LOGINChapter 04
พาร์ทสี่ ณ โรงแรมหรูแห่งหนึ่ง หลังจากที่โดนผมจัดหนักไปถึงสองยก ตะไคร้ก็ถึงกับส่างจากยาปลุกเซ็กซ์ที่กินเข้าไปก่อนหน้านี้ทันที เธอโวยวายใหญ่ไม่ยอมให้ผมเข้าใกล้แม้แต่นิดเดียว หมอนทุกใบที่มีอยู่ในห้องตอนนี้ก็ถูกจับมากองรวมกันอยู่ที่พื้น ที่จริงเธอเขวี้ยงใส่ผมนั่นแหละครับ แต่พอดีพี่ไวเลยหลบทันอะนะน้อง ^^ “ไอ้เฮีย...ทำไมทำแบบนี้วะ! หนูไม่มีสติแทนที่จะยับยั้งชั่งใจ แต่นี่กลับ...” เธอชี้หน้าคาดโทษและส่งสายตาพิฆาตใส่ผม “เอ้า...เฮียก็เป็นผู้ชายธรรมดาทั่วไปคนหนึ่งนะครับหนู มีความรู้สึก มีความอยากเหมือนกันเวลาโดนกระตุ้น” “แล้วไง...เป็นผู้ชายแล้วจะทำอะไรก็ได้เหรอ?” “เฮียไม่ใช่พ่อพระนี่นา...ที่เห็นเมียอ่อยอยู่ตรงหน้าแล้วจะหลับตานั่งสมาธิ” ผมตอบกลับเธอแบบที่น่าฟังที่สุดเพราะกลัวว่าจะโดนเมียฟาดหน้าแข้งใส่ “นี่ไอ้เฮีย!! หนูไปอ่อยตอนไหนไม่ทราบฮะ ก็คนมันกินยาปลุกเซ็กซ์เข้าไปนิ คนมันไม่รู้ตัว มันเขี้ยวจริงๆ เลย ฮึ่ย หงุดหงิด!” เธอสะบัดสะบิ้งสักพักก่อนจะนั่งลงบนเตียงแล้วเอามือกุมขมับ “ใจเย็นๆ น้าเมียคนสวย เล็กน้อยเองน่าเรื่องแบบนี้ เราเป็นผัวเมียกันแล้ว จะมีอะไรกันมันก็เป็นเรื่องปกติเรื่องธรรมชาติ อย่าโกรธกันเลยนะครับ” ผมพูดพลางเดินไปนั่งลงใกล้ๆ แล้วทำตาปริบๆ ใส่ตะไคร้ “เล็กน้อยเหรอ? นู่น...ดูรอยคราบเลือดนู่น นึกว่ามีใครมาแทงกันตายบนเตียง ถ้าเรื่องใหญ่เลือดไม่นองเต็มห้องเลยเรอะ” “หนูยังซิงไง...โดนครั้งแรกเลือดมันก็จะออกเยอะแบบนี้ปกติแหละ เดี๋ยวครั้งต่อไปก็ไม่มีแล้ว” “ยังจะหวังครั้งต่อไปอีกเหรอ...ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่าเฮียแล้วว่ะ ปวดหัว ปวด...” เธอทำตาค้อนใส่ผม “คำหลังนั่นปวดอะไรเหรอ? ให้เฮียช่วยนวดให้มั้ย?” ผมพูดพลางทำหน้าตาใสซื่อใส่เธอ “ไอ้...เฮียสี่!!” “ขอโทษค้าบ แหะๆ ว่าแต่...หายโกรธน้า นะ นะ เดี๋ยวจะไถ่โทษด้วยการพาไปเที่ยวหรือไปที่ไหนก็ได้ที่หนูอยากไป หรือหนูจะเอาอะไรอยากได้อะไรบอกเฮียมาได้เลย” วินาทีนี้ต้องงัดลูกอ้อนที่เคยศึกษาออกมาใช้ก่อน สำเร็จไม่สำเร็จค่อยว่ากันทีหลัง >< “แน่ใจเหรอว่าหนูอยากได้อะไรเฮียจะตามใจทุกอย่าง” “แน่ใจสิครับ บอกมาเลย...” “หนูอยากได้...ใบหย่า!!” “ได้สิ...เฮ้ย! จะบ้าเรอะ ไม่มีทางหย่าแน่นอนครับ พึ่งจะแต่งงานยังไม่ทันข้ามวันจะหย่าแล้ว ไม่ มี ทาง!!” ผมรีบค้านขึ้นมาทันที จะบ้าหรือยังไง พึ่งจะแต่งงานกันอยู่ๆ จะให้หย่าได้ยังไงไม่มีทางหรอกน่า ผมรัก ผมชอบ ผมคลั่งเธอมากตอนนี้ ปล่อยเธอไปไม่ได้เด็ดขาด... “เห็นมั้ย...ขี้โม้!” ตะไคร้เบ้ปากใส่ผม “โถ่...เมียจะขออะไรก็ได้ยกเว้นเรื่องหย่า เรื่องขอเลิกห้ามเด็ดขาดเลยนะครับ เฮียทำให้ไม่ได้จริงๆ” “.....” เธอจ้องหน้าผมด้วยสายตาที่แข็งกระด้าง นี่ถ้าแข็งเป็นหินได้ผมคงแข็งไปแล้ว จ้องมาเสียน่ากลัว “แหม่ อย่ามองผัวตัวเองแบบนั้นสิเมียจ๋า...เรามานอนกันดีกว่านะตอนนี้ก็ดึกมากแล้วด้วย นอนกันนะ” “เฮียแน่ใจนะว่านอน...” เธอจ้องมองผมอย่างไม่ไว้ใจ “แน่ใจสิครับ...ใครจะไปบ้าคิดเรื่องอย่างว่าอย่างเดียวกันเล่า เฮียไม่ได้อึดขนาดนั้นสักหน่อย สองยกนี่ก็จะเข่าทรุดแล้ว” จริงๆ ก็อึดแหละ กี่ยกผมก็ไหวหมดอะ ระดับเฮียสี่สี้ได้ทั้งคืนครับ แต่ใครจะกล้าพูดไปตรงๆ กลัวเมียจะไม่ยอมนอนด้วยไง “ห้ามทำอะไรหนูอีกเด็ดขาดนะ! ไม่อย่างนั้นหนูจะหย่าและจะเลิกกับเฮียแน่ๆ” เธอทำหน้าบึ้งตึงใส่ก่อนจะยอมล้มตัวลงนอนแล้วหันตะแคงข้างไปอีกทาง “ไม่ทำแล้วค้าบแต่...” “แต่อะไรอีก!” เธอรีบพลิกหันมานอนตัวตรงทันที “ขอนอนกอดได้มั้ย...แค่กอดอย่างเดียว สัญญา” ว่าจบผมก็ทำท่าชูสามนิ้วเป็นการสัญญาตามแบบลูกเสือ “แล้วหนูปฏิเสธได้มั้ยล่ะ” “ไม่ได้ครับ...เพราะยังไงก็จะนอนกอดอยู่ดี” ผมรีบล้มตัวลงนอนข้างๆ เธอแล้วสวมกอดแน่นประหนึ่งกลัวว่าเมียคนสวยจะหนีหายไปจากผม “เฮียมือน่ะอยู่ให้มันสุขๆ หน่อยสิ จะมาบีบนมหนูทำไมเล่า ไอ้คนโรคจิตเอ๊ย!” คนตัวเล็กโวยวายเสียงดังขึ้นเมื่อโดนผมบีบนมนุ่มนิ่มของเธอเล่น “ก็มันเห็นแล้วมันเขี้ยวนิ ใครใช้ให้นมใหญ่แบบนี้ล่ะ” “ถ้าเฮียไม่หยุดบีบ หนูจะโกรธจริงๆ นะ” “ก็ได้ๆ หยุดก็ได้ คนขี้หวง!” ผมยอมเอามือออกจากเต้าอวบแล้วเลื่อนมาจับที่เอวเล็กแทน คนกำลังมันมือเลย โถ่เอ๊ย... “ไอ้เฮียว้อย!! ห้ามตรงนู้นมาจับตรงนี้ สรุปจะได้นอนมั้ยคืนนี้” เธอโวยวายขึ้นอีกครั้งอย่างหัวเสียเมื่อผมบีบก้นงามงอนเล่นแบบเต็มไม้เต็มมือ “โถ่ ขอจับหน่อยสิครับ คนมันนอนไม่หลับอะ” “บีบก้นหนูแล้วจะนอนหลับว่างั้นเถอะ!” “ใช่...นี่เฮียก็ใกล้จะหลับแล้วนะถ้าหนูไม่โวยวายขึ้นมาเสียก่อน มานอนๆ” ผมทำตีมึนใส่ ขอนิดนึงเถอะมีเมียทั้งที “โถ่เว้ย! เวรกรรมอะไรของอีตะไคร้วะเนี่ย เฮ้อ...” .สองอาทิตย์ต่อมา วัดxxx ป๊ากับม้าพาฉันกับเฮียสี่มาทำบุญล้างซวยหน่อย เพราะที่ผ่านมาเจอแต่เรื่องร้ายๆ ส่วนเจ้าแฝดตากับยายมารับกลับไปเที่ยวที่บ้านเกิดของท่านเมื่อช่วงเช้านี้ เดี๋ยวทำบุญเสร็จฉันกับเฮียสี่ก็จะตามลูกๆ ไปทีหลัง “เฮ้อ...เรื่องร้ายๆ คงจะไม่มีแล้วแหละ” ป๊าพูดขึ้น “คงจะจบแล้วแหละเรื่องร้ายๆ น่ะ” ม้าพูดสมทบ พูดจบม้าป๊าก็กอดคอกันเดินไปเรื่อยๆ “ป๊าม้านี่ก็มีมุมน่ารักๆ เหมือนกันเนอะเฮีย” “เราก็มีมุมน่ารักนะครับ” พูดจบเฮียสี่ก็จับมือฉันไว้แน่นแล้วจูงมือเดินกันไปเรื่อยๆ เพื่อที่จะไปให้อาหารปลาก่อนกลับกัน “ปลาเยอะมากๆ เลยอะ มันแย่งกันแบบนี้บางตัวก็คงจะไม่ได้กินสินะ” ฉันฉีกขนมปังเป็นชิ้นเล็กๆ แล้วพยามโยนให้มันกระจัดกระจายปลาจะได้กินแบบทั่วถึง “เฮียขอขนมปังหน่อยค่ะ” “.....” “เฮียสี่หนูขอขนมปังหน่อย” ฉันพูดพลางหันไปดูก็เห็นขนมปังที่ซื้อมาให้ปลาอยู่ในท้องอีเฮียหมดแล้วเพราะตอนนี้กำลังเอาเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย “เฮีย! หนูซื้อมาให้ปลานะนั่นอะ” “แหะๆ ตอนแรกแค่จะชิม พอชิมไปชิมมาแล้วมันเพลินจนลืมตัวเลย” เฮียยิ้มเจื่อนๆ ใส่แล้วยื่นเศษขนมปังที่อยู่ก้นถุงให้ “หิวเรอะ! ถ้าหนูเป
เฮียสี่คลานมาเรื่อยๆ จนหยุดอยู่ตรงหน้าพี่บอม ก่อนจะยกมือขึ้นแล้วประกบเข้าหากัน “เฮียอย่าทำนะ! พี่บอมหนูขอร้องพี่อย่าทำแบบนี้เลยนะ พี่ตั้งสติดีๆ ก่อนนะคะ เมื่อก่อนพี่บอมไม่ใช่คนแบบนี้เลยนะ” ฉันพยายามพูดหว่านล้อม “หึ! กูเป็นแบบนี้ก็เพราะมึงนั่นแหละ...ถ้ามึงเลือกกูตั้งแต่แรก กูก็คงจะไม่ต้องมาลงแรงทำเรื่องเหี้ยๆ แบบนี้หรอก” เขาใช้ปลายกระบอกปืนจ่อไปที่หัวเฮียสี่ “จะบอกอะไรให้นะ...กูจ้างคนไประเบิดโรงงานมึงเองแหละ เพราะกูอยากให้มึงตายแบบไม่เหลือซาก แต่มึงแม่งเสือกดวงดีรอดมาได้” “ไอ้ชั่ว! มึงแม่งสารเลว” ฉันเผลอปากด่ามันออกไปทำให้มันโมโหและจะง้างมือตบฉัน “ขอร้อง...ทำกูแทน” เฮียสี่พูดขึ้นแล้วยกมือไหว้ไอ้พี่บอม “ได้ดิไอ้สัส!” เพียะ! พี่บอมมันใช้ปลายกระบอกปืนตบเข้าที่หน้าเฮียสี่อย่างแรงจนมีเลือดซึมออกมาที่มุมปากก่อนจะเอาปืนกดจ่อไปที่หัวของเฮีย “ยอมเจ็บแทนเมียเลยเหรอวะ ปลื้มใจว่ะ ฮ่า ฮ่า” เพียะ! เพียะ! พี่บอมใช้ปลายกระบอกปืนตบเข้าที่หน้าเฮียสี่ซ้ำอีกสองครั้ง คราวนี้ทำให้คิ้วเฮียแตกและมีเลือดไหลออกมา “พี่บอมหยุดได้แล้ว! ขอร้องหยุดเถอะ ฮือๆ” ฉันร้องไห้ออกมา ตอนนี้สงสารเฮียสี่แท
Chapter 12 (The end) เมื่อเสร็จกิจเราสองคนก็พากันเดินจูงมือออกมาจากห้องของน้ำหนึ่งก่อนจะชะงักไปเมื่อเห็นว่าเจ้าของห้องต้องมานั่งหน้าจ๋อยรออยู่ข้างนอก “อุ๊ย! ตกใจหมดเลย มึงมานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้เนี่ย” “เหรอ...ก็มานั่งรอคุณสองคนเสร็จกิจเนี่ยแหละค่ะ ไม่ทราบว่าไปอดอยากปากแห้งกันมาจากไหนเหรอคะ” น้ำหนึ่งพูดประชดประชันใส่ “กินกันอิ่มแล้วเนอะ ขออนุญาตเข้าห้องนะคะ บาย” พูดจบมันก็เปิดประตูเดินเข้าไปเลย “เอ้า...ก็ไหนบอกจะไปทำธุระไง” ฉันยืนงง “เรากลับบ้านกันดีกว่าครับ ป่านนี้ลูกๆ คงตื่นแล้วแหละ” เฮียสี่จูงมือฉันเดินไปทันที คฤหาสน์เสี่ยสาม ขับรถเข้ามาจอดฉันสังเกตว่ามันดูเงียบแปลกๆ เงียบแบบผิดปกติ ลุงคนขับรถก็ไม่เห็นออกมา ป้าแม่บ้านก็ไม่เห็นออกมารับเหมือนเคยเช่นกัน “เฮีย ทำไมมันดูเงียบผิดปกติอะ” ฉันถามพลางเปิดประตูแล้วลงมาจากรถ “ป้าแม่บ้านก็ไม่เห็น” “นั่นสิ คงจะเล่นอยู่กับลูกๆ เราอยู่ข้างในแหละมั้ง เราเข้าไปหาลูกกันเถอะครับ” เฮียสี่จูงมือฉันเดินเข้าไป เมื่อเดินเข้าไปฉันก็ได้ยินเสียงสะอึกสะอื้นของลูกๆ และเสียงร้องโวยวายของป้าแม่บ้าน เฮียสี่ปล่อยมือฉันออกก่อน แล้วรีบวิ่งไปดู ฉั
ภายในห้องนอนน้ำหนึ่ง (NC18+) เฮียสี่อุ้มฉันเข้ามาในห้องนอนของน้ำหนึ่งแล้ววางฉันลงบนเตียงก่อนประกบจูบอย่างดูดดื่ม มือก็อยู่ไม่สุขล้วงเข้าไปปลดตะขอบราแล้วดึงออกมากองไว้ที่พื้น ลิ้นสอดแทรกลิ้นแล้วตวัดพันกันพัลวันอยู่ภายในโพรงปาก ตอนนี้เราทั้งคู่ต่างต้องการกันและกันมาก สัมผัสที่โหยหามาสามปีมันกำลังจะเติมเต็มในอีกไม่ช้า “อื้อ...เฮีย ให้หนูทำให้เฮียนะ” “หือ...ปกติไม่เคยเห็นจะอยากทำให้เลยนิครับ” “ก็ตอนนี้อะไรๆ มันก็เปลี่ยนไปหมดแล้ว หนูแค่อยากจะทำหน้าที่เมียที่ดีบ้าง รวมไปถึงเรื่องบนเตียง” “ตามใจหนูเลยครับ” เฮียสี่ยกยิ้มก่อนจะผละตัวออกไปนอนแผ่ “ปราณีเฮียด้วยนะครับ” “บ้า! หนูไม่ใช่คนรุนแรงเหมือนเฮียสักหน่อย นอนเฉยๆ ไปเลยค่ะ แล้วก็ระวังจะหลงหนูจนหัวปักหัวปำด้วยนะคะ” พูดจบฉันก็ขึ้นไปคร่อมอยู่บนตัวเฮียสี่แล้วถอดเสื้อผ้าตัวเองออกอย่างช้าๆ จนหมด ก่อนจะปลดกระดุมเสื้อเขาทีละเม็ดจนหมดเผยให้เห็นกล้ามหน้าท้องแน่นๆ ผิวขาวและเนียนมากๆ ฉันโน้มหน้าลงไปจูบปากเฮียสี่ก่อนแล้วค่อยๆ เลื่อนมาพรมจูบตามใบหน้าหล่อจนทั่วก็เปลี่ยนมาซุกไซ้ตามซอกคอแล้ว ดูดแรงๆ จนเป็นรอยเหมือนที่เขาเคยทำกับฉ
กริ๊ง กริ๊ง เสียงกริ่งดังขึ้นน่าจะเป็นคนมาส่งขนมแหละ “เสียงกริ่งห้องมึงเชยมากเลยน้ำหนึ่ง” “ก็มันเป็นแบบนี้อยู่แล้ว...มึงจะให้กูเปลี่ยนเป็นเสียงสามช่ามั้ยล่ะ หรือหมอลำแบบโจ๊ะๆ ดี” “ก็ดีนะเวลาเดินไปเปิดประตูจะได้เต้นไปด้วย มึงนั่งรอนี่แหละเดี๋ยวกูลุกไปเปิดเอง” ฉันบอกกับน้ำหนึ่งก่อนจะลุกแล้วเดินไปเปิดประตู “ฮะ...เฮีย!” นี่ไม่ใช่คนส่งขนมแต่เป็นเฮียสี่ “กลับไปคุยกันที่บ้านก่อน” “เดี๋ยวค่อยกลับ หนูยังกินไม่เสร็จ” ฉันเดินกลับมานั่งลงแล้วตักข้าวกินต่อ “มึงเป็นคนบอกใช่มั้ย” หันไปถามน้ำหนึ่ง “เออ...กูอยากให้คุยกันไง” น้ำหนึ่งมันยอมรับว่าเป็นคนบอกเฮียสี่เองว่าฉันอยู่ที่คอนโดมัน “กลับบ้านไปคุยกันก่อนนะครับ” เฮียสี่เดินมาลงข้างๆ ฉันแล้วโอบเอวไว้ “หนูกำลังเข้าใจผิด...แบบผิดมากๆ เลยตอนนี้” “หนูเข้าใจถูกแล้ว” “เข้าใจผิด!” “เข้า...ใจ...ถูก!!” “เอ้อ...กูลืมเลยว่าต้องออกไปทำธุระข้างนอกสักพักใหญ่ๆ เลยอะ ช่วยเฝ้าห้องให้กูแป๊บนะเพื่อนรัก ขอบใจมาก” น้ำหนึ่งมันรีบเดินพรวดออกไปแล้วกดล็อกห้องก่อนจะปิดประตูลง “เดี๋ยวสิ นี่มึงจะไปไหนวะ กูไปด้วยสิ” ฉันลุกขึ้นพรวดเช่นกันแล้วเตรียมจะเดินตา
ลูก!! นี่เฮียสี่พูดว่าลูก!! “ใช่...อีกอย่างก็คิดถึงพี่สี่แหละเลยมาหาตามที่อยู่ที่พี่ให้” “อื้ม...แล้วนี่กินอะไรกันมาหรือยัง แล้วเงินพอใช้มั้ย” เงินพอใช้ไหมอย่างนั้นเหรอ!! ฉันไม่อยากจะมายืนเป็นก้างขวางคอและไม่อยากทนฟังเลยเดินเข้าไปแย่งตัวน้องหนึ่งมาจากเฮียสี่ “ตามสบายนะคะ” พูดจบก็เดินออกมาทันทีแล้วพาลูกๆ เข้าไปนอนในห้อง นี่อย่าบอกนะว่าสามปีที่ผ่านมาเฮียสี่ไม่ได้ไปติดอยู่ในเรือ แต่ไปอยู่กับผู้หญิงคนนั้นและมีลูกด้วยกัน ไม่น่าจะใช่หรอกมั้ง...อย่าคิดมากสิตะไคร้เอ๊ย ….. “นี่ก็ผ่านมาเกือบชั่วโมงแล้วทำไมอีเฮียมันยังไม่ขึ้นตามฉันมาอีกนะ ขอแอบลงไปดูหน่อยดีกว่า” ว่าจบฉันก็เดินลงมาข้างล่างคนเดียวปล่อยให้ลูกๆ นอนหลับอยู่ในห้องไปก่อน เดินไปดูในห้องรับแขกก็ไม่มี “ป้าคะ...เฮียสี่ไปไหนเหรอ” ฉันถามป้าแม่บ้านที่เดินผ่านมาพอดี “ไม่ได้บอกนะคะ แต่ป้าเห็นไปกับผู้หญิงคนนั้นและก็เด็กค่ะ ออกไปได้สักพักแล้วนะคะ” “ไปได้สักพักแล้วเหรอคะ!” “ใช่ค่ะ...คุณสี่ก็ไม่ได้บอกคุณตะไคร้เหรอคะ” “เปล่าค่ะ ขอบคุณป้ามากๆ นะคะ” ฉันรีบเดินขึ้นไปข้างบนอย่างรวดเร็วก่อนจะเข้าไปในห้องหยิบโทรศัพท์มือถือมาแล้
“ก็ยังไม่อยากปล่อยอะ...ยังอยากกอดอยู่ ว่าแต่แต่งตัวอะไรเนี่ย กางเกงขายาวน่ะผ่านอยู่ แต่เสื้อจะคอลึกไปไหนแถมยังบางอีกต่างหาก ผู้ชายมองกันตาเป็นมันละมั้ง” “ก็เฮียเป็นคนเลือกให้หนูเองนะ หนูจะใส่เสื้อผ้าแต่ละทีเฮียต้องคอยมากำกับให้ตลอด” เป็นคนเลือกให้เราใส่เองแท้ๆ “ก็ใช่...แต่ตอนนั้นไม่ทันได้สังเกต
“ก็ได้ๆ หนูรอตรงนี้แป๊บนะ ห้ามไปไหนเด็ดขาด!” เฮียสี่พูดกำชับแกมบังคับนั่นแหละว่าให้ฉันอยู่ตรงนี้ห้ามไปไหน “อื้มๆ” ฉันรับปากแล้วหยิบต้นไม้ต้นสุดท้ายมาลงดิน ว่าจบเฮียสี่ก็เดินไป ส่วนพี่หมวยยืนกอดอกแล้วจิกสายตาใส่ฉัน ฉันทำเป็นไม่สนใจแล้วเอาดินกลบต้นไม้ “ปากดีเนอะ!” “ก็พอตัวอะค่ะ...ว่าแต่พี่ต้อ
Chapter 05 ณ สถานที่แห่งหนึ่ง กิจกรรมเข้าค่ายทำความดี “วันนี้น้องตะไคร้ดูน่ารักดีนะครับ ปกติใส่ชุดนักศึกษาก็น่ารักอยู่แล้ว พอมาใส่ชุดลำลองนี่น่ารักเข้าไปใหญ่เลย” พี่บอมชมฉันแล้วยิ้มกว้างออกมา “ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ ว่าแต่...พี่เองก็ดูหล่อเหมือนกันนะคะ หล่อมากๆ อิ อิ” ฉันชมพี่บอมกลับบ้างตามมารย
“ยะ...หยุดทำก่อนสิ แล้วเดี๋ยวหนูจะอะ...อธิบายให้ฟัง อ๊าส์...หนูจุกท้องเฮีย ถ้าไม่หยุดก็เบาหน่อยเซ่!” ฉันโวยวายแล้วพยายามดีดดิ้นจนจุดเชื่อมระหว่างทางรักของเราสองคนหลุดออกจากกัน วินาทีนั้นรีบดึงกระโปรงลงแล้วหันหลังพิงประตูรถทันที “พอเถอะเฮีย คุยกันก่อน” ฉันพูดพลางจ้องมองเฮียสี่ด้วยสายตาที่อ้อนวอนสุดก







