ตอนที่2

ตอนที่2

" คุณราชัน " ทรายเรียกเขา และก้าวถอยห่างเขานิดหน่อย

" อื้ม ฉันเอง ไม่เจอกันนานเลยนะ " ราชันมองคนตรงหน้าอย่างพิจารณา ทรายโตขึ้นมาก โดยเฉพาะไอ้หน้าอกตู้มๆ ที่เด็ดชัดเลย

" ทรายขอตัวนะคะ " ทรายพูดและพยายามเบนตัวหลบต่อสายตาหื่นกามของราชัน

" คืนนี้ไม่ต้องออกมานะ " ราชันพูดบอกทราย เพราะคืนนี้พวกเพื่อนเขามากันเยอะ เขาไม่ต้องการให้ทรายออกมาเจอเพื่อนเขา

" แต่ว่า ฉันต้องออกมาช่วยงานทุกคนนะคะ ไม่ออกมาน่าจะไม่ดี " ทรายพูดบอกราชันจะให้เธออยู่เฉยๆ ไม่ออกมาช่วยงานคนอื่นได้ว่าเธอแน่ๆ

" ก็บอกไม่ต้องออกไง อยู่แต่ห้องไป ห้ามออกมาเด็ดขาด อย่าให้ฉันเห็นหน้าเธอนะ ได้เห็นดีกันแน่ " ราชันพูดขู่ทราย

" แล้วถ้า ป้ากลิ่นกับแม่ฉันถาม จะบอกพวกเขาว่ายังไงค่ะ "

" เดี๋ยวฉันจัดการเอง "

" เอาเถอะค่ะ ฉันไม่ออกไปให้คุณเห็นแน่นอน ดีซะอีก จะได้นอนตีพุงอ่านหนังสือ " ทรายพูด ดีซะอีกเธอก็ไม่อยากไปทำหรอก ถ้าไม่เห็นแก่ คนบ้านเขา เธอไม่กลับมาด้วยวันนี้

" หึ นั่นแหละ เดี๋ยวฉันบอกป้ากลิ่นกับแม่เธอเอง " ราชันพูดยิ้มและยังคงจ้องมองหน้าอกทราย

" ค่ะ คุณชายราชัน งั้นขอตัวนะคะ " ทรายพูดพร้อมเดินหนีราชัน เธอกับเขาเจอกันทีไรต้องได้ทีปากเสียงกันทุกที ทั้งที่ตอนเด็กๆ ก็เล่นด้วยกันดีๆ รวมถึงลินดา น้องสาวของราชัน และเพื่อนบ้านเขาอีกคน ที่ชื่อ อิงฟ้า รายนั้น เป็นรุ่นน้องของราชัน แต่เป็นรุ่นพี่ของเธอ แต่พอเวลาผ่านไป ทุกคนโตขึ้น เธอกลับสนิทแค่กับลินดา แต่ไม่สนิทกับอีก2คน เพราะอะไรเธอก็ไม่อยากจำเหมือนกัน

ทรายกลับเข้าห้องมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า และก็ทำการบ้าน วันนี้เธอมีรายงานที่ต้องทำอยู่พอดี ดีเหมือนกันที่ไม่ต้องไปช่วยงานเลี้ยง

ก๊อก! ก๊อก ! เสียงเคาะประตู ทรายลุกขึ้นและเดินไปประตูห้อง

" ทราย " ทับทิมเรียกลูกทันทีที่เปิดประตู

" อ้าวแม่มาทำอะไร มีอะไรให้หนูไปช่วยรึเปล่า " ทรายเอ่ยถามแม่ หรือว่าราชันไม่ได้บอกแม่ให้เธอ

" ไม่ต้องหรอก แม่จะมาบอกเราว่า ไม่ต้องออกไปนะ คุณราชัน บอกว่าให้เราทำงานเขาใช่ไหม " ทับทิมถามทราย

" ทำงาน ก็คงใช่แหละ แม่ " ทรายพูดไปตามน้ำ เขาไม่ได้ให้งานเธอทำหรอก เขาแค่ไม่อยากให้เธอออกไปงานของเขา

" งั้นทำงานให้คุณราชันเถอะ ไม่ต้องออกมา " ทับทิมบอกทราย

" แล้วแม่ล่ะ " ทรายเป็นห่วงแม่ กลัวแม่จะทำงานหนัก

" แม่ก็ทำกับข้าวอยู่ในครัว ไม่ได้ออกมาช่วยเขาทำด้านนอกหรอก ด้านนอกเห็นป้ากลิ่นบอกว่าคุณราชันจ้างเด็กชง มาแล้ว " ทับทิมบอกทราย

" เหอะ หื่นกามไม่เปลี่ยนเลย " ทรายพูดพึมพำ ราชันเป็นคนแบบนี้จริงๆ ตอนเด็กๆ น่ารักอยู่หรอก ไม่น่าโตมาเลย

" เอ๊ะ เรานี่ ห้ามไปพูดที่ไหนนะ ตั้งใจทำงานให้คุณราชันเขาล่ะ " ทับทิมพูดย้ำทรายอีกครั้ง

" จ้าๆ แต่เดี๋ยวสักพักคนเริ่มกลับ เดี๋ยวหนูออกไปหาแม่นะจ้ะ " ทรายก็จะออกไปช่วยแม่กับป้ากลิ่น แค่ในครัวเนี่ยแหละ เธอไม่ออกไปงานหรอก งานสังคมคนรวย มันคนละชั้นกับเธอ

" ไม่ต้องหรอก ทำงานคุณราชันให้เสร็จเถอะ " ทับทิมกลัวว่าทรายจะทำงานให้ราชันไม่เสร็จ กลัวเขาจะว่าลูกเธอได้

" จ้าๆ " ทรายตอบกลับแม่อย่างเซ็งๆ

" เดี๋ยวแม่เอาข้าวมาให้นะ แม่ไปแหละ " ทับทิมบอกทราย

" แม่ไม่ต้อง ถ้าหิวเดี๋ยวหนูไปหาเอง " ทรายต้องรีบห้ามแม่ ไม่งั้นแม่เธอก็ต้องหาข้าวมาให้เธออีก

" โอเค แม่ไปช่วยป้ากลิ่นก่อน " ทับทิมพูดพร้อมเดินจากไป

" จ้า "

ทรายปิดประตูห้องและกลับมานั่งทำงาน เธอเปิดโน๊ตบุ๊คทำรายงานทันที โน๊ตบุ๊คเครื่องนี้ คุณท่านเป็นคนซื้อให้เธอ ตอนเธอเรียนอยู่ม.5 และเธอดันสอบชิงทุนของมหาวิทยาลัยดังได้ คุณท่านเลยซื้อให้เธอเป็นของขวัญ คุณท่านก็คือ คุณหญิงลัดดา แม่ของราชันนั่นเอง

00.35 น.

ทรายเงยหน้าจากจอโน๊ตบุ๊ค เพื่อดูเวลา นี่เธอนั่งทำงานจนลืมเวลาอีกแล้วเหรอเนี่ย ทรายพับเก็บงานเก็บของเข้าที่ เธอว่าจะไปดูแม่เธอสักหน่อย เธอไม่ได้ออกไปงานเลี้ยงนะ แม่เธออยู่ในครัว เขาไม่เห็นเธอหรอก ทรายเดินลัดเลาะไปทางด้านหลังครัว พยายามแอบให้มากที่สุด งานดูมีแต่เสียงโวยวาย กินเหล้าแล้วทะเลาะกันเองรึไง โวยวายอะไรกันขนาดนั้น ทรายได้ยินเสียงคนโวยวายเสียงดังมากแต่เธอก็ไม่ได้คิดจะออกไปดูหรอก

เธอเห็นแม่และป้ากลิ่นกำลังวุ่นวายอยู่จึงรีบเดินเตรียมเข้าไปช่วย

" ดึกขนาดนี้ยังวุ่นวายกันอยู่เลยเหรอจ้ะ " ทรายเดินมาถึงครัวก็พูดกับแม่และป้ากลิ่น

" อ้าว เจ้าทราย ป้าก็นึกว่าเราหลับแล้ว ไม่เห็นออกมากินข้าวสักที " กลิ่นพูดและมองหน้าทราย เธอนึกว่าทรายทำงานให้ราชันจนหลับไปแล้ว

" ทำงานจนลืมเวลานะจ้ะ " ทรายพูดยิ้ม

" ทราย มาช่วยแม่ตรงนี้ก่อนมา เดี๋ยวแม่ไปดูคุณราชันกับป้ากลิ่นก่อน " ทับทิมดึงลูกมาช่วยหั่นของ

" เกิดอะไรขึ้นเหรอจ้ะ " ทรายถามทับทิมและกลิ่นแต่ไม่ได้คำตอบ

" โอ๊ย แม่ทับทิม เอาคนแก่ไปจะไปช่วยยังไงไหว " ป้ากลิ่นพูด

" คนอื่นไงป้า แม่บ้านคนในงานตั้งเยอะ " ทับทิมบอกกับกลิ่น

" เดี๋ยวจ้า เกิดอะไรขึ้น " ทรายรีบพูดสวนทั้งคู่

" มีใครที่ไหนไม่รู้มาโวยวายเรื่องเด็กชง หาว่าพวกเพื่อนของคุณราชันยุ่งวุ่นวายกับเมียเขา " ทับทิมบอกทรายกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

" ไปๆ ไปดูก่อน ปล่อยไว้เลย มาๆ เจ้าทราย เดี๋ยวป้าจะดึงคุณราชันเรารีบพาคุณราชันขึ้นห้องเลยนะ รายนั้นเมามากแล้ว " กลิ่นพูดบอกทรายพร้อมดึงแขนทรายเดินไปด้วย

" อ้าว ทำไมต้องเป็นฉันล่ะ ป้าาาา " ทรายยอมเดินตามกลิ่นไป แต่มีแอบโวยวายนิดหน่อย