로그인“ไม่ว่ามึงจะคิดอะไรอยู่นะปิแอร์ ลืมความคิดของมึงซะ มึงไม่ใช่คนอื่น มึงเป็นลูกแด๊ด มึงเป็นคนในครอบครับ มึงเป็นน้องกู เลิกคิดว่ามึงไม่คู่ควรกับสิ่งที่กูกับแด๊ดให้มึงสักที” อดัมพูดพร้อมมองหน้าปิแอร์ด้วยแววตาจริงจัง“ผม...” ปิแอร์มองตาของคนที่เขารักเหมือนพี่ชายที่แม้แต่ชีวิตเขาก็ยอมตายแทนได้ด้วยความซึ้ง
“ปิแอร์อาหารอร่อยไหมวะ”“อร่อยครับนาย ผมว่าจะเติมอีกสักจานนะครับเนี่ย” ปิแอร์ตอบตามความจริง“เออก็ดี มึงกินได้กูก็ดีใจ” อดัมยิ้มมุมปาก“นายมีอะไรรึเปล่าครับพูดจาแปลก ๆ” ปิแอร์ขมวดคิ้วมองอดัมอย่างไม่ไว้ใจ“เปล่า เออแต่ตอนนี้เมียกูท้องกูคงต้องดูแลเมียกูมากหน่อยนะ มึงดูแลงานแทนกูไปเลยก็แล้วกัน” อดัมสั่
“เฮ้ย! นายอย่าครับ อย่า ๆ ๆ” อดัมพูดจบก็คว้าที่ฉีดก้นมาฉีดใส่ปิแอร์ด้วยความโมโห ทำเอาปิแอร์ต้องรีบหลบพัลวัน“หยุดเล่นกันเป็นเด็กได้แล้วค่ะ! พี่ปิแอร์คะที่บอกว่าอาการพี่อดัมแปลก ๆ มันคือยังไงคะ” พระพายดุผู้ชายตัวโตสองคนที่ทำตัวเหมือนเด็กแล้วกลับเข้าสู่โหมดจริงจัง เพราะตอนนี้เธอเริ่มใจเสียด้วยความเป็น
“ที่รักจ๋า ตื่นได้แล้วครับ สายแล้วนะ” อดัมจูบหน้าผากมนที่เอาแต่นอนไม่รู้ตื่น ทั้งยังดูผิดวิสัยของหญิงสาวที่ปกติมักจะตื่นเช้าเสมอ จะว่าเมื่อคืนเขาจัดหนักจนเกินไปก็ไม่ใช่เพราะปกติก็จัดหนักตลอดเวลาแต่เมียรักก็ตื่นก่อนเขาเสมอ นอกจากวันนี้จนชายหนุ่มนึกกังวลกลัวว่าเมียรักจะไม่สบายเอา“อื้อ! อย่ากวนได้ไหมค
“อ่าส์~ เบา ๆ เมียจ๋า เดี๋ยวแตกก่อน ซี๊ด~” อดัมบอกเมียรักแล้วค่อย ๆ ยันกายขึ้นเพื่อจูบเธอ ริมฝีปากร้อนประกบจูบริมฝีปากอวบอิ่มด้วยความรู้สึกกระหาย ลิ้นร้อนไล่เกี่ยวพันลิ้นเล็กไม่หยุด พร้อมมือใหญ่ที่เริ่มทำหน้าที่ปลดเปลื้องชุดของเธอ เพียงไม่กี่อึดใจหญิงสาวก็อยู่ในสภาพเปลือยเปล่าแล้วพลิกกายเธอให้นอนลงก
“ผมไม่ได้ยินอะไรจริง ๆ ครับคุณพระพาย ได้ยินแค่ว่าน้ำยาเจ้านายไม่ดี” ปิแอร์ตอบเสียงกลั้วหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ซึ่งนั้นก็เรียกเสียงหัวเราะจากพระพายได้เป็นอย่างดีจะเว้นก็แต่มาเฟียหนุ่มที่ถูกเยาะเย้ยเท่านั้น“ปิแอร์! ไอ้เวรมึงหยุดหัวเราะเลยนะ มึงกล้าล้อกูแบบนี้ใช่ไหม! มึงโดนดีแน่ไอ้ปิแอร์! พาย หยุดขำสักท







