LOGINเสียง
ตอนที่ 84: หยาดน้ำตาใต้สายน้ำบรรยากาศภายในห้องนอนเงียบสงบจนได้ยินเพียงเสียงลมหายใจสั่นพร่าของเกรซ หญิงสาวซบหน้าลงกับแผงอกกว้างของเทพ สองมือเรียวกอดรัดเอวสอบของเขาไว้แน่นราวกับคนกำลังจะจมน้ำที่ไขว่คว้าที่พึ่งสุดท้าย น้ำตาอุ่นๆ ไหลซึมผ่านเนื้อผ้าของชายหนุ่มจนชุ่มโชก เสียงสะอื้นไห้แผ่วเบาที่พยายามสะกดกลั้นไว้นั้นบีบหัวใจคนฟังจนรู้สึกเจ็บปวดเทพยืนนิ่งให้เธอใช้แผงอกของเขาเป็นที่พักพิง มือหนาลูบเรือนผมยาวสลวยอย่างเบามือและปลอบประโลม ชายหนุ่มขมวดคิ้วด้วยความห่วงใย ก่อนจะค่อยๆ ดันร่างบางออกเล็กน้อยเพื่อสบตา"เกรซ... เป็นอะไรไปครับ? เกิดอะไรขึ้น ใครทำอะไรเกรซ บอกพี่สิ..." น้ำเสียงของเทพเต็มไปด้วยความกังวลและความห่วงใยอย่างปิดไม่มิดหญิงสาวช้อนสายตาที่รื้นไปด้วยคราบน้ำตาขึ้นมองเขา ดวงตากลมโตคู่สวยบวมแดงอย่างน่าสงสาร เกรซไม่ได้ตอบคำถามนั้น เธอไม่พร้อมจะเอื้อนเอ่ยถึงความสับสนและความรู้สึกผิดบาปที่กำลังกัดกินหัวใจ สิ่งเดียวที่เธอต้องการในยามนี้คือสัมผัสที่จะช่วยลบเลือนความเจ็บปวดและความว้าวุ่นในใจไปชั่วขณะ"อย่าถามเลยค่ะพี่เทพ..." เกรซกระซิบเสียงพร่าสั่น "จูบเกรซที... จูบเกรซหน่อยได้ไหมคะ..."คำ
ตอนที่ 83: รอยแผลในใจ และอ้อมกอดที่พักพิงเกรซทรุดตัวนั่งสะอื้นไห้อยู่บนพื้นห้องน้ำอันเย็นชืด ความรู้สึกอับอายและไร้ค่าถาโถมเข้าใส่จนหัวใจดวงน้อยบอบช้ำยับเยิน ธนบัตรใบละหนึ่งพันบาทที่ตกอยู่ข้างกายราวกับตราหน้าว่าเธอเป็นเพียงผู้หญิงขายบริการคนหนึ่ง ทว่าเสียงลมหายใจสั่นพร่าและเข็มนาฬิกาที่ยังคงหมุนไปเตือนสติให้เกรซรู้ว่าเธอไม่อาจจมอยู่กับคราบน้ำตานี้ได้นาน หากมีพนักงานกะดึกเดินเข้ามาเจอเธอในสภาพนี้ ทุกอย่างคงจบสิ้น หญิงสาวพยายามสูดหายใจเข้าลึกๆ ยันกายลุกขึ้นด้วยขาที่สั่นเทา ก่อนจะจัดแจงแต่งกาย สวมบิกินี่ ติดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีครีม และรูดซิปกางเกงสแล็คให้เข้าที่เข้าทาง เธอก้าวไปหน้ากระจกเงา นำกระดาษชำระซับคราบน้ำตา เติมแป้งและลิปสติกบางเบาเพื่อปกปิดความบอบช้ำบนใบหน้า ให้ดูเป็นปกติที่สุดก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำและก้าวพ้นประตูโรงงานออกมาสู่ความมืดมิดยามค่ำคืนลมหนาวยามดึกปะทะผิวหน้าจนรู้สึกชา หญิงสาวหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาจากกระเป๋า เดิมทีเธอตั้งใจจะกดแอปพลิเคชัน Grab เพื่อเรียกรถกลับบ้าน
ตอนที่ 82: ตัณหาในเงามืด และตราบาปที่ไม่อาจล้างพลมองเรือนร่างทรงนาฬิกาทรายของเกรซที่สะท้อนแสงไฟสลัวในห้องน้ำด้วยสายตาหิวกระหาย เมื่อเห็นว่าหญิงสาวไม่อาจต้านทานลีลาปลุกเร้าและเริ่มแสดงอาการตอบสนองตามสัญชาตญาณ ชายหนุ่มก็ไม่รอช้า เขาจับท่อนเนื้อแกร่งขึงตึงจ่อเข้ากับร่องเนื้อสาวที่ฉ่ำเยิ้มของเกรซ ก่อนจะกดสะโพกบดเบียดแทรกกายเข้าไปจนสุดความยาวในรวดเดียว"อื้อออ!... พี่พล เกรซจุก!..."เกรซร้องออกมาด้วยความเจ็บจุก ร่างกายสะท้านเกร็งรับความใหญ่โตที่เบียดแทรกเข้ามาอย่างอุกอาจ พลไม่ปล่อยให้เธอได้พักตั้งตัว สองมือใหญ่โน้มลงจับเอวคอดกิ่วของหญิงสาวไว้แน่นแล้วเริ่มออกแรงเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นท่อนเนื้อเข้าออกในร่องสวาทที่คับแน่นตอดรัดอย่างรุนแรง พร้อมกับโน้มใบหน้าลงมาบดจูบริมฝีปากอวบอิ่มของเกรซอย่างเร่าร้อนดิบเถื่อน เพื่อดูดกลืนเสียงร้องทัดทานของเธอให้หายเข้าไปในลำคอบทรักอันดิบเถื่อนและเอาแต่ใจถูกกระหน่ำใ
ตอนที่ 81: บ่วงขู่เข็ญ และสัมผัสที่ไม่ปรารถนาท่ามกลางความเงียบสงบยามค่ำคืนภายในห้องน้ำพนักงาน เกรซที่กำลังก้มหน้าจะกดเรียก Grab ในโทรศัพท์มือถือ กลับถูกท่อนแขนแข็งแรงปริศนาพุ่งเข้ามากอดรัดเอวคอดกิ่วเอาไว้จากทางด้านหลังอย่างรวดเร็ว พร้อมกับฝ่ามือใหญ่ที่ตะปบปิดปากเธอไว้แน่นจนส่งเสียงร้องได้เพียงแค่ในลำคอ หญิงสาวตกใจสุดขีด ดวงตาคู่สวยตื่นตระหนก พยายามดิ้นรนสุดกำลังเพื่อให้หลุดพ้นจากอ้อมแขนอันอุกอาจนี้"เกรซ... ไม่ต้องดิ้นไปหรอก พี่พลเอง..."เสียงกระซิบพร่าแหบชิดใบหูทำเอาเกรซชะงักกึก ยิ่งพยายามสะบัดตัวและดิ้นรนให้หลุดจากพันธนาการ ทว่าแรงของหญิงสาวหรือจะสู้แรงของเพลย์บอยหนุ่มใหญ่ได้ พลรัดวงแขนแน่นขึ้น แนบชิดเรือนร่างระหงทรงนาฬิกาทรายอันงดงามเนียนละเอียด ผิวสีน้ำผึ้งเนียนสวยของเธอที่สะท้อนแสงไฟสลัวยิ่งกระตุ้นตัณหาในกายของพลให้พุ่งสูง"เกรซ... ถ้าเกรซร้องโวยวายจนมีคนมาเห็น พี่จะบอกทุกคนว่าเกรซตกลงค
ตอนที่ 80: รุ่งอรุณแห่งความลับ และเงามืดในยามค่ำคืนแสงอรุณรุ่งสาดผ่านผ้าม่านสลัว เกรซขยับกายลุกจากเตียงอย่างระมัดระวัง เรือนร่างทรงนาฬิกาทรายสะท้อนแสงยามเช้าชวนมอง เธอทอดสายตามอง 'พี่โจ' ชู้รักด้วยความรู้สึกซับซ้อน สัมผัสเคลื่อนไหวทำให้ชายหนุ่มค่อยๆ ปรือตาตื่นด้วยสายตาเชื่อมหวาน เกรซก้มลงจูบริมฝีปากเขาเป็นการบอกลา โจตอบรับพลางดึงเอวบางเข้ามากอด ทั้งคู่แลกลิ้นจูบกันเร่าร้อนลึกซึ้งอยู่ชั่วครู่ ดึงดูดเข้าหากันด้วยความโหยหา ก่อนเกรซจะถอนริมฝีปากออกอย่างตัดใจ"เกรซต้องกลับห้องแล้วนะคะพี่โจ... เดี๋ยวคนอื่นจะสงสัยเอา" เกรซกระซิบข้างหูเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน"เลิกงานแล้วอย่าลืมไลน์หาพี่นะ" โจยิ้มรับอย่างแสนรัก รื้อปล่อยมือให้เธอได้ลุกขึ้นเกรซจัดแจงเสื้อผ้าให้เรียบร้อย แล้วก้าวออกจากห้องพักช่วงเช้ามืดอย่างเงียบเชียบเมื่อกลับมาถึงห้องพักของตัวเอง เ
ตอนที่ 79: เพลิงรักชดเชยและการปลดปล่อยในความมืดความรู้สึกผิดที่ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบในอกกลายเป็นชนวนบีบบังคับให้เกรซไม่อาจอยู่นิ่งเฉย ภาพของพี่เทพ เพื่อนสามียังคงหลอกหลอนอยู่ในความทรงจำ ชายหนุ่มตรงหน้าอย่าง 'พี่โจ' ผู้แสนดี คอยดูแลเอาใจใส่ กลับไม่รู้เรื่องราวซับซ้อนที่เธอซ่อนไว้เลยแม้แต่น้อย ความรู้สึกอยากไถ่โทษและชดเชยให้เขาด้วยเรือนร่างอันยั่วยวนนี้จึงพุ่งสูงขึ้นจนยากจะต้านทานเกรซขยับตัวลุกขึ้นจากแผ่นอกกว้างของโจ ดวงตาคมหวานฉ่ำทอดมองใบหน้าคมคายของชู้รักในความมืดสลัว เธอเลื่อนเรือนร่างสัดส่วนทรงนาฬิกาทรายในชุดคอร์เซ็ทลูกไม้สีแดงสดลงไปตามแผ่นอกแกร่ง สองมือเรียวลูบไล้ผ่านหน้าท้องระนาบเรียบลงไปสู่ส่วนกลางลำตัว ชายหนุ่มลืมตาขึ้นมองการกระทำนั้นด้วยสายตาพราวระยับ"เกรซจะทำอะไรครับ..." โจถามเสียงพร่าต่ำ"เกรซอยากเอาใจพี่โจค่ะ... คืนนี้เกรซเป็นของพี่คนเดียวจริงๆ นะคะ" เกรซกระซิบตอบเสียงนุ่มหวา