LOGINรุ่งเช้า...
นี่อาจจะเป็นเช้าที่สุดแสนจะสดใสของใครหลายๆ คน แต่แม่งดันเป็นเช้าที่แสนจะปวดหลังของผม แม่งเอ๊ย! ปวดสุดๆ ไม่น่าไปท้าทายอำนาจมืดเลยไอ้สี่เอ๊ย โดนถีบมานอนข้างล่างแบบไม่มีอะไรกั้น นอนพื้นแบบชิลๆ หมอนใบ ผ้าห่มผืน... “โอยยย ปวดหลังจัง” ผมค่อยๆ ดีดตัวลุกขึ้นนั่ง “สมน้ำหน้า! บอกให้นอนเฉยๆ ไม่ยอมฟัง” คนตัวเล็กพูดพลางนั่งกินโจ๊กอยู่ที่โต๊ะแบบสบายใจ “หืม...แต่ก็ไม่เห็นจะต้องถีบกันลงมานอนข้างล่างเลยนี่นา แบบนี้จะใจร้ายกับผัวเกินไปแล้ว” ผมลุกขึ้นยืนอย่างพรวดพราดโดยไม่ทันได้สังเกตว่า... ผมไม่นุ่งอะไรเลยทั้งบนและล่างทำให้ล่อนจ้อนอยู่ กรี๊ด!! “โรคจิตแต่เช้าเลยนะไอ้เฮีย!!” “ตกใจอะไรขนาดนั้น เมื่อคืนก็พึ่งจะทักทายกันไปเอง” ผมพูดเย้าแหย่ใส่ตะไคร้ก่อนจะหยิบผ้าขนหนูที่กองอยู่ตรงพื้นขึ้นมาพันรอบเอวปิดช่วงล่างไว้ “มองตาไม่กะพริบเลยนะหนู”ตอนนี้ใบหน้าเธอหน้าแดงก่ำเหมือนกำลังเขินอาย “มะ...มองอะไร หนูเปล่าสักหน่อย” เธอหลบสายตาและรีบตักโจ๊กเข้าปากอย่างรวดเร็วจนเกลี้ยงชาม “เฮียก็รีบมากินแล้วรีบไปอาบน้ำนะ จะได้กลับบ้าน” “กินหนูเหรอ...ได้ดิ” ผมเดินพุ่งตัวเข้าไปหาเธอทันที “ไม่ใช่ว้อย…ให้กินโจ๊กนี่ไง” เธอลุกขึ้นยืนแล้วแว้ดใส่ผม เอาจริงๆ ผมไม่รู้สึกหงุดหงิดใจหรือโกรธเลยนะเวลาที่ตะไคร้โวยวายหรือต่อต้านใส่ ผมกลับรู้สึกชอบและเอ็นดูเสียด้วยซ้ำไป ดูน่ารักมากๆ เธอทำให้ผมหลงและคลั่งรักเมียยืนหนึ่ง... ห้างสรรพสินค้าxxx หลังจากทำอะไรเสร็จสรรพที่โรงแรมแล้ว ผมกับตะไคร้ก็เช็กเอาต์ออกมาโดยไม่ต้องจ่ายเงินค่าห้องสักบาท เพราะพ่อผมจัดการค่าใช้จ่ายให้หมดแล้ว ฮ่าๆ ^o^ ก่อนจะเข้าบ้านผมก็พาเธอแวะมาที่ห้างก่อน เผื่อมีอะไรขาดเหลือหรือมีอะไรที่อยากได้ผมจะได้ซื้อให้เลย “เฮียสี่...” เสียงใสเอ่ยเรียกผมขณะที่เดินเข้าห้าง “ว่าไงครับ?” ผมขานรับแล้วรอฟังในสิ่งที่เธอจะพูด “เฮียมีเงินเยอะมั้ย?” “ก็พอตัวอะนะ ทำไมเหรอ...หนูอยากได้อะไรครับ” “เปล่า...หนูถามไปอย่างนั้นแหละ” “ไม่ได้อยากได้อะไรเลยเหรอ?” “ไม่อะ...” เธอตอบหน้านิ่งๆ แล้วสอดสายตามองไปรอบๆ ห้างก่อนจะพูดขึ้นอีกครั้ง “ที่บ้านเฮียมีสระว่ายน้ำมั้ย?” “สระว่ายน้ำเหรอ...ยังไม่มีครับ แต่หนูรอเฮียแป๊บนึงนะ” ว่าจบผมก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วกดโทร.ออกหาป๊า ไม่นานนักป๊าก็กดรับสาย (ฮัลโหล...ว่าไงอาสี่) ‘ป๊าเรียกช่างมาทำสระว่ายน้ำให้หนูหน่อยสิ’ (สระว่ายน้ำเรอะ ทีตอนนั้นป๊าจะทำลื้อบอกว่าไม่ชอบ) ‘ก็ใช่ แต่ตอนนี้เมียหนูอยากได้สระว่ายน้ำ’ (เออๆ เดี๋ยวป๊าจัดการให้) ‘ขอบคุณครับป๊า เดี๋ยวค่าใช้จ่ายหนูออกเอง’ (โอเคๆ) สิ้นสุดการสนทนาผมก็กดวางสายจากป๊า แล้วหันมายิ้มหวานใส่เมียคนสวยที่ตอนนี้ยืนหน้าเหวออยู่ “ฮะ...เฮียไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้ หนูแค่ถามเองไม่ใช่จะให้สร้างขึ้นมาสักหน่อย โทร.ไปบอกป๊าเลยว่าไม่ต้องทำ” “ไม่ได้ แค่หนูพูดสำหรับเฮียก็เท่ากับว่าหนูต้องได้เข้าใจมั้ยครับ แค่นี้สบายมาก” ผมพูดพลางจูงมือคนตัวเล็กเดินเข้าไปในร้านขายโทรศัพท์มือถือแบรนด์ดัง “หนูเลือกเลยชอบแบบไหน” “ไม่เอา...หนูก็มีแล้วนี่ไง” เธอพูดพลางชูโทรศัพท์มือถือเครื่องเก่าให้ผมดู “เครื่องนี้หนูพึ่งจะซื้อมาเมื่อปีที่แล้วเอง” ผมถือวิสาสะหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องนั้นมาจากมือเธอแล้วเก็บเข้ากระเป๋าตัวเองทันที “เครื่องนี้ไม่ต้องใช้แล้ว เฮียจะเก็บไว้เอง ใช้เครื่องใหม่เบอร์ใหม่! โอเคนะครับ” ผมพูดเสียงแข็งใส่ ฝืนใจแหละ จริงๆ อยากจะพูดหวานๆ ตลอดเลยนะ “แต่เครื่องนั้นมีรูปที่หนูถ่ายไว้เยอะมากๆ เลยนะ ไหนจะมีเบอร์เพื่อนๆ เบอร์อาจารย์ พ่อแม่ และบลาๆ” “รูปถ่ายใหม่ก็ได้ครับ ส่วนเบอร์ก็เปลี่ยนใหม่” “เฮียสี่! แต่เบอร์นั้นหนูใช้มานานแล้วนะ แล้วเพื่อนๆ จะติดต่อหนูยังไงเล่า เอาคืนมาเลย” เธอทำหน้ายู่ใส่ผมแล้วแบมือขอโทรศัพท์มือถือคืน “กลัวเพื่อนๆ ติดต่อไม่ได้ หรือกลัวจะติดต่อไอ้รุ่นพี่ที่แอบชอบไม่ได้กันแน่” อยู่ๆ ผมก็พูดโพล่งออกไป คิดแล้วมันก็น่าโมโหจริงๆ นิ ทำไมคนที่ตะไคร้แอบชอบไม่เป็นผมวะ “นี่เฮียอย่าคิดไปไกล หนูไม่มีเบอร์พี่บอมหรอกนะ แล้วก็เลิกพูดเรื่องนี้ได้ละ เอาโทรศัพท์คืนหนูมาเถอะ” “ไม่คืน! เฮียจะเก็บไว้เอง หนูอย่าดื้อเลยน่า...ถ้าคืนนี้ไม่อยากโดนจัดหนักอีก เป็นเด็กดีจะดีกว่านะครับ” ผมกระซิบที่ข้างหูตะไคร้เบาๆ ทำเอาเธอยืนนิ่งหน้าเหวอไปเลย “นี่สรุปว่ามีผัวหรือมีพ่อก็ไม่รู้ ชิ!” ตะไคร้ยอมเดินเข้าไปเลือกโทรศัพท์มือถือแต่โดยดี “Daddy ที่ไม่ได้แปลว่าพ่อ แต่แปลว่าผัวไงครับ” ผมยกยิ้มมุมปากอย่างชอบใจแล้วเดินตามหลังเมียติดๆ ..... รายการโอน/ถอน 10:30 น. เลขที่บัญชี xxx-x-x0009-x -42,900 บาท ..... รายการโอน/ถอน 10:35 น. เลขที่บัญชี xxx-x-x0009-x -29,400 บาท ….. รายการโอน/ถอน 11:00 น. เลขที่บัญชี xxx-x-x0009-x -61,900 บาท ….. รายการโอน/ถอน 11:09 น. เลขที่บัญชี xxx-x-x0009-x -9,900 บาท ….. รายการโอน/ถอน 11:20 น. เลขที่บัญชี xxx-x-x0009-x -8,900 บาท ….. รายการโอน/ถอน 11:30 น. เลขที่บัญชี xxx-x-x0009-x -11,900 บาท …..ลูก!! นี่เฮียสี่พูดว่าลูก!! “ใช่...อีกอย่างก็คิดถึงพี่สี่แหละเลยมาหาตามที่อยู่ที่พี่ให้” “อื้ม...แล้วนี่กินอะไรกันมาหรือยัง แล้วเงินพอใช้มั้ย” เงินพอใช้ไหมอย่างนั้นเหรอ!! ฉันไม่อยากจะมายืนเป็นก้างขวางคอและไม่อยากทนฟังเลยเดินเข้าไปแย่งตัวน้องหนึ่งมาจากเฮียสี่ “ตามสบายนะคะ” พูดจบก็เดินออกมาทันทีแล้วพาลูกๆ เข้าไปนอนในห้อง นี่อย่าบอกนะว่าสามปีที่ผ่านมาเฮียสี่ไม่ได้ไปติดอยู่ในเรือ แต่ไปอยู่กับผู้หญิงคนนั้นและมีลูกด้วยกัน ไม่น่าจะใช่หรอกมั้ง...อย่าคิดมากสิตะไคร้เอ๊ย ….. “นี่ก็ผ่านมาเกือบชั่วโมงแล้วทำไมอีเฮียมันยังไม่ขึ้นตามฉันมาอีกนะ ขอแอบลงไปดูหน่อยดีกว่า” ว่าจบฉันก็เดินลงมาข้างล่างคนเดียวปล่อยให้ลูกๆ นอนหลับอยู่ในห้องไปก่อน เดินไปดูในห้องรับแขกก็ไม่มี “ป้าคะ...เฮียสี่ไปไหนเหรอ” ฉันถามป้าแม่บ้านที่เดินผ่านมาพอดี “ไม่ได้บอกนะคะ แต่ป้าเห็นไปกับผู้หญิงคนนั้นและก็เด็กค่ะ ออกไปได้สักพักแล้วนะคะ” “ไปได้สักพักแล้วเหรอคะ!” “ใช่ค่ะ...คุณสี่ก็ไม่ได้บอกคุณตะไคร้เหรอคะ” “เปล่าค่ะ ขอบคุณป้ามากๆ นะคะ” ฉันรีบเดินขึ้นไปข้างบนอย่างรวดเร็วก่อนจะเข้าไปในห้องหยิบโทรศัพท์มือถือมาแล้
เราเดินกันไปเรื่อยๆ จนมานั่งพักอยู่ที่โต๊ะไม้ ตะไคร้ให้ผมและลูกๆ นั่งรอ ส่วนเธอเดินไปซื้อน้ำกับกาแฟให้ผม “ป่าป๊า...” น้องหนึ่งเรียกผม “ครับผม...” ผมขานรับแล้วยิ้มให้ลูกสาว “พาหนึ่นไปดูเจื๋อหน่อยได้มั้ยคะ หม่าม้าไม่ยอมพาไปดูเพราะหม่าม้าบอกว่ามันน่ากลัวค่ะ” “ใช่ๆ ฉองก็อยากดูเจื๋อ ป่าป๊าพาไปดูหน่อยได้มั้ย” เจ้าแฝดพากันพูดออดอ้อนจะให้ผมพาไปดูเสือโดยให้แอบพาไปตอนนี้เพราะตะไคร้ไม่อยู่ คือเธอห้ามไม่ให้พาลูกไปเพราะมันเป็นเสือที่อยู่นอกกรงให้คนได้เข้าไปถ่ายรูปกันโดยมีเจ้าหน้าที่คอยคุมอยู่ด้วย เอาไงดีนะผมยิ่งแพ้ความออดอ้อนอยู่ด้วย ไม่ว่าจะเมียหรือลูกผมก็แพ้... . . “เดี๋ยวยิ้มกันหน่อยนะครับรูปจะได้ออกมาดูดี” เจ้าหน้าที่สั่งให้ผมกับลูกๆ ยิ้ม แล้วกดถ่ายรูปให้ “เรียบร้อยครับ จับเล่นได้ตามสบายเลยน้องไม่กัดหรอกครับถ้าเราไม่ไปทำอะไรให้เค้ากลัวหรือตกใจ ว่าแต่เด็กๆ น่ารักมากเลยนะครับไม่มีกลัวเลยสักนิด” เจ้าหน้าที่พูดแล้วยิ้มให้ “ขอบคุณครับผม” ใช่ครับ ผมพาลูกมาดูเสือตามที่ร้องขอ ดูชนิดที่ว่าแบบใกล้ชิดสุดๆ และลูกๆ ก็ไม่มีกลัวเลยสักนิด จับและลูบเจ้าเสือเหมือนกับเป็นแมวไปเลย ฮ่าๆ เจ้
Chapter 11 พาร์ทสี่ เช้านี้ตื่นมาด้วยอาการปวดหลัง ปวดเอว ปวดใจสุดๆ ทั้งโดนถีบ ทั้งตกเตียง ไหนจะต้องนอนข้างล่างบนพื้นแข็งๆ ทั้งคืน “โอย...ปวดหลังว้อย!” ผมพูดออกมาพลางมองไปบนที่นอนก็เห็นแต่ลูกๆ นอนหลับอยู่ ส่วนตะไคร้น่าจะอาบน้ำเพราะผมได้ยินเสียงคนเปิดน้ำในห้องน้ำ เมื่อคืนอารมณ์ค้างสุดๆ และตอนนี้ก็ยังค้างอยู่ อดกลั้นมาสามปีพอได้ทำก็ดันไม่สุด เพราะลูกๆ จะคอยมาขัดขวางถึงจะไม่ได้ตั้งใจก็เถอะ เมื่อคืนผมนี่อยากจะอุ้มลูกเอาไปฝากไว้ห้องป๊ากับม้ามากๆ แต่ก็ได้แค่คิดไง ผมค่อยๆ ขึ้นไปบนเตียงแล้วล้มตัวนอนลงข้างๆ ลูก ตะไคร้ก็อาบน้ำเสร็จและเดินออกมาจากห้องน้ำ ผมที่เห็นก็ถึงกับ น้ำลายไหล ความหื่นปะทุขึ้นมาทันที พระเจ้า! เธอนุ่งผ้าขนหนูเดินออกมา ขาขาวและสวยมากๆ ส่วนหน้าอกนี่ผ้าปิดแทบจะไม่มิด ก่อนยังไม่มีลูกว่าบึ้มแล้วพอมีลูกมันบึ้มยิ่งกว่าเดิมอีก “ตาจะหลุดออกมาแล้วนะเฮีย...ดูไม่รู้เลยว่ามองหนูอยู่” ตะไคร้พูดพลางเดินมาใกล้ๆ ผมแล้วนั่งลงข้างๆ “เฮียมัดผมให้หนูหน่อยสิ” เธอยื่นหนังยางมาให้ผมมัดผมให้ รับหนังยางมาแล้วบรรจงตั้งใจมัดผมให้เธอ “เสร็จแล้วครับ ว่าแต่...อ่อยเฮียเหรอ” ผมมองต้นคอและแผ่น
เดี๋ยว!! นี่สรุปใครเป็นแม่ ใครเป็นลูกกันแน่ฟะ! เจ้าแฝดก็นะ พอมีป่าป๊าเข้าหน่อยก็ทำเมินใส่หม่าม้า TT ….. เวลาผ่านไปได้สักพักเจ้าแฝดก็เล่นกันจนเหนื่อยแล้วหลับไปพร้อมกันโดยที่ไม่กินนมฉัน แต่ไปนอนกอดป่าป๊าแทน เฮียสี่ตอนแรกก็ดูเหมือนจะหลับไปแล้วนะแต่อยู่ๆ ก็ค่อยๆ ลุกขึ้นมาแล้วเขยิบมานอนข้างๆ ฉัน “นี่เฮีย! ไปนอนที่อื่นเลยจะมาเบียดหนูทำไมเล่า” “หือ...นี่ไม่ได้กอดมาตั้งสามปีเลยนะ อย่าผลักไสกันสิครับ เฮียคิดถึงหนูใจจะขาด” เขาพูดพลางล้วงมือเข้าไปภายในเสื้อฉันแล้วจับเต้าอวบทั้งสองข้างเล่น “มันใหญ่ขึ้นหรือเปล่าเนี่ย” “มันจะไม่ใหญ่ได้ไงเล่า ลูกกินนมหนูนะมันก็เป็นเรื่องปกติแหละน่า ว่าแต่เฮียเถอะ...ต้องการอะไรกันแน่พูดมาตรงๆ” “ต้องการหนู...ให้เฮียได้มั้ยครับ” เขากระซิบที่ข้างหู “มันจะเจ็บมั้ย หนูคลอดลูกธรรมชาติด้วยหมอต้องกรีดและเย็บตรงนั้น...และตั้งแต่คลอดลูกมามันก็ปิดตายมาตลอด” ในใจลึกๆ กลัวมากเลยนะ เพราะบางคนบอกว่ามีเซ็กซ์ครั้งแรกหลังคลอดลูกมันจะเจ็บนิดๆ บางคนก็บอกว่าเจ็บมาก “ไม่รู้สิ...ของเฮียมันก็เท่าเดิมนะ” “ฮะ...เฮีย เลิกพูดลามกได้แล้วน่า ขอหนูทำใจก่อน” “ไม่มีเวลาแล้ว เ
“ใช่ลูก...ถึงเขาจะหายไปสามปีก็ยังดีกว่าจะต้องหายไปตลอดชีวิต ม้านี่อยากจะขอบคุณทุกๆ อย่างเลยที่ทำให้ลูกชายของม้ามีชีวิตรอดอยู่ต่อ” ที่ม้าพูดก็ถูกหายไปสามปีก็ยังดีกว่าหายไปตลอดชีวิต เอาจริงๆ มันก็อาจจะดูไร้เหตุผลที่ว่าอยู่ๆ เฮียสี่ไปติดอยู่ที่เรือตั้งสามปี แต่ฉันก็คิดว่ามันเป็นเรื่องที่ดีที่ทำให้เฮียมีชีวิตรอดกลับมาหาฉันและลูกๆ ได้ “เสร็จแจกันนี้ม้าจะทำอันอื่นด้วยมั้ยคะ” “ไม่แล้วจ้ะ หนูออกไปอยู่กับเฮียและลูกๆ เถอะ ม้าว่าจะขึ้นไปนั่งสมาธิสักหน่อย” “โอเคค่ะม้า อย่างนั้นหนูขอตัวนะคะ” พูดจบฉันก็ปลีกตัวออกมาแล้วเดินไปในครัวหยิบจานผลไม้ที่ป้าแม่บ้านเตรียมไว้ให้เจ้าแฝดก่อนจะเดินไปหาสามพ่อลูกที่สวนหลังบ้าน เมื่อเดินมาถึงก็เห็นเฮียสี่นั่งอยู่ขอบสระว่ายน้ำโดยมีลูกๆ นั่งขนาบซ้ายขวาแล้วเอาขาตีน้ำเล่นอย่างสนุกสนาน “ฮ่าๆ” เจ้าแฝดพากันหัวเราะร่า “น้องหนึ่ง น้องสอง มากินผลไม้ก่อนลูก เดี๋ยวอากงมาจะโดนดุนะให้อากงซื้อแล้วไม่กินน่ะ” ฉันเดินเข้าไปใกล้ๆ แล้วนั่งยองๆ ลงอยู่ข้างหลังเฮียสี่เพราะกลัวจะเปียกน้ำ “มีแต่ของลูกเหรอครับ ว้า...น่าน้อยใจจัง” “เฮียก็กินได้ จะกินมั้ยคะ” เฮียสี่ไม่พูด
“ไม่คิดว่าลูกๆ จะน่ารักขนาดนี้ หนูเป็นแม่ที่เก่งมากเลยนะ ที่ผ่านมาเลี้ยงลูกคนเดียวคงจะเหนื่อยแย่เลย” “เลี้ยงลูกก็เหมือนเลี้ยงเฮีย...หน้าตาไม่ได้ต่างกันเลย อยากจะบอกว่าที่ผ่านมาเลี้ยงลูกคนเดียวเหนื่อยมาก แต่วันนี้หนูไม่เหนื่อยแล้วมีเฮียกลับมาอยู่ข้างๆ” “ฮึก ฮึก หม่าม้าค้าบ ฉองเจ็บ คุมหมอทำเจ็บมากเยย” น้องสองตื่นขึ้นมาแล้วสะอึกสะอื้น “โอ๋...เดี๋ยวให้ป่าป๊าเป่าให้มั้ยครับ” ฉันบอกกับน้องสองพลางดึงเสื้อตัวเองที่เปิดให้ลูกกินนมปิดลงก่อน “ไหนป่าป๊าหยอ” น้องสองโผล่หน้าออกมาจากผ้าคลุมให้นม “ป่าป๊าตัวจริงหยอ หม่าม้าฉองจะหาป่าป๊า ฮือ ฮือ” ลูกชายร้องไห้ออกมาอีกคนเมื่อได้เจอป่าป๊าตัวจริงๆ “มาหาป่าป๊ามาลูก” เฮียรับตัวน้องสองไปอุ้มอีกคน แล้วฟัดหอมลูกด้วยความคิดถึง ตอนนี้เจ้าแฝดได้อยู่ในอ้อมกอดป่าป๊าสมใจอยากแล้ว จากตอนแรกที่ร้องไห้งอแงตอนนี้ต่างพากันยิ้มหน้าบานแล้วแย่งกันหอมป่าป๊าของพวกเขา “ป่าป๊าคิดถึงพวกหนูแทบขาดใจ ตอนนี้อยากกอดอยากอุ้มอยากทำหลายๆ อย่างในสิ่งที่ป่าป๊าจะทำได้” ระหว่างทางที่นั่งรถกลับบ้านเราก็พูดคุยกันในทุกๆ เรื่อง โดยเฉพาะเรื่องที่เฮียสี่ยังมีชีวิตอยู่ เฮียบอกว่าวันท
ภายในก็ไม่มีอะไรมากนัก เป็นบ้านโล่งๆ มีสองห้องนอนหนึ่งห้องน้ำและห้องครัวเล็กๆ อยู่หลังบ้าน ฉันถึงกับต้องอมยิ้มออกมาเมื่อเห็นรูปวัยละอ่อนของตัวเองแปะติดรอบผนังภายในเต็มไปหมด มองดูอย่างตื่นตาตื่นใจเพราะบางรูปก็ไม่เคยเห็นมาก่อนว่าพ่อกับแม่ไปแอบถ่ายมาตอนไหน “นี่พ่อกับแม่เล่นเอารูปเรามาติดเยอะแยะขนาดน
“ว่าแต่ดาด้าคนสวยหลับแล้วเหรอ...?” ไอ้มาร์คมันถามตะไคร้ก่อนจะชะเง้อมองไปบนเตียง “หลับหรือซ้อมตายวะนั่น” “มึงไม่ต้องมาพูดเลย ขึ้นไปนอนบนเตียงมึงอะ” ผมไล่ให้ไอ้มาร์คขึ้นไปนอนบนเตียงแทน แล้วให้ตะไคร้นอนข้างล่างกับผม “เชี่ย! มึงจะบ้าเหรอวะไอ้สี่! กูไม่ขึ้น...จะนอนข้างล่าง” ไอ้มาร์คมันปฏิเสธที่จะขึ้
“ทำไมต้องห้าม...ในเมื่อคนที่โดนกระทำไม่ใช่เมียเฮีย” กรี๊ด!!! พี่หมวยนางร้องกรี๊ดออกมาอย่างกับคนบ้าเสียสติ จนน้ำหนึ่งกับรุ่นน้องต้องช่วยกันลากนางออกไปให้ร้องกรี๊ดที่อื่น “เฮ้อ...เรามานอนกันต่อดีกว่า ง่วงมาก” เฮียสี่ล้มตัวลงนอนพลางดึงฉันลงไปด้วย “สบายใจยังครับ” “สบายใจอะไรของเฮีย หนูไม่ได้มีอ
ผมก็ยังไม่วายที่จะพูดแหย่ตะไคร้ให้เธอเขินอายเล่นๆ เพราะผมชอบมองหน้าเธอเวลามันแดงก่ำ ดูน่ารักมากๆ “ไม่ต้องเลย...เดี๋ยวจะโดน!” พูดจบเธอก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปแล้วปิดประตูล็อกกลอนแบบแน่นหนา “จริงๆ เลย เมียใครวะเนี่ย” ผมยิ้มออกมาอย่างเอ็นดูเธอแล้วล้มตัวลงนอนบนที่นอน ..... 21:00น. ป๊ากับม้าผมติ







