Novels by ฮาลาปัญ

"เฮียคะ....อย่านะอื้อ....เนียอายค่ะ" ดาเนียยกมือปิดหน้าเพราะขาของเธอกำลังถูกแยกกว้าง "เนียเองก็ทั้งสวยและเซ็กซี่" เสียงทุ้มนุ่มกล่าว ตวัดส่งนัยน์ตาพราวระยับมาให้ ร่างแกร่งนอนคว่ำหน้าลงให้แผงอกชิดวางแนบกับพื้นเตียงเพื่อทำให้คนตรงหน้าสุขสมจนถึงสวรรค์ให้มากที่สุด ใบหน้าคมบิดเบี้ยวเล็กน้อยเพราะเจ็บแปลบที่บาดแผล แต่เพราะความต้องการหลอมรวมกับดาเนียนั้นมีมากกว่า ความเจ็บที่ทวีคูณเข้ามาก็เป็นเพียงฝุ่นละอองที่พัดผ่านไป

เมื่อโรงแรมถูกเทคโอเวอร์อย่างสายฟ้าแลบ "เอื้องทราย" ผู้จัดการสาวฝีมือดี จึงต้องกลายเป็นเพียงเชลยสาวรับใช้ของคอสโม่ เจ้าของคนใหม่ผู้เต็มไปด้วยไฟแค้น เขาบีบบังคับให้เธอชดใช้ความผิดที่ไม่ได้ก่อ ด้วยการทรมานทั้งร่างกายและหัวใจ ทว่าเกมแค้นที่กำลังเข้มข้นกลับต้องหยุดชะงัก เมื่อมี "มือมืด" ปรากฏตัวขึ้น หมายจะช่วงชิง 'สมบัติ' ที่เขากำลังเล่นสนุกไป เมื่อความเกลียดชังกลายเป็นเกมเดิมพันที่อันตรายยิ่งกว่าสิ่งใด จุดจบของเกมนี้ จะใช่การถลำลึกสู่ "รักที่ยากจะปฏิเสธได้" หรือไม่

"แผลเป็นกลางแผ่นหลัง คือสัญลักษณ์แห่งการปกป้อง" "จดหมายเปื้อนเลือด คือจุดจบของความผูกพัน" เป็นเวลาถึง 4 ปีเต็ม ที่ 'เลดี้ลูซี่ แห่งราชรัฐเมอร์เวล' ดีไซเนอร์อัญมณีชื่อดังระดับโลก เลือกที่จะหันหลังให้กับอดีตและขังตัวเองไว้ในหอคอยน้ำแข็ง เธอหนีหน้าผู้ชายที่เธอรักที่สุด เพียงเพราะความเชื่อฝังใจว่า เธอคือตัวซวยที่นำพาความตายมาสู่เขา แต่สำหรับ 'คอสมอส เอร์นานเดซ' ทายาทมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล เจ้าของฉายา 'วิศวกรการแพทย์หน้าหยก' การถูกทอดทิ้งโดยไร้คำร่ำลา ได้เปลี่ยนองครักษ์ผู้แสนดีให้กลายเป็นซาตานไร้หัวใจ เขาซ่อนบาดแผลไว้ใต้คราบเพลย์บอยจอมเสเพล ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าเพื่อประชดรัก แต่ในใจกลับเฝ้ารอคอย วันที่กวางน้อยจะหลงเข้ามาในกรงเล็บราชสีห์อีกครั้ง และโชคชะตาก็เล่นตลก เมื่อวงการแฟชั่นและอัญมณีดึงดูดให้พวกเขากลับมาเผชิญหน้ากัน เธอพยายามหนี...แต่เขากลับไล่ต้อน เธอพยายามผลักไส...แต่เขากลับใช้ร่างกายตัวเองรับคมมีดเพื่อปกป้องเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า!

"พิรุณ ปรมะเมคินทร์" คือ ทายาทหนึ่งเดียวของเจ้าสัวเทิดวิช และเจ้าของเลานจ์หรูใจกลางมหานคร ผู้รอคอยรักแท้ที่ซื่อสัตย์ ฉากหน้าเขาทำตัวเป็นเลขาพูดน้อย แต่เบื้องหลังกลับแฝงด้วยมนต์เสน่ห์สุดอันตราย "ปาลิน หาญหิรัญ" ลูกสาวเจ้าของตลาดสดขนาดใหญ่ที่โหยหาใครสักคนที่แสนดี เธอคือ พนักงานสาวออฟฟิศที่ทำงานได้ไม่เพียงกี่วันก็ดันจับพลัดจับผลูได้เป็นนายหญิงแห่งปรมะเมคินทร์

ภาคี จากเธอไปถึงสามปี เพื่อรอวันเอาคืน เหนือฟ้า อยู่รอถึงสามปี เพื่อรอวันทวงเขากลับคืน

“ยามอยู่ในวังหิมะโปรยท่านไล่ข้าดั่งหมูหมา แต่เหตุใดในฝันท่านถึงกอดข้าแน่นปานจะกลืนกินเช่นนี้เล่ามหาเทพ!”

เขาแสร้งเป็นเกลียดเธอ ทั้งที่ลึกๆ แล้ว เขาอยากได้เธอมาเป็นแม่แมวแทบขาดใจ เขาขยาดเรื่องความรัก เพราะน้าของเธอคือสาเหตุ ทำให้พ่อแม่ของเขาแยกทางกัน เขาจึงเกลียดแม่ศิลปินฝึกหัดคนนั้นชนิดฝังเข้าไปยัน DNA เลยก็ว่าได้ และทำให้เขามองว่า "ความรัก" คือสิ่งเลวร้ายที่สุดในชีวิตที่อัจฉริยะอย่างเขาจะไม่มีวันเสียเวลาไปยุ่งเกี่ยวเด็ดขาด จนกระทั่งเขามีความจำเป็นต้องขอความช่วยเหลือจากเธอ จุดเริ่มต้นและสัมพันธ์อันร้อนแรงจึงค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น