مشاركة

ตอนที่6.

last update تاريخ النشر: 2024-11-01 20:40:28

ตอนที่6.

“ไอ้หน้าตัวเมียนั่นมันคุยอะไรกับเธอน่ะพราว” ชื่นชบา หรือ ชบาแก้ว ฉายาของสาวอวบระยะสุดท้ายถามอย่างไม่พอใจที่เห็นวายุมาวอแวกับเพื่อนรักของตน

“ฉันว่า นายนั่นคิดจะกลับมาหายายพราวชัวร์เลย คงนึกเสียดายล่ะสิ คืนนี้เห็นยายพราวของเราสวย” นิ่ม เพื่อนสาวตัวผอมสูงโปร่งที่สุดในกลุ่มเอ่ยขึ้นบ้าง

“เธออย่าไปหลงคารมเขาอีกนะพราว เธอก็รู้แล้วนี่นาว่าเขาเป็นคนยังไง”

ชื่นชบาพูดอย่างเป็นห่วงกลัวว่าพราวแสงแขจะหลงคารมของวายุ เพราะตอนนี้พวกเธอทั้งสามต่างรู้ซึ้งถึงสันดานที่แท้จริงของวายุแล้ว โดยเฉพาะพราวแสงแขซึ่งบัดนี้รู้ดีเลยทีเดียวว่าวายุนั้นร้ายกาจและเห็นเห็นแก่ตัวเพียงใด

“ฉันไม่มีความรักหรือหลงใหลในตัวเขาอีกแล้วล่ะฉันก็คนนะเจ็บแล้วก็จำ” พราวแสงแขยิ้มให้เพื่อนๆ

“ดีแล้วเพื่อนรัก ฉันดีใจนะที่เธอคิดได้แบบนี้ แต่คิดไปอีกทีก็นึกสมน้ำหน้ายายเมรี่เนอะที่เห็นก้อนกรวดเป็นเพชรไปเสียได้น่าเสียดาย สวย รวย แต่โง่” นิ่มเบ้ปากอย่างไม่ชอบใจและนึกเคืองเมริสาอยู่

“เธอก็ว่าแรงไปยายนิ่ม ยังไงเมรี่เขาก็เคยเป็นเพื่อนเรา”

“นี่ยายชบาแก้ว เธอคิดเหรอว่ายายนั่นเขาคิดว่าเราเป็นเพื่อนเขาจริงๆ จะบอกอะไรให้นะ เหตุผลเดียวที่เขามาคบกับพวกเราเพราะผู้ชายและอิจฉายายพราว คิดดูนะ พราวน่ะทั้งสวย น่ารัก เรียนเก่ง ใครๆ ก็ชื่นชม เป็นดาวเด่นที่เจิดจรัสกว่านางที่แม้จะรวยแต่ไร้สมอง ไม่มีใครสนใจ ก็เลยมาคบกับพวกเราเพื่อให้คนอื่นสนใจนาง อีกอย่างเพราะนางจ้องอีตาวายุตาเป็นมัน ฉันดูออกตั้งแต่ก้าวแรกที่นางลดตัวมาคบกับพวกเราแล้ว ดอกฟ้าผู้สูงส่งลดตัวมาคบดอกหญ้าอย่างพวกเราใครเห็นก็ต้องนึกชื่นชม นางก็ได้ใจคนทั้งมหาวิทยาลัยไปเต็มๆ ก็เพราะพวกเรา ไหนจะดูงดงามเพียบพร้อมอีกต่างหาก ที่สำคัญนางก็แอบมาตีท้ายครัวเพื่อนรักอย่างยายพราว จบ มหากาพย์ดอกฟ้าผู้แสนงาม...” นิ่มพูดพลางทำมือทำไม้กรีดกรายประกอบคำพูด

“แหม.. มันก็จริง แต่ก็น่าจะเห็นแก่ยายพราวบ้าง...”

“ไม่เป็นไรหรอกชบาแก้ว ก็จริงอย่างยายนิ่มว่านั่นล่ะ อีกอย่างฉันก็รู้ตัวดีว่าหากไม่ติดว่าพ่อแม่ฉันกับพ่อแม่พี่วายุคบหากันมานานจนคิดหมั้นหมายเราไว้ตั้งแต่เด็กๆ พี่วายุเขาก็คงไม่สนใจฉันหรอก ในเมื่อเขาเป็นคนดัง เป็นนักกีฬามหาวิทยาลัยที่ทั้งหล่อทั้งเก่ง ผู้หญิงทุกคนก็ต้องอยากได้เขาเป็นแฟน ฉันก็คิดฝันไปเองว่าทุกอย่างมันจะเป็นไปตามที่ผู้ใหญ่ตั้งความหวังไว้” พราวแสงแขยิ้มบางๆ ให้เพื่อนๆ

“ฉันดีใจนะที่เห็นเธอคิดได้แบบนี้น่ะพราว ฉันยังห่วงอยู่เลยว่าเธอจะทำใจไม่ได้...”

“ฉันทำใจได้แล้ว อย่าห่วงเลยฉันไม่มีวันกลับไปหาคนพวกนั้นหรอก เราเดินกันคนละทางแล้ว...”

พราวแสงแขบอกอย่างมั่นใจ โดยไม่รู้เลยว่าในอนาคตอันใกล้เธอจะต้องมาใช้ชีวิตวนๆ เวียนๆ อยู่ใกล้คนที่เธอพูดถึงอย่างไม่มีทางหลีกเลี่ยง...

แมทธิวกัดกรามมกรอดเมื่อได้ยินเสียงร่ำไห้สะอึกสะอื้นและภาพน้องสาวร้องไห้ฟูมฟายถึงปัญหาที่เธอได้พบเจอจากการกระทำของสามีและบุคคลที่เป็นมือที่สามผ่านช่องการการสื่อสารด้วยเทคโนโลยีอันทันสมัยซึ่งทุกวันนี้คนเราสามารถคุยกันผ่านโทรศัพท์พร้อมๆ กับการได้เห็นหน้าตาท่าทางกันได้ง่ายดายเพียงปลายนิ้วสัมผัส และมันทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดเมื่อเห็นแววตาเจ็บปวดรวดร้าวของน้องสาวคนเดียวที่เขารักและถนอมเธอดังเจ้าหญิง...

“พี่แมทต้องช่วยเมรี่นะคะ พี่แมทต้องช่วยเมรี่... ฮือๆๆ” เมริสาร่ำไห้กับพี่ชายปริ่มจะขาดใจ บอกเล่าความเจ็บปวดและความไม่ซื่อสัตย์ของสามีให้พี่ชายได้รับรู้

“เขากลับไปหานังนั่น เขากลับไปหากัน กลับไปหาแฟนเก่าของเขา พวกมันหักหลังเมรี่พวกมันรวมหัวกันหลอกเมรี่ พวกมันสารเลวที่สุดเลย”

“เมรี่ไม่ต้องห่วง พี่จะช่วยจัดการเอง น้องอย่าคิดมากนะ นอนพักผ่อนซะ แล้วพี่จะรีบกลับไปจัดการคนที่ทำน้องพี่เจ็บปวดให้สาสมกับสิ่งที่มันทำ...” แมทธิวปลอบน้องสาวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจริงจัง

“จริงๆ นะคะพี่แมท พี่แมทต้องมาหาเมรี่เร็วๆ นะคะ เมรี่ใจจะขาดแล้ว... ฮือออ...”

“จ้ะ เมรี่นอนเถอะนะน้องพี่ พักผ่อนเยอะๆ อย่าลืมว่าตอนนี้น้องไม่ไดตัวคนเดียว...”

“ค่ะ พี่แมทต้องรีบมานะคะ ต้องมานะคะ มาจัดการพวกมัน...” เมริสาบอกด้วยน้ำเสียงสดใสเมื่อพี่ชายรับปากมั่นเหมาะก่อนจะตัดสัญญาณการติดต่อไป...

แมทธิวนั้นรู้สึกเจ็บปวดกับความโศกเศร้าเสียใจของน้องสาว แต่ในขณะเดียวกันเมริสากลับยิ้มร้ายกาจกับตัวเองเมื่อคิดว่าพี่ชายจะต้องมาจัดการกับคนที่มันบังอาจมาทำให้เธอเสียใจ บัดนี้ในใจของเธอมีแต่ความขุ่นแค้นจากสิ่งที่เธอคิดว่ามันคือความรัก...

ร่างสูงผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่อย่างโกรธจัดจนเก้าอี้ตัวใหญ่ที่นั่งอยู่เลื่อนไปกระทบผนังห้องดังปัง ชายหนุ่มกัดกรามกรอดเมื่อได้รับข่าวร้ายจากเมืองไทยอีกครั้งหลังจากที่คุยกับน้องสาวไปเมื่อไม่นานมานี้ ดวงตาสีน้ำตาลเข้มวาวโรจน์ด้วยความแค้นเคือง มันไม่น่าจะเกิดขึ้นเร็วขนาดนี้ เมื่อคืนก่อนเขายังคุยกับน้องสาวดีๆ อยู่เลยและวันนี้เขาก็กำลังคิดว่าจะเดินทางไปเมืองไทยหลังจากที่เคลียร์งานสำคัญเสร็จเรียบร้อยแล้วแต่ไม่คิดว่าเรื่องร้ายมันจะเกิดขึ้นรวดเร็วเช่นนี้

“แล้วฉันจะกลับไปจัดการเอง นายดูแลคุณแม่กับน้องสาวฉันดีๆ ก็แล้วกัน ใครที่มันทำให้น้องสาวฉันเจ็บ มันจะต้องเจ็บกว่า...” กล่าวจบชายหนุ่มก็วางสายหากแต่ประกายกล้าในหน่วยตาคมก็ไม่ได้ลดความร้อนแรงลง

“คาลส์ เตรียมเครื่องบินฉันจะกลับเมืองไทยเย็นนี้...”

หันมาสั่งลูกน้องคนสนิทอีกคนเสียงเข้มแล้วร่างสูงก็เดินออกจากห้องทำงานไปด้วยย่างก้าวที่มั่นคง...

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • เล่ห์ร้ายจำนนรัก   ตอนที่61. อวสาน

    ตอนที่61. อวสานแมทธิวมองใบหน้ากลมป้อมแก้มยุ้ยแดงปลั่งของลูกชายอย่างแสนรัก ดวงตาสีมรกตที่ถอดแบบจากเขานั้นใสแจ๋วไร้เดียงสา จมูกเล็กๆ โด่งเป็นสันมีเหงื่อซึมเพราะวิ่งเล่นอย่างซุกซน ริมฝีปากแดงสดที่ได้มาจากคุณแม่นั้นทำให้ผู้เป็นพ่อไพล่นึกถึงริมฝีปากนุ่มๆ หวานๆ ของผู้เป็นภรรยาเสียร่ำไป ชายหนุ่มพลิกตัวนอนคว่ำเท้าแขนแกร่งกับพื้นหญ้าแล้วถามลูกชายตัวน้อยเมื่อพ่อหนูเอาแต่มองหน้าเขานิ่ง“มีอะไรน้อง มองหน้าพ่อนิ่งเชียว”“ปาปา แก่...” คำตอบของลูกชายที่ไม่ค่อยชัดนั้นทำให้แมทธิวแทบสำลักน้ำลายตัวเอง จะหัวเราะก็หัวเราะไม่ออก แต่คุณมาร์คกลับหัวเราะลั่นเลยทีเดียว แมทธิวจึงหันไปมองค้อนบิดาเสียยกใหญ่“ฮ่าๆๆ หลานปู่มันฉลาดเหมือนปู่เลย มานี่มาลูกมาหาปู่ดีกว่า”“ปูๆ หาปู หล่อๆ” เด็กชายลุกขึ้นเดินไปหาคุณปู่ที่อ้าแขนต้อนรอรับแล้วหอมแก้มคุณปู่อย่างประจบออดอ้อน แมทธิวได้แต่เข่นเขี้ยวเจ้าตัวแสบที่มีแววแสบสันได้ใจตั้งแต่เล็กแต่น้อย“ทำอะไรกันอยู่คะหนุ่มๆ มากินของว่างกันได

  • เล่ห์ร้ายจำนนรัก   ตอนที่60.

    ตอนที่60.“แหวะหลงตัวเอง”“บอกรักพี่แมทอีกครั้งสิจ๊ะทูนหัว”“ไม่...” หญิงสาวเง้างอดหน้าแดงก่ำ“บอกหน่อยไม่ได้เหรอครับ พี่แมทอยากฟังอีกจัง”“ตัวเองก็บอกเขาก่อนสิ” หญิงสาวต่อรองพร้อมทั้งเอนพิงอกกว้างของเขาอย่างยอมจำนนหลุบตามองมือเล็กของตนในอุ้งมือใหญ่อบอุ่นของเขาด้วยหัวใจพองโต น้ำตาเหือดแห้งไปพร้อมกับความอุ่นซ่านแผ่กระจายครอบคลุมไปทั้งดวงใจที่มืดมิดหนาวเหน็บมานานด้วยความหวั่นระแวง“ผม แมทธิว โรดิเกรซ มาเวลส์ รัก นางพราวแสงแข โรดิเกรซ มาเวลส์ เท่าชีวิต และจะรักเธอกับลูกๆ ของเราตลอดไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่ และผมจะบอกรักเธอกับลูกๆ ทุกวัน ตราบเท่าชีวิตของผม...” เสียงทุ่มนุ่มนวลบอกเบาๆ กับใบหูบางทว่าหนักแน่นเต็มไปด้วยพลังแห่งรักที่เธอสัมผัสได้ด้วยใจ“ฉัน นางพราวแสงแข โรดิเกรซ มาเวลส์ ก็จะรัก นายแมทธิว โรดิเกรซ มาเวลส์ เท่าชีวิต และจะรักเขากับลูกๆ ของเราตลอดไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่ และจะบอกรักเขากับล

  • เล่ห์ร้ายจำนนรัก   ตอนที่59.

    ตอนที่59.หลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้วพราวแสงแขก็เดินกลับเข้ามาในห้องนอนของตนซึ่งสามีสุดหล่อของเธอกำลังปูที่นอนของตนเองหน้าเตียงเล็กๆ ของเธอเช่นทุกวัน หญิงสาวมองแผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อสวยงามของเขาอย่างหลงใหลและแอบหน้าแดงที่ตนกลายเป็นสาวใจแตกชอบมองแผงอกล่ำๆ กล้ามสวยๆ ของสามีไปเสียแล้ว จากแรกๆ ที่เคยต่อว่าที่เขาไม่ใส่เสื้อเข้านอน ตอนนี้กลายเป็นว่าเธอชอบให้เขาเปลือยอกล่ำๆ ให้มอง และอยากมองทุกวัน...“พราวมานอนเถอะดึกแล้ว เดี๋ยวพี่เอาแก้วนมไปเก็บก่อนนะครับ”เขาลุกขึ้นแล้วหยิบแก้วนมออกไปเก็บแต่ขณะที่เดินผ่านเธอก็โน้มใบหน้าลงมาจุ๊บแก้มนวลใสเสียฟอดใหญ่แล้วก็ผิวปากเดินออกไปอย่างอารมณ์ดีปล่อยให้เธอค้อนลมค้อนฟ้าอยู่คนเดียว“คนบ้า ฉวยโอกาสตลอดเลย”หญิงสาวบ่นเขาด้วยหัวใจพองโตแล้วคลานขึ้นเตียงอย่างง่วงงุนแต่ก็พยายามฝืนความง่วงไว้เพราะเธอยังมีเรื่องจะคุยกับเขามากมาย และจะต้องคุยกันให้จบในคืนนี้“ทำไมยังไม่นอนล่ะครับคนสวย เอ.. หรือว่าเจ้าตัวเล็กอยากใ

  • เล่ห์ร้ายจำนนรัก   ตอนที่58.

    ตอนที่58.“คุณพ่อคุณแม่ให้พรผมกับพราวมั่งสิครับ” แมทธิวเอ่ยขึ้นบ้างพลางรั้งให้พราวแสงแขมานั่งตรงหน้าบิดามารดาของตนพร้อมทั้งมารดาของพราวแสงแขด้วย“อะไรกันแมทนี่ล่ะก็ เราก็ได้พรจากพ่อกับแม่ไปแล้วไงจ๊ะ”“ก็ผมอยากได้อีกนี่นา แล้วก็ยังอยากได้ไปเรื่อยๆ จนกว่าพรของคุณพ่อคุณแม่จะหมดนั่นล่ะครับ”ชายหนุ่มพูดอย่างนุ่มนวลร่างสูงนั่งพับเพียบดูนอบน้อมพราวแสงแขมองสามีด้วยความชื่นชม แมทธิวเป็นคนทำงานเอาจริงเอาจังเสียงดังและเด็ดขาดเมื่ออยู่ต่อหน้าลูกน้องแมทธิวจะเป็นเจ้านายที่เข้มงวดจริงจัง ในการทำงานของเขานั้นจะเต็มไปด้วยความเฉียบขาดดุดันจนเป็นที่กล่าวขวัญและใครๆ ต่างก็ยำเกรง แต่เมื่อเขาอยู่กับคนในครอบครัว แมทธิวจะเป็นผู้ชายที่อบอุ่น อ่อนโยนและเอาใจใส่ทุกคนในครอบครัวอย่างดี และเขายังปฏิบัติต่อมารดาของเธออย่างนอบน้อมไม่มีท่าทางที่ทำให้รู้สึกว่าเขารังเกียจเธอกับมารดาว่าต่ำต้อย นั่นคือสิ่งที่พราวแสงแขสัมผัสได้แม้ในคราแรกที่พบกันเขามักจะใช้ถ้อยคำรุนแรงและดูถูกเธอก็ตาม แต่ในวันนี้แมทธิวให้เกียรติเธอกับม

  • เล่ห์ร้ายจำนนรัก   ตอนที่57.

    ตอนที่57.“เหรอจ๊ะ แหม.. แม่ก็นึกว่าพราวจะแกล้งอะไรแมทอีก”“แม่น่ะ ชอบมองพราวเป็นเด็กเกเรไปได้”“ก็เราน่ะเหลือเกินจริงๆ นี่พราว เรื่องมันก็แล้วไปแล้วอย่างอนนักเลยลูก เดี๋ยวพี่เขาก็เบื่อกันพอดี” คำพูดของมารดาทำให้พราวแสงแขหน้างอ“ใช่สิ.. แม่มีลูกใหม่แล้วนี่พราวก็เป็นหมาหัวเน่า” พราวแสงแขตัดพ้อน้ำตาคลอๆ เหมือนจะร้องไห้“แล้วกันไปกันใหญ่แล้วลูกคนนี้ เฮ้อ.. แมทอย่าตามใจพราวนักนะลูก ยายพราวน่ะเขาดื้อเงียบ ดูสิ.. แค่นี้ก็ว่าแม่รักคนอื่นมากกว่าลูกตัวเอง เอาล่ะแม่ไม่กวนแล้วแม่จะไปช่วยคุณมาลินีเตรียมของจัดงานเลี้ยงคืนนี้ เย็นนี้เราจะไปทานข้าวที่บ้านโน้นนะจ๊ะ แล้วคืนนี้จะเป็นวันฉลองการแต่งงานของหนูเมรี่กับหลุยส์ด้วย” ผู้เป็นแม่บอกอ่อนโยนดังเดิมแล้วขยี้เรือนผมของลูกสาวแสนงอนเบาๆ แล้วเดินไปขึ้นรถที่คนจากบ้านของแมทธิวมารอรับ”คืนนี้เมียพี่จะต้องสวยพอๆ กับเจ้าสาวแน่ๆ เราไปดูชุดที่จะไปคืนนี้กันมั้ยครับ”“

  • เล่ห์ร้ายจำนนรัก   ตอนที่56.

    ตอนที่56.“จะหน้าด้านอยู่ที่บ้านฉันอีกนานแค่ไหนคะ” หญิงสาวเท้าสะเอวมองคนที่กำลังรีดผ้าหน้าเป็นมันอยู่อย่างฉุนๆ ตอนนี้แม่แขของเธอรักลูกเขยมากคอยปกป้องเข้าข้างเขาทุกอย่าง ยิ่งเธอพยายามแกล้งเขามากเท่าไหร่เขาก็ไม่มีทีท่าจะยอมแพ้ง่ายๆ ไม่ว่าจะทำงานบ้านซักผ้ารีดผ้า เอาผ้าไปส่งลูกค้า ดูแลบ้านและทำสวนผักเล็กๆ ไว้รับประทานเองแมทธิวก็ทำได้ และทำหน้าที่ทุกอย่างที่เธอตั้งกฎไว้ได้ดีไม่มีที่ติซึ่งมันทำให้เธอหงุดหงิดประสาคนท้องที่อารมณ์แปรปรวนง่าย“เมียอยู่ที่ไหน ผัวก็อยู่ที่นั่นจ้ะ พราวไปนั่งสิจ๊ะ ยืนนานๆ เดี๋ยวก็เมื่อย ลูกเราจะเมื่อยด้วยนะครับ” นอกจากจะไม่สนใจความฉุนเฉียวเธอแล้วแมทธิวยังเจ้ากี้เจ้าการพาเธอมานั่งที่เก้าอี้หวายตัวใหญ่แสนสบายที่เขาซื้อให้เธอนั่งพักผ่อน พอเห็นเก้าอี้ตัวนี้พราวแสงแขก็นึกถึงที่มาของมันอย่างเสียไม่ได้และนึกดีใจที่เขามีความเห็นอกเห็นใจคนอื่นเมื่อวันก่อนที่ไปฝากครรภ์เธอเดินผ่านร้านขายเก้าอี้หวายข้างทางเท้าก่อนถึงโรงพยาบาล ซึ่งคนขายเป็นตาแก่ๆ คนหนึ่งกับหลานชายตัวเล็กๆ มาช่วยกันขาย

  • เล่ห์ร้ายจำนนรัก   ตอนที่33.

    ตอนที่33.หญิงสาวเดินมานั่งบนขอบเตียงกว้างแล้วเขย่าร่างหนาเบาๆ แล้วก็พบว่าเขาตัวร้อนอยู่ไม่น้อย“อือ... อย่ามายุ่ง” คนป่วยพลิกกายหนีมือเล็กอย่างรำคาญแล้วนิ่วหน้าทำเสียงในลำคอเหมือนว่าเจ็บปวดมากใบหน้าคมเข้มครึ้มไปด้วยหนวดเคราที่ขึ้นหนาตาทั้งที่เมื่อวานมันเป็นเพียงตอเขียวๆ จาง เท่านั้น“คุณไม่สบายนะ ลุกม

  • เล่ห์ร้ายจำนนรัก   ตอนที่32.

    ตอนที่32.“สวัสดีครับ” แมทิวกล่าวทักทายพร้อมทั้งยกมือไหว้มารดาของพราวแสงแขอย่างนอบน้อม“ค่ะสวัสดีค่ะ” นางแขไขมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างพินิจพิเคราะห์จนพราวแสงแขรู้สึกอึดอัด“คือ นี่คุณแมทธิว เขาเป็นนายจ้างของพราวเองค่ะแม่ คือ เขา มาธุระที่กรุงเทพฯ พราวเลยขอติดรถเขามา”“อ้าว แล้วรถเขาจอดอยู่ตรงไหนล่ะลูก”“เอ

  • เล่ห์ร้ายจำนนรัก   ตอนที่28.

    ตอนที่28.ทางด้านวายุที่กำลังทำงานหนักอยู่กลางแดดร้อนเริ่มจะทนในสภาพที่ตนเองอยู่ไม่ไหวเขาจึงคิดหาทางหนีออกไปจากไร่และคิดจะไปแจ้งความเอาผิดแมทธิวที่ทำกับตนแบบนี้ ดวงตายาวรีหลุกหลิกสังเกตการณ์รอบกายเมื่อเห็นว่าวันนี้ปลอดคนเขาจึงค่อยๆ เดินไปที่ถังน้ำทำท

  • เล่ห์ร้ายจำนนรัก   ตอนที่25.

    ตอนที่25.“ลูกน้องกูรายงานว่ามึงไม่ยอมทำงาน”“กูไม่ทำ กูไม่ใช่ขี้ข้ามึง ปล่อยกูออกไปเดี๋ยวนี้เลยไอ้พวกหมาหมู่”วายุเกาะกรงเหล็กที่เริ่มร้อนขึ้นเพราะตะวันดวงใหญ่เริ่มเคลื่อนคล้อยมาอยู่ในตำแหน่งที่ใกล้จะตรงศีรษะเข้ามาทุกทีๆ ในขณะ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status