Ep.5 ครูไทยอีกไม่นาน

Ep.5 ครูไทยอีกไม่นาน

@The Sun Night Club

"สุขสันต์วันเกิดเว้ย" ของขวัญทั้งหมดสามกล่องถูกยื่นไปข้างหน้าเจ้าของวันเกิดพร้อมกับคำอวยพรวันเกิดให้ลูคัส

"อืม ขอบใจ" ลูคัสรับกล่องของขวัญมาวางไว้บนโต๊ะกระจกด้านหน้าด้วยท่าทางเรียบนิ่ง

จากนั้นก็จุดบุหรี่สูดอัดเข้าเต็มปอดในท่านั่งขาไขว้ห้างอย่างผ่อนคลายปล่อยควันสีขาวโขมงออกมาจากปากคละคลุ้งไปทั่วบริเวณโซฟา

"นี่เราก็ขึ้นปี 4 เเล้ว ไหนล่ะครูไทยของมึงไอ้ลุค" เพลิงถามขึ้น จากนั้นละสายตาจากใบหน้าหล่อของเพื่อนมารินเหล้าวิสกี้เทใส่เเก้วหรูก่อนจะยกขึ้นดื่มอย่างสบายใจ

"อีกไม่นานหรอก" สายตาคมกริบเหมือนกับมีเลศนัยอะไรบางอย่างอยู่ในนั้น

"อีกไม่นานอะไร?" ซันขมวดคิ้วงุนงงไม่เข้าใจประโยคที่ออกมาจากปากของคนเจ้าเล่ห์

"เดี๋ยวกูก็ได้ไง" มุมปากของลูคัสกระตุกยิ้มร้ายหลังจากที่พูดจบ

ทว่าประโยคเมื่อกี้นี้ของลูคัสทำให้เซนต์รู้สึกเเปลก ๆ จึงหันไปมองเเละจ้องเข้าไปในดวงตาสีฟ้าคราม

พอลูคัสรู้ตัวว่าโดนเซนต์จับตามองอยู่ เขาก็ยกวิสกี้ขึ้นดื่มไม่สนใจเซนต์

"ไอ้ห่านี่ พูดเเปลก ๆ" เพลิงเกาหัวอย่างงง ๆ

"กูหมายถึงเดี๋ยวกูจะจ้างครูไทยมาสอนเสริมเร็ว ๆ นี้เเหละ สมองระดับกูเรียนเเป๊บเดียวก็จำได้หมดเเล้ว"

"หลงตัวเองฉิบหาย"

"คืนนี้กูอยู่ฉลองวันเกิดกับมึงได้ไม่นานนะเว้ย กูไม่อยากให้เมียกูนอนคนเดียว" ซันกล่าวขณะที่นิ้วมือกำลังพิมพ์ข้อความส่งไปให้เมียว่าเดี๋ยวพี่กลับไปนอนกอด

"กูก็เหมือนกัน/ กูก็เหมือนกัน" เซนต์เเละเพลิงพร้อมใจกันพูดประโยคเดียวกันเป๊ะจนลูคัสต้องเเหงนใบหน้ามองบนพร้อมกับเบะปากหมั่นไส้

"พวกไอ้สัส มีเเต่คนติดเมีย" ติดเมียกันหมดเเล้วก็ทิ้งเพื่อนให้อยู่ฉลองวันเกิดคนเดียว

อีกมุมหนึ่ง

"ว่าไงน้อยหน่า?" คนตัวเล็กหยิบมือถือเครื่องหรูมาเเนบใบหูขณะที่มือขวากำลังหวีผมอยู่

(จะไปไหมคืนนี้) เสียงหญิงสาวจากปลายสายคือเพื่อนสนิทของชะเอม

"ไปไหนเหรอ?" ชะเอมไม่เข้าใจ เท้าบางเดินมายังเตียงนอนสีฟ้าก่อนจะล้มตัวลงนอนคว่ำเท้าเเขนคุยกับเพื่อนสนิท

(ก็ไปผับไง หรือว่าเเกลืมไปเเล้วว่าพี่รหัสนัด?)

"โอ๊ะ ลืมจริง ๆ ด้วย" ชะเอมเด้งตัวขึ้นนั่งทำหน้าตกใจเมื่อเธอลืมสนิทไปเลยว่าคืนนี้ต้องไปผับที่พี่รหัสนัดไปเจอกันที่นั่น

(เเกนี่มันขี้ลืมตลอดเลย) น้อยหน่าถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างเหนื่อยหน่ายใจจนชะเอมได้ยินเสียงถอนหายใจของเพื่อน

"เเงง เค้าขอโทษนะเตง" เสียงหวานกล่าวขอโทษอย่างติดตลก

(เดี๋ยวฉันไปรับ)

"ขอบคุณน้อยหน่ามากเลยนะ น่ารักที่สุดเลย" ชะเอมระบายยิ้มออกมาอย่างน่ารักเมื่อรู้ว่าน้อยหน่าจะมารับเธอไปด้วย ดีเลยเธอจะได้ไม่ต้องขับรถเอง เธอไม่ชอบขับรถตอนดึกดื่นมันน่ากลัว เเละเธอก็กลัวความมืดด้วย

(ไม่ต้องมาอ้อนฉันเลยค่ะ ฉันไม่ใช่ผัวเเก)

"ฮ่าๆๆ เเล้วเจอกันนะ ขอตัวไปหาชุดก่อน"

(เอาชุดเซ็กซี่เลยนะ เอาให้ผู้ชายน้ำลายไหลเลย)

"น้อยหน่าอ่ะ>⁠.⁠<" คนฟังเขินอายกับขำพูดของเพื่อนจึงตัดสายน้อยหน่าไป เเล้วลุกไปเตรียมหาชุดที่เหมาะกับไปเที่ยวผับ

"พวกกูกลับก่อนนะเว้ย" สามหนุ่มหล่อซัน เซนต์ เเละเพลิงพร้อมใจกันเอ่ยลากลับที่พัก เหตุผลคือ กลัวเมียนอนเหงาอยู่คนเดียว

"เออ จะไปไหนก็ไปพวกไอ้ส้นตีน" กลัวเมียจะเหงา เหอะ! เขาไม่เชื่อหรอก พวกมันหิวนมมากกว่า

"ก่อนไป เรามาร้องเพลงอวยพรวันเกิดให้ไอ้ลุคกันเถอะ" สามหนุ่มมองหน้ากันอย่างเจ้าเล่ห์พลางยกยิ้มร้าย เพราะได้นัดกันมาก่อนหน้านั้นเเล้วว่าก่อนกลับจะร้องเพลงอะไรอวยพรวันเกิดให้เพื่อนรัก

"พร้อมกัน" เมื่อซันให้สัญญาณ ทั้งสามก็พร้อมใจกันร้องเพลงอวยพรวันเกิดออกมาอย่างไพเราะเพราะพริ้ง

"หมาจะเกิดชิงหมาเกิด หมาจะเกิดชิง..." พอหูของลูคัสได้ยินเสียงเพลงอวยพรวันเกิดเท่านั้นเเหละ ข้าวของที่อยู่ใกล้ ๆ ตัว เช่น หมอนจึงถูกเจ้าของวันเกิดปาใส่เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดทั้งสามตัวทันที

"ไอ้สัส ไอ้เวร ไอ้ฉิบหาย Fxxk you" เจ้าของวันเกิดชูนิ้วกลางทั้งสองข้างใส่ทั้งสามหนุ่มพร้อมกับเอ่ยวาจาหยาบคายใส่ไม่ยั้งอย่างหัวเสีย

"ฮ่าาๆๆ~" ซัน เซนต์ เเละเพลิงหัวเราะลั่นห้องอย่างชอบใจ ผิดกับอีกคนที่จ้องเพื่อนรักทั้งสามตาเขียวปั๊ดราวกับจะฆ่าให้ตายคาตีน

"ป่ะ พวกเรากลับไปซุกเมียดีกว่า" สามหนุ่มหัวเราะเเละเเกล้งเพื่อนจนพอใจเเล้วก็พากันกลับไปหาเมียรักของตัวเอง

"เเม่งเอ๊ยย!!" ลูคัสรู้สึกเจ็บใจไม่ใช่น้อยเมื่อถูกเพื่อน ๆ รุมเเกล้งทำให้ภาพของวันวานที่เขาชอบเเกล้งเพื่อนมันผุดขึ้นมา ลูคัสทั้งหัวเสียเเต่ทำอะไรไม่ได้ สงสัยจะเป็นกรรมตามสนองที่หนีไม่พ้น

ประมาณ 5 ทุ่ม

"อีกไม่นานจริง ๆ ด้วยวะ หึ"