Masukภาย
ตอนที่ 101: สัมผัสต้องห้ามในความมืดสลัว"เกรซ... สวยมากเลยครับ..."สัมผัสอุ่นร้อนพร้อมคำชมแผ่วเบาทำเอาหัวใจของเกรซกระตุกวูบ ภาพเหตุการณ์อันเร่าร้อนบนรถตู้แล่นกลับเข้ามาในหัวจนแก้มเนียนร้อนผ่าว คาร์ลอสไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอย เขาหมุนตัวเกรซให้กลับมาเผชิญหน้า นัยน์ตาคู่คมกริบของชายหนุ่มต่างชาติฉายแววหลงใหลและโหยหาอย่างปิดไม่มิด มือหนาเชยคางมนขึ้นรับรสจูบอันหนักหน่วงและจาบจ้วง ริมฝีปากอุ่นบดเบียดสอดแทรกเรียวลิ้นเกี่ยวกระหวัดชิมความหวานอย่างหิวโหย"อื้อ... คุณคาร์ลอสคะ... เดี๋ยวมีคนเห็น..." เกรซพยายามส่งเสียงเตือนพร่าสั่นเมื่อเรียวปากเป็นอิสระ มือเรียวยันแผ่นอกแกร่งไว้หลวมๆ นัยน์ตาฉ่ำหวานฉายแววหวาดหวั่นกึ่งสยิวซ่าน ยามคิดว่าออฟฟิศภายนอกอาจยังมีพนักงานทำความสะอาดหรือ รปภ. เดินตรวจตราอยู่"ไม่มีใครเข้ามาแล้วครับ... มีแค่เรา..." คาร์ลอสกระซิบตอบเสียงต่ำพ่นลมหายใจกระชั้น นัยน์ตาตร
ตอนที่ 100: บ่ายแห่งความทรงจำ และสายตาที่สั่นคลอนตกช่วงบ่าย บรรยากาศในออฟฟิศเริ่มผ่อนคลายลง เกรซจัดการเอกสารตรงหน้าเสร็จสรรพ จึงหยิบถุงขนมหวานที่สั่งซื้ออุดหนุนเพื่อนร่วมแผนก ถือเดินตรงไปยังโซนโรงงานในแผนกเก่าที่ 'พี่เบียร์' หัวหน้างานสาวสวยมาดเท่ยืนคุมงานอยู่ ร่างอวบอัดในชุดเสื้อเบลาส์สีฟ้าสว่างคู่กระโปรงทรงสอบสีเทาเข้มสะดุดตาจนหัวหน้าสาวต้องหันมามองพี่เบียร์ไม่เพียงแต่เป็นหัวหน้างานที่เนี้ยบในหน้าที่ แต่ยังมีความสัมพันธ์อันซับซ้อน และเป็นคนสอนบทเรียนรักฉบับยูริอันลึกซึ้งวาบหวามให้แก่เธอ สายตาคมเสน่ห์ทอดมองเกรซด้วยความเอ็นดูเปี่ยมความหมาย"พี่เบียร์ ยุ่งไหมคะ... เกรซเอาขนมมาฝากค่ะ สั่งมาจากเพื่อนที่แผนก" เกรซยิ้มหวานยื่นถุงขนมส่งให้"ไม่ยุ่งจ้ะ... ขอบใจนะ" พี่เบียร์ยิ้มรับ ยื่นมือไปรับถุงขนมมาถือไว้ แต่ก่อนจะถอนดึงกลับ นิ้วเรียวสวยกลับฉวยกุมมือเกรซไว้หลวมๆ พลางกวาดสายต
ตอนที่ 99: รอยอดีต และเงาความสัมพันธ์แสงเงารุ่งอรุณเพิ่งจับขอบฟ้า รถยนต์ของนับดาวเคลื่อนเข้าจอดนิ่งหน้าหอพักของเกรซ บรรยากาศภายในรถยังอบอวลไปด้วยความทรงจำอันอุ่นร้อน ทั้งคู่สบตากันด้วยความผูกพัน เกรซส่งรอยยิ้มเอ็นดูให้รุ่นน้อง ก่อนจะก้าวลงจากรถ รีบเดินขึ้นห้องพักอย่างระมัดระวังเมื่อเปิดประตูห้องเข้าไป ความเงียบและกลิ่นฉุนของแอลกอฮอล์จากการดื่มหนักเมื่อคืนก็โชยปะทะความรู้สึก ต้นนอนหลับหมดสติอยู่บนเตียงอย่างคนอ่อนล้า เกรซถอนหายใจเบาๆ แล้วค่อยๆ ก้าวเท้าอย่างแผ่วเบา ไม่อยากปลุกเขาขึ้นมาสร้างความอึดอัดในยามเช้าที่แสนเร่งรีบเกรซปลดชุดนักศึกษาตัวเดิมออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเปิดตู้เสื้อผ้าหยิบชุดสำหรับใส่ไปทำงานออกมาสวมใส่ เธอเลือกเสื้อเบลาส์สีฟ้าสว่างผ้าเนื้อนุ่มลื่น คอลึกกำลังพอดีที่ช่วยขับผิวกายสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดให้ดูเปล่งประกาย สวมจับคู่กับกระโปรงทรงสอบสีเทาเข้มทรงสวยที่แนบไปกับความโค้งเว้าของเอวและสะโพกอวบอิ
ตอนที่ 98: หยดน้ำและรอยยิ้มยามรุ่งอรุณเสียงนาฬิกาปลุกจากโทรศัพท์มือถือดังขึ้นแผ่วเบาในยามเช้ามืด ก่อนที่แสงอาทิตย์อุทัยจะจับขอบฟ้า เกรซค่อยๆ ลืมตาขึ้นขยับกายออกจากอ้อมกอดอันแสนหวาน เพื่อเตรียมตัวไปทำงานกะเช้าตามหน้าที่ เธอคลุมกายเดินเข้าห้องน้ำหรูของคอนโด เปิดสายน้ำจากฝักบัวชำระล้างร่างกายละอองน้ำเย็นฉ่ำกระจายตัวสู้ความมืดสลัวทว่ายังไม่ทันไร ประตูห้องน้ำก็ถูกเปิดออกเบาๆ นับดาวตื่นตามเข้ามาด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์ ร่างบางเปลือยเปล่าเดินก้าวผ่านม่านละอองน้ำเข้ามาหาเกรซจากทางด้านหลังอย่างออดอ้อน"พี่เกรซจะรีบกลับแล้วเหรอคะ..." นับดาวกระซิบเสียงหวาน พลางยื่นมือไปหยิบแชมพูมาชโลมลงบนเรือนผมชุ่มน้ำของเกรซ ค่อยๆ นวดสระให้อย่างนุ่มนวลและอ่อนโยน"พี่ต้องไปทำงานกะเช้าค่ะเด็กดี..." เกรซเอี้ยวหน้ามามอง สบตากับรุ่นน้องด้วยความเอ็นดูสายน้
ตอนที่ 97: ความลึกซึ้งใต้เงามืดแสงไฟสีส้มอบอุ่นจากโคมไฟหัวเตียงส่องสว่างสลัวภายในห้องนอน คลอเคลียไปกับกลิ่นหอมอโรม่าแผ่วเบา เกรซประคองร่างบางของนับดาวขึ้นมาบนเตียงกว้าง ทั้งสองในชุดนอนสายเดี่ยวผ้าซาตินเนื้อนุ่มพลิ้วไหว ต่างสวมกอดเบียดชิดผิวกายเนียนลื่นแนบสนิทบนฟูกหนานุ่มอารมณ์เสน่หาถูกจุดประกายขึ้นอีกครั้งอย่างลึกซึ้งและละมุนละไม นับดาวมองสบตากับเกรซด้วยนัยน์ตาฉ่ำหวาน ความโหยหาปนเปไปกับความรู้สึกอยากตอบแทนรุ่นพี่สาวที่ช่วยปลอบประโลม ร่างอวบอัดขยับขึ้นทับเกรซอย่างเอาใจ สองมือประคองใบหน้าสวยคมเนียนใส แล้วก้มลงประจูบริมฝีปากอวบอิ่มอย่างนุ่มนวลและแสนหวาน"พี่เกรซขา... ให้นับดาวเป็นฝ่ายดูแลพี่เกรซบ้างนะคะ" นับดาวกระซิบแผ่วข้างใบหู ลมหายใจอุ่นรดรินผิวกาย สายตาสะท้อนความหลงใหลอย่างปิดไม่มิด "เมื่อกี้พี่เกรซทำให้นับดาวมีความสุข... ตอนนี้ให้นับดาวทำให้พี่เกรซเสียวซ่านบ้างนะ..."
ตอนที่ 96: เยียวยาใต้แสงสลัวบรรยากาศภายในห้องรับแขกของคอนโดหรูยามค่ำคืนตกอยู่ในความเงียบสงัด มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่พัดคลอเบาๆ สอดรับกับแสงไฟสีส้มสลัวนุ่มนวลซึ่งสะท้อนผิวกายของสองสาวบนโซฟานุ่ม รสจูบอันลึกซึ้งและอุ่นร้อนที่เพิ่งผ่านพ้นไปทิ้งร่องรอยแห่งความหลงใหลไว้บนริมฝีปาก ทั้งเกรซและนับดาวต่างปล่อยตัวปล่อยใจให้ดิ่งลึกลงสู่ความรู้สึกที่ยากจะถอนตัวเกรซชะลอจังหวะให้ช้าลงอย่างตั้งใจ นัยน์ตาคู่คมฉายแววรักใคร่และสงสารจับใจ เธอมองสบตานับดาวที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตาเปรอะแก้มเนียน สองมือเรียวสวยของเกรซบรรจงลูบไล้ไปตามเรือนร่างบอบบางในชุดนอนผ้าซาตินสีชมพู ทุกสัมผัสเป็นไปอย่างอ่อนโยนและระมัดระวังที่สุด เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ปลายนิ้วไปสะกิดโดนรอยเขียวช้ำฟกช้ำตามผิวกายขาวผุดผ่องของรุ่นน้อง"พี่จะเบามือที่สุดนะคนดี..." เกรซกระซิบเสียงพร่าหวานข้างใบหู นุ่มนวลชวนให้หัวใจสั่นไหวฝ







