การเดินทางของกระต่ายไปดวงจันทร์

“อะไรนะ มีความรักงั้นเหรอ?”เสียงตกใจเกินจริงที่ดังขึ้น มาจากยัย ‘เมเปิล’ เพื่อนคนสวยของฉัน ที่ไม่รู้ว่าจะตกใจอะไรเสียขนาดนั้นก็ความรักน่ะ...ใครก็มีกันได้ไม่ใช่หรือไง?สวัสดีฉันชื่อ ‘กระต่าย’ หรือยัยบื้อ ยัยเฉิ่ม ยัยแว่น ที่เพื่อนๆ ในคณะชอบเรียกกันอยู่เป็นประจำ ทั้งหมดที่กล่าวมานั้น คือลักษณะเด่นของฉันที่ไม่อาจปฏิเสธได้เลย ส่วนคนที่ร้องเสียงหลงอยู่เมื่อกี้ ก็คือเพื่อนสนิทของฉันเองหลังจากที่บอกความจริงออกไป ถึงเหตุผลที่ฉันอยากจะสวยขึ้น นางก็ตกใจอย่างที่เห็นนั่นแหละส่วนคนที่ทำให้ฉันตกหลุมรักน่ะเหรอ? ก็พี่ ‘ปรินซ์’ วิศวะคอมฯ ปีสี่ไงล่ะ เขาทั้งหล่อ สูง ขาว ดูดี เพอร์เฟกต์สุดๆ“พี่ปรินซ์ เจ้าชายแห่งดวงจันทร์อะไรนั่นน่ะนะ?”และสโลแกนยาวเหยียดนี้ก็คือ ฉายาสุดอลังการที่เพื่อนๆ ในคณะของเขาตั้งให้ เพราะนอกจากจะหาตัวเจอได้ยากแล้ว ดูภายนอกยังเป็นคนเงียบๆ ลึกลับ ไม่ค่อยสุงสิงกับใครเย็นยะเยือก ดุจดั่งอากาศบนดวงจันทร์ในยามค่ำคืน...แต่ใครจะรู้ล่ะ? ว่าที่จริงเขาน่ะ อ่อนโยนจะตายไป“เรื่องความสวย ขอให้บอกโลมา”ฉันพยายามพัฒนาความสวยขึ้น หัดแต่งหน้าแต่งตัว ออกกำลังกาย จากคำแนะนำของ ‘โลมา’ รุ่นน้องคณะ

ห้องนอนสี่เหลี่ยมกว้างพอประมาณ ถูกตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์โทนสีเดียวกัน ที่พื้นมีพรมผืนใหญ่ปูไว้ป้องกันความเย็น บรรยากาศในห้องเงียบสงบ จนได้ยินแค่เสียงเครื่องทำความร้อนที่กำลังทำงานอยู่เท่านั้นชายหนุ่มลืมตาขึ้นท่ามกลางความสลัว หลอดไฟในห้องถูกปิดไว้ไม่ได้ใช้งาน มีเพียงแสงอ่อนจากดวงอาทิตย์ยามเย็นลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาเขายังคงนอนนิ่งอยู่อย่างนั้น พลางมองเพดานอย่างไร้จุดหมาย ปล่อยให้ความคิดล่องลอยไปเรื่อยๆ เรื่องราวมากมายยังคงวนเวียนอยู่ในหัว ทั้งสิ่งที่ผ่านไปแล้ว และสิ่งที่ยังไม่อาจหาคำตอบได้มันกลายเป็นนิสัยที่เขาทำซ้ำๆ ตลอดสี่เดือนที่ผ่านมา คือการปล่อยตัวให้อยู่กับความเงียบ เพื่อฟังเสียงหัวใจของตัวเองเสียงเคาะประตูดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน ชายหนุ่มสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ เขานิ่งไปครู่หนึ่งพลางครุ่นคิดว่า ใครกันที่มาปลุกเขาให้ออกจากภวังค์นั้นในที่สุดร่างสูงก็ลุกขึ้นจากเตียงอย่างเชื่องช้า แล้วเดินตรงไปยังประตู เพื่อจะได้รู้คำตอบที่รอคอยอยู่ด้านนอก“ไงพี่ชาย!!”ผู้มาเยือนหลังประตูบานนั้น ทำเอาเจ้าของบ้านประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่ได้พูดอะไร ทำเพียงยักไหล่ให้ ก่อนจะปล่อยให้คนคนนั้

‘ฟินเลย์’ พ่อม่ายรูปร่างสูงโปร่งกำยำ ที่แม้จะย่างเข้าสู่วัยกลางคนแล้ว แต่ใบหน้ายังคงหล่อสะอาดแทบไม่มีริ้วรอย บางครั้งที่เขาไปส่งไอลาที่โรงเรียน ก็มักจะเรียกปฏิกิริยาเขินอายจากคุณครูสาวหลายคนอยู่เป็นประจำเช้าวันต่อมา หลังจากที่เมื่อคืนได้นอนหลับพักผ่อนอย่างเต็มที่ ท่ามกลางบรรยากาศสดชื่นเย็นสบาย แสงอาทิตย์สาดส่องเหนือผิวน้ำ สร้างความอบอุ่นที่ซ่านลึกถึงหัวใจปรินซ์นั่งดื่มกาแฟอยู่หน้าเต็นท์ของตัวเอง ใกล้กับเศษกองไฟเมื่อคืน พร้อมดื่มด่ำกับธรรมชาติที่สดใสไปด้วยเวลาสายหน่อย ผู้ร่วมทริปต่างก็เริ่มเก็บข้าวของเตรียมกลับบ้าน แม้จะเป็นเพียงการมาพักสั้นๆ แต่ด้วยบรรยากาศที่ได้สัมผัส ก็นับว่าคุ้มค่ากับการได้มาเยือนในครั้งนี้ปรินซ์เก็บข้าวของเสร็จเรียบร้อย ทางฝั่งของไอลาก็เช่นกันด้วยฝีมือของผู้เป็นพ่อ ก่อนที่เขาจะไปแสดงความมีน้ำใจให้กับสาวข้างเต็นท์ต่อ“นั่นเธอ...เอล์ซา สเปคเขาละ” ไอลาใช้สายตาชี้ไปยังกลุ่มผู้ร่วมทริปที่ยืนอยู่ด้านข้าง ไม่ไกลจากพวกเขานัก“ขี้เม้าธ์นะเราน่ะ”“โธ่!! ถึงหนูจะอายุแค่ 14 ปี แต่ก็พอจะรู้จักเรื่องพวกนั้นอยู่หรอก”“ความรักน่ะนะ ร้ายกาจดุจแอปเปิลอาบยาพิษ ท้าทายให้อยากลิ้มร

การประชุมสรุปงานของแต่ละทีม กำลังจะเริ่มขึ้นในช่วง 4 โมงเย็นของทุกวันศุกร์สิ้นเดือน ซึ่งหัวหน้าของแต่ละทีม จะเป็นคนคอยรายงานถึงรายละเอียดต่างๆ ที่ได้รับมอบหมาย ให้กับพนักงานระดับสูงฟัง รวมถึงความคืบหน้าว่าดำเนินไปจนถึงขั้นตอนไหนแล้ว            “ตอนนี้โปรเจกต์ในมือของทีมลันตามีอยู่สองโปรเจกต์ค่ะ”“สามค่ะพี่ลันตา” กระต่ายกระซิบเบาๆ พร้อมชูสามนิ้วบอกหัวหน้า“อ้อ!! สะ...สามค่ะ ขอโทษที” ความประหม่าทำให้ลันตาเอ่ยติดขัด พร้อมกับพยายามส่งสัญญาณทางสายตาให้กระต่ายรีบเข้าช่วยเหลือ“แล้วตอนนี้มีติดปัญหาอะไรอยู่บ้างไหมครับ?” คุณบอสสุดหล่อว่าอย่างสุขุม พร้อมด้วยรอยยิ้มเป็นมิตรเขามักจะดูเป็นคนใจเย็นอยู่เสมอ แต่ก็นั่นแหละท่าทางที่ยิ่งทำให้เหล่าพนักงานหลายคนเกรงใจมากขึ้น“ตอนนี้...ยังไม่มีนะคะ” ลันตายังคงมีท่าทางลุกลี้ลุกลน พูดจาติดขัด ราวกับไปทำอะไรผิดมาเสียอย่างนั้นกระต่ายรีบส่ายหน้าให้ผู้เป็นหัวหน้าทันที ก็เพราะมีบางงานที่ตอนนี้ มัน

เช้าวันจันทร์เดิมๆ ที่เพิ่มเติมคือ วันนี้ออฟฟิศดูครึกครื้นเป็นพิเศษ อาจเพราะมีข่าวแว่วมาว่า แผนกไอทีจะมี CTO คนใหม่เข้ามา หลายเสียงจึงพากันพูดไปต่างๆ นานาถึงเขาคนนั้น...จะเป็นคนแบบไหนกัน? เนื่องด้วย CTO คนเก่าเป็นคนเจ้าระเบียบขั้นสุด งานทุกอย่างที่ผ่านออกไป ต้องเป๊ะและตรงตามมาตรฐานแทบทุกกระเบียดนิ้ว จนบางครั้งก็ออกจะเกินไปหน่อยด้วยซ้ำ แถมเขายังขึ้นชื่อเรื่องความดุ จนพนักงานรุ่นใหม่ๆ ต่างพากันเกร็งไปทั้งแผนกก็ได้แต่หวังว่า...คุณหัวหน้าแผนกคนใหม่ จะเข้ากับพวกเราชาวไอทีได้ดีกว่าที่ผ่านมานะ“อย่างที่ทราบกันดีนะคะว่า พี่อิทธิ CTO คนเดิม ได้เกษียณตัวเองไปเรียบร้อยแล้ว ดังนั้นทางบริษัทจึงมีความยินดีเป็นอย่างมาก ที่จะต้อนรับ CTO คนใหม่เข้ามา รับหน้าที่ดูแลแผนกไอทีของเราต่อจากนี้ค่ะ”“ขอต้อนรับ คุณศศิน เพชรวงศ์รุ่งเรืองค่ะ”เสียงปรบมือดังขึ้นอย่างพร้อมเพรียงจากผู้เข้าร่วมประชุม ถึงแม้การต้อนรับครั้งนี้จะไม่ใช่สิ่งที่ CTO คนใหม่อยากให้เอิกเกริกเท่าไร แต่ในที่ประชุมนั้นก็ยังมีหัวหน้าทีมของแต่ละทีม มา