บทที่ 1 รู้สึกผิด (1)

บทที่ 1

รู้สึกผิด

ดวงตากลมโตของยี่หวาค่อยๆ กะพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับสายตากับแสงที่สาดส่องเข้ามาในห้อง แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้เธอรู้สึกถึงความผิดปกติ คือเธอปวดหนึบที่ร่างกายไปหมด และยิ่งตรงความเป็นหญิงด้วยแล้วมันเจ็บหน่วงๆ อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เธอถึงกับเบิกตากว้างเมื่อรับรู้ถึงบางอย่างที่หนักๆ กำลังทาบทับที่หน้าท้องแบนราบ

            ใบหน้าสวยเฉี่ยวค่อยๆ หันมามองข้างกาย และสิ่งที่ทำให้เธอตกใจคือใบหน้าหล่อเหลาของผู้ชายที่เธอเกลียดขี้หน้าซึ่งกำลังนอนหลับตาพริ้มข้างกาย

            “กรี๊ด!!”

            ยี่หวากรีดร้องออกมาสุดเสียงเมื่อคนข้างกายของเธอคือคาร์เตอร์ และสิ่งที่ทำให้ต้องกรีดร้องรอบสองคือร่างกายของเธอเปล่าเปลือย หน้าอกสวยเต็มไปด้วยรอยดูดเต็มไปหมด เท่านั้นไม่พอร่างกายของคาร์เตอร์ก็เปล่าเปลือย แต่ยังดีมีผ้าห่มปกปิดเอาไว้ ไม่อย่างนั้นเธอคงได้เห็นภาพอุจาดตาอย่างแน่นอน

            “โอ๊ย!! ร้องอะไรวะเนี่ย”

            คาร์เตอร์ที่หลับอยู่ลืมตาตื่นขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงร้องของใครบางคน และต้องตกใจกว่าเดิมเมื่อมันคือใบหน้าของยี่หวา ยายเด็กกะโปโลที่เขาเองก็ไม่ชอบหน้าเช่นเดียวกัน เท่านั้นไม่พอร่างกายของพวกเขาเปล่าเปลือยไร้อาภรณ์มาปกปิด จนกระทั่งชายหนุ่มค่อยๆ ประมวลความคิด และนึกถึงแต่บทรักอันเร่าร้อนที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ผู้หญิงที่ทำเอาเขาสำลักความสุขหลายครั้งติดต่อกัน และสิ่งหนึ่งที่นึกได้คือเขาไม่ได้ป้องกันเลย

            มือหนาเปิดผ้าห่มดูร่างกายแกร่งที่มันมีคราบน้ำเต็มท่อนลำ โดยไม่ต้องสืบว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง แถมเนื้อตัวของยี่หวาก็มีรอยแดงเต็มไปหมด

            “ไอ้สารเลว...พี่ข่มขืนฉันเหรอ!!” ยี่หวาร้องออกมาเสียงดังแล้วจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาของคาร์เตอร์อย่างไม่พอใจ เธอจำไม่ได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง และเหตุอะไรที่ทำให้เธอมาตกอยู่ในสภาพนี้ ความเจ็บหน่วงที่ความเป็นหญิงเป็นเครื่องยืนยันแล้วว่าเขาและเธอมีอะไรกันเมื่อคืนนี้

            “เฮ้ย! พูดแบบนี้ได้ไงวะ เมื่อคืนเธอขึ้นให้ฉันเองนะเว้ย!!”

            “อะไรนะ”

            “ยายสมองบ๊อง เมื่อคืนพอโดนฉันเอาทีหนึ่ง เธอก็ขึ้นให้ฉันเลยไม่ใช่หรือไง” เมื่อคืนยอมรับว่าเขาจำไม่ได้ว่าคนที่ตัวเองมีอะไรด้วยคือยี่หวา ถ้ารู้คงไม่เจาะไข่แดงยายประสาทเนี่ยหรอก กระนั้นถึงจะเมา แต่ก็พอจำได้ว่าตัวเองเป็นคนเปิดซิงเธอเรียบร้อยแล้ว และกลีบบางรัดรึงท่อนเนื้อทำเอาเขาเสียการทรงตัวไปเหมือนกัน

            “อะไรนะ พี่อย่ามาพูดมั่วๆ นะเว้ย!! ฉันเนี่ยนะจะขึ้นให้พี่”

            “เออ...หรือต้องให้ทวนความทรงจำอีกรอบ เอาไหมล่ะ จะเย....ให้ครางกว่าเมื่อคืนเลย”

            “กรี๊ด!! ไอ้คนหยาบคาย พี่ทำอย่างนี้ได้ยังไง ฉันเป็นเพื่อนของแฟนของเพื่อนพี่นะ!!”

            “เอ้า...แล้วยังไง เอากันแล้วจะให้ย้อนเวลาหรือยังไง” คาร์เตอร์ยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ และคิดว่ายี่หวาจะเหมือนผู้หญิงคนอื่นที่ชอบเรียกร้องให้เขารับผิดชอบ ทั้งๆ ที่เมื่อคืนก็มีอะไรกันแบบดุเดือดอย่างเต็มใจทั้งสองฝ่าย

            “ไอ้สารเลวเอ๊ย!! ทำไมฉันต้องมาเสียตัวให้ผู้ชายอย่างพี่ด้วยวะ!” ใบหน้าหวานมองอย่างเคืองๆ และก็รู้สึกโทษตัวเองด้วยที่เมื่อคืนไม่ได้สติ จนต้องเสียของสำคัญไปให้ผู้ชายที่ไม่เคยเห็นค่ามัน

            “เอองั้นจะเอายังไง ถ้าจะให้รับผิดชอบไม่รับหรอกนะ เอาก็เอาด้วยกัน มันก็มันด้วยกัน แฟนกันก็ไม่ใช่ จะมาเป็นเมียเลยมันคงไม่ใช่ละ” คาร์เตอร์มองคนตัวเล็กกว่าอย่างไม่ใส่ใจ และที่เขาพูดแบบนี้เพราะอยากดักทางเธอเอาไว้ก่อน ไม่อย่างนั้นเขาได้มีเมียเต็มกระบุงแล้วถ้าต้องรับผิดชอบทุกคน

            “เออ...ไม่ได้อยากได้พี่เป็นผัวเหมือนกันเว้ย ใครได้พี่เป็นผัวซวยไปทั้งชาตินั่นแหละ!!” ว่าจบร่างบอบบางของยี่หวาก็เอื้อมไปคว้าผ้าเช็ดตัวมาสวมกระโจมอกเอาไว้ เพราะเธอจะต้องออกไปจากที่นี่ ออกไปจากผู้ชายเลวๆ อย่างคาร์เตอร์

            “อะไรนะ ละนั่นจะไปไหน” คาร์เตอร์ถามสาวเจ้าที่เดินจ้ำอ้าวออกไป

            “จะไปอาบน้ำ ไม่อยากอยู่ร่วมอากาศหายใจกับคนอย่างพี่ เสียดายก็เสียดายนะซิงอะ แต่อยากจะบอกว่าไม่อยากได้ความรับผิดชอบจากพี่เหมือนกัน”

จังหวะที่คนตัวเล็กลุกขึ้น ทำให้คาร์เตอร์มองเธอนุ่งกระโจมอก และสิ่งที่ทำให้ต้องอึ้งคือหน้าอกของยี่หวาที่อวบใหญ่จนเขาตะลึง แล้วก่อนหน้านี้ที่เห็นว่าเธอดูผอมแห้งแรงน้อยคืออะไร

            “ทำไมนมใหญ่จัง”

            “อะไร!” ดวงตากลมโตตวัดมองผู้ชายหื่นกามที่จู่ๆ ก็พูดบางอย่างขึ้นมา

            “ไม่คิดว่าผอมๆ แบบนี้จะนมใหญ่ ถึงว่าเมื่อคืนจับเต็มไม้เต็มมือเลย” คาร์เตอร์บอกอย่างหยอกล้อ จนใบหน้าหวานแดงซ่าน และอยากจะเอามือบางของตัวเองทุบหน้าไอ้ผู้ชายหื่นกามคนนี้จริงๆ

            “ไอ้ทุเรศคาร์เตอร์!!” ยี่หวามองค้อนที่ชายหนุ่มพูดจาหยามเหยียดเธอขนาดนี้

            “หยาบคายขนาดนี้เลยเหรอยี่หวา”