บทที่ 166 เซอร์ไพรส์จากพ่อแม่

ครอบครัวคนเลี้ยงควายจัดปาร์ตี้เลี้ยงส่งบะแต๋งไปเรียนกรุงเทพ แต่คนที่กำลังจะได้ไปเรียนกลับไม่ค่อยยิ้มแย้มแจ่มใสนักเนื่องจากคิดมากเรื่องความรักของตนกับปั้นหยา

"เป็นอะไรลูก" ภาคีวางจานหมูปิ้งพร้อมกับกระติ๊บข้าวเหนียวลงตรงหน้าบะแต๋ง เด็กชายเสมองเล็กน้อยแต่ก็หยิบหมูปิ้งนมสดขึ้นมารูดกินทีเดียวจนเกลี้ยง "นึกว่าจะไม่กิน"

"แต๋งไม่ยอมอดตายเพราะอกหักหรอกป้อ" เด็กชายเปิดฝากระติ๊บข้าวเหนียวแล้วจกข้าวขึ้นมาปั้นเป็นก้อนกลมแล้วยัดใส่ปากหมดทั้งคำ

"พี่คีคะลูกเป็นไงบ้างคะ" เหนือฟ้าเดินเข้ามาโอบเอวสามีที่อยู่ในชุดผ้ากันเปื้อน เธอชอบตอนที่เขาทำตัวเป็นพ่อบ้านพ่อเรือนที่สุดเพราะถ้าเทียบกับพ่อเธอ รายนั้นตอกไข่ยังไม่รอดเลยนิสัยห่าม ๆ ห้าว ๆ เหมือนพี่สาวของเธอเด๊ะ

"ลูกน่ะฉลาดเหมือนพี่ ถึงจะเศร้าเรื่องรักแต่ก็รู้จักแยกแยะ"

"จะบอกว่าสมัยโน้นที่ตัวเองเศร้าเรื่องเหนือก็ไม่เคยอดอาหารประชดชีวิตใช่ไหมคะ" เหนือฟ้าหรี่ตามอง

"ไม่เคยอดเลยกินเยอะมาก ๆ ด้วยครับ"

"รวมทั้งกินคนด้วยใช่ก่อ" เธอรู้ดีว่าคนอย่างสามีไม่มีทางปล่อยให้เอวว่างนานนักหรอก

"ก...ก็ซื้อกินถูกกฏหมาย" ภาคียอมรับ

"แล้วคืนนี้สนใจซื้อเหนือไหมคะ จ่ายมาสามหมื่นได้