Share

บทที่ 5

Author: ลุงผู้ผ่านร้อนผ่านหนาว
ทันใดนั้นฉันก็รู้สึกผิดปกติ มีบางอย่างกำลังถูไถขาฉันอยู่ใต้โต๊ะ เมื่อฉันเลี่ยงหนี เขาก็ตามมาอีกครั้ง สุดท้ายก็เหิมเกริมขึ้นเรื่อย ๆ จนเกือบจะแตะถึงบริเวณขาอ่อน

สามีนั่งอยู่ทางซ้าย ส่วนหวังเฟยนั่งอยู่ทางขวา และสิ่งที่กำลังถูกถูไถคือขาข้างขวาของฉัน

บนโต๊ะอาหารมีเพียงเราสามคนเท่านั้น คนที่ลวนลามฉันในตำแหน่งนี้ย่อมไม่ใช่สามีอย่างแน่นอน ดังนั้นจึงเหลือเพียงหวังเฟยคนเดียว

ฉันเหลือบมองเขาด้วยความโกรธปนอาย หวังเฟยสบตาฉัน แต่ก็ยังคงได้ทีและได้ใจ ทำเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เพื่อนร่วมงานของสามีเป็นพวกโรคจิตที่ไร้ความยับยั้งชั่งใจอย่างนั้นเหรอ!

ทว่าสำหรับฉันแล้ว มันกลับเป็นความเจ็บปวดที่เต็มไปด้วยความสุข เขาเข้าใจผู้หญิงดีจริง ๆ ถึงขนาดกำลังนวดคลึงบริเวณสวนเล็ก ๆ ระหว่างขาฉัน

ฉันทั้งรู้สึกร้อนรุ่มขึ้นมา แล้วยังรู้สึกสบายอย่างแปลกประหลาด และมีความเสียวซ่านจากการแอบทำเกิดขึ้นมาอีกด้วย

"ที่รัก ทำไมหน้าแดงขนาดนั้น ร้อนหรือเปล่า?" สามีสังเกตความผิดปกติของฉัน และเอ่ยปากถามด้วยความเป็นห่วงทันที

ด้วยความตื่นตระหนก เสียงพูดของฉันจึงสั่นเครือ "คะ... ค่ะ นิดหน่อย"

ฉันไม่กล้าที่จะเปิดเผยเรื่องนี
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เสน่หาบนรถเมล์   บทที่ 9

    ความคิดนี้ท่วมท้นไปทั่วสมอง ทรมานจนฉันแทบคลุ้มคลั่ง ไม่นะ ไม่นะ! สติบอกว่าห้ามเด็ดขาดฉันพยายามผลักเขาออก แต่ก็ไร้ประโยชน์"วี่เฟย คุณไม่ต้องการจริง ๆ เหรอครับ? คลิปส่วนนี้เราก็แค่ตัดออกไปก็ได้ ไม่ต้องให้สามีคุณเห็นหรอก..." เขาค่อย ๆ พูดให้ฉันยอมคำพูดเหล่านั้นเต็มไปด้วยการยั่วยวนที่ไม่มีที่สิ้นสุด จนฉันทนไม่ไหวฉันโน้มตัวเข้าไปจูบอย่างเต็มใจ ถูกเขาย่ำยีอย่างหนักหน่วง ความละอายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงแต่ความคลั่งไคล้ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าที่เร่งรีบก็ดังขึ้นข้างหู ฉันตกใจจนตัวหด พอเงยหน้ามองก็พบว่าเป็นสามีที่มาถึง!ในมือของเขามีโทรศัพท์มือถือที่กำลังยกขึ้น ซึ่งได้บันทึกภาพน่าอับอายของฉันกับชุยฮ่าวไว้หมดแล้ว"สวี่เฟย! เธอมันผู้หญิงเลว! กล้าแอบมาเล่นชู้ลับหลังฉัน ในที่สุดฉันก็จับได้สักที หย่า! เราต้องหย่ากันเดี๋ยวนี้!"ฉันตื่นตระหนก สามีรู้ที่นี่ได้ยังไงกัน? ฉันพยายามจะอธิบาย แต่ก็ไม่มีโอกาส สามีกระชากประตูออกไปทันทีน้ำตาแห่งความสิ้นหวังรินไหลจากหางตา ฉันแค่ต้องการถ่ายคลิปนวดเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อกระตุ้นสามี แต่กลับต้านทานการยั่วยวนไม่ได้ จนมีสัมพันธ์กับชุยฮ่าว และถูกสามีจับได้คาต

  • เสน่หาบนรถเมล์   บทที่ 8

    ไหล่ของสามีกระตุกเล็กน้อย ด้วยความเข้าใจที่ฉันมีต่อเขา นั่นหมายถึงเขากำลังโกรธอาจเป็นเพราะเขาคิดว่าชุยฮ่าวเป็นแขก จึงไม่ได้แสดงออกมาเขาเป็นผู้ชายที่หวงของเอามาก ๆ ไม่ว่าจะเป็นของส่วนตัวใด ๆ ก็ตาม เขาจะไม่ยอมให้คนอื่นแตะต้อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ชายคนอื่นฉันเดินไปทำอาหารในครัว ปล่อยให้ชุยฮ่าวนั่งพูดคุยกับสามีบนโซฟา และชะโงกหน้าออกมาสังเกตการณ์เป็นครั้งคราวเดิมทีคิดว่าชุยฮ่าวจะพูดในสิ่งที่ฉันกำชับไว้ และจะทำให้สามีทะเลาะกันจนเกิดความหึงหวง ทว่าผลที่ได้กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยแปลกจริง ๆ หรือว่าสามีที่เคยหวงของมากได้เปลี่ยนไปแล้ว?บนโต๊ะอาหาร ทั้งสองคนไม่แสดงอาการผิดปกติใด ๆ ชุยฮ่าวตักข้าวทานเพียงไม่กี่คำก็ขอตัวกลับแม้แต่สามีก็ไม่ได้เอ่ยถามถึงเรื่องนี้ และฉันก็ไม่กล้าที่จะเริ่มพูดก่อนฉันรู้สึกตะหงิด ๆ ว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล แต่ก็คว้าเอาแก่นสารไม่ได้เที่ยงคืน ในที่สุดฉันก็หาเวลาคุยกับชุยฮ่าวทางไลน์ เพื่อสอบถามเรื่องราวที่เกิดขึ้นชุยห่าวแสดงความจนใจ "สวี่เฟย สามีคุณรับมือยากจริง ๆ คำพูดที่ผมพูดไปนั้น ผู้ชายคนไหนก็ทนไม่ได้ แต่เขากลับไม่รู้สึกรู้สา ผมเดาว่าเขาน่าจะเป็นพวกร

  • เสน่หาบนรถเมล์   บทที่ 7

    ทันใดนั้น ภาพเหตุการณ์บนรถเมล์ก็ผุดขึ้นในความคิด ผู้ชายที่เปี่ยมด้วยฮอร์โมนคนนั้น และนามบัตรที่ยับยู่ยี่...ดูเหมือนเขาจะเป็นหมอด้วย หากขอความช่วยเหลือจากเขา การร่วมมือกันก็คงจะราบรื่นยิ่งคิดก็ยิ่งเห็นว่านี่เป็นแผนที่ดี ฉันค้นนามบัตรจนเจอ แล้วกรอกเบอร์โทรศัพท์เพิ่มไลน์ของเขา พร้อมทั้งรอคอยอย่างร้อนรนที่จริงตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว อีกฝ่ายน่าจะหลับไปแล้ว การรอคอยของฉันคงไร้ความหมายแต่ฉันนอนไม่หลับ นอกจากรอแล้วจะให้ทำอะไรได้อีกล่ะ?ผ่านไปไม่กี่นาที หน้าจอโทรศัพท์ก็สว่างวาบ อีกฝ่ายอนุมัติคำขอเป็นเพื่อนแล้วชุยฮ่าวถาม "คนสวย ดึกป่านนี้มีอะไรกับผมเหรอครับ วันนั้นคุณเดินจากไปอย่างใจดำผมนึกว่าคุณไม่ชอบผมซะอีก!"คำพูดเหล่านี้เผยให้เห็นความรู้สึกที่พลุ่งพล่าน ฉันต้องเม้มปากแน่นเพื่อสะกดจิตใจที่ไหวหวั่นไว้ ฉันมาหาเขาไม่ใช่เพื่อสานต่อเรื่องบนรถเมล์ แต่มาขอความช่วยเหลือ!ในเมื่อต้องพึ่งพาเขา ฉันจึงเล่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างฉันกับสามีทั้งหมด พร้อมทั้งยื่นข้อเสนอที่ต้องการสามีไม่ใช่คนโง่ ถ้าฉันสุ่มหาผู้ชายคนไหนมาช่วย เขาก็ไม่มีทางเชื่อทางด้านชุยฮ่าวเงียบหายไปครึ่งชั่วโมง ฉันนึกว่าเขาหลับ

  • เสน่หาบนรถเมล์   บทที่ 6

    ประวัติการเข้าชมเว็บไซต์ยิ่งทำให้ฉันตกตะลึง เขาค้นหาข้อความว่า "ผมรักภรรยา แต่กลับไม่มีอารมณ์ทางเพศกับเธอ แต่ชอบไปสวีตกับเพื่อนร่วมงานผู้ชายแทน...""สามีแต่งงานแล้วกลายเป็นรักร่วมเพศ จะบอกภรรยาอย่างไรดี?""จะปกปิดภรรยาได้อย่างไร ว่าตัวเองกลายเป็นรักร่วมเพศไปแล้ว?"เมื่อหวังเฟยกลับไป ฉันทำความสะอาดห้อง และพบกระดาษทิชชูใช้แล้วจำนวนหนึ่งในถังขยะ แถมยังมีถุงยางอนามัยใช้แล้วอีกสองชิ้นเมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ฉันก็ทั้งอับอายและโกรธแค้น เกิดความรู้สึกพ่ายแพ้ขึเนมาอย่างอธิบายไม่ถูกสามีเปลี่ยนไปไวขนาดนี้ได้ยังไง เขาต้องมีสัมพันธ์กับหวังเฟยอย่างแน่นอน แถมยังมีเพศสัมพันธ์กันอีกด้วยพูดไปแล้วก็น่าขำ ถ้าฉันแพ้ให้กับผู้หญิงคนอื่น ฉันคงจะทำใจได้มากกว่านี้การนอกใจกับผู้ชายด้วยกันถือเป็นการนอกใจหรือเปล่านะ? ฉันค้นหาประเด็นนี้ในอินเทอร์เน็ต พบว่ามีผู้หญิงไม่น้อยที่เจอสถานการณ์คล้ายกัน และยังมีคำแนะนำจากจิตแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ ซึ่งส่วนใหญ่ระบุว่า รสนิยมทางเพศที่ผิดแปลกเช่นนี้รักษาไม่หาย และจัดเป็นเรื่องทางพันธุกรรมแต่ก็มีแพทย์ส่วนน้อยที่เชื่อว่าสถานการณ์นี้สามารถย้อนกลับได้ โดยต้องอาศัยความร่วมมืออย

  • เสน่หาบนรถเมล์   บทที่ 5

    ทันใดนั้นฉันก็รู้สึกผิดปกติ มีบางอย่างกำลังถูไถขาฉันอยู่ใต้โต๊ะ เมื่อฉันเลี่ยงหนี เขาก็ตามมาอีกครั้ง สุดท้ายก็เหิมเกริมขึ้นเรื่อย ๆ จนเกือบจะแตะถึงบริเวณขาอ่อนสามีนั่งอยู่ทางซ้าย ส่วนหวังเฟยนั่งอยู่ทางขวา และสิ่งที่กำลังถูกถูไถคือขาข้างขวาของฉันบนโต๊ะอาหารมีเพียงเราสามคนเท่านั้น คนที่ลวนลามฉันในตำแหน่งนี้ย่อมไม่ใช่สามีอย่างแน่นอน ดังนั้นจึงเหลือเพียงหวังเฟยคนเดียวฉันเหลือบมองเขาด้วยความโกรธปนอาย หวังเฟยสบตาฉัน แต่ก็ยังคงได้ทีและได้ใจ ทำเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเพื่อนร่วมงานของสามีเป็นพวกโรคจิตที่ไร้ความยับยั้งชั่งใจอย่างนั้นเหรอ!ทว่าสำหรับฉันแล้ว มันกลับเป็นความเจ็บปวดที่เต็มไปด้วยความสุข เขาเข้าใจผู้หญิงดีจริง ๆ ถึงขนาดกำลังนวดคลึงบริเวณสวนเล็ก ๆ ระหว่างขาฉันฉันทั้งรู้สึกร้อนรุ่มขึ้นมา แล้วยังรู้สึกสบายอย่างแปลกประหลาด และมีความเสียวซ่านจากการแอบทำเกิดขึ้นมาอีกด้วย"ที่รัก ทำไมหน้าแดงขนาดนั้น ร้อนหรือเปล่า?" สามีสังเกตความผิดปกติของฉัน และเอ่ยปากถามด้วยความเป็นห่วงทันทีด้วยความตื่นตระหนก เสียงพูดของฉันจึงสั่นเครือ "คะ... ค่ะ นิดหน่อย"ฉันไม่กล้าที่จะเปิดเผยเรื่องนี

  • เสน่หาบนรถเมล์   บทที่ 4

    ต่อให้เป็นเพื่อนร่วมงาน ก็เป็นผู้หญิง ทำไมถึงพาเข้าบ้านโดยไม่ขออนุญาตกันล่ะ?แถมพอนึกดูให้ดี รูปร่างของผู้หญิงคนนี้ก็คล้ายคลึงกับคนที่ฉันเห็นบนรถเมล์ มันต้องเป็นคนเดียวกันแน่ ๆยังไม่ทันที่ฉันจะได้เปิดฉากโจมตี หวังเฟยก็ยื่นมือขวามาทางฉัน พร้อมจ้องมองอย่างยิ้มแย้ม "สวัสดีค่ะพี่สะใภ้ ขอรบกวนทำงานที่บ้านพี่หน่อยนะคะ"โบราณว่าไว้ ยื่นมือยิ้มแย้มไม่ควรกระทำ ทว่าในสายตาฉัน เขาคือเมียน้อย ฉันจึงเจตนาไม่จับมือ แล้วหันไปถามสามี "ทำไมคุณถึงพาผู้หญิงคนอื่นเข้าบ้าน โดยไม่ขออนุญาตฉันก่อน?"สามีดูอึดอัดขึ้นมาทันที ขณะที่หวังเฟยกลับหัวเราะคิกคักปิดปาก ทำท่าทางเหมือนกำลังดูละครสนุก ๆ ซึ่งยิ่งทำให้ฉันโมโหยิ่งกว่าเดิม"หัวเราะอะไร?" ฉันถลึงตาใส่ ความโกรธทำให้ฉันอยากจะข่วนใบหน้าของเธอให้เป็นรอยไม่นาน สามีก็อธิบาย "ที่รัก คุณเข้าใจผิดแล้ว หวังเฟยเป็นเพื่อนซี้ของผม ถึงแม้เขาจะดูสำอางไปบ้าง แต่จริง ๆ แล้วเขาเป็นผู้ชาย!"สามีเชยคางหวังเฟยขึ้น ทำให้เห็นลูกกระเดือกที่มีขนาดพอดีเพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ หวังเฟยถึงกับยื่นบัตรประชาชนให้ฉันดู เขามีอายุ 26 ปี และเป็นผู้ชายจริง ๆทำไมถึงมีผู้ชายที่สำอางขนา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status