LUV My Devil รักหมดหัวใจของนายปีศาจ

LUV My Devil รักหมดหัวใจของนายปีศาจ

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-15
โดย:  Phat_saraอัปเดตเมื่อครู่นี้
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
69บท
8views
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

ถ้ามันอยากได้ฉันก็ต้องได้ แต่ถ้ามันอยากรัก...ฉันไม่จำเป็นต้องรักเหมือนมัน แค่ได้ของที่มันอยากได้ก็พอแล้ว ไม่ว่าจะอะไร สิ่งของหรือแม้แต่สิ่งที่มีลมหายใจอย่าง...ผู้หญิงคนนั้น

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

Episode 1 : อลิส

“อลิส~”

“ขา~”

“โต๊ะ VIP 5 คุณแท็คสุดหล่อมาแล้วจ้า~”

“ได้ค่ะ” ^^ 

ฉันยิ้มรับด้วยน้ำเสียงสดใสร่าเริง ก็จะไม่ร่าเริงได้ยังไงในเมื่อพี่แท็คสุดหล่อพ่อรวยแจกดื่มทีละเป็นร้อย~ นึกว่าลูกค้าประจำจะไม่มาซะแล้วเพราะนี่ดึกมาก อุตส่าห์ขอพี่บี๋ว่าคืนวันศุกร์สนุกสนานที่ลูกค้าแน่นร้านขอไม่ออกไปให้ใครเห็นเพราะอยากรอลูกค้าประจำของตัวเอง ฉันก็รอแล้วรอเล่าเฝ้าแต่รอจนกระทั่งตอนนี้อีกแค่ห้านาทีก็จะเที่ยงคืนอยู่แล้ว ถอดใจว่าจะออกไปเทคแคร์ลูกค้าคนอื่นแล้วเชียวแต่สุดท้ายเธอก็มาได้ทันเวลาพอดี 

ไปค่ะหญิง ไปหาเงินหาทองกัน!!! 

-เวลาต่อมา-

“เมื่อคืนเมาเหรอ?”

“เมาสิ ไม่เมาได้ไงแจกช็อตละสองพันขนาดนั้น” เหล้าช็อตวางตรงหน้ายี่สิบช็อตใต้แก้วเล็ก ๆ มีแบงค์เทาสองใบวางอยู่ทุกแก้วใครจะไม่ยอมเมา เป็นแกแกยอมไหมล่ะแต่สำหรับฉัน ฉันยอมนะ มาเลยแม่พร้อมยกกระดกรัว ๆ อิอิ  

“ฮ่า ๆๆ ทีหลังให้พี่เป๊กช่วยสิมันจะได้ใส่เหล้าอีกแบบให้”

“โห~ ต้องหารพี่เป๊กครึ่งนึงเขาไม่เรียกช่วยเขาเรียกจ้าง ไม่เอาอ่ะยอมเมาดีกว่า เมาแป๊บเดียวตื่นเช้ามาก็หายแต่เงินที่แบ่งพี่เป๊กแบ่งแล้วแบ่งเลย ไม่เอาไม่คุ้ม” ฉันส่ายหน้าปฏิเสธ กินไปยี่สิบช็อตแสบคอแสบท้องแทบตายแต่ไม่ตาย ถ้าขอเหล้าปลอมแต่ต้องแบ่งให้บาร์เทนเดอร์ตั้งสองหมื่น ไม่เอาหรอกค่ะ ไม่เด็ดขาด 

“ฮ่า ๆๆ แล้ววันนี้จะดูแลลูกค้าไหวไหมเนี่ยกลิ่นละมุดหึ่งเลย”

“ได้ดิ ลูกค้าไม่ถือหรอก ลูกค้าก็เมา” 

“ฮ่า ๆๆ เออ ๆ หาอะไรดื่มแก้แฮงค์ก่อนก็ดีนะอลิสคืนนี้ถ้าดื่มหนักอีกพรุ่งนี้จะได้ไม่แย่” 

“จ้า~ ขอบคุณน้า~” ฉันยิ้มขอบคุณเพื่อนร่วมงานอย่างแองจี้แล้วก็แต่งหน้าต่อ วันนี้ลูกค้าประจำอย่างพี่แท็คจะไม่มาเพราะปกติจะมาแค่วันศุกร์เท่านั้นจิตใจฉันเลยห่อเหี่ยวนิดหน่อย 

อ้อ! ไม่ใช่ว่าแอบชอบคุณลูกค้านะคะแต่ที่จิตใจห่อเหี่ยวเพราะต้องมาลุ้นดื่มจากลูกค้าที่ไม่ใช่ขาประจำของตัวเองต่างหาก เจอคนสปอร์ตก็ดีไปแต่ถ้าเจอคนงกนี่ไม่อยากจะคิดเลย บูดมาก เสียเวลานั่งมาก บางคืนนั่งจนปวดก้นแจกดื่มมาแค่นิดเดียว 

แต่ช่างเถอะจะมากจะน้อยสุดท้ายก็เงินเนอะ แค่มีเงินเข้ากระเป๋าทุกวันที่ออกมาทำงานก็พอแล้ว~ 

ฉันเดินออกมาข้างหน้าร้านแป๊บเดียวลูกค้าก็เรียกไปเทคแคร์แล้วค่ะ เป็นกลุ่มผู้ชายที่ดูด้วยเสี้ยวของหางตาที่มีขี้ตาเกาะอยู่ก็ยังรู้ว่าทั้งกลุ่มคือแบดบอยที่กลับชาติมาเกิดเป็นแบดบอยเหมือนเดิม บอกตรง ๆ นะว่าจากการดูด้วยตาเนื้อที่นั่งกันอยู่สี่คนไม่มีคนไหนที่หล่อแบบคนดีสักคนเลยค่ะ

“น้องอลิสใช่ไหมคะ” ฉันเดินมาเทคแคร์พี่ ๆ เขา มาถึงพี่สุดหล่อคนนึงก็ถามขึ้น 

“ค่ะ” ฉันยิ้มรับพี่สุดหล่อแต่...เฮ้อ~ สุดหล่อทุกคนเลยอ่ะ ทำไมต้องหล่อขนาดนี้ แต่ที่งงมากกว่าความหล่อของผู้ชายกลุ่มนี้คือ...ใครจะแซนวิช?

เอ่อ...อย่าว่าฉันทะลึ่งนะคะ ไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องบนเตียงนะแต่บนโต๊ะของพี่เขาทุกคนมีเพื่อนร่วมงานของฉันนั่งเทคแคร์อยู่ครบแล้วเลยอยากรู้ว่าคุณพี่สุดหล่อท่านใดอยากจะได้น้องคนสวยคนนี้ไปดูแลเทคแคร์ร่วมกับเพื่อนอีกคน

“เชิญนั่งก่อนค่ะ เพื่อนพี่ยังมาไม่ถึง”

“คะ? อ๋อ ได้เลยค่ะ” ล่งอกไปทีนึกว่าจะให้บริการควบสุดท้ายเพื่อนอีกคนยังมาไม่ถึงนี่เอง ความจริงก็ทำได้นะคะเทคแคร์ขนาบข้างเลยเนี่ยแต่ถ้าเลือกได้ก็ขอไม่ดีกว่า...กลัวเขาแจกดื่มให้น้อยค่ะ แหะ ๆๆ 

ฉันนั่งลงตรงที่นั่งที่ยังว่างแต่ไม่ได้นั่งเฉย ๆ หรอกนะคะเพราะฉันก็มืออาชีพคนหนึ่ง พี่เขาเรียกมาเทคแคร์ฉันก็ทำหน้าที่ของฉันไป นั่งคุยเล่นกับพี่ ๆ เขาแล้วก็เพื่อนร่วมงานไปด้วย นั่งด้วยเกือบยี่สิบนาทีก็รู้สึกว่าพวกพี่เขาก็น่ารักเป็นกันเองดีนะคะ ที่สำคัญต้องรวยมากทุกคนแน่ ๆ เพราะแค่ที่มานั่งด้วยยี่สิบนาทีเพื่อน ๆ และฉันได้ทิปกันจะแตะหมื่นอยู่แล้ว

เอาล่ะ พี่คนนั้น คุณพี่ลูกค้าที่ฉันต้องเทคแคร์ในวันนี้ช่วยรีบมาสักทีฉันอยากจะเทคแคร์พี่เขาสุด ๆ แล้ว ว่าแต่เพื่อนคนสุดท้ายที่ยังไม่มานี่จะหล่อไหมนะ แต่ต้องหล่อสิเนอะ เพื่อนหล่อกันทั้งสี่คนแล้วคนที่ห้าก็จำเป็นต้องหล่อเหมือนคนอื่นอยู่แล้วล่ะ หล่อเถอะอย่าให้ดาวของร้านอย่างฉันคนนี้เป็นคนเดียวบนโต๊ะที่ลูกค้าไม่หล่อเลย ไม่อยากน้อยใจในวาสนา 

“เหงาไหมคะ” 

“คะ? อ๋อ ไม่เหงาเลยค่ะ” ฉันตอบพี่คนที่นั่งถัดออกไป ตอบแล้วยิ้มจนตาหยีเพราะนี่ก็นั่งแกร่วคนเดียวมาครึ่งชั่วโมงแล้วมั้ง 

“เดี๋ยวเพื่อนพี่ก็มาถึงแล้ว อ้าวโน่นไงมันมาละ” พี่เขามองผ่านฉันไปข้างหลังฉันก็เลยหันไปมองตามเพื่อดูว่าคุณลูกค้าที่ฉันจะเทคแคร์วันนี้จะหน้าตาดีหล่อเหลาเอาการประหนึ่งตัวร้ายที่นางเอกอยากได้มาเป็นผัวเหมือนเพื่อนในกลุ่มทุกคนรึเปล่า

“...”

โอะ...โอ้...โอ้โห~

O///O

เขา...เขาหล่อมาก หล่อแบบ...หล่อม๊าก~ 

คุณพ่อคุณแม่ คุณพระคุณเจ้า คนอะไรทำไมถึงได้หล่อได้มากขนาดนี้ เพื่อนว่าหล่อมากแล้วนะแต่ผู้ชายที่เพิ่งเดินเข้ามาใหม่ดูเหมือนจะหล่อยิ่งกว่า  

มัน...มันอาจจะเป็นเพราะเขาคือผู้ชายคนแรกในชีวิตที่ตรงตามสเปคที่วางไว้ก็ได้เขาถึงได้ดูหล่อเกินคนในสายตาฉัน พี่เขาตรงสเปคไปหมดเลยค่ะ สาบานได้ว่าตรงทุกจุดไม่มีสะดุดเลยแม้แต่นิดเดียว ยิ่งดูเลยยิ่งหล่อ หล่อแบบแปดมิติไปเลย

“ไงมึง กว่าจะเสด็จ”

“รถติด” เสียงหล่อมาก~

“...” ตึก ๆๆๆๆๆ 

เสียงหัวใจฉันเต้นแรงมากยิ่งเขาเดินเข้ามาใกล้ยิ่งเต้นแรงก่อนที่เขาจะมาหยุดตรงช่องหว่างระหว่างที่นั่งซึ่งมีฉันกับเพื่อนเขาอยู่คนละฝั่งจากนั้นเขาก็กวาดตามองช้า ๆ ไปทั่วโต๊ะแต่ไม่ได้มองสบตากับฉันนะ

เขายืนนิ่งมองเพื่อนที่มองเขาอยู่เช่นกัน และไม่ใช่แค่เพื่อนเขาที่มองเขาหรอกนะแต่ฉันที่นั่งอยู่ตรงหน้าห่างจากเขาที่ยืนค้ำหัว เอ้ย! ยืนอยู่ข้าง ๆ นิดเดียวก็มองเช่นกัน

...ทำงานมาปีกว่า เทคแคร์ลูกค้ามาเป็นร้อยคนวันนี้จะทำผิดจรรยาบรรณไม่ได้นะยัยบ้า~

“...” 

ตึก ๆๆๆ 

แก...เขามองมาที่ฉันแล้ว เขาก้มลงมามองฉันและฉันอยากจะบอกว่านี่เป็นครั้งแรกในชีวิตของการทำงานมาตลอดระยะเวลาเกือบสองปีว่ามันเป็นครั้งแรกที่ฉันสบตากับลูกค้าได้แป๊บเดียว

>///<

แค่ได้พบสบตากันนิดเดียวก็เขินจนไส้บิดถ้าเขานั่งลงให้ฉันได้เอนเตอร์เทนไส้ฉันไม่ขาดออกจากกันเลยเหรอแก~ >o<

“นี่คือ?” เขามองฉันที่นั่งเงยหน้าพยายามสบตาเขาจนแก้มร้อนผ่าวก่อนจะเอ่ยคำนี้ออกมา พูดเหมือนถามใครสักคนว่าอะไรก็ไม่รู้แต่ที่รู้ ๆ คือเขากำลังมองฉันอยู่

เขามองฉันแบบจ้องเลยค่ะ จ้องไม่ละสายตาเลย ไม่เอานะคะขอร้องล่ะ อย่านะ...อย่าชอบหนูนะ หนูไม่อยากผิดจรรยาบรรณในวิชาชีพของหนู~ >///<

“น้องอลิส กูเรียกมาให้น้องมาดูแลมึงไงครับไอ้เซตัส” 

ซะ...เซตัส หูย~ ชื่อแปลกแต่ฟังดูดีมากจริง เกิดมาจากที่ไหนทำไมดูเพอร์เฟ็คแปลกบ้านแปลกเมืองได้ขนาดนี้พี่เซตัสขา~

“เหรอ” เขารับคำตอบด้วยคำที่ง่าย ๆ สั้น ๆ เอาล่ะ ถึงเวลาที่ฉันจะได้เทคแคร์ดูแลพี่เขาแล้วสินะ >///< ขยับค่ะยัยคนสวย ขยับก้นบึ๊ม ๆ ที่บึ๊มอย่างกับคลอดปุ๊บแม่ก็จับสควอชวันละสองร้อยรอบปั๊บไปอีกฝั่งพี่เซตัสสุดหล่อจะได้นั่งลงข้าง ๆ แก~ >///<

“เชิญนั่งคะหนู... / กูไม่เอา ไล่ไปนั่งที่อื่น“

กึก!

“...” 

OoO

วะ...ว่ายังไงนะ???

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
69
Episode 1 : อลิส
“อลิส~”“ขา~”“โต๊ะ VIP 5 คุณแท็คสุดหล่อมาแล้วจ้า~”“ได้ค่ะ” ^^ ฉันยิ้มรับด้วยน้ำเสียงสดใสร่าเริง ก็จะไม่ร่าเริงได้ยังไงในเมื่อพี่แท็คสุดหล่อพ่อรวยแจกดื่มทีละเป็นร้อย~ นึกว่าลูกค้าประจำจะไม่มาซะแล้วเพราะนี่ดึกมาก อุตส่าห์ขอพี่บี๋ว่าคืนวันศุกร์สนุกสนานที่ลูกค้าแน่นร้านขอไม่ออกไปให้ใครเห็นเพราะอยากรอลูกค้าประจำของตัวเอง ฉันก็รอแล้วรอเล่าเฝ้าแต่รอจนกระทั่งตอนนี้อีกแค่ห้านาทีก็จะเที่ยงคืนอยู่แล้ว ถอดใจว่าจะออกไปเทคแคร์ลูกค้าคนอื่นแล้วเชียวแต่สุดท้ายเธอก็มาได้ทันเวลาพอดี ไปค่ะหญิง ไปหาเงินหาทองกัน!!! -เวลาต่อมา-“เมื่อคืนเมาเหรอ?”“เมาสิ ไม่เมาได้ไงแจกช็อตละสองพันขนาดนั้น” เหล้าช็อตวางตรงหน้ายี่สิบช็อตใต้แก้วเล็ก ๆ มีแบงค์เทาสองใบวางอยู่ทุกแก้วใครจะไม่ยอมเมา เป็นแกแกยอมไหมล่ะแต่สำหรับฉัน ฉันยอมนะ มาเลยแม่พร้อมยกกระดกรัว ๆ อิอิ “ฮ่า ๆๆ ทีหลังให้พี่เป๊กช่วยสิมันจะได้ใส่เหล้าอีกแบบให้”“โห~ ต้องหารพี่เป๊กครึ่งนึงเขาไม่เรียกช่วยเขาเรียกจ้าง ไม่เอาอ่ะยอมเมาดีกว่า เมาแป๊บเดียวตื่นเช้ามาก็หายแต่เงินที่แบ่งพี่เป๊กแบ่งแล้วแบ่งเลย ไม่เอาไม่คุ้ม” ฉันส่ายหน้าปฏิเสธ กินไปยี่สิบช็อตแสบคอแสบท้องแทบต
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-15
อ่านเพิ่มเติม
Episode 2 : ลูกค้าเฮงซวย
“กูไม่เอา ไล่ไปนั่งที่อื่น”เจ็บใจจนใจเจ็บ!เฮงซวย!โคตรเฮงซวยเลย!ฉันจำความรู้สึกตอนนั้นได้ หน้าฉันชายิ่งกว่าโดนยาชาจิ้มซ้ำ ๆ สักห้าสิบเข็มด้วยซ้ำ!เขาไล่ฉันด้วยคำพูดเดียว ไล่จบก็ไม่มองหน้าฉันที่เอาแต่มองเขาด้วยสายตาอึ้ง เพื่อนเขาบอกว่าเรียกฉันมาแล้วจะให้ฉันไปไหนฉันแค่มาทำงาน แล้วสิ่งที่ได้กลับมาคืออะไรรู้ไหมคะ?“กูบอกว่าไม่เอา”ฉันหน้าชาน้ำตาแทบเล็ตแต่ก็พยายามแก้สถานการณ์ด้วยการบอกเพื่อนเขาว่าเดี๋ยวบรรยากาศจะเสียเชิญพี่ ๆ สนุกกับร้านของเราดีกว่านะคะแล้วฉันก็ก้มหัวบอกลาก่อนจะเดินกลับเข้ามาหลังร้านเรื่องอัปยศหดหู่ครั้งแรกในการทำงานประสบการณ์ครั้งนี้สาบานว่าฉันคนนี้จะจำไม่ลืม และที่ไม่ลืมกว่าประสบการณ์เลวร้ายคือไอ้หล่อจิตในหยาบช้าคนนั้น!...เซตัส!ฉันขอจองเวรจองกรรมนาย! ฉันขอเป็นเจ้ากรรมนายเวรของนายไอ้คนมารยาทติดลบ!#SATAS TALK“มึงทำห่าอะไรไอ้ตัส”“ทำอะไร” ผมถามเพื่อนหน้าตายแล้วยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม“ที่มึงไล่น้องเขาไง ไล่ทำห่าอะไรน้องเขามาทำงานของเขา”“กูไม่ได้อยากได้ ไม่ต้องเรียก”“อ่าส์~ ไม่อยากได้?”“อืม” ผมพยักหน้ารับ ไม่อยากได้ ไม่ได้รู้สึกอยากมีใครมานั่งเอาใจเพราะหน้าที่หรือพยาย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-15
อ่านเพิ่มเติม
Episode 3 : ใครจะกล้าปล่อยเธอ
“...ขอบคุณนะ”“อื้ม ไปพักผ่อนเถอะ”“...อื้อ” ฉันรับคำช้า ๆ แล้วลงจากรถคันหรูที่ไม่เคยคิดว่าทั้งชาติจะมีวาสนาตูดได้นั่ง แต่วันนี้ฉันได้นั่งแล้วล่ะ ได้นั่งแบบงง ๆ ด้วย-หนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา-“ไม่ได้ตั้งใจจะเสียมารยาทขนาดนั้น ฉันแค่ไม่ชอบให้ผู้หญิงมานั่งเอนเตอร์เทนเหมือนเป็นแค่สินค้า ถ้าทำให้เธอรู้สึกแย่ฉันขอโทษ”“...นายพูดอะไร?”“ขอโทษไง”“...ตบหัวแล้วลูบหลังเหรอ?” ฉันยังอึน ๆ งง ๆ กับคำขอโทษของเขาเลยต้องใช้เวลาตั้งสติในการจะพูดอะไรออกมา“เปล่า”“...” เขาตอบมาสั้น ๆ สั้นแค่นี้ฉันเลยไม่รู้จะไปต่อยังไง“ฉันบอกเพื่อนไว้แล้วว่าห้ามเรียกพีอาร์มาให้เพราะฉันไม่ชอบแต่พวกมันก็ยังเรียกเลยหงุดหงิดจนเผลอพูดจาไม่ดีกับเธอ”“เหรอ? อือ ถ้างั้นก็ช่างเถอะยังไงก็ผ่านมาแล้ว นายจะไล่ฉันก็ไม่ผิดหรอกมันสิทธิ์ของนายเพราะนายไม่ได้เรียกฉันเองซะหน่อย ถ้างั้นก็เอาเป็นว่าไม่มีอะไรติดค้างต่อกันแล้วแล้วกันเนอะ” จากตอนแรกโกรธ โกรธมาก โกรธจนแทบจะเรียกว่าแค้นฝังหุ่นอยู่ดี ๆ ตอนนี้ใจฉันก็เริ่มเต้นแรงอีกครั้ง เหมือนตอนนั้นเลยค่ะ เหมือนตอนที่ฉันเห็นหน้าเขาครั้งแรกเป๊ะเลย -///-นั่นล่ะค่ะก็ตามนั้นเลย พอเขาขอโทษและแสดงความร
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-15
อ่านเพิ่มเติม
Episode 4 : คุณลูกค้า
“ไงจ้ะคนสวย เดี๋ยวนี้เป็นอะไรไม่ค่อยสดใสเลย”“นอนดึกตื่นเช้าเอาเวลาไหนมาสดใสค้า~”“ฮ่า ๆๆ บอกให้หาลูกค้ารวย ๆ มาทำสามีก็ไม่หาจะได้ไม่ต้องนอนดึก”“ไม่เอาอ่ะ หาเงินใช้เองสบายใจกว่า ยังไม่อยากมีแฟน” ^^ฉันยิ้มตอบแต่ใครจะรู้ว่าในใจกำหมัดแน่นแค่ไหน...ยังไม่อยากมีแฟนเหอะ ๆๆโกหกต่างหากล่ะ ใครบอกว่าไม่อยากมีแฟน อยากสิ อยากมีแฟนมาหลายวันแล้วแต่คนที่อยากได้เป็นแฟนเขาดันหายหัวไปเลยตั้งแต่วันนั้น...ขอเบอร์ไว้ทำไมวะ ขอแล้วก็ไม่โทรมาสักสาย แม้แต่สะกิดหรือโทรผิดก็ไม่มีจากตอนแรกที่อยากมีแฟนกระดี้กระด้าคิดว่าตื่นเช้ามาต้องมีสักข้อความหรือมีคนโทรหาแน่ ๆ แต่รอจนสายจนบ่ายจนเย็นก็ไม่มีสักสาย รอทุกวี่ทุกวันจนเมื่อวานฉันก็บอกตัวเองว่าให้จบภารกิจหัวใจนี้ไปซะ เสียเวลา!นี่ล่ะนะเขาบอกไม่ให้ไว้ใจพวกคนหล่อคนรวย ไอ้พวกหล่อแถมรวยเลือกได้มันไม่เคยแคร์ความรู้สึกใครหรอกต่อให้ผู้หญิงคนนั้นจะสวยอย่างกับนางฟ้าเหมือนอย่างฉันคนนี้ก็ตาม!อ้อ! ไม่ใช่ว่าเคยโดนหักอกถึงรู้อะไรแบบนี้หรอกนะคะ นี่ครั้งแรกเลยล่ะแต่เพราะมีประสบการณ์ชีวิตมาจากคนรอบข้างต่างหาก เห็นโดนกันมาเยอะแล้วฉันเลยไม่เคยยุ่งกับลูกค้าหล่อ ๆ นอกเหนือเวลางานเพ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-15
อ่านเพิ่มเติม
Episode 5 : ปั้นชา
“หนูอลิส~”“คะพี่บี๋”“ทำงานค่า~”“คะ?” ทำงานค่า~ ทำงานในที่นี้คือ?“คุณลูกค้าสุดสปอร์ตของหนูมาแล้วไงคะอลิสน้อย~”“...มะ มาแล้วเหรอคะ”“เยส~ ไปเลยนะลูกค้ารออยู่ VVIP1 จ้า”​ พี่บี๋บอกโต๊ะแล้วยิ้มจนตาหยีทำท่ากระดี้กระด้าเหมือนจะกรี๊ดแต่ก็ไม่กรี๊ด เหมือนอยากพูดอะไรแต่ก็ไม่พูดก่อนที่พี่เขาจะหันหลังแล้วเดินกลับไปทางเดิมอะไรของพี่เขาวะ อย่าบอกนะว่าคุณลูกค้าขาคนนั้นหล่อ ใช่มั้ง คงใช่ล่ะไม่งั้นไม่ทำหน้าดี้ด้าแบบนี้หรอก หน้าตาแบบเมื่อกี้ใคร ๆ ก็รู้ว่าพี่บี๋มีใช้ตอนเจอคนหล่อเอาเถอะจะหล่อแค่ไหนก็ตามอย่าผิดจรรณยาบรรณวิชาชีพอีกเด็ดขาดนะแก ห้ามเลยนะ ห้ามแอบชอบลูกค้าอีกเด็ดขาด!ฉันลุกขึ้นยืน เช็คความเรียบร้อยกับเติมความสวยอีกนิดหน่อยจากนั้นก็เดินออกมาด้วยท่าทางมั่นหน้ามั่นโหนกในความสวยของตัวเองแล้วเดินไปในโซน VVIP ที่คุ้นเคย ไปถึงโต๊ะ VVIP1 ก็เห็นหลังของลูกค้านั่งอยู่แถมนั่งคนเดียวด้วยฟู่ว์~ เห็นมาคนเดียวแล้วฉันเกิดอาการเสียววาบที่หน้าท้องยังไงก็ไม่รู้ค่ะ ขออย่าให้เขาเป็นคนที่ดูโรคจิตเลยนะ ภาวนาเถอะนะต่อให้สามอาทิตย์ที่ผ่านมาเขาจะทำตัวไม่ปกติเลยแต่ได้โปรดเถอะนะคะคุณลูกค้าขา ได้โปรดเป็นมนุษย์ที่ปก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-15
อ่านเพิ่มเติม
Episode 6 : ไม่ชอบ
“ฉันรู้ว่าแถวนี้มีคนโกรธที่ฉันหายไป”“...” จะพูดเพื่อ? เรื่องเก่าจบไปแล้วไม่อยากเอามาใส่ใจ! หยุดพูดแล้วทำหน้าที่ลูกค้าของตัวเองไปเถอะ!“แต่ถ้าเธอจำได้ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาถึงหายไปแต่ฉันก็พยายามให้เธอไม่ต้องบริการลูกค้าประจำที่มันคิดเกินเลยกับเธอมาตลอดไม่ใช่เหรอ...ปั้นชา”“นาย...” เขาเรียกฉันว่า...ปั้นชาเหรอ?“อะไร” ยังจะถามอีก!“ฉันชื่ออะ.../ ปั้นชา”“...” เขาพูดแทรกแล้วก็มองหน้าฉัน ปากหยักได้รูปยิ้มบาง ๆ ที่มุมปากก่อนที่เขาจะเบนสายตามองผ่านฉันแล้วพยักหน้าเบา ๆ ซึ่งไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเรียกพนักงานเสิร์ฟ“คุณลูกค้าต้องการรับอะไรครับ”“ดื่มอะไรดี” “...”“หรือจะดื่มด้วยกัน”“ไม่มีทาง” จากตอนแรกฉันไม่คิดจะตอบพอเขาถามแบบนี้ฉันก็ปฏิเสธสิคะ เหล้าดีกรีแรงขนาดนั้นใครจะบ้าดื่ม และพอฉันปฏิเสธเสียงเหวี่ยงเขาก็กะตุกยิ้มขำเบา ๆ“ถ้างั้นก็เลือก ไม่เลือกก็ดื่มด้วยกัน” เขาบอกพร้อมกับหยิบเมนูมาให้ฉันเลยต้องรับมาแล้วเปิดดูหมับ~“อะไร?” กำลังดูเครื่องดื่มที่แก้วใหญ่ ๆ ดีกรีน้อย ๆ เพื่อเซฟลำคอลำไส้และตับของตัวเองมือใหญ่ก็จับมาที่เมนูแล้วพลิกไปอีกหน้าหน้าตาเฉย เขาเสียมารยาทสุด ๆ แต่เพราะเขาเป็นลูกค้าฉันเล
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-15
อ่านเพิ่มเติม
Episode 7 : ลาออก
“ไม่อยากเป็นแค่ลูกค้าของเธอ...ไม่ชอบ”ตึก...ตึก ตึก ตึก!ฉัน“...”ฉันสามารถละลายตายตรงนี้ได้เลยรึเปล่า...ฉัน... >///ฉันจะกรี๊ดแล้วนะแก~“ตกลงนะ...จะออกไปรอ” เขาไม่ให้โอกาสฉันปฏิเสธ เขาพูดชิดใบหูมาก ๆ มากจนลมหายใจอุ่น ๆ รินรดผิวที่ไวต่อความรู้สึกของฉัน พอเขาพูดคำนี้จบพี่นนท์พนักงานเสิร์ฟที่ดูแลโต๊ะของเรา เอ้ย! โต๊ะของเขาก็เดินมาพอดี“นี่ครับคุณลูกค้า”​ พี่นนท์พูดพร้อมกับยื่นสมุดเช็คบิลสีดำมาให้ฉันรับแล้วยื่นให้เขาต่อ“เดี๋ยวโทรหา” เขารับบัตรไปเก็บโดยที่ไม่ดูบิลเลยสักนิดว่าตัวเองจ่ายไปเท่าไหร่ แต่ก็คงไม่เกินกำลังเขาหรอกแค่เหล้าหนึ่งขวด เครื่องดื่มของฉันหนึ่งแก้วกับเลี้ยงดริ๊งค์ฉันหนึ่งร้อยดริ๊งซ์จะว่าไปพอวันนี้มาเองฉันเลยได้ดริ๊งค์น้อยเลยเนอะ แหะ ๆๆ ^_^!แต่ไม่เป็นไร...ได้เจอเขาก็ถือเป็นเรื่องที่ดีแล้ว-///-เขาไม่พูดอะไรต่อนอกจากลุกขึ้นแล้วเดินออกไปทันที เดินออกไปท่ามกลางสายตาของผู้คนเกือบทั้งร้านที่ต้องมองตาม...หล่อชะมัดหล่อจนต้องบอกตัวเองว่าผู้ชายที่หล่อแถมรวยมากขนาดนี้เป็นของแก เอ้ย! เป็นลูกค้าแกนะปั้นชา“อลิส”“คะพี่นนท์”“ลูกค้าคนนี้โคตรป๋าเลยว่ะ ก่อนมาก็เลี้ยงดริ๊งค์ล่วงห
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-15
อ่านเพิ่มเติม
Episode 8 : ถ้ามีฉัน
“ไม่ได้”“คะ?”“ไม่ได้ไง...ฉันไม่ให้เธอไปดูแลลูกค้าประจำคนนั้น เหมือนจะบอกเธอไปแล้ว”“รู้ค่ะ แต่พ่อเขาใหญ่มาก ๆ ขอร้องล่ะนะคะเขาโมโหมาหลายรอบแล้ว ถ้าขัดใจเขาอีกเขาทำให้ร้านเดือด... / ถ้าไม่อยากให้ร้านเดือดร้อนก็ลาออก เธอลาออกมันก็เอาเรื่องร้านไม่ได้”“ฮะ? ดะ...ได้ไง จะลาออกเพราะเรื่องแค่นี้ได้ไง นี่มันงานนะคะ ลาออกแล้วจะเอาเงินที่ไหนชะ... / เงินจากฉันนี่ไง ไม่ต้องไปดูแลใคร ลาออกซะแล้วฉันจะดูแลเธอเอง”OoO“...คะ~” เขา...“ลาออกซะแล้วฉันจะดูแลเธอเอง”“...” พูดเล่นใช่ไหม?“ไม่สนใจเหรอ?”“...” เชื่อไหมคะว่าฉันเอาแต่มองหน้าเขาอย่างกับจะจ้องหาเศษขี้ตาในหนังตาชั้นใน ฉันเชื่อหูในสิ่งที่ได้ยิน ฉันได้ยินเต็มสองหู หูไม่ฝาดด้วยเพราะวันนี้ก่อนออกมาทำงานเพิ่งแคะขี้หูไป“ไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ”“...” จะให้พูดอะไร อยู่ดี ๆ ก็มาบอกให้ลาออกจากงานที่สร้างรายได้ไม่ใช่น้อย ๆ แล้วตัวเองจะดูแลฉันเองเนี่ยนะ บ้าไปแล้วมันใช่เรื่องเล่น ๆ เล็ก ๆ ที่ไหนกัน ฉันพูดอะไรไม่ออกหรอกทำได้แต่มองเขาด้วยความอึ้งแล้วส่ายหน้าเบา ๆ เพื่อบอกว่าไม่มีอะไรจะพูดแค่นั้น“หึ ๆๆ” ขำอะไร ท่าทางของฉันมันน่าขำเหรอ ก็คนมันอึ้งไง ตัวเองพูดจา
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-15
อ่านเพิ่มเติม
Episode 9 : ไม่ต้องพูด
“หึ ๆๆ ของแค่นี้ฉันไม่เอามาอวดให้เสียเวลาหรอก แต่ที่ทำแบบนี้เพราะอยากให้เธอมั่นใจว่าแค่ลูกรัฐมนตรีแค่นั้นมารังแกเธอไม่ได้หรอก...ถ้ามีฉันเธอไม่จำเป็นต้องกลัวใครทั้งนั้น”“...” แก แกช่วยขยับเบา ๆ หน่อยได้ไหม อย่าขยับแรงแบบนี้สิ...ไอ้หัวใจบ้า“เข้าใจรึเปล่า” เขาหันมาถามพร้อมกับรถที่จอดนิ่งเพราะติดไฟแดง“พี่... / หรือต้องทำมากกว่านี้ถึงจะเข้าใจว่าเธอมีฉัน”“...คะ~” ฉันรู้สึกเบลอไปชั่วขณะกับคำพูดของเขาแล้วก็ยิ่งเบลอมากขึ้นเพราะรู้สึกว่าตัวเองเห็นใบหน้าหล่อของเขาชัดมากขึ้นเรื่อย ๆ“ต้องทำมากกว่านี้เหรอ”“คะ...”“ถามว่าต้องทำมากกว่านี้เหรอเธอถึงจะเข้าใจว่าเธอ...มีฉัน~”“อื้อ~” ฉันเบลอยิ่งกว่าเบลอ เบลอจนแทบไม่มีสติเพราะทันทีที่ปากของเขาแตะลงมาโดนปากฉันร่างกายก็เหมือนไฟช็อตแล้วมันก็ไร้เรี่ยวแรงลงไปดื้อ ๆ ฉันคิดว่าตัวเองต้องดันเขาออก ไม่ควรยอมให้เขาจูบง่าย ๆ แบบนี้แต่พอลิ้นของเขาสอดเข้ามาในปากฉันก็ไม่รู้วิธีที่จะขัดขืนแล้วฉันทำอะไรไม่ได้เลยทำได้ดีที่สุดในตอนนี้คือปล่อยให้เขาจูบฉันอยู่ฝ่ายเดียวโดยที่ไม่ขัดขืนทั้งที่จูบนี้มันคือ...จูบแรกในชีวิตของฉัน“อืม~” เสียงที่เหมือนเสียงครางดังออกมาจากลำคอ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-15
อ่านเพิ่มเติม
Episode 10 : แต่งค่ะ
”จองตัวไปแล้วผู้จัดการร้านไม่ดุหรอก““ได้ไงคะ ทำแบบนี้... / ไม่ต้องพูดได้ไหมปั้นชา พูดยังไงก็ไม่พาไปส่งร้านหรอก...ให้ตายยังไงฉันก็ไม่ไปส่งแล้วนั่งเป็นแค่ลูกค้าของเธอ”“แต่...”หมับ!“เอ้า! เอาโทรศัพท์ไปทำไม” เขาดึงโทรศัพท์ในมือฉันไปหน้าตาเฉย“ปิดเครื่องไปเลย” ไม่แค่พูดแต่เขาทำอย่างที่พูดแล้วเก็บโทรศัพท์ฉันไว้ด้านข้างประตูฝั่งคนขับหน้าตาเฉย“พี่ตัสเอาโทรศัพท์ชามา”“เงียบ ๆ เถอะน่า”“ทำแบบนี้ได้ยังไงคะ”“หึ ๆๆ ได้หมดนั่นล่ะ นั่งเงียบ ๆ ก็พอจะพาไปกินข้าว”“...” ฉันนั่งหน้าตึงมองเขา เขาเอาแต่ใจตัวเองเหมือนกันนะ แต่ทั้งที่ฉันกำลังหน้าตึงเขากลับไม่สนใจฉันเลยนอกจากขับรถต่ออย่างตั้งใจชิส์! โอเค ไปก็ไป ทำอะไรไม่ได้อยู่แล้วนี่เรานั่งรถกันมาไม่นานเขาก็พาเลี้ยวเข้าตึกใหญ่ตึกหนึ่งและใช่ค่ะ ตึกสูงเฉียดฟ้าอันดับหนึ่งของเมืองไทยที่เขาเคลมว่าเป็นเจ้าของนั่นแหละ“พามาชมวิวเหรอคะ”“พามากินข้าว บอกแล้วไง”​“สภาพชาไม่น่ามากินข้าวตึกหรูได้” เวลาจะไปทำงานฉันไม่แต่งหน้า ผมก็รวบง่าย ๆ ใส่ชุดสบาย ๆ เพราะยังไงก็ต้องไปแต่งหน้าทำผมที่ร้าน ส่วนชุดก็ใส่กระเป๋าไปเปลี่ยนแต่ให้เปลี่ยนมาใส่ชุดทำงานขึ้นไปกินข้าวก็คงไม
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-15
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status