Home / โรแมนติก / เหนือหัวใจภาคี / บทที่ 51 ควายตัวนี้เป็นของดิฉัน

Share

บทที่ 51 ควายตัวนี้เป็นของดิฉัน

last update Huling Na-update: 2025-01-12 11:50:58
เสียงครกกับสากกระแทกกันบริเวณเสื่อใต้ร่มไม้ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่ายัยไอรดานั่นจะบุกมาที่ไร่จริง ๆ เหนือฟ้าโมโหตำส้มตำจนแหลก บะแต๋งที่นั่งจกข้าวเหนียวกินกับหมูปิ้งของโปรดต้องรีบสะกิดแม่

"หนุน ๆ มะก้วยเต้ดมันเละโหมะแล้วเน้อ"

"อ้อแม่ขอโทษด้วยจ้ะ พอดีกำลังสอดส่องคนไม่ดีอยู่" เหนือฟ้าเทตำป่าลงในจาน มองดูสามีกำลังใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อคุยกับเจ้าของผับเมืองภูเก็ตอย่างไม่ไว้ใจ

"คุณเหนือคะ นางยังไม่กลับไปอีกเหรอเนี่ย" เดือนเพ็ญขับรถกอล์ฟมาพร้อมอินเหลา แล้วหิ้วมื้อเที่ยงที่ได้จากตลาดมาฝากเจ้านายสาว

"ยังค่ะ มาตั้งแต่เก้าโมงจนเที่ยงยังเสนอหน้าอยู่เลย แถมพี่คียังพาแม่นั่นไปกินของที่ภัตตาคารของไร่อีก เอาใจเหลือเกิน"

"ก็เห็นป้อเลี้ยงบอกว่าจะสืบความลับก็ต้องซื้อใจ๋ อินเหลาว่าแล้วส่งขนมครกให้บะแต๋งลองชิม

"ขอบคุณจ้าว" บะแต๋งยกมือไหว้มารยาทงดงาม

เหนือฟ้าปรายตามองลูกชายที่มีแววจะเป็นนักแสดง สาวอวบนึกแผนการดี ๆ ออก "โอ้ยยย แม่เจ๊บต๊อง"

"คุณนายไหวไหมคะ" เดือนเพ็ญเป็นห่วง คุณแม่เจ้าแผนการขยิบตาหนึ่งข้าง ผู้จัดการไร่จึงรีบขยิบตากลับ

"เป็นหยังกั๋น เกี่ยวกิ๋นตาก๊ะคุณนาย ยัยเดือนแกก็เป็นกะเขาโตย" อินเหลามองสองสาว

ฮาลาปัญ

เป้าหมายไรต์คือเขียนถึง 500 ตอน แต่มีคนต้องการ 1000 ตอน ถ้าฟีดแบ็คเรื่องนี้ดีเกินความคาดหมาย จะมาแจ้งอีกทีว่าจะเขียนกี่ห้าร้อยหรือหนึ่งพันตอน ฝากนักอ่านช่วยแนะนำไรต์ด้วยนะคะ ตอนนี้ไรต์เขียนได้สามร้อยกว่าตอนแล้วค่ะ อย่างไรต้องขอบคุณทุกคนมากๆ เลยค่ะที่มาติดตามเหนือหัวใจภาคี นิยายแนวSlice of life สไตล์ไทยแท้ รักนิยายเรื่องนี้ก็ช่วยกันแชร์และบอกต่อกันเยอะๆ นะคะ รักษาสุขภาพกันด้วยนะคะคุณนักอ่านที่รัก

| Like
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 186 ศิลปินเอกท๊กโท

    เนื่องจากเดือนนี้มีจำนวนวันพระค่อนข้างมากรีสอร์ตประจำไร่จึงมีแพกเกจสำหรับลูกค้าสายบุญ วันนี้นับเป็นวันแรกของเดือนที่เป็นวันพระใหญ่ เหนือฟ้าจึงจัดให้มีการทำบุญโดยการนิมนต์พระสงฆ์มาจากวัดโดยที่ลูกค้าไม่ต้องเดินทางไปเองหลังจากที่หลวงพ่อรุ่นตาห้ารูปบิณฑบาตร ณ จุดที่ลูกวัดขับรถมาส่งบริเวณหน้าคาเฟของไร่เรียบร้อย เดือนเพ็ญก็ไหว้วานให้อินเหลาพาหลวงตาทั้งหลายไปส่งหน้าบ้านของภาคีก่อนเดินทางกลับวัดตามที่นัดแนะไว้กับเจ้านายของเธอกริ๊ง!เหนือฟ้าผุดลุกขึ้นจากเตียงนอนแล้วกดรับสายที่ผู้จัดการไร่โทรเข้ามา "ว่าไงคะพี่เดือน อุ๊ย เหนือลืมเลยค่ะว่าวันนี้ทำบุญ" สาวอวบรีบตะกุยผ้าลงจากเตียงแล้วตบก้นสามีที่ยังนอนคว่ำหน้าอยู่บนหมอน "พี่คีคะลงไปตักบาตรกันค่ะ" เธอบอกแล้วหยิบทิชชูเปียกมาซับหน้าซับตาส่งผลให้รอยขีดเขียนบนใบหน้าเปื้อนจนเคลือบดำไปทั่วหลังจากที่แม่บ้านลูกเจ็ดทำให้ตัวเองสดชื่นพอประมาณ เธอจึงเดินไปกดเปิดสวิตซ์ไฟห้องของลูกทุกคนแล้วตะโกนเรียกให้เด็ก ๆ ลงไปทำบุญด้วยกัน "ตื่นเร็วค่ะลงไปตักบาตกับแม่ก่อน"เธอบอกแล้วรีบสับขาลงบันไดเพื่อหอบหิ้วข้าวของไปรอรถพระที่กำลังเดิน

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 185 ภาพวาดที่แสนภูมิใจ

    เดือนแรกของการเข้าเรียนอนุบาลหนึ่งผ่านพ้นไปอย่างราบรื่นแม้ตอนแรกสามแฝดจะร้องไห้โยเย แต่พอได้เพื่อนที่โรงเรียนหนูน้อยก็เริ่มคุยมีเรื่องเล่าหลังเลิกเรียนทุกวันแต่สุดสัปดาห์นี้ชั้นเรียนอนุบาลประกาศหยุดเรียนยาวเนื่องจากที่โรงเรียนถูกใช้เป็นสนามสอบวิชาการอีกทั้งยังเป็นวันหยุดยาวเนื่องจากติดช่วงวันแรงงานแห่งชาติและวันฉัตรมงคลพอดี ถึงแม้วันนี้สามแฝดจะไม่มีเรียนแต่ก็ยังมีการบ้านที่ต้องทำส่งครูตอนเปิดเรียน โชคดีที่ได้นิ่มฟ้ากับน่านฟ้าคอยสอน ทำให้หมูยอ แป้งจี่ น้ำเงี้ยวทำเสร็จตั้งแต่เลิกเรียน"วันหยุดทั้งทีป้อก็อยากหยุดแล้วทำอะไรกับแม่บ้าง" ภาคีบอกแล้วเดินเข้ามากอดเหนือฟ้าที่กำลังยืนหวีผมอยู่หน้ากระจก"ทำกิจกรรมเสียเหงื่อเหรอคะ" เธอรู้ว่าเขาหมายถึงอะไร เพราะตั้งแต่วันนั้นที่กลับจากสวนดอกไม้ตีนเขา หลังจากขับรถพวกเด็ก ๆ กลับบ้านเขาก็มีงานเข้ามากะทันหัน แล้วจากนั้นก็มีภารกิจเข้าไม่เว้นแต่ละวันทำให้ไม่มีเวลาได้จู๋จี๋กันเท่าไร"อื้อ" เขาพูดเสียงอู้ขณะระดมจูบไปทั่วแผ่นหลังเปลือยของเธอที่ยังอยู่ในชุดผ้าขนหนูผืนสั้น"คืนพรุ่งนี้เหนือจะจัดให้ดุเด็ดเผ็ดมันเลย" ครั้งน

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 184 ปิกนิกที่สวนดอกไม้

    บริเวณเกือบสุดเขตของไร่พิทักษ์มหิงสาเต็มด้วยคนงานที่กำลังทำแปลงปลูกดอกไม้หลากหลายชนิด แต่ส่วนตีนเขานั่นเว้นที่ว่างไว้เพื่อรอติดตั้งหุ่นไฟเบอร์กลาสตัวใหญ่ยักษ์ ก่อนเดินทางมากับภาคีเหนือฟ้าเปลี่ยนเป็นชุดเอี๊ยมกระโปรงเสื้อแขนยาวและหมวกปีกกว้างซึ่งเข้าคู่กับสามีที่อยู่ในชุดเอี๊ยมกางเกงยีน ส่วนมะต๋าวเป็นชุดหม้อฮ่อมสวมหมวกสานไม้ไผ่พร้อมกับสนับเข่า"พี่คีกำลังจะทำอะไรเหรอคะ ไหนว่าตรงนี้จะปลูกอ้อยไข่ปลาเพิ่มไม่ใช่เหรอ" เธอจำได้ว่าเห็นเขาประชุมร่วมกับเดือนเพ็ญและหัวหน้าคุมสวนแต่ละเขตว่าจะลงอ้อยเพิ่ม แต่แล้วทำไมกลายเป็นแปลงปลูกดอกไม้ไปได้"จำได้ไหมพี่เคยบอกว่าพี่ซื้อไร่ที่ลำพูนเพื่อไถ่ควายจำนวนหนึ่งไว้ที่นั่นแล้วตั้งชื่อว่า 'ไร่เหนือหัวใจ" เพื่อเป็นสัญลักษณ์ความคิดถึงของพี่ที่มีต่อเหนือ ตอนนี้พี่ขายไร่ที่นั่นแล้วและก็ทยอยลำเลียงควายทั้งหมดมาอยู่ที่พิทักษ์มหิงสา และตั้งชื่อตรงนี้ว่า 'สวนดอกไม้เหนือหัวใจภาคี' แล้วก็ตรงบริเวณลานโล่งนั่นพี่ปล่อยว่างไว้พี่จะเอาหุ่นไฟเบอร์กลาสลูกของเราทั้งเจ็ดคนมาตั้งเรียงกัน น่าจะช่วยคลายเหงาเหนือได้บ้างไม่มากก็น้อย" ภาคีอธิบายขณะคอย

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 183 ร้องไห้ขี้มูกโป่ง

    กลับมาจากสิงห์บุรีได้เพียงไม่กี่วัน บทใหม่ของชีวิตคือการปล่อยแฝดสามไปเรียนรู้โลกภายนอกก็ได้เริ่มขึ้น แม้ภาคีมักจะบ่นพึมพำว่าลูกคอยป่วนจนปวดหัว แต่พอเอาเข้าจริง ๆ เขากลับทำใจไม่ได้ วันนี้เขาไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะขับรถไปส่งลูก คนขับรถของพ่อตาที่มากินนอนอยู่ไร่ของเขาเกือบสองเดือนแล้วจึงอาสาขับรถจี๊ปไปส่งด้วยตนเอง โดยที่เขานั่งอยู่ด้านหน้าคนขับและชำเลืองมองเหนือฟ้ากำลังแนะนำเรื่องการไปโรงเรียนให้แฝดสามฟังอย่างสนุกสนาน ผิดกับเขาที่รู้สึกหมดอาลัยตายอยากจนกระเดือกกาแฟถ้วยโปรดไม่ลง"ถึงโรงเรียนแล้วครับคุณแฝดสามทั้งหลาย" คนขับรถตะโกนบอกเมื่อเลี้ยวรถเข้าผ่านประตูโรงเรียนอนุบาลเวหะชลการ"ฮึกฮึก ดอไม่ไป๋เฮียน" หมูยอเริ่มฟูมฟาย"ไม่ไปเรียนไม่ได้นะจ๊ะ ไม่เรียนก็ไม่มีวิชาป้องกันตัว เดี๋ยวจะถูกพวกภูติผีปีศาจหลอกกินตับได้นะครับป้อหมอยอ" เหนือฟ้าพยายามบอกให้ลูกชายเข้าใจ"ฉี่ก็โตย ฮึก....ฮือ" แป้งจี่เห็นหมูยอร้อง เธอก็อดไม่ได้ที่จะร้องตามมีเพียงน้ำเงี้ยวคนเดียวที่ยังเก็บอาการพยายามอดทนไม่ปล่อยให้ความรู้สึกนำทางก่อนหน้าที่"โอ๊ะโอ๋" มะต๋าวยื่นมือไปจับแก้มพี่ทั้งสองคน

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 182 ทัวร์ฟาร์มหอย

    น่าเสียดายที่บะแต๋ง มาสและบรูซไม่สามารถเดินทางมาด้วยกันได้ เนื่องจากทั้งสามต่างมีภารกิจของตัวเอง บะแต๋งต้องไปเดินสายโชว์ตัวประกวดควายงาม ภาคีจึงส่งปู่กับย่าไปดูแลหลานชาย ขณะที่มาสมีสอบออนไลน์และต้องเดินทางไปดูงานที่โรงแรมแห่งใหม่ที่เพิ่งเปิดให้บริการในแถบแสกนดิเนเวียทั้งหมดเป็นเวลาสองเดือน ส่วนบรูซติดถ่ายแบบและเรียนหนังสือ"ดีนะตี้น่านบ่ต้องไปทำภารกิจอะไร" นิ่มฟ้าบ่นพึมพำเอนหลังพิงโซฟาในรถบ้านราคาแพงที่มาสลงทุนซื้อให้ครอบครัวเธอ"ตอนแรกก็เกือบจะบ่ได้มา เพราะว่าอ้ายตั้งโอ๋ชวนไปเรียนขี่ม้ายิงปืนโตยกั๋น" น่านฟ้าบอกขณะนั่งอุ้มแป้งจี่ที่หลับซุกอกพี่เสมือนว่าตนยังเป็นเด็กทารก"อะหยังอ้ายน่านเติงบ่ไป" น้ำเงี้ยวถาม "กิ๋นข้าวเกียกก่อ" เด็กหญิงหยิบข้าวเกรียบจ่อปากพี่"ขอบคุณครับ" น่านฟ้ารับของกินจากมือน้องแล้วยัดทีเดียวหมดทั้งคำก่อนจะพูดต่อ "ก็อ้ายกั๋วแป้งจี่งอแงน่ะสิ" เพราะว่าแป้งจี่ติดน่านฟ้ามากเนื่องจากตนเป็นพี่เลี้ยงประจำตัวน้อง ทุกวันนี้ไม่ใช่พ่อที่เป็นคนกล่อมน้องหลับแต่เป็นเขาที่รับหน้าที่ส่งน้องเข้านอน ขณะที่หมูยอกับน้ำเงี้ยวอ้อนทุกคนไม่เลือกหน้า"ควา

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 181 ขอเป็นละอ่อนหนึ่งวัน

    หลังจากกวดพ่อหมอแม่หมอละอ่อนจนเหนื่อยหอบก็มีงานด่วนเข้ามากะทันหัน งานที่ว่าก็คือการลงไปออเดอร์อ้อยไข่ปลาเร่งด่วนเกือบสี่สิบออเดอร์ แม้จะไม่มากมายแต่อากาศที่ค่อนข้างอบอ้าวก็ทำให้เขารู้สึกเพลียจนอยากอ้อนเมีย"เฮ้อเจ๋บเก้าเมาหัว" พ่อบ้านลูกเจ็ดตะโกนลั่นห้องให้เหนือฟ้าที่กำลังไปยืนฮัมเพลงกล่อมมะต๋าวอยู่นอกห้องได้ยิน"พี่คีจะตะโกนทำไมคะ เดี๋ยวลูกก็ตื่นกันพอดี" เจ้าของใบหน้ากลมขาวยื่นหน้าเข้ามาในห้องพลางจ้องตาเขียวด้วยความไม่พอใจ"แอ๊!" ยังไม่ทันไร มะต๋าวลุกพรวดขึ้นมาจากอ้อมแขนแล้วเหล่สายตาไปทางพ่อราวกับว่าเขาเป็นของเล่นชิ้นใหม่"นั่นไงเห็นไหมล่ะตื่นจนได้ พี่คีกล่อมเองเลยนะคะเหนือจะไปอาบน้ำ" เหนือฟ้ารีบส่งมะต๋าวให้สามีเพราะรู้สึกเวียนหัวตาลายแต่ก็พยายามฝืนอดทนและเก็บอาการไว้ไม่ให้สามีรู้ว่าตนเองกำลังป่วย น่าจะเป็นเพราะว่าสัปดาห์นี้อดหลับอดนอนคอยดูแลมะต๋าวที่ป่วยเป็นหวัด แล้วช่วงกลางวันก็ต้องตรวจเอกสารและโทรประสานงานแก้ปัญหาสารพัด"พี่ไม่ให้ไปหรอก พี่จะฟัดเหนือ" ภาคีเหวี่ยงแขนออกไปแล้วรั้งเจ้าของพุงหนาให้ล้มหงายลงบนเตียงนอน ตามด้วยการซุกไซ้ไปทั่วหน้าและลำ

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status