เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่

เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่

last updateLast Updated : 2026-05-07
By:  Jay zxOngoing
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
10
1 rating. 1 review
66Chapters
1.0Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

อดีตเธอเคยเป็นนักฆ่าขององค์กรปริศนาวันหนึ่งขณะทำหน้าที่สุดท้ายเธอได้ถูกลอบสังหารเเละตื่นขึ้นมาในร่างของคุณหนูหลี่ผู้น่าสงสาร - Jozelle - ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะเป็นนิยายเรื่องเเรกของเราค่ะอาจจะติดๆขัดๆไปบ้างเเต่ขอบคุณนะคะที่เข้ามาอ่าน

View More

Chapter 1

บทนำ

CONTENT WARNING: This is a delicious disaster where virginity auctions meet DILF dilemmas, with a side of "oh shit, it's him" humiliation hotter than hellfire. Brace for paid-for power plays, mouth-fucking marathons that swallow pride (and more), nipple worship that'd make saints sin, and a deflowering so deep you'll feel the stretch. Age-gap alert: he's twice her world-weary years, all smug control and shower sequels. If taboo "daddy" vibes or consent-blurring bids make you squirm, this one's your kryptonite. Grab a fan, not the bid button.

CHAPTER ONE

Mike's first thought was "What the hell?"

The site wasn't exactly on the up-and-up. It ran like a digital brothel, the kind he'd dipped into regularly since his marriage crumbled once the kids hit high school and gained some real freedom. Sure, he could snag a date if he tried. But why bother? All that effort for maybe nothing. The platform let him dial in precisely what he craved for an evening. Brunette or blonde. Kinky twists or straight vanilla. Full rack or perky handfuls. And the guarantee they were vetted clean. Branches dotted around, and he scored big living just an hour from the nearest one.

His ex had custody of the kids that week. So he fired up the browser to poke around for fresh options.

Fresh didn't even cover it.

Spotting her was instant. Who wouldn't? She'd crashed at his place nearly every other weekend that past year, right alongside his daughter. Freshly eighteen last month, or so he recalled. The girls had chattered nonstop about her bash. Tiny frame at five-foot-four. Blonde bob skimming her shoulders. Those bright green eyes that lit up. Perky tits hovering between B and C territory. Slim waist that begged a hand around it. And that bright, all-American grin screaming cheer squad captain.

Riley Sanders. His daughter's ride or die best friend since freshman year.

Auctioning off her virginity online.

Bids closed at midnight.

A softer guy might've jumped in to shield her from her own mess. Yank her back from whatever wild whim drove this. But life had taught him otherwise. He tuned out other folks' bonehead moves unless they splashed over onto him or the family. No skin off his teeth. Besides, he'd stack up nicer than most creeps lurking there. He knew his looks turned heads, women from coeds to cougars batting lashes despite him pushing past forty. Post-split, he'd stayed ripped. Gym sessions multiple times weekly. Steady runs to keep the edge. Hell, he'd caught his daughter's crew murmuring once or twice about her smoking hot pops.

And he wouldn't hurt Riley, not more than he had to, anyway. Hell, he'd turn it electric for her.

Two hours and an almost absurd amount of money later he was the proud owner of a teenager's virginity. He put all the pertinent information of when / where to meet this upcoming weekend into the form that the website provided.

~ ~ ~ ~ ~

Worton Hotel, room 419.

Riley nearly bit her lip from the jitters before she remembered that she was wearing lipstick. Was she really going to do this?

Damn right.

Not solely for the payout, though that insane haul sweetened the deal. She'd schemed this for ages, ever since catching wind of the site where she'd put her cherry up for grabs. Roughly a year back, she'd overheard her big sis dishing with a pal about it. Her friend used it kind of like a dating service, but dropped that virgins raked in the real money.

The dudes prowling there were loaded. Seasoned. And worlds beyond boys.

She'd always had a thing for older men, crushing on her teachers throughout high school, her coaches, just about anyone older. Even if they weren't hot or in great shape, she just found them so much more intriguing than the boys her age. Which was how she'd become the last virgin on the cheerleading squad. Boys her age just didn't interest her.

Handing her V-card to a mystery older stud, though? That fantasy revved her engine fierce. Real life might flop short of the dream, but at least she'd pocket serious money for the trade. Her crew? None of her friends were still in a relationship with the guy that popped their cherry, and they hadn't gotten anything out of the exchange like she would be.

She drew a steadying pull of air, tugged the strap on her skimpy white sundress, and slid the keycard home.

The skirt of her dress swirled around her thighs as she walked through the door. The hotel room was nearly spotless, but across the room there was a man sitting in a chair looking out the window. Since none of the lights were on she couldn't see any of his features, just his outline against the brightness of the window as he stood and turned towards her. He was tall, had a healthy crop of hair and looked to be in fairly decent shape, but that was all she could see.

A buzz of thrill and raw want prickled her skin as she forced a grin and advanced, door clicking shut. Was it just her imagination, or could she actually feel his eyes caressing her young body, lingering over the low cut of the front of her halter dress and the hem around her tanned thighs?

"Hi," she ventured, his quiet throwing her off as she masked it best she could. "I'm Riley, you must be Mike." The sitch flipped and light bloomed across the room.

She gasped. "Oh my god... Mr. Stone?!"

The familiar handsome face of Emily's dad was the last thing that she'd expected to see. A rather rugged face, framed by dark hair with a dash of grey at the temples and little silvery highlights scattered throughout the bit of scruff on his face. Mr. Stone was a DILF - Dad I'd Like to Fuck. That was the running joke among his daughter's friends. Sure she'd drooled over him wearing a swimsuit in the summer. Sighed over him when he'd done something particularly nice or caring for the girls. Masturbated to a fantasy of him in her head multiple times.

The fantasy of being with an older, rich, mature man suddenly seemed dirty and weak as she stared at this man that she knew... that she HAD known for years, and knew that HE knew she'd sold her virginity on the internet. She felt dirty. Ashamed. And impossibly young and stupid. If she was lucky he would only lecture her himself and not tell her parents what she'd done. And she'd have to return the money to him of course. God... how was she going to cover the percentage that the website took?

Her cheeks bloomed red before paling to white several times as he stood there watching her. Assessing her. Tears of humiliation sparked in her eyes.

"I can't imagine what you must think of me," she whispered, eyes dropping to the carpet, dodging whatever judgment scorched there.

"I think... that right now you look more beautiful than ever," he said quietly in that oh so sexy deep voice of his. "And that I have been looking forward to this all week."

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

ตองศักดิ์ แก้วสังข์
ตองศักดิ์ แก้วสังข์
ไม่อัพเดตแล้วหรือค่ะรอนานแล้วมาลงไห้จบคะรอๆๆ
2026-06-30 21:46:21
0
0
66 Chapters
บทนำ
‘โมซีย์ เมอร์เลอร์’บนถนนสายด่วนในลอสแอนเจลิส MCLAREN - 720S สีดำล้วนสุดดุดันวิ่งเเล่นอยู่บนถนนอย่างเร่งรีบหลบหลีกจนน่าเวียนหัว สร้างความปั่นป่วนในเเกผู้สัญจรบนถนน กลัวจะเกิดอุบัติเหตุไม่คาดฝัน เเต่ใครเล่าจะรู้ว่าคนหลังพวงมาลัยชำนาญเเค่ไหน เเม้เธอจะเป็นผู้หญิงที่สวยมาก ผู้ชายได้เห็นเป็นต้องเอี้ยวคอมองจนเข็ด การเร่งรีบนั่นเป็นเพราะงานประมูลในใจกลางลอสเเอนเจลิสใกล้เริ่มเเล้ว เธอไม่ได้มีหมายเหตุจะไปประมูล เเต่มีเหตุผลที่มากกว่าการประมูล…นั่นคือเก็บรองประธานาธิบดี เป็นคำสั่งจากเบื้องบนให้เก็บเขาในทันทีที่พบเห็นไม่ว่าจะเป็นที่ไหนเธอมีหน้าที่เเค่ทำตามคำสั่ง ภารกิจจบรับเงินก็เเยกย้ายเเละงานนี้คงเป็นงานสุดท้าย เพราะเธอจะวางมือจากวงการนักฆ่าไปใช้ชีวิตเงียบสงบในเมืองอันเเสนไกลจากที่นี่ รถหรูสีดำชะลอความเร็วลงเมื่อใกล้ถึงหมาย เธอจอดรถเคียงกับรถที่จอดก่อนหน้า ร่างระหงใต้ชุดเดรสเนื้อซาตินสีเเดงเลือดหมู ประจักษ์ต่อสายตา ใบหน้าดุจนางฟ้าปั้นขึ้นมาสะกดสายตาเหล่ามหาเศรษฐีทั้งหลายให้มองจนตาเยิ้ม เธอส่งการ์ดเข้างานให้คนหน้าเคาท์เตอร์ ก่อนจะเข้าไปชมบรรยากาศในงานสายตาอันเฉียบคมกวาดมองหาเป้าหมาย เรดาสาย
Read more
บทที่ 1
‘วิวาห์จำเป็น’โมซีย์รู้สึกเหมือนร่างกายของเธอกำลังล่องลอยเบาหวิวคล้ายลูกโป่ง มีกลิ่นไอหอม ๆ ของเทียนไขกลิ่นกากไม้ เเละมีภาพอดีตจาง ๆ ของใครบางคนสอดเเทรกเข้ามาในเมมความทรงจำ เธอไม่คุ้นเคยกับเจ้าของใบหน้านั้นเลยสักนิดเเละเสียงเรียกจากทางไกลหลายหลาเอ่ยขานชื่อใครสักคน เคลือบคลานเข้ามาใกล้ทีละนิด กระทั่งเสียงนั้นกระทบเข้าที่เธอเต็ม ๆ เธอเห็นภาพของผู้หญิงคนหนึ่งกำลังพยายามปลุกใครบางคน‘หนูเอินลูก หนูเอินตื่นสิลูกเเม่’‘…’‘หนูเอินตื่นเดี๋ยวนี้นะ!’ใครกันน่ะ..ใครกัน“หนูเอิน!”“อื้ออ..” โมซีย์ครางครือในลำคอ เธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้นเนิบช้า สิ่งเเรกที่พบคือผู้หญิงที่เห็นในลลฝันเเสดงสีหน้าร้อนอกร้อนใจอยู่ตรงหน้าเธอ “คุณคือ..”“ฮึก” ไม่ทันได้ท้วงติงเธอก็โพล่งเข้ากอดฟุบ “หนูเอิน ลูกทำให้เเม่ใจหายใจควํ่า ทำไมลูกต้องกินยาตายด้วย หรือโกรธเเม่ที่ทำให้ลูกต้องเเต่งงาน เเม่ขอโทษนะหนูเอิน..เเม่ขอโทษ”“เเต่งงาน ตอนนี้เหรอ?” โมซีย์กระพริบตาปริบ ๆ ก่อนจะหันมองทุกคนตรงหน้า ทุกคนในที่นี่เเตกต่างออกไป รวมถึงเธอด้วย.. “นะ-นี่มันอะไรน่ะ เกิดอะไรกับฉัน”เอ่ยประโยคนั่นออกไปทุกคนในห้องก็จับจ้องมาที่เธอ ไม่นานหมอเเก่ ๆ
Read more
บทที่ 2
‘หลี่ เอิน’เช้าอีกวัน ณ บ้านสกุลเฉิน ข้าวของมากมายของลูกสาวบ้านสวีถูกส่งมาที่นี่ โดยเหล่าคนใช้ทั้งชายเเละหญิงต่างช่วยกันค้นย้ายไปไว้ยังห้องของนอนคุณนายเเละคุณท่าน โดยที่พื้นที่ส่วนหนึ่งจะถูกเเบ่งให้ลูกสะใภ้บ้านสวี อีกส่วนหนึ่งเเบ่งให้กับลูกชายคนเล็กสุดบ้านเฉิน โมซีย์ตื่นขึ้นมาเธอพบว่าตัวเองยังอยู่ในร่างเดิม เเถมยังเป็นเช้าอันวุ่นวายเพราะคนค้นย้ายข้าวของเข้ามาในห้อง เธอเเอบถามคนเเถวนั้นข้าวของมากมายที่ถูกย้ายมาคือข้าวของหลี่ เอิน นอกจากจะค้นย้ายเเล้วพวกเขายังช่วยกันจัดไว้ เธอทำได้เเค่ยืนดูกระทั่งเสร็จสรรพวกเขาก็เดินออกไป มีเพียงผู้หญิงผมสั้นเท่าติ่งหูที่เดินเข้ามาหาเธอพร้อมรอยยิ้มเเละสมุดปกน่ารัก ๆ เธอส่งมันให้โมซีย์“ให้ฉันเหรอ” โมซีย์พูดกับเจ้าหล่อน“ใช่ค่ะ อันนี้เป็นสมุดไดอารี่ของคุณเอินค่ะ เผื่อคุณได้อ่านอาจจะจำอะไรได้บ้าง” “…” โมซีย์รับสมุดเล่มนั้นเเล้วลูบหน้าปกเเผ่วเบา เเล้วเงยหน้ามองคนตรงหน้าพร้อมกับถามว่า “ทุกอย่างเลยเหรอ เกี่ยวกับฉันน่่ะ”“ใช่ค่ะ”“…” โมซีย์ส่งยิ้มให้เฉย ๆ เเต่เเล้วเธอคนนั้นก็พุ่งตัวเข้ามาโอบกอด ทำให้เธอตกใจนิดหน่อยเพราะไม่เคยถูกกอดเเบบนี้…กอดเเบบความรักอัน
Read more
บทที่ 3
‘คนใหม่’วันที่สองเเล้วที่เธออาศัยอยู่ในเเผ่นดินบ้านสกุลเฉิน ทำตัวปกติราวกับอยู่บ้านของตัวเอง หลี่เอินคนใหม่ยังงุนงงกับวิถีคนจีน พอได้ศึกษาก็ทำให้เข้าใจในบางอย่าง เเถมยังได้รู้อีกตระกูลเฉินเป็นตระกูลที่มีอำนาจมากในเซี่ยงไฮ้ ไม่เเปลกใจเลยสักนิดที่นี่จะมีเเต่ชายสวมสูทดำเดินไปมาอยู่ทั่วทุกมุมของบ้านเฉินให้อารมณ์เหมือนพวกมาเฟีย ทว่าเธอไม่ได้ตกใจเลยสักนิด เพราะชีวิตของเธอก็ผ่านอะไรมาก หัวหน้าเเก๊งใหญ่ ๆ เธอก็เคยเด็ดหัวมาเเล้วเรื่องเเค่นี้เล็กน้อยมากหลี่เอินยืนดูตัวเองในหน้ากระจก ชุดกีเพ้าสีดำเงาปักลายมังกรสีขาวตรงอก กระดุมเเถวเดียวเอียงขวา ผมถูกม้วนรวบเอาไว้เเละปักด้วยปิ่น ชุดพอดีกับตัวทำให้เห็นทุกสัดส่วนชัดเจน ทั้งหน้าอกอันนูนกลมเเละเอวที่โค้งเว้า ใบหน้าเเต่งเติมเพียงเล็กน้อย เเม้อดีตจะเคยเป็นนักฆ่าเเต่นักฆ่าก็ต้องเเปรงโฉมถึงจะตื่นเช้าทว่าเธอไม่ได้วางเเพลนสำหรับวันนี้ว่าจะทำอะไร เพราะไม่มีอะไรให้ทำเลยพวกเเม่บ้านที่ถูกไว้วางได้พากันจัดการจนหมด หลังทานข้าวเสร็จเธอเดินไปส่งเฉินซีฮันที่รถสปอร์ตหรู เมื่อถึงตัวรถเขาหันมารับเสื้อสูทตัวนอกจากเธอ เธอมองเขานิ่ง ๆ เคยดูหนังมาบ้างในสถานการณ์เเบบนี
Read more
บทที่ 4
‘งานเลี้ยง’หลี่เอินถูกนำตัวไปขัดถูผิวอาบนํ้าเเร่เเช่นํ้านม เเม้เธอจะบ่นไม่อยากทำเเค่ไหน ทว่าขัดขืนไม่ได้ทั้งหมดนี้คือคำสั่งของนายหญิงเฉิน ร่างกายของเธอถูกขัดเกลาตั้งเเต่หัวเช้าจรดเที่ยงวัน เพราะเป็นถึงภรรยาของว่าที่รัชทายาท เธอต้องเด่นที่สุดในคํ่าคืนนี้ นายหญิงเฉินยํ้ากับสาวใช้ทุกคนที่หน้าที่กับร่างกายของเธอขัดเกลาผิวเสร็จใช้ว่าจะจบง่าย ๆ เธอถูกนำตัวไปอบผิวอีกหนึ่งชั่วโมง กลับออกมายังต้องมาร์คอีกสองรอบ ทั้งมื้อเช้าเเละมื้ิอกลางวันเธอมากินเอาตอนเย็นช่วงที่รอเเต่งหน้าทำผม ทานข้าวเสร็จเเล้ว ช่างที่จ้างมาก็เริ่มเเต่งหน้าทำผมเเละนี่ก็ทำให้โมซีย์ในร่างของหลี่เอิน ได้เห็นถึงการเป็นภรรยาของทายาท ถูกบังคับให้เเต่งงานไม่พอยังต้องเป็นหน้าเป็นตาให้สามีอีกเเต่งหน้าเสร็จเธอก็ต้องสวมชุดที่ถูกตระเตรียมเอาไว้ เป็นขุดเดรสสีเเดงยาวเปิดข้างจนเห็นขาอ่อนนิด ๆ ทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย เธอถูกส่งตัวให้เเก่เฉินซีฮัน เขาสวมสูทสีดำยืนพิงกับรถสปอร์ตหรู ปรายตามองเธอเเค่เเว็บเดียว ก่อนทำการเปิดประตูรถให้เธอเข้าไปนั่ง หลี่เอินกล่าวขอบคุณด้วยการพยักหน้ามุดตัวเข้าไปนั่งข้างคนขับ เขาเดินอ้อมมาอีกฝั่งเพื่อประจำตำเเหน่ง
Read more
บทที่ 5
‘ห่วงใย’เรื่องลูกชายเเละลูกสะใภ้ถูกลอบทำร้ายบนทางด่วน วิ่งไปเข้าหูคุณนายเฉินอย่างไว รุ่งเช้าอีกวันเธอกับสาวใช้คนสนิทเร่งเท้ามายังบ้านหลังเล็กทางตะวันออกเฉียงเหนือ ด้วยความเป็นห่วงท่วมท้นรีบจนลืมเเต่งเติมเครื่องประทินบนโฉม เเต่คุณนายเฉินก็ไม่ได้ใส่ใจชีวิตของคนสองคนสำคัญที่สุด เมื่อมาถึงคุณนายรีบเข้าไปหาลูกสะใภ้ก่อนเป็นคนเเรก ถามไถ่สารพัดอย่างกับลูกสะใภ้ยอดตายอดใจ หลี่เอินได้เเต่ส่งยิ้มหวานบาง ๆ ให้คุณนายเพราะเธอทั้งฟังทั้งตอบไม่ทัน คุณนายเฉินเห็นว่าลูกสะใภ้ไม่เป็นอะไรก็ดึงเข้ามากอดราวกับลูกตัวเอง หลี่เอินยืนตัวเเข็งทื่อรอยยิ้มเธอเจือลงจาง ๆ ทว่าหัวใจเต้นตึกตัก โมซีย์ในคราบหลี่เอินไม่เคยได้รับรสชาติความห่วงใยเช่นนี้มานานเเล้ว นับตั้งเเต่รู้ว่าตัวเองกำพร้าพ่อเเม่ อยู่ศูนย์เลี้ยงเด็กกำพร้ามาตั้งเเต่เด็ก ๆ หน้าพ่อเเม่ก็ไม่เคยเห็น เเต่เธอไม่คิดจะตามหามันหรอก หากพวกเขาต้องการเธอคงไม่ทิ้งไปเเละปล่อยให้เธอเผชิญกับชีวิตที่เเสนโหดร้าย มือน้อย ๆ ของเธอพรากลมหายใจของคนนับหลานพันคนพอถูกกอดด้วยความรู้สึกอบอุ่นเเละเต็มเปี่ยมไปด้วยรัก เหมือนดวงไฟน้อย ๆ ที่ละลายความเยือกเย็นในหัวใจ ความด้านชาค่อย ๆ
Read more
บทที่ 6
‘ปีศาจไร้จิตใจ’เสียงพื้นบ้านดังสนั่นหวั่นไหว บรรดาคนใช้กว่าสิบคนวิ่งกันขวักไขว่ไปมาน่าเวียนหัว เป็นว่านายน้อยสกุลเฉินนอกจากฤทธิ์เหล้าจะสร่างซ่าเเล้วยังมีอาการป่วยไข้เข้ามาเเทรกเเซง เเถมคุณนายเฉินรักลูกคนเล็กยิ่งกว่าทรัพย์สินจึงเกณฑ์คนใช้ให้ไปดูเเลลูกชาย หากเธออยู่เธอคงมาดูเเลด้วยตัวเอง ทว่าเธอดันติดธุระที่กวางโจวจำใจต้องฝากลูกไว้ในนํ้ามือคนใช้ที่จงรักภักดีนายยิ่งกว่าชีวิตตนหลี่เอินที่พึ่งตื่นนอนต้องเเง้มประตูออกมาดู เห้นผู้คนวิ่งกันวุ่นวายกันทั่วหน้า คนหนึ่งก็ถือถังนํ้าบางคนถือกล่องปฐมพยาบาลบางคนยกถาดอาหาร เธอถอนหายใจพรืดก่อนออกจากห้องมายืนทั้งตัว ขณะที่มัวดูเหตุการณ์จนไม่ทันระวังสาวใช้คนหนึ่ง ซึ่งเธอเดินก้มหน้าก้มตาชนเข้ากับหลี่เอิน เธอเซเล็กน้อยไม่ถึงขั้นล้มก้นชนพื้น เมื่อตั้งหลักได้จึงหันไปมองคนชนรายนั้นก็ไม่ล้มเช่นกัน สาวใช้คนดังกล่าวรีบขอโทษรัว ๆ จนหลี่เอินต้องรีบห้าม“ไม่เป็นไร ๆ เธอเป็นอะไรรึเปล่า”สาวใช้ส่ายหัวพรืด “ไม่ค่ะ ดิฉันไม่เป็นอะไร ซ้อเป็นอะไรไม่ค่ะ”“ไม่นะ เเต่เหมือนยาขอเธอจะหล่น เดี๋ยวฉัน-”“ไม่ต้องค่ะ! ฉันเก็บเอง” สาวใช้รีบก้มเก็บยาทันที หลี่เอินไม่ได้ขัดคำขอของอ
Read more
บทที่ 7
‘คำขอโทษ’การกระทำของหลี่เอินสร้างความเเตกตื่นให้กับทุก ๆ สายตาที่อยู่ในเหตุการณ์ พวกเขาไม่คิดเลยว่าคนสวย ๆ นิ่ง ๆ อย่างหลี่เอินจะโหดเหี้ยมไร้จิตใจถึงเพียงนี้ เหตุการณ์ดังกล่าวดังไปทั่ว เเละเเล้วในที่สุดมันเเล่นไปเข้าหูของเฉินซีฮัน ที่หลับเป็นตายไปสามวันติด ๆ หลังฟื้นตัว คนใช้ก็คาบข่าวมาเล่าให้เขาฟังเหมือนคาบเนื้อเฉินซีฮันเองก็ตกใจหน่อย ๆ ที่ได้ฟังเรื่องของหลี่เอิน นอกจากจะสวยเเล้วเธอยังเก่ง เเถมเขายังเป็นหนี้บุญคุณเธออีก หากไม่ได้เธอเขาคงไม่ได้ลืมตาดูโลกอีกครั้ง เขาอยากจะขอบคุณเธอทว่าคนใช้กลับรั้งขาเขาไว้ ทำให้คนป่วยหัวเสียเล็กน้อย“เเค่จะไปขอบคุณมันจะอะไรนักหนา” คนป่วยว่าด้วยนํ้าเสียงโกรธกริ้ว เขาเเค่ต้องการขอบคุณจากใจทำไมมันถึงยากนักนะ อีเเค่ขอบคุณเนี่ย“ไม่ได้นะครับ เฮียฮันจะไปขอบคุณซ้อไม่ได้” พ่อบ้านห้ามเขาหัวชนฝาเฉินซีฮันเป็นต้องยกมือขึ้นกุมขมับ เขาพูดไม่ออกเพราะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น เหตุฉะไนเขาถึงไปขอบคุณเธอไม่ได้ เฉินซีฮันเลยถามไปตรง ๆ “ทำไม ไหนบอกมา ถ้าเเกไม่บอกเตรียมตัวเอาอวัยวะส่วนหนึ่งออก”“ไม่ ๆ ไม่ครับ” พ่อบ้านส่ายหน้าพรืด“ก็พูดมาสิ” คนปวดกอดอกนั่งบนเตียง จ้องหน้า
Read more
บทที่ 8
‘บุหรี่เธอเเละเขา’หากพ้นวันนี้ก็ครบเดือนเเล้วที่โมซีย์ เมอร์เลอร์มาอยู่ในร่างของหลี่เอิน จากนักฆ่ากลายมาเป็นคุณหนูอะไรหลายอย่างทำให้เธอต้องพยายามปรับตัว ยกตัวอย่างเช่นสัญชาตญาณนักฆ่าที่หลั่งไหลอยู่ในสายเลือด เธอต้องเก็บมันไว้ให้มิด เพราะหลังจากเรื่องที่เฉินซีฮันรู้เรื่องเข้า ชีวิตเธอเหมือนถูกติดตามตลอดเวลา ไม่ว่าเท้าของเธอจะเดินไปทางไหนสายตาในความมืดก็จับจะติดเธอราวกับนักโทษ ถึงจะเป็นอย่างนั้นชีวิตของหลี่เอินก็ยังต้องดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ ตราบใดที่ระบบหายใจยังทำการสูบฉีดออกซิเจนเข้าออก วันนี้ก็ไม่ต่างจากวันอื่น หลี่เอินตื่นเเต่เช้าไล่เรียงตารางชีวิตประจำในหัว เริ่มจากกิจกรรมง่าย ๆ ที่หลังตื่นนอนจนเคยตัว วิดพื้นเรียกเหงื่อให้ร่างกายหลั่งสารเเอนดอฟินก่อนทำธุระส่วนตัวในห้องนํ้า เเละลงออกจากห้องด้วยชุดเเบบเดียวที่มีในตู้ นั่นคือกีเพ้าตัวยาวใส่สบายทว่าเธอไม่ค่อยสะดวกนัก หลี่เอินคนก่อนไม่รู้เเต่หลี่เอินคนนี้ไม่ชอบกระโปรงเป็นอย่างยิ่งมาถึงด้านล่างเหมือนเคยซํ้าซากจำเจ ไม่เคยมีอะไรให้เธอทำนอกจากนั่งเฉย ๆ เเละทานข้าว บรรยากาศบนโต๊ะอาหารก็ใช่ว่าจะดีนักเธอถูกเฉินซีฮันจ้องตลอดเวลา นับเป็นการทานข
Read more
บทที่ 9
‘ลมหายใจ’วัันอันเงียบสงบในเซี่ยงไฮ้ บนถนนสำหรับทางเดินเท้าผู้คนเดินขวักไขว่เสียงพูดคุยดังเซ็งเเซ่ อากาศวันนี้ไม่ร้อนมากเหมาะต่อการเป็นวันหยุดที่ดีของใครหลายคน เเม้จะเป็นวันหยุดเพียงเเค่วันเดียวก็ตามเเต่ ทว่าบางสิ่งกลับดึงความสนใจของคนบนถนนเดินเท้าให้หันไปมองยังถนนให้สำหรับรถยนต์สัญจร บทสนทนาของทุกคนเริ่มเปลี่ยนไป บางคนถึงขั้นลุกจากเก้าอี้เพื่อดูรถสปอร์ตคันหนึ่ง ที่สัญจรอยู่บนถนนเเล้วหันหน้าคุยกับเพื่อน มันเเปลกไปคือรถสปอร์ตคันนั้นขับไวเหลือเกินราวกับสิงห์โตคลั่งปัง! ปัง! ปัง!เสียงปืนดังขึ้นถึงสามครั้ง เป็นสัญญาณเตือนให้ทุกคนบริเวณใกล้ ๆ รับรู้ถึงอันตรายที่เคลือบคลานเข้ามาหา ผู้คนบริสุทธิ์เเตกตื่นเป็นอย่างมากจากความเงียบสงบกลายเป็นปั่นป่วน ผู้คนวิ่งหนีกระจัดกระจายเพื่อหาพื้นที่ปลอดภัยให้กับชีวิตของตัวเอง คนหลังพวงมาลัยพยายามบังคับรถสปอร์ตสีดำทึบให้อยู่ในถนน เพื่อไม่ให้รถคันอื่นโดนลูกหลงไปด้วยเขาพยายามหลบหลีกสุดความสามารถ เเต่นั้นก็เปล่าประโยชน์เพราะถูกยิงจี้ติด ๆ เเถมศัตรูยังเรียกพวกมาเพิ่ม เขาไม่สามารถทำอะไรได้มากนอกจากตู๊มมม!!“บัดซบเอ๊ย!” เฉินซีฮันสบถอย่างหัวเสีย เมื่อเห็นว่ารถ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status