาจากทั่วทุกทิศจนจับทางไม่ถูก ก่อนที่เธอจะสังเกตเห็นว่าบนเพดานห้องทั้งสี่มุมถูกติดตั้งกล้องวงจรปิดเอาไว้ และที่ที่เธอยืนอยู่ก็ถูกห้อมล้อมไว้ด้วยกระจกทึบ

            เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นกระเบื้องดังเป็นจังหวะ มันใกล้เข้ามาเรื่อยๆ กระทั่งหยุดอยู่ไม่ไกลนัก กระจกเลื่อนเปิดทำให้กวางแก้วสะดุ้งตกใจ เผลอก้าวถอยหลังตาจ้องเขม็งไปยังทิศทางที่อยู่ถัดจากประตูไม่ไกลนัก

            ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในเสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมสามเม็ดเผยให้เห็นกล้ามหน้าอกเดินออกมาจากมุมมืด รอยยิ้มลึกลับผุดขึ้นบนริมฝีปากหยักลึก กล่าวคำต้อนรับที่ทำเอาคนฟังขนลุกซู่ ร่างสั่นสะท้านขึ้นมาเล็กน้อย

            “ยินดีต้อนรับสู่ห้องแดงแดนสามนะครับคนสวย”

...TBC...