Ep.12 เพื่อนรุมจับผิด

Ep.12 เพื่อนรุมจับผิด

"เเล้วมึงนอนที่ไหน?" คำถามล่าสุดจากเซนต์ทำลูคัสชะงักไปก่อนจะหันหน้ามาเผชิญกับเพื่อนสนิทอีกครั้ง เซนต์มองเข้าไปในเเววตาสีฟ้าครามของเพื่อนอย่างต้องการคำตอบ

"ถามขนาดนี้ เป็นเมียกูหรือไง?" ลูคัสโยนบุหรี่ทิ้งลงพื้นใช้เท้าเหยียบจนบุหรี่ดับก่อนจะตวัดสายตาคมกริบมองหน้าเพื่อนเเล้วดันลิ้นเข้ากระพุ้งเเก้มอย่างไม่สบอารมณ์ ไม่รู้ว่าจะถามเอาคำตอบจากเขาอะไรนักหนา

"ถ้ามึงไม่ได้กลับมานอนที่ห้อง เเล้วมึงไปนอนที่ไหนวะ?" เซนต์ถามต่อเหมือนต้องการเอาคำตอบให้ได้ตอนนี้ ถ้าไม่ได้จะไม่เลิกถามจนลูคัสรู้สึกว่าเพื่อนทำตัวเหมือนเป็นเมีย เป็นเจ้าของชีวิตของเขามากกว่าเป็นเพื่อนกัน

อีกอย่างใครจะไปกล้าบอกความจริงว่าเมื่อคืนเขานอนค้างที่คอนโดฯของน้องสาวมัน เขาคงได้ตีนเเละเข้าโรงบาล

"ที่นอนมีเยอะเเยะ กูนอนไหนก็ได้" เจ้าของใบหน้าหล่อตอบปัด ๆ ไปให้มันจบ ๆ เพื่อนจะได้เลิกเซ้าซี้เขาเสียที

"สงสัยจะไปนอนกับหญิง" เพลิงลองเดาดู เพราะนิสัยเสือผู้หญิงตัวพ่ออย่างลูคัสชอบล่าเหยื่อไปทั่ว ไม่สนหรอกว่าจะนอนไหน

"นอนกับใครก็เรื่องของกู" เสียงถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่ายจากลูคัสทำเพื่อนอีกสองคนอย่างซันเเละเพลิงกระตุกยิ้มอย่างสะใจ

"เดี๋ยวนี้หัดมีความลับนะมึง" ซันเลิกคิ้วถาม สายตาคมคายมองใบหน้าไม่สบอารมณ์ของลูคัสเเล้วก็อดขำไม่ได้ นี่คือเวรกรรมที่มันเคยทำไว้กับเขา ซันก็เเค่เเดกดันกลับ

"จับผิดอะไรกูนักหนาไอ้สัส!" ไม่ว่าจะมองไปที่ซัน เพลิง หรือเซนต์ สายตาคมของเพื่อนทั้งสามก็ล้วนเเต่กำลังจ้องมองเขาอย่างจับผิด

"เอาคืนที่มึงชอบกวนตีนใส่พวกกูไง" เพลิงกล่าว ทั้งสามหนุ่มเเสยะยิ้มร้ายส่งให้เพื่อนรักอย่างพร้อมเพรียงกัน เเละลูคัสก็เป็นคนเดียวที่ยังไม่มีเเฟนเป็นตัวเป็นตน

"พวกไอ้เวร!" ลูคัสกัดกรามเเน่นเจ็บใจที่โดนเพื่อน ๆ เอาคืน พากันรุมเขาจนหายใจเเทบไม่ออก

"ไปสนามรถเเข่งเเก้เครียดไหม? กูอยากลงเเข่ง" ซันกล่าว ขณะที่ลูคัสขมวดคิ้วหนาหันไปมอง เพราะปกติเเล้วซันเเทบไม่ชวนเพื่อนไปไหนเลย มัวเเต่ติดเมียติดนมจนไม่รับรู้โลกภายนอกว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง

"กูไปด้วย เมียกูอนุญาต" เพลิงก็เป็นอีกคนที่ติดเมีย เเต่วันนี้กลับว่างไปสนามเเข่งรถ ทว่าประโยคหลังทำเอาลูคัสต้องส่ายหน้าไปมา

"ต้องขออนุญาตเมียด้วย?" จะไปไหนก็ต้องรายงานเมียทุกอย่าง เจริญจริง ๆ

"เสือก!" เพลิงสวนกลับ

"กูไม่ได้ไปนะ" สรุปทุกคนที่มีเมียพากันว่างไปสนามรถเเข่งกันหมด ยกเว้นลูคัสคนที่ยังไม่มีเมีย

"มึงว่าไงนะ?" ซันถึงกับถามอีกครั้งเผื่อหูของเขาจะฟังผิดเพี้ยนไป

"กูไม่ได้ไป กูไม่ว่าง" ลูคัสตอบกลับเสียงเรียบเชิงรำคาญ เขารู้เลยว่าเพื่อน ๆ ต้องสงสัย

"คนบ้าระห่ำอย่างมึงนะเหรอไม่ว่าง?" คนติดเมียว่าง ทว่าคนไม่มีเมียให้ติดกลับไม่ว่าง เเปลกดีเหมือนกัน

"ทำไม?"

"ไอ้ลุค มึงทำตัวเเปลก ๆ นะ รู้ตัวไหม?" จะไม่ให้เพื่อนสงสัยได้ยังไง เพราะลูคัสเเปลกไปทุกวัน เเถมยังทำตัวมีพิรุจอีกด้วย

"....." ไอ้หนุ่มลูกครึ่งชะงักเเละเงียบไป

"หรือว่าหาครูสอนภาษาไทยได้เเล้ว?"

"เออ กูไปเรียนก่อนนะเว้ย" ไม่มีความจำเป็นต้องปิดบังว่าเขาหาครูสอนภาษาไทยเสริมได้เเล้ว เเต่เเค่ไม่จำเป็นต้องบอกว่าครูไทยที่เขาจ้างคือใคร

"สอนที่ไหนวะ? เเล้วครูสอนเสริมมึงผู้ชายหรือผู้หญิงวะ?" พอเรื่องเเบบนี้ทั้งสามหนุ่มตั้งใจฟังเป็นอย่างดี ไม่ค่อยจะเสือกเรื่องของเพื่อนกันเท่าไร

"ไอ้สัส! อย่าเยอะดิ กูไปล่ะ ไปสายเดี๋ยวคุณครูตีก้น" เขามีนัดกับครูไทยคนสวยของเขา ถ้ายังมัวเเต่เถียงกับเพื่อน ๆ อยู่ คงไปเรียนสาย

"ฮ่าๆ ~ เเสดงว่าครูคนนี้เป็นผู้หญิง ไม่งั้นไอ้ลุคคงไม่จ้างสอน"

"กูกลัวเเต่ว่าจะสอนอย่างอื่นนะสิ สอนภาษาน่าจะไว้ทีหลัง" เซนต์พูดขึ้นอย่างขำ ๆ ทว่าถ้าเขารู้ความจริงคงจะขำไม่ออก ลูคัสรู้ดี

จากนั้นลูคัสก็เดินไปขึ้นรถมอเตอร์ไซค์คันโปรดมุ่งหน้าไปที่คอนโดฯของคุณครูภาษาไทยของเขา เขาได้ตกลงกับเธอไว้เเล้วว่าจะใช้คอนโดฯของเธอเป็นสถานที่สอนพิเศษ ซึ่งเธอก็ตกลงไม่มีปัญหาอะไร

@คอนโดฯชะเอม

"ขอโทษที่มาสายนะครับ" ลูคัสเดินเข้ามาในห้องของคนตัวเล็กหลังจากที่เธอเปิดประตูให้

"ไม่สายเลยค่ะ" ชะเอมยิ้มบาง ๆ ให้ร่างสูง หากเเต่ว่าภายในใจของเธอรู้สึกประหม่าไม่ใช่น้อยที่ต้องอยู่กับผู้ชายสองต่อสอง เเละจะต้องเป็นอย่างนี้ต่อไปจนกว่าหน้าที่การเป็นครูไทยสอนพิเศษของเธอจะจบลง

"งั้นเรามาเริ่มกันเลยไหมคะ?" ชะเอมยังไม่ได้เปลี่ยนชุด เธอยังอยู่ในชุดนักศึกษา กระโปรงทรงเอความยาวเหนือเข่า ส่วนลูคัสก็อยู่ในชุดเสื้อช็อปกับกางเกงยีนส์สีดำ

"พร้อมเรียนเเล้วครับคุณครูเอม" นี่จะเป็นการเรียนภาษาไทยเสริมครั้งเเรกของลูคัส โดยมีชะเอมเป็นครูผู้สอน

"โอเคค่ะ>⁠.⁠<" ชะเอมเขินให้กับคำพูดของคนตัวสูง เพราะเขาเรียกเธอว่าคุณครูเอม

"ก-ฮ ท่องได้เขียนได้เเล้วใช่ไหมคะ?" ก่อนที่เธอจะสอนใครก็ต้องรู้พื้นฐานภาษาไทยของบุคคลนั้นก่อนว่าอยู่ในระดับไหน ชะเอมจะได้เตรียมบทเรียนให้เขาถูก

"ครับ พี่จะมีปัญหากับภาษาตรงพูดผิดพูดถูก เขียนบางคำไม่ถูกครับ เเละบางประโยคก็พูดสลับกัน พอดีพี่เพิ่งย้ายมาอยู่ไทยได้สองปีเอง" ลูคัสตอบคำถามตามความเป็นจริง ชะเอมจะได้ประเมินระดับภาษาของเขาได้

"เอมพอจะมองเห็นบ้างค่ะ พี่ลุคมีปัญหากับวรรณยุกต์ โดยเฉพาะการออกเสียง เอกเเละเสียงโท พี่ลุคยังออกเสียงบางคำยังไม่ถูกค่ะ น่าจะยังไม่ค่อยชินกับภาษาไทยด้วย" ชะเอมอธิบายบอกนักเรียนคนเเรกของเธอ

"งั้นเรามาเน้นตรงการออกเสียงก่อนนะคะ เอมจะสอนพี่ลุคออกเสียงของเเต่ละวรรณยุกต์ค่ะ เเละอีกอย่างภาษาไทยมีอักษรกลาง อักษรสูง เเละอักษรต่ำ เพราะฉะนั้นการออกเสียงจะไม่เหมือนกัน" คนตัวเล็กอธิบายต่อให้ลูคัสเข้าใจในหลักของภาษา

"เยอะจังครับ" ยังไม่ทันได้เรียน ลูคัสก็รู้สึกท้อกับภาษาไทยไปก่อนเเล้ว ไม่รู้จะมีวรรณยุกต์เยอะเเยะไปไหน

"เอมเชื่อว่าพี่ลุคจะเข้าใจมันอย่างเเน่นอนค่ะ" ชะเอมส่งยิ้มหวานให้เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเรียนสุดหล่อของเธอโดยไม่รู้ตัวเลยว่ารอยยิ้มนั้นกำลังทำใครบางคนหวั่นไหว

"ถ้าได้กำลังใจดีเเบบนี้ พี่จะทำให้เต็มที่เลยครับ" ลูคัสมองใบหน้าอ่อนหวานด้วยสายตาเจ้าชู้ เขามองเธอไม่ละสายตาไปไหนราวกับสามารถมองได้ทั้งวันอย่างไม่รู้สึกเบื่อ

">⁠.⁠<" ชะเอมทำตัวไม่ถูกเมื่อต้องสบสายตากับนักเรียนสุดหล่อของเธอ สายตาของเขามีพลังทำลายล้างสูงมาก โดยเฉพาะกับหัวใจดวงน้อยดวงนี้

"ตัวน้องเอมหอมจังครับ" เนื่องจากทั้งคู่นั่งอยู่โซฟาที่อยู่ติดกัน ระยะห่างระหว่างกันก็อยู่ไม่ห่างกันนัก ลูคัสจึงได้กลิ่นหอมของกายสาวชัดเจนมาก หอมกรุ่นจนเขาเผลอดอมดมไปหลายครั้ง

"พี่ลุค!!>⁠.⁠<" สายตาคู่นั้นของชายหนุ่มทำให้คนตัวเล็กเขินจนทำตัวไม่ถูก เขามองเธอราวกับจะกลืนกินเข้าไปทั้งตัว วันนี้จะได้สอนกี่โมง หากเขายังชวนเธอสบสายตาอยู่เเบบนี้

"ยิ่งได้อยู่ใกล้ก็ยิ่งหอม" ลูคัสขยับตัวไปใกล้คนตัวเล็กให้ได้มากที่สุดในขณะที่สายตาของเขายังวางไว้ที่ใบหน้าสวยใสเป็นธรรมชาติก่อนจะไล่สายตาลงมาเล็กน้อยมาหยุดอยู่ที่ริมฝีปากอมชมพูน่าสัมผัส

ลูคัสเผลอกลืนน้ำลายลงคอด้วยความกระหาย ยิ่งมองบวกกับกลิ่นหอมเหมือนร่างกายของเขากำลังถูกกระตุ้นให้เกิดความอยาก เลือดลมภายในกายสูบฉีดร้อนเเรงไปทั่วสรรพางค์กาย เเต่ก็ต้องหักห้ามใจเอาไว้ไม่ให้ตัวเองกลายเป็นเสือล่าเนื้อ...