เกือบไปแล้ว

วันหนึ่งแม่ผมบอกว่าจะไปธุระต่างจังหวัดผมจึงแกล้งบอกน้ายุ้ยว่าผมหิวข้าว เธออาสามาหาผมถึงบ้านแล้วทำอาหารให้กินเราหยอกล้อกันเหมือนคู่รักแล้วผมก็แกล้งเซเข้าไปสัมผัสเนื้อตัวเธอสิ่งที่น้ายุ้ยทำเพียงแค่บ่น มองค้อนใส่ผมเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ตำหนิอะไรมากเลย ทว่าหากมองลึกเข้าไปในสายตาคู่นั้นของเธอมันดันตรงข้ามกับคำพูด ผมรู้สึกเหมือนเห็นเธอแอบยิ้มอย่างพอใจด้วยซ้ำ ไม่ว่าใครได้เห็นหรือบางคนอาจมองแค่ตาเดียวก็รู้ว่าเธอกำลังยั่วยวนผม

หลังมื้อค่ำเธอนั่งดูหนังอยู่กับผมในห้องรับแขกจวบจนถึงฉากเลิฟซีน แต่ว่าเกือบแล้วเชียวเกือบที่ผมจะห้ามใจตัวเองไม่ไหวเพราะตอนแรกเรานั่งอยู่คนละมุมโซฟาแต่เธอก็แกล้งขยับตัวเอนพิงที่พักแขนด้านข้างยกขาพับเข่าขึ้นด้านบนทำให้ปลายเท้าของเธอถูกต้นขาผม

น้ายุ้ยยังคงสนใจฉากนั้นในจอแก้วดวงตาเธอเหมือนกำลังล่องลอยแต่ผมกลับมองเธอตาไม่กะพริบ กำลังคิดจะโถมเข้าหาแต่แล้วในขณะที่ผมขยับลุกขึ้นก้าวเท้าไปหนึ่งข้างสิ่งที่ผมไม่คาดคิดคือเสียงรถยนต์แม่ที่กลับมาก่อนกำหนด น้ายุ้ยคนสวยหันมามองผมจังหวะที่ยืนมองเธออยู่พอดี ผมออกอาการเลิ่กลั่กเลยรีบออกไปรับแม่

“อ้าว ทำไมกลับมาเร็วจังล่ะครับแม่ ไหนบอกจะไปธุระสักสองสามวัน” เสียงของผมที่ถามนั้นเจือปนไปด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย

“อยู่ดี ๆ ทางนั้นเขาก็โทรมายกเลิก แม่เกือบออกไปไกลกว่านี้แล้วเชียว” เธอตอบเมื่อเก็บของออกจากรถยื่นให้ผมช่วยถือแล้วเดินเข้าบ้าน

“อ้าวยุ้ยมาตั้งแต่เมื่อไหร่” คำถามของแม่ทำให้ผมแปลกใจว่าแม่ไม่เห็นรถน้ายุ้ยหรือไม่ได้สังเกตทั้งที่มันก็จอดอยู่ใต้ต้นมะม่วงหน้าบ้าน

“สักพักแล้วล่ะ ยุ้ยเอาของมาให้ตาดินนิดหน่อยน่ะ อยู่ในครัวนั่นแหละแต่เห็นพี่ดาวไม่อยู่ตอนแรกก็ว่าจะกลับแล้วแต่รู้สึกเพลียชอบกลเลยนั่งเล่นพักให้หายเหนื่อยแล้วค่อยไป” เธอโกหกแม่ผมได้แนบเนียนทั้งที่จริงเธออยู่กับผมถึงสามชั่วโมงถ้าเรามีเซ็กซ์กันคงจบหลายรอบแล้ว นี่ถ้าแม่ไม่กลับมาก่อนมันก็ไม่แน่นะ

“งั้นยุ้ยกลับดีกว่า” เธอกล่าวหลังยกข้อมือขึ้นดูเวลา

“อ้าวไม่อยู่กินข้าวด้วยกันล่ะ”

“ยุ้ยกินมาจากข้างนอกแล้ว ขอตัวก่อนนะคะแบบว่ายุ้ยต้องไปธุระต่อ เอาไว้เจอกันใหม่นะพี่ดาว”

“อืม ขับรถดี ๆ ยุ้ย” แม่กล่าวผมพยักหน้าอย่างเข้าใจ

“น้ากลับแล้วดิน”

“ครับน้ายุ้ยขับรถดี ๆ”

สายตาของผมที่มองตามหลังเธอก่อนหันไปเจอสายตาของแม่คงทำให้แม่สังเกตได้แต่ท่านก็ไม่ได้ว่าอะไรในวันนั้นแม่เพียงแค่มองผมอยู่ชั่วขณะแล้วก็เอาของเข้าไปเก็บในห้อง ผมคิดว่าเธอคงเหนื่อยและผิดหวังจากการเดินทางจึงไม่ได้ใส่ใจผมมากเลยรอดจากการเพ่งเล็ง