LOGINก็คือหัวโจกของเทคนิคมีนบูรพาพวกเขาขึ้นชื่อเรื่องอะไร เชื่อเสียงเรียงนามถูกพูดต่อไปทางไหนทุกคนรู้ดีแต่ทว่าทุกอย่างที่เขาแสดงออกต่อเธอ ปฏิบัติต่อเธอมันเต็มไปด้วยความรัก ความอบอุ่น“ต้องขอบคุณหนูมากกว่าที่ยอมเปิดใจรักพี่สองคน”“ไม่รักได้ยังไงในเมื่อพี่แฝดแสนดีกับหนูขนาดนี้”ที่ผ่านมาสองแฝดทำให้เห็น ทำ
“หนูชอบไหมเชอรีน” เพราะเกรทไม่มั่นใจเลย ถึงพวกเขาจะตั้งใจมากแค่ไหนแต่ในใจกลับมีความกังวลกลัวว่าเชอรีนจะไม่ชอบ“หนูชอบมาก” แต่ทว่าคำตอบที่ได้รับกลับมาทำสองแฝดยกยิ้มด้วยความพอใจเพียงแค่เชอรีนชอบ มันก็มากพอแล้ว !“พี่ดีใจที่หนูชอบ” เกรฟเอ่ยออกมาด้วยความดีใจ ใบหน้าหล่อยกยิ้มอย่างปกปิดไม่มิด จะไม่ให้ดีใ
“บ้านของเรา” สองแฝดตอบกลับมาพร้อมกันและไม่ทันที่จะให้เชอรีนได้พูดอะไรต่อ แฝดพี่รับหน้าที่เปิดประตูบ้าน ส่วนแฝดน้องจับมือเชอรีนเดินตรงเข้ามาด้านในภายในบ้านหลังนี้ถูกตกแต่งไปด้วยเฟอร์นิเจอร์ครบครัน สายตาสวยสอดส่องไปทั่วก่อนจะพบกับรูปภาพใหญ่ที่เป็นภาพของพวกเขาสามคน“พี่แฝดที่บอกว่าบ้านของเราคืออะไรคะ”
“เชอรีนไลน์มาบอกให้ไปรับหกโมงเย็น มึงจัดลูกโป่งเสร็จยังเกรท” เกรฟเอ่ยถามขึ้นด้วยความร้อนรนเพราะอีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะถึงเวลาหกโมงเย็นแต่ทว่าในตอนนี้สิ่งที่พวกเขาทำตรงหน้าดูไม่เป็นชิ้นเป็นอัน“ใกล้แล้ว จัดลูกโป่งเสร็จติดรูปแค่นี้ก็เสร็จแล้ว” เกรทตอบกลับมาตรง เขาติดลูกโป่งใบสุดท้ายไว้กับเพดานห้องก่อนจะต
ทุกอย่างดำเนินไปในทางที่ดีไม่เว้นแม้แต่เรื่องต่อยตีที่สองแฝดเคยมีเป็นประจำกับพี่ชายของเชอรีน ตอนนี้มันถูกคลี่คลายกลายเป็นความสัมพันธ์ดี ๆ ระหว่างน้องเขยกับพี่ชาย“หนูอยากไปเที่ยวไหนไหมเชอรีน” เกรฟเอ่ยถามออกมาพร้อมมือหนาที่ลูบหัวคนรักของตัวเองด้วยความเอ็นดูจะมองกี่ครั้งกี่ที เขาก็เอ็นดูเชอรีนเสมอเธ
“เชอรีนหนูได้ยินทุกอย่างไหม” เกรทเอ่ยถามขึ้นเพราะตั้งแต่พวกเขาเปิดสปีกเกอร์โฟน คนที่หลับตาลงและเหมือนจะหลับไปก็ลืมตาขึ้นมานอนฟังด้วย“ได้ยินทุกอย่างเลย” เชอรีนตอบกลับมาตามตรงเพราะเมื่อกี้ที่สองแฝดคุยกับพี่ชายของเธอมันไม่ได้มีเพียงแค่เรื่องของเธอแต่ยังมีเรื่องราวของพวกเขาทั้งสามคนเรียกว่าพวกเขาเคลีย
“ไปถามสาวนุ้ยก่อนตะอิแต่งไม่แต่ง คิดเองเออเองคนเดียวได้พรือ”“ใครอิแต่งกับใครนะ” แก้มหอมที่ลงมาจากชั้นสองของบ้านก็ได้แต่ถามขึ้น“สาวนุ้ยมาพอดี ฮายมาถูกจังหวะเลยลูกพ่อ”“ใครอิแต่งกับใคร ไหนบอกนุ้ยที”“ก็แฟนสาวนุ้ยมันบอกว่าอิให้พ่อกับแม่มันคุยเรื่องแต่งงาน” คุณพ่อตอบกลับไปตามตรง ในใจได้แต่ภาวนาหวังว่า
“ลงมาสักที รู้มั้งม้ายว่านั่งรอนานจังแล้ว”เมื่อเห็นฟ้าครามลงมา คุณพ่อก็ไม่รอช้าพูดขึ้นเพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนในห้องนอนลูกสาวทำตัวของเขานอนไม่หลับ อยากจะไปเคาะประตูห้องให้รู้แล้วรู้รอด“เอ่อ…คุณพ่อมีอะไรกับผมหรือเปล่าครับ” ฟ้าครามถามกลับไปเพราะตื่นเช้ามา มีคุณพ่อมานั่งรอพูดคุยแบบนี้เขาเองก
“คุณพ่ออยากให้ผมพิสูจน์ตัวเองไม่ใช่หรอครับ” ฟ้าครามถามขึ้นเพราะที่ทำอยู่ในตอนนี้ก็เพราะพิสูจน์ตัวเองให้คุณพ่อเห็นและมั่นใจในตัวเขา“เห็นแล้ว”แน่นอนว่าคุณพ่อเห็นและรับรู้ทุกอย่าง ทุกความคิดที่เคยคิดเกี่ยวกับคนกรุงเทพมันหายไปหมดเมื่อได้เจอคนรักของลูกสาวเพราะผู้ชายคนนี้มีแต่ความจริงใจและจริงจังกับทุกอ
“ปกติมันไม่ได้ออกแดดเหอ”“ม้ายนะพ่อ ลูกคนรวยอยู่ห้องแอร์”เป็นจริงตามที่แก้มหอมพูดออกมาเพราะปกติแล้วเฮียครามก็อยู่แค่ในห้องแอร์ คงไม่ได้มาทำอะไรแบบนี้หรอก ออกแดดตากลมแบบนี้คนอย่างเฮียครามคงไม่เคย“แต่ยอมทำไอ้ไหรพันนี้ แลทรงไม่ใช่คนถือตัวนะ”“ไม่ถือเลยแม่ ถึงบ้านรวยมากเป็นเจ้าของโครงการบ้านคอนโดแต่ไม







