LOGIN"แค่นี้ก็เหนื่อยแล้วเหรอคะ เป็นคนทำก็ต้องรับผิดชอบนะคะ ในท้องนี่ด้วย" บัวตองยิ้มหัวเราะพลางชี้นิ้วไปตรงหน้าท้องของตนเอง "ครับ ต่อให้เหนื่อยแค่ไหนพี่ก็ทนได้ ขอแค่มีบัวอยู่ข้างๆ เป็นกำลังใจให้พี่ตลอดไปก็พอ" พูดพลางส่งสายตาหวานซึ้งให้หญิงสาวอย่างสื่อความหมาย "ค่ะ บัวจะอยู่เป็นกำลังใจให้พี่ตลอดไป"ส่
หนึ่งเดือนต่อมา ภายในห้องนั่งเล่นบัวตองกำลังนั่งเล่นกับลูกชายทั้งสองคนด้วยอาการอ่อนเพลียง่วงนอนอยู่ตลอดเวลา ณีหญิงสูงวัยที่นั่งอยู่ข้างๆ เห็นอย่างนั้นก็แอบยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยเพราะเธอแอบสังเกตเห็นอาการของเธอมาสักพักหนึ่งแล้วเพียงแต่เจ้าตัวไม่รู้ตัวก็เท่านั้นเอง ด้วยมัวแต่สนใจเรื่องเลี้ยงลูกและร้านก
"ค่ะ ยังมีไข่เจียวกับหมูทอดให้เด็กๆ อีกนะ" พูดจบก็เดินหายเข้าไปในครัวแล้วกลับออกมาพร้อมกับจานอาหารดังกล่าว "น่าทานทั้งนั้นเลย" วินส่งยิ้มให้เมียรัก "น่าทานก็ทานเยอะๆ นะคะ ทั้งพ่อทั้งลูกเลย" "ครับ" วินรับคำพร้อมกับลงมือทานทันทีและไม่ลืมที่จะตักกับข้าวใส่จานให้กรลูกชายคนโตไปด้วย ส่วนคนเล็กบัวตอง
ภายในห้องนอนกว้างบัวตองกำลังเตรียมเสื้อผ้าให้วินพ่อของลูกที่กำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำหลังจากกลับมาจากบริษัทเหนื่อยๆ ส่วนลูกชายทั้งสองคนเธอปล่อยให้เล่นกับณีไปก่อน ระหว่างที่เธอกำลังหยิบเสื้อออกมาจากตู้ วินที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จก็ตรงเข้าไปโอบกอดเธอเอาไว้จากทางด้านหลังโดยมีผ้าเช็ดตัวพันเอวแค่ผืนเดียว "อุ้
"เปล่า เราง่วงแล้วรีบกลับกันเถอะ" พูดพลางหันหน้าหนีชายหนุ่มไปอีกทาง "กลับคอนโดกันนะ" "ไม่ เราจะกลับบ้าน" "อยากจะโดนปล้ำในรถหรือไง" นัทยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ ใบหน้าเนียน "นายพูดบ้าอะ...อื้อ" ริมฝีปากบางถูกบดจูบขยี้โดยไม่ทันได้ตั้งตัว "จ๊วบ จ๊วบ" ริมฝีปากหนาหยักจูบบดเม้มริมฝีปากบางไม่ยอมหยุดไม่
"ไม่ทราบว่าเจ้าบ่าวเจ้าสาวเจอกันครั้งแรกปิ๊งกันเลยไหมครับ" สิ้นเสียงพิธีกรวินกับบัวตองก็หันไปส่งยิ้มให้กันพร้อมกับจับกุมมือกันเอาไว้แน่น "ครับ ครั้งแรกที่ผมเจอบัว ผมก็ตกหลุมรักบัวเลย รู้สึกหวั่นไหวอย่างบอกไม่ถูกในใจ" "คำตอบนี่คงจะทำให้ใครหลายๆ คนเขินม้วนกันเป็นแถวเลยนะครับ โดยเฉพาะเจ้าสาวยิ้มไม่ห
"โห น่ากินทั้งนั้นเลย" ทินส่งยิ้มให้บัวตอง "น่ากิน ก็ทานเยอะๆ นะคะ" "ครับ" ทินนั่งลงบนเก้าอี้ทันที "ป้ามานั่งทานด้วยกันสิคะ" บัวตองหันไปทางณีที่กำลังอุ้มกรอยู่ "ไม่เป็นไรจ้ะ ป้ายังไม่หิว" ณีอุ้มกรหลบฉากออกไปทันที "ดูท่าทางป้าณีไม่ค่อยจะพอใจเท่าไหร่นะ ที่พี่มาที่นี่" ทินเอ่ยขึ้น "ไม่หรอกค่
ณีเดินหายเข้าไปข้างในครัวสักพักหญิงสูงวัยก็เดินออกมาพร้อมกับถ้วยน้ำพริกผักแกล้มฝีมือบัวตองที่ทำทิ้งไว้ในตู้เย็นตั้งแต่เมื่อวาน วินเห็นอย่างนั้นก็ไม่รอช้ารีบนั่งลงจัดการจ้ำข้าวเหนียวลงในถ้วยน้ำพริกเข้าปากทันทีด้วยความอร่อยเอร็ด วินนั่งทานน้ำพริกและอาหารอื่นๆ ตรงหน้าจนหมดเกลี้ยงด้วยความหิวโหยในเวลาไม่
สองเดือนต่อมา บัวตองยืนมองร้านกาแฟที่เสร็จสมบูรณ์ตามแบบที่ต้องการด้วยรอยยิ้มกว้างมีความสุขเธอดีใจที่ตัวเองมีวันนี้จากที่เคยทำได้แค่ฝัน แต่ในวันนี้ความฝันที่เป็นจริงได้มาอยู่ตรงหน้าของเธอแล้ว ทินที่ยืนอยู่ข้างๆ เมื่อเห็นรอยยิ้มอันสดใสของเธอก็อดที่จะยิ้มตามไม่ได้ "พี่ดีใจนะ ที่เป็นส่วนหนึ่งในความฝั
วันต่อมา เนตรนภากำลังนั่งเผชิญหน้ากับทินและบัวตองอยู่ในคอนโดหรู ที่เธอมาในวันนี้ก็เพราะตั้งใจจะมาคุยเรื่องร้านกาแฟที่กำลังสร้างและเรื่องคนงานที่ส่งไปช่วยแต่กลับถูกคนของทินกีดกันบีบจนทำงานไม่ได้ เธออยากจะรู้นักว่าสาเหตุมันมาจากชายหนุ่มตรงหน้าหรือเพราะอะไรกันแน่ "แม่ขอเข้าเรื่องเลยก็แล้วกันนะ" "ค







