Mag-log inเขาจำใจหมั้นกับเธอเพราะเห็นแก่ผู้เป็นแม่ แต่เธอเต็มใจหมั้นกับเขาเพราะแอบรักมานาน
view more“งานแต่งของเราเธออยากจัดที่ไหน แบบไหนที่เธอชอบ” รามยอมละริมฝีปากจากการคลอเคลียออกมาเอ่ยถาม “อืม…” คนถูกถามจึงทำท่านึกคิด ถึงเธอจะเคยวาดฝันถึงงานแต่งของตัวเองบ่อยครั้ง ทว่าแต่ละครั้งก็ช่างต่างออกไปตามแต่จินตนาการในตอนนั้น จะจัดที่โรงแรม ริมทะเลหรือว่าสวนดอกไม้อะไรก็แล้วแต่ ขอแค่เจ้าบ่าวเป็นเขาค
“สัด กูช้ำในตายก่อนได้แต่งเมียพอดี” รามหัวเราะเสียงฉุนไม่ได้ถือสาเพื่อนที่เล่นแรงแต่อย่างใด “คืนนี้ต้องฉลองหน่อยไหม เพื่อนจะมีเมียเป็นตัวเป็นตนทั้งที” น้ำเสียงกระดี๊กระด๊าที่เป็นเอกลักษณ์ประจำตัวเพลย์บอยหนุ่มอย่างเสือเอ่ยขึ้น ทว่าในเวลาต่อมาก็ต้องถูกเสียงราบเรียบรู้ทันของเพทายพูดขัด “ไม่ต้
บัดนี้หน้าจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่บริเวณข้างสนามจับภาพใบหน้าของหญิงสาวไว้ที่เดียว ริศาเริ่มรู้ตัวแล้วว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น หัวใจดวงน้อยที่เต้นเป็นปกติเหมือนกับคนธรรมดาทั่วไปในตอนแรกก็พลันเปลี่ยนเป็นเต้นโครมครามยิ่งกว่าจังหวะสามช่าหน้ารถแห่ การปรากฏตัวของนักร้องชื่อดังที่เธอชื่นชอบอาจจะทำให้เ
“งานนี้ถ้าสำเร็จมึงต้องตบรางวัลใหญ่ให้เมียกูแล้วนะราม” มือหนาตบเข้าที่บ่าเพื่อนแรงๆอย่างให้กำลังใจ เพทายมั่นใจในความฉลาดไม่แพ้ใครของคนรักของตัวเองยิ่งกว่าอะไรเสียอีก “กูก็หวังให้เป็นแบบนั้น หวังว่าเมียมึงจะเดาใจเมียกูถูก” “เอาน่า มันก็ไม่ได้มีอะไรเสียหายนี่ ยังไงริศาก็รักมึงอยู่แล้วจะกลัว
วันต่อมา… ริศาลืมตาตื่นขึ้นมาในช่วงบ่ายของอีกวันด้วยอาการที่ปวดและร้าวไปหมดทั้งตัว ข้างกายเธอนั้นยังมีคนต้นเหตุที่นั่งมองหน้าเธออยู่ตลอดเวลาด้วยแววตาที่รักใคร่ “ตื่นแล้วเหรอ หิวไหม” รามเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูก ไม่เหมือนคนเมื่อคืนที่พ่นแต่คำหยาบโลนตลอดระหว่างการทำก
ฝ่ายน้องที่ถูกคนพี่รังแกด้วยปลายลิ้นร้ายสลับกับการถูกริมฝีปากหนาดูดเม้มยังปุ่มกระสันก็ได้แต่ร้องครางส่งเสียงหวานบ่งบอกถึงความพึงพอใจที่ถูกกระทำ มือน้อยกำแค่ผ้าปูที่นอนแน่นไม่ไหวต้องเลื่อนเข้าไปเกาะกุมยังเส้นผมหนา ไม่นานร่างบางที่นอนบิดไปบิดมาก็เกร็งกระตุกพร้อมปลดปล่อยน้ำสีใสออกมาให้ชายหนุ่มได้รัวลิ้
“สวยเหมือนเดิมเลย” ริศาเดินออกมานอกระเบียงแล้วเงยหน้าขึ้นดูดาวก็พบว่ามันยังคงสวยเหมือนเดิมเหมือนตอนที่เธอเคยนั่งดูกับเพื่อนตอนเด็กๆ ตอนนั้นเธอกับเตมินทร์สนิทกันมาก สนิทกันจนทุกคนคิดว่าโตมาอาจจะเป็นแฟนกัน ทว่ามันก็ไม่เป็นไปแบบนั้นเพราะความผูกพันธ์ของทั้งคู่เป็นได้แค่เพื่อน อีกอย่างริศาก็มีใครอีกคนอยู
น้ำเสียงสั่นเครือเอ่ยเรียกชื่ออีกคนด้วยความรู้สึกอยากที่จะให้เขาอยู่ตรงนี้ และพอได้ยินเสียงของปลายสายที่ตอบกลับมาหัวใจดวงน้อยๆของริศาก็กระตุกวูบทันทีที่ได้ยิน… (เปิดประตูให้หน่อย ฉันเองที่อยู่ข้างนอกรถเธอ) ใบหน้าสะสวยที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตาไม่รอช้าที่จะมองออกไปข้างนอกตัวรถ “พี่รามจริงๆนะคะ”