LOGINSpecial Chapter III พ่อบ้านใจกล้า (หรือเปล่า) คฤหาสน์เสี่ยสาม ผู้ชายหลายๆ คนอาจจะกลัวเมียนะครับ แต่สำหรับผมบอกเลยว่าไม่ เราอย่ายอมให้มาข่มเราอยู่ฝ่ายเดียวเซ่! “เฮียล้างจานเสร็จหรือยัง?” “ล้างเสร็จแล้วครับ กำลังเก็บจานเข้าที่อยู่จ้า” ผมขานรับคุณเมียพลางเก็บจานให้เข้าที่เข้าทางของมัน จริงๆ ก็ไม่ได้กลัวหรอกนะครับ ผมอาสาทำให้เองต่างหาก “โอเคค่ะ...ถ้าเสร็จแล้วมาดูลูกให้หนูหน่อยนะ หนูจะไปกินข้าวกับน้ำหนึ่งมันน่ะ หิวมากๆ เลยตอนนี้” “ครับผม...เก็บจานเสร็จแล้วครับ เฮียจะรีบไปดูลูกให้เดี๋ยวนี้เลยจ้า” ชิ! ข้าวที่บ้านมันกินไม่ได้หรือยังไงวะ “หนูน่าจะออกไปเกือบๆ ชั่วโมงเลยอะค่ะ เฮียดูลูกๆ ทั้งสามคนได้ใช่มั้ยเอ่ย?” เธอมองหน้าผมด้วยสายตาที่บ่งบอกได้ว่า ดูไม่ได้มึงก็ต้องดูอะไรประมาณนี้อะ ถ้าไม่ติดอุ้มน้องเก้าอยู่ตะไคร้โดนผมเตะคว่ำไปแล้ว โถ่.. “เฮียกำลังคิดอะไรอยู่เหรอ” “อ๋อ เฮียกำลังคิดว่าทำไมวันนี้หนูสวยจัง” อยากเดินไปตบสักทีแล้วถามว่ามึงจะแต่งตัวไปกินข้าวหรือไปหาผู้ชายที่ไหนกันแน่... “คนสวยก็เป็นแบบนี้แหละค่ะ หนูไปก่อนนะ ดูแลลูกๆ ให้ดีนะคะ กลับมาจะมีรางวัลให้” ว่าจบเธ
Special Chapter II วันที่ฝนพรำ ฉันนั่งหลบฝนอยู่กับเฮียสี่ที่ศาลาในสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง คนกำลังเดินเล่นกันอย่างเพลินๆ ไอ้เจ้าฝนบ้านี่ก็ดันตกลงมาแบบกะหันหันเสียอย่างนั้น ฟีลมันจะดีมากๆ เลยนะถ้าได้หลบฝนกับพระเอกเหมือนในซีรีส์เกาหลี แต่นี่อะไรติดกับหนุ่มจีนหรือเปล่า หรือว่าหนุ่มลูกครึ่งฝรั่งกันนะ ฉันดูไม่ออกเลยว่าหน้าเฮียสี่แกจะไปทางไหน จีนก็ไม่ใช่ ฝรั่งก็ไม่เชิง เหมือนมันรวมๆ กันในเบ้าหน้าเดียวกัน แต่โดยรวมแล้วคือหล่อแหละ “เฮีย...ทำไมถึงชื่อสี่อะทั้งๆ ที่เป็นลูกคนเดียว” ฉันถามออกไปด้วยความอยากรู้ สงสัยมานานแล้วด้วย “อืม...ป๊าเคยบอกไว้ว่าอยากตั้งชื่อให้มันสอดคล้องกันกับป๊าน่ะ เพราะป๊าชื่อสามเลยตั้งชื่อเฮียว่าสี่” “อ๋อ...แล้วทำไมป๊ากับม้าถึงอยากมีลูกคนเดียวเหรอ” ฉันถามเฮียสี่อีกหนึ่งคำถามอย่างอยากรู้อยากเห็น หรือจะเรียกว่าเผือกก็ได้ แหะๆ ^o^ “ม้าเฮียร่างกายไม่ค่อยแข็งแรงน่ะคุณหมออนุญาตให้มีได้แค่คนเดียวครับ แล้วทำไมหนูถึงชื่อตะไคร้อะ” เฮียสี่ถามฉันกลับบ้าง “แล้วทำไมถึงเป็นลูกคนเดียวด้วย” “แม่หนูชอบเอาตะไคร้มาดมตอนท้องน่ะ แม่บอกว่ามันหอมโล่งจมูกเวลาดมแล้วแม่จะอารมณ์ดี แต่พอเ
Special Chapter I เคยเจอกันมาก่อน นึกย้อนไปเมื่อตอนอายุสิบห้าปีฉันเคยแอบปลื้มพี่ผู้ชายอยู่คนหนึ่ง เขาดูดีมากๆ ผิวขาวและเนียนกริบ เขามักจะชอบมานั่งกินน้ำปั่นอยู่ที่หน้าโรงเรียนของฉันเป็นประจำ และฉันก็มักจะตีเนียนไปนั่งกินอยู่โต๊ะข้างๆ พี่เขาประจำเช่นกัน “อีตะไคร้” “อะไรอีน้ำหนึ่ง” “นี่มึงพากูมาแดกจนหน้าจะเหลวเป็นน้ำปั่นแล้วนะ” น้ำหนึ่งมันบ่นแต่ปากก็ดูดน้ำปั่นไม่หยุด “บ่นๆ แต่ปากก็ดูดน้ำไม่หยุด ย้อนแย้งนะมึงอะ” ฉันมองมันแล้วส่ายหน้าอย่างเอือมระอา “มึงจะจีบก็จีบน้องเค้าสักทีดิ กูเบื่อที่จะมากับมึงละนะ” เพื่อนของพี่ผู้ชายคนนั้นพูดขึ้น ว่าแต่จะมาจีบใครกันนะ “เออน่า...มึงก็ใจเย็นๆ ก่อนดิ กูกำลังหว่านล้อมน้องมันอยู่ น้องมันน่ารักนะเว้ย ถ้ามึงเห็นมึงก็ต้องชอบ” เขาตอบกลับเพื่อนแล้วมองไปทางประตูโรงเรียนเหมือนกำลังมองหาใครบางคน “ดับฝันซะละ พี่เขามาตามจีบคนในโรงเรียนเรามึง” “แล้วไงเล่า...เขาจะจีบใครก็จีบไปสิ กูแค่แอบปลื้มไม่ใช่อยากได้มาเป็นแฟนสักหน่อย” ตอบกลับเสียงเรียบ แต่ในใจตอนนี้กินแห้วไปแล้ว นกอีกแล้วอีตะไคร้ TT “จ้า...แอบปลื้ม แต่มึงคอยมานั่งเฝ้าเค้าแบบนี้ทุกวัน
ส่งท้าย หลายปีผ่านไป เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหกมาก ตอนนี้ลูกๆ ของผมโตเป็นหนุ่มเป็นสาวกันหมดแล้ว เจ้าแฝดหนึ่งกับสองก็อายุยี่สิบห้ากันแล้ว ส่วนลูกสาวคนเล็กน้องเก้าพึ่งจะอายุยี่สิบปีเต็ม นั่นแหละครับลูกสาวคนเล็กได้ยินไม่ผิดหรอก หลังจากที่ตะไคร้ชวนผลิตลูกเราก็ไม่รอช้าผลิตกันทุกวันจนน้องเก้ามาเกิดและลืมตามาดูโลกตอนเจ้าแฝดอายุได้ห้าขวบ ที่จริงก็อยากจะมีเพิ่มอีกสักคน แต่เมียดันบอกว่าพอแล้วเธอไม่อยากมีเพิ่มแล้วเพราะว่าสามคนกำลังดี แอบเซ็งเลยครับตอนนั้น... อย่ามาถามหาอายุผมเลยครับตอนนี้ถึงจะเลขห้าแต่ว่า เบ้าหน้าผมก็ยังดูดีเหมือนตอนสามสิบเพราะว่าผมดูแลตัวเองเป็นอย่างดีมาตลอด ส่วนเมียผมเข้าเลขสี่เธอก็ยังดูสวยและเซ็กซี่เหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยนเช่นกัน เหมือนพี่ชายพี่สาวมากกว่าพ่อแม่อีกครับตอนนี้ “เฮียเรียกลูกๆ มาทำไมเหรอคะ” ตะไคร้ถามผมแล้วทำหน้าตาสงสัยว่าผมเรียกลูกๆ ให้มารวมตัวกันทำไม “เฮียมีเรื่องจะคุยกับลูกๆ นิดหน่อยน่ะครับ” ผมตอบกลับแล้วยิ้มหวานให้เธอ “แล้วนี่น้องสองไปไหนทำไมยังไม่มา” “เฮียสองกำลังมาค่ะป่าป๊า” น้องเก้าตอบพลางนั่งอยู่บนโซฟาข้างๆ หม่าหม้าตะไคร้แล้วซบลงตรงอก น้องเก
พอช่วยแม่ทำกับข้าวเสร็จฉันก็เดินออกไปดูที่หลังบ้านว่าเฮียสี่พาลูกเล่นอะไรทำไมถึงกรี๊ดกร๊าดกันเสียงดัง เดินไปเรื่อยๆ ฉันก็ต้องสตั้นให้กับภาพตรงหน้า “ไอ้เฮีย!!” อีเฮียมันพาลูกมาเล่นโคลนจนเลอะเทอะและมอมแมมทั้งสามคนพ่อลูก ฉันถึงกับกุมขมับแล้วเอามือทาบอก อกอีตะไคร้จะแตกทุกทีที่ให้อีเฮียสี่มันเลี้ยงลูก “ลูกๆ สนุกดีออก หนูอย่าดุไปเลยน่า” เฮียสี่พูดขึ้นแบบหน้าตาเฉยแล้วเอาโคลนไปป้ายที่หน้าลูกๆ ต่อ “อย่าดุเรอะ! ดูเฮียพาลูกทำแต่ละอย่างเซ่!” “ยิ่งเลอะยิ่งเยอะประสบการณ์นะครับหม่าม้าคนสวย” “ยิ่งเลอะยิ่งทำความสะอาดยากนะคะป่าป๊าคนมึน” “นี่ๆ หม่าม้าเลอะด้วย ฮ่า” เจ้าแฝดวิ่งเอาโคลนมาป้าย ที่แขนฉันอย่างสนุกสนาน อีหม่าม้าคนนี้ได้แต่ยืนกำมือแน่นแล้วข่มอารมณ์ไว้ ท่องไว้ลูกกูแต่เหมือนป่าป๊ามัน!!! “พากันเลิกเล่นแล้วไปอาบน้ำกันเดี๋ยวนี้เลยนะ!” ฉันพูดเสียงดุ ทำให้เฮียสี่รีบจูงมือลูกๆ ไปรออยู่ที่หลังบ้านเพื่ออาบน้ำข้างนอกเพราะตัวเลอะเข้าไปในบ้านไม่ได้ แม่ช่วยอาบน้ำให้เจ้าแฝด ส่วนฉันต้องมาอาบให้ป่าป๊าของเจ้าแฝดจ้า โตขนาดนี้แล้วอ้อนเมียพอๆ กับลูกเลย อายุก็สามสิบสามจะสามสิบสี่แล้วนะแต่ทำ
สองอาทิตย์ต่อมา วัดxxx ป๊ากับม้าพาฉันกับเฮียสี่มาทำบุญล้างซวยหน่อย เพราะที่ผ่านมาเจอแต่เรื่องร้ายๆ ส่วนเจ้าแฝดตากับยายมารับกลับไปเที่ยวที่บ้านเกิดของท่านเมื่อช่วงเช้านี้ เดี๋ยวทำบุญเสร็จฉันกับเฮียสี่ก็จะตามลูกๆ ไปทีหลัง “เฮ้อ...เรื่องร้ายๆ คงจะไม่มีแล้วแหละ” ป๊าพูดขึ้น “คงจะจบแล้วแหละเรื่องร้ายๆ น่ะ” ม้าพูดสมทบ พูดจบม้าป๊าก็กอดคอกันเดินไปเรื่อยๆ “ป๊าม้านี่ก็มีมุมน่ารักๆ เหมือนกันเนอะเฮีย” “เราก็มีมุมน่ารักนะครับ” พูดจบเฮียสี่ก็จับมือฉันไว้แน่นแล้วจูงมือเดินกันไปเรื่อยๆ เพื่อที่จะไปให้อาหารปลาก่อนกลับกัน “ปลาเยอะมากๆ เลยอะ มันแย่งกันแบบนี้บางตัวก็คงจะไม่ได้กินสินะ” ฉันฉีกขนมปังเป็นชิ้นเล็กๆ แล้วพยามโยนให้มันกระจัดกระจายปลาจะได้กินแบบทั่วถึง “เฮียขอขนมปังหน่อยค่ะ” “.....” “เฮียสี่หนูขอขนมปังหน่อย” ฉันพูดพลางหันไปดูก็เห็นขนมปังที่ซื้อมาให้ปลาอยู่ในท้องอีเฮียหมดแล้วเพราะตอนนี้กำลังเอาเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย “เฮีย! หนูซื้อมาให้ปลานะนั่นอะ” “แหะๆ ตอนแรกแค่จะชิม พอชิมไปชิมมาแล้วมันเพลินจนลืมตัวเลย” เฮียยิ้มเจื่อนๆ ใส่แล้วยื่นเศษขนมปังที่อยู่ก้นถุงให้ “หิวเรอะ! ถ้าหนูเป
ผมก็ยังไม่วายที่จะพูดแหย่ตะไคร้ให้เธอเขินอายเล่นๆ เพราะผมชอบมองหน้าเธอเวลามันแดงก่ำ ดูน่ารักมากๆ “ไม่ต้องเลย...เดี๋ยวจะโดน!” พูดจบเธอก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปแล้วปิดประตูล็อกกลอนแบบแน่นหนา “จริงๆ เลย เมียใครวะเนี่ย” ผมยิ้มออกมาอย่างเอ็นดูเธอแล้วล้มตัวลงนอนบนที่นอน ..... 21:00น. ป๊ากับม้าผมติ
“ว่าแต่ดาด้าคนสวยหลับแล้วเหรอ...?” ไอ้มาร์คมันถามตะไคร้ก่อนจะชะเง้อมองไปบนเตียง “หลับหรือซ้อมตายวะนั่น” “มึงไม่ต้องมาพูดเลย ขึ้นไปนอนบนเตียงมึงอะ” ผมไล่ให้ไอ้มาร์คขึ้นไปนอนบนเตียงแทน แล้วให้ตะไคร้นอนข้างล่างกับผม “เชี่ย! มึงจะบ้าเหรอวะไอ้สี่! กูไม่ขึ้น...จะนอนข้างล่าง” ไอ้มาร์คมันปฏิเสธที่จะขึ้
Chapter 07 พาร์ทสี่ ตอนนี้ผมถูกดาด้าหรือดานั่นแหละครับ ลากมานั่งที่โซฟาในห้องรับแขกแล้วเธอก็นั่งข้างๆ เกาะแขนผมแน่นประหนึ่งว่าจะไม่ปล่อยให้ลุกหนีไปไหนได้ ห่วงก็แต่ตะไคร้แหละครับที่ตอนนี้เอาแต่มองผมด้วยสายตาที่ดูก็รู้ว่าเธอไม่โอเค ดาด้าเป็นลูกสาวของเพื่อนสนิทป๊า ตอนเด็กๆ ผมกับเธอจะเล่นด้วยกันแ
“นี่สรุปว่าเฮียเคย...กับพี่เค้าจริงๆ เหรอ” ฉันถามพลางจ้องหน้าเฮียสี่กับพี่หมวยสลับไปมา “เอ่อ...คือ...” เฮียสี่พูดไม่ออก “เป็นไงคะน้อง ทีนี้เชื่อพี่หรือยังเอ่ย ฮ่าๆ” พี่หมวยมันหัวเราะชอบใจออกมา “อย่าอึ้งสิคะ” ฉันไม่พูดอะไรแล้วหยิบรองเท้าที่วางอยู่แถวนั้นขึ้นมาข้างหนึ่งก่อนจะใช้มันตบเข้าไปที่หน







