Mag-log in“จุกแต่ยี่หวาก็ชอบ ของพี่ใหญ่ขนาดนี้ไม่จุกให้มันรู้ไป” คาร์เตอร์บอกอย่างภูมิใจและตั้งแต่มียี่หวาเขาก็ไม่เคยคิดใช้มันกับผู้หญิงคนไหนเพราะไม่อยากให้เมียรักของช้ำใจ “หลงตัวเอง” “แล้วยี่หวาหลงพี่ไหมครับ หลงเหมือนที่พี่หลงยี่หวาไหม อ๊า” คาร์เตอร์กัดกรามแน่นอน เนื่องจากช่องทางรักของยี่หวามันบีบรัดเอ็นร้อนของเขาเสียจนแน่น ขนาดเราสองคนมีอะไรกันแทบทุกคืนแต่ร่างกายของเธอกลับรัดรึงท่อนเนื้อของเขาแบบไม่หยุดหย่อน “หลงมาก ยี่หวารักผัวของยี่หวามากนะคะ” “รักมากต้องยอมผัวเชื่อฟังผัวรู้ไหมครับ ไว้พี่จะปรนเปรอให้ยี่หวาทุกวัน ให้ยี่หวาเสียวไปทั้งตัวเลยรู้ไหม” คาร์เตอร์กดย้ำเอ็นร้อนของตัวเองเข้าใส่โพรงสาวอย่างรุนแรง จนกลีบบางลู่ไปตามการผลุบเข้าออกในกายสาว “ซี้ด...เสียวมากเลยค่ะพี่เตอร์” “ดูดนมหน่อยที่รัก” คาร์เตอร์ใช้มือรั้งเสื้อนอนของยี่หวาขึ้น จากนั้นเขาก็โน้มลงมาใช้ปากหยักของตัวเองดูดดึงยอดถัดสีหวานของยี่หวาเอาไว้ในโพรงปากของตัวเอง จากนั้นก็ใช้ฟันคมๆ งับไปมาจนร่างกายสาวสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ “อ๊า...เสียวมาก
ตอนพิเศษ 4ลงโทษคนโกหกเมื่อร่างหนาเดินมาถึงข้างล่างเขาก็เห็นว่ายี่หวากำลังเทบางอย่างลงแก้วน้ำ จากนั้นเธอจะใช้ช้อนคนจนแทบไม่รู้เลยว่าผสมอะไรลงไปให้เขากินและเธอทำท่าทางลับๆ ล่อๆ ราวกับกลัวใครมาเห็นแต่ตอนนี้ก็คงไม่ทันแล้วเพราะเขาเห็นเป็นที่เรียบร้อย“ทำอะไรครับยี่หวา!” เสียงเข้มร้องบอกทำเอาคนที่กำลังถือแก้วน้ำอยู่ถึงมือสั่นด้วยความตกใจ“อุ๊ย! พี่เตอร์มาได้ยังไงคะ” เสียงหวานถามอย่างสั่นๆ เนื่องจากเธอกลัวว่าเขาจะจับได้ว่าใส่ยานอนหลับลงไปในน้ำเปล่า“เห็นยี่หวาลงมานานพี่เลยมาตาม แล้วนั่นทำอะไรครับ จะเอาน้ำไปให้พี่เหรอครับ”“ค่ะ...พอดียี่หวากลัวพี่เตอร์หิวน้ำเลยจะเอาขึ้นไปให้ดื่มด้วยค่ะ” ขณะที่พูดแต่ยี่หวาไม่กล้าสบสายตาของสามีเลยเพราะเธอเป็นคนโกหกไม่เก่งและกลัวว่าชายหนุ่มจะจับได้“เหรอครับ ทำไมต้องทำเสียงสั่นแบบนั้นด้วย มีอะไรหรือเปล่า”“เปล่าค่ะ...พอดีอากาศมันหนาว...”“งั้นอยากร้อนหรือเปล่า” คาร์เตอร์ย่างสามขุมเข้ามาหายี่หวา จนเธอถอยร่นจนชนกับขอบเคาน์เตอร์ ทำให้ตอนนี้เธอไม่สามารถหลบไปไหนได้“พะ...พี่เตอร์พูดอะไรคะ”“อย่าคิดว่าพี่ไม่รู้นะว่าคิดจะวางยานอนหลับพี่” ว่าจบมือหนาก็ดึงแก้วน้ำออกจาก
“มีไว้สร้างสนามฟุตบอลครับ” เคย์เดนเป็นคนรับไม้ต่อ อีกทั้งตัวเองเล่นเบิ้ลจนมีลูกคนที่สี่สมใจจนได้“งั้นรีบทำงานหาเงินให้ลูกตัวเองด้วยละกัน เยอะจนแม่ไม่ไหวแล้ว ไม่น่าอยากมีหลานมากเลย” มาดามคริมามองไปยังสนามเด็กเล่นที่มีหลานๆ วิ่งเต็มไปหมด มันก็มีความสุขอยู่หรอกนะ แต่บางทีเจ้าลูกชายทั้งสองก็ทำเหมือนประชดแม่ของตัวเอง แถมลูกสะใภ้ยังตามใจลูกชายของนางเสียจริงๆ ทั้งคู่ด้วย“ผมรอแบ่งสมบัติจากคุณแม่ให้หลานๆ อยู่ครับ ถ้าคุณแม่ให้เราไม่ต้องหาเพิ่มหรอกครับ”คาร์เตอร์แซวแม่ของตัวเอง เนื่องจากครอบครัวของเขาเป็นตระกูลใหญ่ที่กิจการอยู่ทั่วทุกมุมโลก ขนาดแบ่งกันบริหารกันสองพี่น้องยังแทบทำไม่ทันเลย“เหอะ...ไอ้ลูกพวกนี้...ได้ทีเอาใหญ่ ส่วนลูกสะใภ้ทั้งสองคุมสามีด้วยนะ อย่าท้องอีกแม่ไม่ไหวแล้ว”“ค่ะคุณแม่” นรินดาและยี่หวาขานรับพร้อมกันเนื่องจากแม่สามีทำท่าทางเหมือนกำลังปวดหัวกับลูกชายและหลานๆ“ยี่หวา...”“ว่า...” ยี่หวาที่กำลังตักอาหารหันมองคู่สะใภ้ของตัวเองที่เรียกเธอ“คืนนี้ไลลาชวนไปเที่ยว”“อ้าวเหรอ แต่จะไปยังไงล่ะ” สองสาวกระซิบกันเพราะไม่อยากให้สามีของพวกเธอได้ยิน“ไม่รู้เลย ไม่กล้าขอคุณเคย์...”“พี่เตอ
“มากินขนมกันค่ะ อย่าทำหน้ายุ่งแบบนี้สิ” ยี่หวากุมแก้มทั้งสองข้างของคาร์เตอร์เอาไว้เพราะไม่อยากให้ชายหนุ่มต้องทำหน้าเครียด “คุณพ่อครับ...น้องคาร์ลอยากเล่นเครื่องบินบังคับ” เสียงใสเจี้ยวของลูกชายคนเล็กอย่างคาร์ลอสเดินมาหาผู้เป็นพ่อพร้อมกับของเล่นในมืออย่างเครื่องบินบังคับที่ลูกชายของเธอชื่นชอบทำเอายี่หวาอดยิ้มตามไม่ได้ ใครจะไปคิดว่าเธอจะมีวันนี้ได้ วันที่เธอมีครอบครัวที่แสนอบอุ่น “ได้ครับ เดี๋ยวคุณพ่อเปิดเครื่องยนต์ให้นะครับ”คาร์เตอร์หันมองยี่หวาชั่วครู่ จากนั้นเขาก็หันไปเล่นกับลูกชายคนเล็กต่อ ลูกชายที่ถอดพิมพ์เดียวกับพ่อไม่ผิดเพี้ยน เรียกว่าสำเนาถูกต้อง และไม่อยากจะคิดถึงอนาคตเลยว่าจะมีสาวๆ รุมจีบมากแค่ไหน อีกทั้งลูกชายคนเล็กที่ใฝ่ฝันอยากเป็นนักบินด้วยแล้ว คุณแม่อย่างเธอถึงกับต้องกุมขมับเพราะแค่นี้เสน่ห์ของลูกชายก็ล้นเหลือจนคนที่เดินผ่านไปผ่านมักเหลียวหลังมองยี่หวามองคาร์เตอร์เล่นกับลูกทั้งสามคนแล้วหัวเราะออกมา เธอฉีกยิ้มอย่างมีความสุข และไม่เคยคิดไม่คิดฝันเลยว่าจะได้มีวันนี้ เด็กกำพร้าอย่างเธอขอแค่เจอคนที่รักก็ดีใจแล้ว แต่ตอนนี้เธอมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ“คุณ
ตอนพิเศษ 3ครอบครัวของเรา ยี่หวาที่กำลังนั่งอ่านหนังสือพร้อมกับมองลูกสาววัย 7 ขวบของตัวเองและลูกชายวัย 5 ขวบที่กำลังนั่งเล่นบนเสื่อที่เธอปูเอาไว้ให้ลูกๆ และต้องอมยิ้มออกมาเมื่อเห็นท่าทีของลูกรักทั้งสามคนกำลังมีความสุขกับการเล่น “ยี่หวาทำอะไรครับ” “กำลังจัดขนมใส่จานให้กับลูกค่ะ” เสียงหวานบอกพร้อมกับหยิบขนมขึ้นมาจัดใส่จาน ส่วนคาร์เตอร์ที่เพิ่งเดินมาก็มาช่วยยี่หวาอีกแล้ว “ยี่หวาครับ” “คะ...” “มีความสุขไหมครับตลอดระยะเวลา 8 ปีที่เราอยู่ด้วยกัน” คาร์เตอร์ถามเนื่องจากเขาไม่อยากให้ยี่หวาหมดรักเขา จึงคอยถามเธอเสมอ เพราะเขาแก่กว่าเธอมากจนกลัวเมียรักจะเบื่อที่ต้องมีผัวแก่แบบนี้ “มีความสุขสิคะ สำหรับยี่หวาแล้วพี่เตอร์คือความสุขที่สุดของยี่หวาแล้ว ไม่ว่าจะนานแค่ไหนหัวใจของพี่หวาก็มอบให้พี่เตอร์เพียงคนเดียวนะคะ” ไม่ว่าจะตอนนั้นหรือตอนนี้ความรักที่เธอมีต่อคาร์เตอร์มันไม่เคยลดน้อยลงเลย ชายหนุ่มแสดงให้เธอเห็นแล้วว่าเขาเองก็รักเธอเหมือนกัน จนตอนนี้พวกเขาอยู่ด้วยกันมาเกือบแปดปีแล้ว ก็ยังไม่ลดการเติมความหวานใ
มือหนาจับเอวบางเป็นที่ยึดมั่น จากนั้นก็ทำการรัวสะโพกสอบของตัวเองอย่างรุนแรง โดยที่ยี่หวาพยายามแยกเรียวขาให้กว้างมากขึ้นเพื่อให้ชายหนุ่มสามารถเข้ามาได้ลึกมากกว่าเดิม “อื้อ...ไม่ไหวแล้วค่ะพี่เตอร์...” ยี่หวาร้องออกมาเสียงหลงเมื่อความต้องการมันพุ่งทะยานขึ้นสูง กายแกร่งของคาร์เตอร์กระแทกกระทั้นเข้าไปในโพรงสาวจนสุดลำทำเอาเธอทั้งเจ็บและจุกในเวลาเดียวกัน “ไม่ไหวก็แตกออกมาครับยี่หวา แตกใส่ค...พี่เลยครับที่รัก” มาเฟียหนุ่มมองใบหน้าหวานของยี่หวาด้วยสายตาหวานฉ่ำ เขารู้ว่าเธอมีความสุขกับบทรักที่เขาปรนเปรอให้ และหลังจากนี้เขาจะไม่มีทางปล่อยให้ยี่หวาต้องนอนเหงาเพียงลำพังอีกแล้ว “กรี๊ด!” ยี่หวากรีดร้องออกมาสุดเสียงเมื่อรับรู้ถึงสวรรค์รำไรอยู่ตรงหน้า ถึงแม้ยี่หวาจะไปถึงฝั่งฝันแล้วแต่สำหรับคาร์เตอร์มันไม่ใช่ คืนนี้จะไม่หยุดเพียงแค่นี้แน่ๆ เขาจะต้องปลดปล่อยความต้องการที่มันอัดอั้นมาตลอดสามอาทิตย์ที่หักโหมกับการทำงานอย่างหนักหน่วง “อ๊า...ตอดพี่แรงเหลือเกินยี่หวา พี่ไม่ไหวนะ” คาร์เตอร์จ้องมองช่องทางรักที่เต็มไปด้วยน้ำหวานจากกายสาวซึ่งมันเป็นที่พ
“เออ...จะทำไม” ยี่หวาบอกอย่างปากดี เพราะเธอไม่ชอบผู้ชายอย่างคาร์เตอร์ ทั้งเจ้าชู้ ทั้งสำส่อน จนไม่อยากเข้าใกล้ อีกทั้งตอนนี้เพื่อนๆ ของเขาก็แต่งงานมีลูกกันไปหมดแล้ว เหลือเพียงชายหนุ่มคนเดียวเท่านั้นที่ยังเอ้อระเหยลอยชายทำตัวโสดไปวันๆ“หึ...ปากดีแบบนี้น่าโดนดูดปากรู้ไหม” ขณะที่พูด แต่สายตาของคาร์เตอ
“เออ...คนอย่างพี่มันน่าให้เกียรติตรงไหนไม่ทราบ ถ้าให้เกลียดล่ะไม่แน่ เดี๋ยวต้องไปตรวจโรคแล้ว ไม่รู้พี่เอาโรคสำส่อนมาติดฉันหรือเปล่า”“ฉันป้องกันทุกรอบโว้ย...เอ่อ...ยกเว้นเมื่อคืนแค่นั้น”“กรี๊ด...เห็นไหมพี่แม่งไอ้สารเลว ขอให้ตรงนั้นใช้งานไม่ได้ตลอดไปเลย” ยี่หวาก่นด่าผู้ชายที่หน้าด้านหน้าทนอย่างเขาด
บทที่ 1รู้สึกผิดดวงตากลมโตของยี่หวาค่อยๆ กะพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับสายตากับแสงที่สาดส่องเข้ามาในห้อง แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้เธอรู้สึกถึงความผิดปกติ คือเธอปวดหนึบที่ร่างกายไปหมด และยิ่งตรงความเป็นหญิงด้วยแล้วมันเจ็บหน่วงๆ อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เธอถึงกับเบิกตากว้างเมื่อรับรู้ถึงบางอย่างที่หนักๆ กำลังทาบทั
“เหนื่อยแล้วค่ะ” เสียงหวานร้องบอกขณะที่ใบหน้าหวานแนบกับอกแกร่ง “แต่ฉันยังไม่เสร็จนะคนสวย” คาร์เตอร์บอกแค่นั้นก็จับร่างเล็กออกจากกายหนา จากนั้นเขาก็จับพลิกให้เธอหันหลังทันที “อ๊ะ...จะทำอะไร” เธอร้องเสียงหลงเมื่อรับรู้ถึงท่าทางที่เปลี่ยนไป คาร์เตอร์ลงไปยืนที่ปลายเตียง แล้วเขาก







