ตอนที่5

ตอนที่5

#ราชัน

แสงสว่างของพระอาทิตย์สาดเข้ามาในห้องเขา ราชันลืมตาตื่น เขารู้สึกมึนหัวมาก แต่ก็รู้สึกเบาตัวด้วยเหมือนกัน เรื่องเมื่อคืน เขาจำมันได้หมด เหตุการณ์ที่เขาทำอะไรกับทรายเขาจำได้หมด ราชันหันมองทรายที่ยังคงนอนหลับอยู่ และเนื้อตัวเธอก็ยังไม่ได้ใส่อะไรเลย

" อีกสักครั้งแล้วกัน " ราชันพูดพร้อมเปิดผ้าห่มออกจากร่างของทราย

ร่างกายเปลือยของทรายตอนนี้ เป็นที่ตรึงตาตรึงใจเขามาก เขารู้นะว่าทรายหน้าอกใหญ่ แต่ไม่คิดว่ามันจะใหญ่ขนาดนี้ ราชันส่งมือหนาไปบีบนวดเต้าอวบของทราย

" เธอทำฉันเครื่องติดง่ายชิบหายเลย อ้า " ราชันพูดพร้อมรูดชักแก่นกาย ตั้งแต่เมื่อคืนเขาก็ไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเหมือนกัน

" อื้มม " ทรายที่กำลังหลับเพราะความเหนื่อยและเพลีย เธอถูกราชันรบกวนการนอน เมื่อคืนเขาทำเธอเกือบเช้า กว่าเขาจะแก้มัดเธอได้เธอก็ไม่แรงจะหนีเขาไปไหนแล้ว

ราชันขึ้นคร่อมร่างบาง เขาก้มลงไปใช้ปากดูดจุกชมพูของทราย ลิ้นร้ายตวัดเขี่ยเล่นอยู่จุดชมพู

" อื้ม อ้า ถอยไปนะ !!! คุณ!!!! " ทรายพยายามผลักร่างกายของคนที่นั่งคร่องเธออยู่ เธอลืมตาขึ้นมาก็เจอกับราชันที่ดูดนมเธออยู่

" อยู่เฉยๆ อย่าเสียงดัง เอ๊ะ หรือจะเสียงดังก็ได้นะ คนอื่นๆ จะได้รู้เรื่องไง " ราชันพูดยิ้ม

" ไม่ได้ ! " ทรายรีบพูด

" ใช่ ไม่ได้ไง เธอควรนอนเฉยๆแค่นั้น ถ้าไม่อยากให้ใครรู้เรื่องของเรา "

" อึก คุณ ฉันขอร้อง ฉันไม่ไหวแล้วฉันเจ็บไปหมด "

" ทนไป ! "

" ก็บอกว่าเจ็บไงค่ะ!! คุณราชันไม่เข้าใจเหรอ!! "

" เข้าใจ ก็ฉันบอกให้ทนไปไง ฉันจะเอา !!! "

" กรี๊ด อื้ม อื้อ "

ราชันดันลำใหญ่กระแทกเข้าไปในร่องสาวที่ยังบวมและแดงอยู่ แต่ข้างในยังทำให้เขารู้สึกดีไม่เปลี่ยนไปเลย

" ซี๊ด แน่นชิบหาย ทนไป ถ้ายังไม่เลิกแหกปาก คนทั้งบ้านได้มาเห็นภาพนี้แน่ๆ ถ้าเธอไม่อยากให้แม่เดือดร้อนก็นอนให้ฉันกระแทกไป "

ราชันพูดพร้อมส่งมือไปบีบขยำเต้าใหญ่ของทราย เอวหนาตอกแก่นกายเข้าออกร่องสาวของทราย ทั้งแรงและหนักแน่น ทรายได้แต่นอนนิ่งให้เขาทำจนสบายใจ เพราะเขาเอาแม่เธอมาขู่ และไหนเธอกลัวว่า เรื่องราวที่เป็นอยู่ในตอนนี้มันจะบานปลาย เธอไม่อยากขึ้นชื่อว่าอกตัญญูหรอก แต่เธอไม่ผิดไม่ใช่เหรอ และราชันโกรธอะไรเธอหนักหนาถึงมาทำกับเธอแบบนี้

" มองหน้าผัวคนแรกของเธอไว้ "

" อย่ามาจับค่ะ อ้ะ กัด ฉันทำไมค่ะ "

" ซี้ด ขมิบรัดผัวซะด้วย "

" คุณเบาๆ เดี๋ยวมีใครได้ยิน "

" อ้า เธออย่าครางดังดิ่ว่ะ "

" ฮึก คุณราชัน พอแล้ว ฮึก ฉันเจ็บเนี่ย "

" อยู่เฉยๆ "

ราชันก้มลงไปกัดที่จุกชมพูของทราย เอวสอบยังคงขยับตอกเข้าออกแก่นกายอยูแบบนั้น

2 ชั่วโมง

กว่าราชันจะหยุดทุกอย่างก็เสียเวลาไปเกือบ2ชั่วโมง

" นี่เธอจะไม่พูดกับฉันหน่อยรึไง "

ทรายมองหน้าราชันและยังคงเงียบ

" จะพูดไม่พูดว่ะ !!!! "

" คุณมีอะไรอีกล่ะค่ะ ต้องการอะไรอีก ฉันไม่มีอะไรจะเสียให้คุณแล้ว "

" พูดให้มันดีๆ งั้นไม่ต้องออกจากห้อง "

" เลว "

" ทราย! "

ทรายเงียบไม่เถียงราชันกลับ เธอแต่งตัวเสร็จแล้วแหละ และอยากจะกลับห้องตัวเองแล้ว แต่ยังไม่รู้จะหาวิธีออกจากบ้านใหญ่ยังไง เธอกลัวว่าออกจากห้องของราชันไป คนในบ้านเขาจะสงสัยได้

" เอาเถอะ เราต้องตกลงกัน "

" ไม่มีอะไรจะคุยแล้วค่ะ ทรายอยากกลับห้อง "

" เดินไหวรึไง "

" ไหวค่ะ " จริงๆเธอ เจ็บ และแสบมาก ขาก็ยังสั่นไปอยู่ แต่ให้เธออยู่ต่อเธอเลือกที่จะกลับห้องพักเธอดีกว่า

" ไหวก็ไปสิ นั่งอยู่ทำไม " เขาแกล้งพูดไล่ทราย จริงๆ เขารู้ว่าเธอแทบจะเดินไม่ไหว แต่ในเมื่อเธออวยเก่ง เธอก็ต้องเจอเขาเนี่ยแหละ

" คุณราชัน คุณดูไม่ค่อยมีสมองนะคะ นี่มันเช้าแล้วนะคะ ถ้าเกิดใครมาให้ทรายออกจากห้องคุณ จะทำยังไง "

" นี่เธอเนี่ย สงสัยฉันจะเอาเบาไป ถึงได้กล้ามานั่งเถียงฉันอยู่ "

" ถ้าจะวนเรื่องพวกนี้อยู่ คุณราชันช่วยหยุดเถอะค่ะ แล้วช่วยไปจัดการคนข้างนอกให้ก็พอค่ะ "

" ทำไมฉันต้องทำ "

" อ้าว คุณอยากให้คนอื่นเห็นว่าฉันออกจากห้องคุณรึไง "

" ทำไมเธอกลัวรึไง "

" หึ ใช่สิ คุณไม่เคยเดือดร้อนอะไร ทั้งๆที่ตัวเองทำผิด ใช่ค่ะ ทรายกลัว ทรายกลัวแม่จะด่าทราย โกรธทราย และไหนจะพวกคุณท่านอีก คุณราชันคิดว่าทุกคนจะคิดยังไงกับทราย ถ้าทุกคนรู้เรื่อง "

" คิดยังไงก็ช่าง ฉันไม่สน "

" หึ สมกับเป็นคุณจริงๆ เอาเถอะ เถียงไปก็เจ็บคอ เพราะคุณไม่เคยเข้าใจอะไรเลย "

" เอ่อ ด่าอยู่นั่นแหละ เดี๋ยวบอกคนอื่นเองแหละ ว่าเธอเอางานมาให้ฉัน เมื่อคืนฉันบอกทุกคนว่าฉันให้เธอทำงานให้ ไม่ให้เธอออกมางานเลี้ยง "

" ค่ะ "

พอเขาหาข้อได้ เมื่อเธอหลุดพ้น เธอก็รีบเดินออกจากห้องเขาทันที แต่บ้านเงียบๆ ไม่เห็นมีใครอยู่เลย ทรายรีบกลับห้องพักตัวเอง จัดหารอาบน้ำเปลี่ยนชุดใหม่ทันที ก่อนที่ทุกคนจะเห็น ร่องรอยต่างๆที่ราชันทำไว้ เธอจัดการลบออกได้เป็นบางส่วน แต่ก็ยังหลงเหลืออยู่อีกมาก

" ต่อจากนี้ ฉันจะไม่ออกไปเจอหน้าเขาอีกเลย " ทรายพูดพึมพำกับตัวเอง