Masukแสงสว่างจากแสงแดดยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างห้องนอนเข้ากระทบใบหน้าของหญิงสาวที่หลับสนิทอยู่บนเตียง เธอบิดตัวแล้วเอื้อมมือไปกลางที่นอนควานหาอะไรบางอย่างที่ตอนนี้พบเจอแต่ความว่างเปล่าพึ่บ! เธอลืมตาตื่น และมองไปยังข้างกาย“หายไปไหน” สายตากวาดมองไปรอบห้องที่มีเพียงเธอเท่านั้นฮ่า ฮ่า ฮ่าเสียงหัวเราะคุ้นหู
“ไม่มีทาง” นั่นไง เมื่อโดนฉันดุเรื่องนี้เขาก็จะพูดคำนี้ตลอด“ให้มันน้อย ๆ ลงหน่อยก็ดี ล่าสุดรู้มานะว่าจะสั่งให้คนมาติดอุโมงค์สไลด์เดอร์ให้ลูกในบ้าน” นี่ก็อีกอัน มันไม่ใช่ของเล็ก ๆ เลยนะ ต้องเอาราวบันไดออกด้านหนึ่งเพื่อติดตั้ง สไลด์เดอร์จากชั้น2ลงมาชั้นล่างของบ้าน“แค่นี้เอง กลัวลูกเมื่อยเดินขึ้นลง”
“มึงมันคนใจร้าย ไอ้มารหัวใจ” พี่กราฟเล่นใหญ่เล่นโตลงไปนั่งร้องไห้อยู่ข้างเตียง“คุณคินขา~ ช่วงนี้โซคงไม่ว่างดูแล เหงา ๆ ก็มาหาลิลินได้นะคะ” เพื่อนสาวสองของฉันเกาะแขนของคินไว้แน่น ซึ่งคินเองก็เล่นตามน้ำจับมือลิลินมาจูบหลังฝ่ามือ จนยายเพื่อนสาวของฉันเขินจนตัวบิดตัวเบี้ยว“สามีเพื่อนลิลิน” ฉันยิ้มหวานใ
“ไม่มีนะ จะไปไหนเหรอ”“ไม่ไป ฉันจะอยู่กับเธอ” คินยังคงนั่งอยู่ที่พื้นแล้วนวดเท้าให้ฉัน“อยู่ทะเลาะกับพี่คิมมากกว่า” คินอดส่ายหัวเมื่อพูดถึงพี่สาวของตัวเองไม่ได้“ทำใจให้ชินเถอะนะ พี่ฉันบ้า แต่เวลาจริงจังก็ช่วยได้ทุกเรื่อง”“ไม่มีใครเขามองพี่คิมบ้านอกจากนายหรอกนะ” เขายักไหล่อย่างไม่สนใจ แล้วนวดเท้าให
ณ บ้านของคิน“คิมภัทรชาเสนอหน้ามาทำไม” ประโยคแรกที่คินถามพี่สาวตัวเองเมื่อก้าวเข้ามาในบ้าน“คิดถึงน้องสะใภ้ แกจะไปไหนก็ไปไกล ๆ” พี่คิมตรงเข้ามากอดฉัน และผลักคินให้ถอยห่าง“อย่ามาโดนตัวโซนะ พี่สกปรก” แล้วคินก็มาดึงฉันเข้าไปกอดไว้“แกนั่นแหละสกปรกไอ้น้องเลว” พี่คิมใช่ว่าจะยอมง่าย ๆ เธอก็มาดึงฉันไปกอดไ
“อะไรกันเนี่ย!”เวลา 21.00 น.“จะไม่ปวดหลังเหรอ” ฉันนอนตะแคงถามคนที่นอนอยู่ที่พื้น“ปวด แต่จะอดทน” คินตอบกลับมาพร้อมกับหันมามองทางฉันอาการแพ้ท้องแทนเมียของคินเป็นหนักขึ้น ไม่ใช่แค่ได้กลิ่นน้ำหอมแล้วจะอ้วก แต่ได้กลิ่นฉันด้วย ฉันก็ไม่รู้ว่ากลิ่นฉันมันเป็นยังไง แต่ถ้าเขาเข้ามาใกล้ก็จะมีอาการทันที แต่ถ
“ฉันไม่ได้ถือสากับเด็กใหม่ของนายหรอก ไม่ต้องไปว่าเขาฉันรู้นิสัยสามีฉันดี” คินมองมาที่ฉันและยิ้มเจ้าเล่ห์พร้อมกับลุกเดินเข้ามาหาฉัน คนตัวสูงโน้มหน้าเข้ามาใกล้สัมผัสได้ถึงกลิ่นบุหรี่อ่อน ๆ ผสมกับน้ำหอมจากตัวเขา“ฉันเป็นสามีที่ดีแล้วฉันจะได้รางวัลอีกใช่ไหม” รอยยิ้มที่เหมือนเด็กอ้อนเอาของเล่นเลย“ไม่”“
วันต่อมารถ Audiสีขาวของฉันเลี้ยวผ่านเข้าตัวบ้าน มองเห็นไฟห้องทำงานของคินสว่างมาแต่ไกล ตอนนี้เป็นเวลา22.00 น. วันนี้ฉันอยู่เครีย์งานจนดึกถึงจะโทรบอกคินไว้แล้วแต่ก็ยังไม่วายโดนบ่นฉันเดินเข้ามายังตัวบ้านที่เงียบสงบเพราะมันดึกมากแล้ว เดินตรงไปยังห้องทำงานของคินเมื่อเปิดประตูเข้าไป ก็ต้องหยุดชะงักจ้องม
“ไม่นอนพักหรือไง” ฉันหันไปถามคินที่นอนมองฉันตาปริบ ๆ“มานี่หน่อย” คินกวักมือเรียก ซึ่งฉันก็เดินไปหาอย่างว่าง่าย“อยากกินกาแฟ” คนป่วยเมื่อมีแรงก็เริ่มร้องขอสิ่งที่ต้องการ วันนี้เขายังไม่ได้กินกาแฟเลยนี่ คินถือว่าเป็นคนติดกาแฟคนหนึ่งเลย“นายพึ่งกินยาไป”“ก็เตรียมมาไว้ก่อนสักพักคอยกิน”“ก็ได้ เดี๋ยวฉัน
“เดี๋ยวฉันดูแลเอง” มือหนาโอบรัดเอวเล็กไม่ให้ลุกหนีพร้อมกับกดสะโพกบางลงทับสัมผัสกับแก่นกลางแนบแน่นยิ่งขึ้น“ช่วยเป็นคนป่วยที่ไม่ดื้อได้ไหมคิน” เขาเงยหน้าออกจากต้นคอ แล้วประกบริมฝีปากจูบแทน ฉันเผลอจูบตอบเขาไปไม่ทันระวังตัว ก็หมอนี่จะพูดเสมอว่าถ้าจูบตอบคือยินยอม“อาส์~ คืนนี้เธอต้องเหนื่อยกับคนป่วยทั้ง







