LOGINติ๊ดๆๆๆ
เสียงโทรศัพท์ปลุกให้หนุ่มลูกครึ่งตื่นขึ้นมา เขาลืมตาก็พบว่าหญิงสาวกำลังซุกหาไออุ่น เขาเอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าสะพายใกล้ ๆ ของหญิงสาวแล้วล้วงเอาโทรศัพท์ออกมา เบอร์โทรเข้าโชว์ชื่อที่เธอเมมเอาไว้ว่า
‘ท่านพ่อ’
ฮันส์ ไม่ถนัดอ่านภาษาไทย และเดาว่าคงเป็นใครสักคนโทรหาหญิงสาวที่นอนข้าง ๆ เขา ฮันส์ตัดสินใจรัับสายเพราะเบอร์ที่โชว์ไม่ยอมวางสายซะที
“นี่ ยัยเค้ก เมื่อไหร่จะกลับบ้านซะที คอนโดไม่ได้ซื้อเอาให้ให้แกไม่กลับบ้านกลับช่องนะ” เสียงตวาดดังลั่นที่ดังเข้าในโทรศัพท์ทำให้ชายหนุ่มต้องเอาโทรศัพท์ออกห่างหูตัวเอง เพราะเสี่ยงที่จะแก้วหูแตกเอาได้
“เออ!...ขอโทษนะครับ พอดีว่าเค้กหลับอยู่ คุณมีธุระอะไรหรือเปล่าครับ” ฮันส์รีบบอกไป และเขาก็อ่านภาษาไทยไม่ค่อยออกเท่าไหร่ เพียงแค่ฟังรู้เรื่องเฉย ๆ
“ขอโทษนะครับ พอดีว่าเค้กหลับอยู่ คุณมีธุระอะไรหรือเปล่าครับ” ฮันส์กรอกหูไปอีกรอบ เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเงียบไป
“แกเป็นใคร” เสียงเหี้ยมถามขึ้น พลางนึกในใจว่าทำไมลูกสาวของตนเอง ไม่เป็นคนรับสาย หรือว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับยัยเค้ก
“อืม ผมเป็นแฟนของเค้กครับ” ฮันส์ตอบอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ เมื่อเห็นว่าเสียงนั้นดูไม่เป็นมิตรสักเท่าไหร่
“อะไรนะ!!!”
ปั่ง...ปั่ง...ปั่ง
เสียงทุบประตูดังลั่นทำให้คนในห้องสะดุ้งโหยง ฮันส์จำใจยอมเดินไปเปิดประตู
“คุณมาอยู่ให้ห้องนอนลูกสาวผมได้ยังไง” เข้าห้องมาได้เมธีก็เปิดปากถามด้วยสีหน้าเครียดทันที ฮันส์ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก นี่พ่อเธอมาตามเลยเหรอ
“เออ..ผมขอโทษครับ แต่ว่าผมยังไม่ได้ล่วงเกินเธอนะครับ” ฮันส์รีบตอบ แต่หลักฐานมันก็ฟ้องชัดว่าลูกสาวเขานอนไม่ได้สติอยู่ ทำให้ผู้เป็นบิดาต้องแกล้งถามเขาอีกครั้ง
“จริงเหรอ แล้วทำไมลูกผมถึงนอนเป็นผักอยู่แบบนั้น คุณวางยาเธอใช่หรือเปล่า” เสียงเข้มถามอย่างคาดคั้น
“เออ!.. ปะ เปล่า นะครับ เปล่าครับ ผมไม่ได้วางยา แต่ผมยอมรับว่า...ผมกำลังจะปล้ำเธอ แล้วเธอก็หมดสติไป”
“อื้อหื้อ!...ไอ้สารเลวเอ้ย!” สิ้นเสียงสบถหมัดหลุ่น ๆ ก็ตรงเข้าหน้าของชายลูกครึ่งทันที
ผลั๊ว!!
อ๊ากห์.....ฮันส์หน้าหันไปเพราะโดนหมัดของชายสูงอายุที่หวงลูกสาวเต็มแรง ตอนนี้เวฑิตาเริ่มได้สติแล้ว ฮันส์จึงรีบหันไปหาเธอเพื่อจะให้หญิงสาวยืนยันว่าเขาไม่ได้ล่วงเกินเธอ เวฑิตาตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงีย
“เค้ก!..คุณช่วยผมด้วยเค้ก คุณพ่อคุณจะเอาเรื่องผม ผมยังไม่ได้ทำอะไรคุณเลย คุณช่วยอธิบายกับพ่อคุณหน่อยสิ” เธอก้มลงสำรวจตัวเอง พร้อมกับทำหน้าตกใจ
“ว๊ายย!!.. นี่คุณทำอะไรฉานนนน!!!”
“ปะ เปล่านะเค้ก ผมเปล่านะ ผมยังไม่ได้ทำอะไรคุณเลย บราของคุณมันไม่มีตั้งแต่แรกแล้ว”
“ถ้าคุณไม่ได้ทำอะไรฉัน แล้วชุดชั้นในฉันหายไปไหน คุณถอดบราชั้นออกไปไว้ที่ไหนแล้ว ฮื่อ ๆ ๆ อื้อ ๆ ๆ" เวฑิตาเอาแต่ก้มหน้าร้องไห้ จนเมธีต้องพูดออกมาด้วยความเดือดดาล
"ถ้าคุณไม่รับผิดชอบละก็ งั้นเราก็ไปคุยกันที่โรงพัก”
“เฮ้ย!..ใจ เย็น ๆ สิก่อนครับ ผมยอมรับว่าผมกำลังจะทำ แต่เค้กหมดสติไปก่อน แล้วคุณพ่อก็มาพอดี” ฮันส์รีบอธิบาย
“ฉันไม่เชื่อ” เวฑิตาสะอื้นร่ำไห้และพูดด้วยเสียงสั่นเครือ เมธีกระตุกยิ้มที่มุมปาก ยอมรับว่าลูกสาวของเขาแสดงได้สมบทบาทเหลือเกิน
“ฉันก็ไม่เชื่อเหมือนกัน” เมธีช่วยพูดอีกแรง
“เค้ก..คุณลองสำรวจร่างกายดูสิ ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยคุณเลย จริง ๆ นะครับ”
“อย่าเชื่อมันลูก” เมธีรีบบอกลูกสาว
“โอ๊ย!!.. อะไรกันเนี่ยย!” ฮันส์ต้องกุมขมับอีกรอบ เมธีจึงรีบสรุปข้อตกลงตามแผนที่วางเอาไว้
“สรุปจะยอมรับอย่างลูกผู้ชายหรือจะให้ฉันแจ้งความ ลูกสาวฉันอยู่แค่ ม.5 อายุยังไม่ถึง 18 รับรองแกได้ไปนอนในคุกแน่ ๆ ” เมธีรวบรัดตัดความเพราะสายตาลูกสาวเร่งเร้า
“ก็ได้ ๆ ครับ ผมยอมแล้วครับ..จะให้ผมรับผิดชอบยังไงก็บอกมา”
“ดี!..ถ้างั้นพรุ่งนี้คุณไปเจอผมที่โรงแรม อะ..นี่นามบัตรผม”
“ไปเค้ก..เรากลับกันเถอะลูก” ยื่นนามบัตรให้ชายหนุ่มลูกครึ่งเสร็จ เมธีก็ไปคว้าตัวลูกสาวให้ลุกขึ้นแล้วเดินออกไปพร้อมกัน แต่ก่อนจะไป เขาก็ยังหันมาย้ำกับฮันส์อีกครั้ง
“อย่าลืมนะ ถ้าไม่ไปละก็ ผมเอาเรื่องคุณแน่”
“นี่นามบัตรผมครับ รับรองพรุ่งนี้ไม่เกินแปดโมงเช้าผมจะไปรอคุณที่ล็อบบี้” ฮันส์ที่ได้สติก็รีบตามเขาออกมาจากห้องพร้อมกับยื่นนามบัตรให้เมธีเช่นเดียวกัน
“ดี” เมธีหันหลังมายิ้ม เขาชำเลืองดูนามบัตร ที่ในนั้นเขียนว่าชื่อว่า มิสเตอร์ฮันส์ ผู้บริหารสินทรัพย์ดิจิทัล ก่อนหน้านี้มีคนแนะนำเมธีเอาไว้ว่ามิสเตอร์อันส์ได้กว้านซื้อที่ดินและโรงแรมที่กำลังจะเจ๊ง และเมธีเองก็รู้ทันจึงชิงลงมือเสียก่อน โดยให้เวฑิตาแกล้งไปเป็นแคดดี้ของเขา เมธีเริ่มมั่นใจขึ้นมาอีกเปลาะหนึ่งว่างานนี้จะต้องสำเร็จและเป็นไปตามที่เขาวาดเอาไว้ และเขาจะไม่ยอมขายหุ้นให้นายทุนหน้าเลือดอย่างมิสเตอร์ฮันส์เด็ดขาด
ตอนที่ 29 ตอนพิเศษ"คุณชไมพร คุณคิดว่าที่แล้วมาผมคิดผิดหรือเปล่า ที่ให้ลูกไปตีสนิทกับคุณฮันส์" เมธีเอ่ยถามภรรยาขณะนั่งรับประทานอาหารเช้าด้วยกัน"ไม่หรอกค่ะ ทั้งสองคนอาจเป็นเนื้อคู่กันอยู่แล้วก็ได้ อย่าคิดมากสิคะ""ผมคิดถึงลูกจังเลย""ก็จะยากอะไรล่ะคะ เราก็บินไปหาลูกสิ""ไม่เอาหรอก เกรงใจคุณฮันส์ อีกอย่างสองคนก็เพิ่งแต่งงานกัน""ใช่สิ ขนาดตอนที่เราแต่งงานกันใหม่ ๆ แม่ฉันมาเยี่ยมคุณยังต้องรีบขับรถกลับไปส่งท่านเลย""เอ่อนั้นสินะ งั้นผมว่าวันหยุดนี้เราไปเที่ยวพักผ่อนกันมั้ย""ก็ดีเหมือนกันนะคะ จะได้เลิกคิดถึงลูกบ้าง"หนึ่งปีผ่านไป“ล็อกประตูหรือยังคะ” เสียงหวานเอ่ยถาม ขณะที่ร่างเล็กถูกสามีหนุ่มจู่โจมอย่างบ้าคลั่งตั้งแต่หน้าประตู ความร้อนจากมือใหญ่ผ่านผ้าเนื้อดีลายลูกไม้ ตัวหนาที่ตัดเป็นเดรสสั้นคลุมเข่าเอาไว้กันความหนาว ก่อนจะรุกเข้าสัมผัสผิวเนื้อด้านในโดยไม่รั้งรอ เวฑิตาเพ่งกลับไปที่บานประตู เพราะอยากดูให้แน่ใจว่า สามีจอมหื่นล็อกประตูแล้วหรือยัง แต่คนที่กำลังรุกรานกลับไม่ให้ความร่วมมือกันสักนิด“พี่ฮันส์คะ อย่าเพิ่งค่ะ”“อืม..พี่ล็อกแล้ว”“แน่ใจนะคะ” ภรรยาสาวถามซ้
ตอนที่ 25 ตอนจบพอเดินทางมาถึง ฮันส์ก็เริ่มทำตัวเป็นไกด์ที่ดี พาอธิษฐานตาเดินเที่ยวและอธิบายทุกอย่างให้เธอฟัง รวมถึงสะพานหินหกซุ้มโค้งทอดยาวข้ามแม่น้ำเน็คคาร์ ฮันส์พาแฟนสาวเดินข้ามสะพานมา“โห..พี่ฮันส์ปราสาทอยู่บนยอดเขาตรงนั้นสวยมากเลยค่ะ”“นั่นแหละปราสาทไฮเดลเบิร์ก”“ถนนนี้เป็นถนนสายหลักของเมืองเลยนะ และสถานที่ท่องเที่ยวของเมืองส่วนใหญ่ก็ตั้งอยู่ตามสองข้างทางของเมืองเดี๋ยวเราเดินกันไปเรื่อย ๆ ก่อนนะ” สองข้างทางก็ต้องเต็มไปด้วยแหล่งชอปปี้งและของกิน ฮันส์จึงเอ่ยถามเวฑิตาขึ้นมาเพราะรู้ใจว่าหญิงสาวคงอาจจะอยากชอปปิ้งก็เป็นได้“หรือว่าเค้กจะเข้าไปชอปปิ้งก่อน”“อืม..เค้กว่าเราเดินกันก่อนดีกว่าค่ะ เค้กยังไม่อยากได้อะไร”“โอเคครับ งั้นไปกัน”จากนั้นฮันส์จึงเดินจูงมือภรรยาสาวไปเรื่อย ๆ จนเจอกับบุคคลสำคัญหนึ่งท่าน กำลังยืนตัวเขียวอยู่ ฮันส์เห็นหน้าภรรยาสาวที่กำลังยืนงงเล็กน้อย เขาจึงรีบอธิบายให้เธอฟังทันที“นี่เป็นรูปปั้นของ Robert Wilhelm Bunsen เขาเป็นผู้คิดค้นตะเกียง Bunsen ที่ใช้กันในห้องทดลองไง” อธิบายเสร็จฮันส์ก็จูงมือภรรยาสาวเดินกันมาอีกสักระยะหนึ่ง ฮันส์ก็อธิบายให้เวฑตาฟังอีก“ยอดหอนาฬิ
ตอนที่ 24 เมืองแห่งความเซ็กซี่สามเดือนผ่านไปเวฑิตาสอบเข้าเรียนมหาลัยมีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง เธอเรียนเลือกเรียนคณะศิลปศาสตรบัณฑิตการโรงแรมเพื่อจะได้มาต่อยอดธุรกิจของผู้เป็นบิดา และในอีกสองวันมหาลัยก็กำลังจะเปิดภาคเรียน แต่ก็มีเหตุการณ์ที่น่าเศร้าเกิดขึ้นกับแฟนหนุ่มของเธอเสียก่อนพ่อของฮันส์ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต เขาจึงต้องกลับเยอรมันด่วน และมาถึงตอนนี้ฮันก็ต้องพูดกับเมธีถึงเรื่องสัญญาที่ตกลงกันไว้เสียที ถึงแม้ว่าเขาจะเคยให้สัญญากับเวฑิตาว่าจะให้เธอเรียนจบมหาลัยเสียก่อนแล้วจึงค่อยแต่งงาน แต่มาตอนนี้เขาต้องกลับไปอยู่ที่เยอรมันเป็นเวลานาน เพราะต้องดูแลกิจการต่อจากบิดาด้วยแล้ว ทำให้เขาคิดว่าจะเดินทางไปมาคงจะไม่สะดวกนัก จึงอยากจะขออนุญาตเมธีเพื่อแต่งงานกับเวฑิตาแล้วพาเธอมาอยุ่ด้วยที่เบอร์ลินซะเลย“คุณพ่อครับ ผมอยากแต่งงานกับเค้ก หลังจากที่ผมเคลียร์เรื่องงานศพของคุณพ่อผมเรียบร้อยแล้ว”“ไม่มีปัญหา...คุณฮันส์”“อีกอย่างหนึ่งครับ ผมอยากให้เค้กไปเรียนต่อที่เบอร์ลินกับผมด้วยจะได้หรือเปล่าครับ”“อันนี้ก็ต้องคุยกันเองนะ ถ้าเค้กตกลงที่จะไป พ่อก็ไม่มีปัญหา”“ขอบคุณครับ”หลังจากฮันส์แต่งงานกับเวฑิตาเ
ตอนที่ 23 แก๊งกาม NCกุ้งนางผวาเผลอร้องครางอีกครั้ง..เธออ้าปากกว้างด้วยความเสียว เสร็จลิ้นสากของมันที่รออยู่แล้ว ลิ้นแทรกวนไปมาในโพรงปากของเธอ เธอเสียวแทบขาดใจ เผลอแลกลิ้นเรียวกระหวัดตอบเพื่อนของแฟนหนุ่มไปนายเปี๊ยกเห็นว่ากุ้งนางมีอารมณ์แล้ว ชายหนุ่มกระแทกดุ้นอันเขื่องเข้าร่างเธออย่างรุนแรง หญิงสาวเสียววาบตรงท้องน้อยแต่ก็ต้องยอมโยกตามใจเขาเพราะนายเปี๊ยกล็อกสะโพกเธอให้โยกขึ้นลงตามใจของเขา แถมก็ยังดูดหน้าอกและยอดปทุมถันของเธอจนหญิงสาวครางไม่เป็นเสียง เขาดูดเธอแรงขึ้นตามจังหวะโยก“โอ๊ย!. อย่ากัดสิ...มันเจ็บนะ เบาๆ หน่อย” นายเปี๊ยกยิ้มที่เห็นเธอมีสภาพร้องครวญครางเช่นนี้ เขาเผลอใช้ความรุนแรงด้วยการกัดยอดปทุมถันของเธอเสียงครางที่โหยหวนของกุ้งนางเพิ่มอารมณ์ให้นายเปี๊ยกอย่างหนักหน่วง มันมีแรงเท่าไหร่เด้งขึ้นไปหาเธออย่างจัง มือก็จับสะโพกเธอไว้แน่นไม่ให้ขยับหนี จากนั้นนายเปี๊ยกก็เปลี่ยนท่าร่วมรักเขาจับให้เธอนอนหงายตรงพื้นห้องน้ำที่เย็นชื้น ยกขาเรียวพาดไว้ที่บ่าของมัน แล้วกระหน่ำซอยสะโพกสอบอย่างรุนแรงจนแทบสำลักความสุขเสียงเนื้อกระทบกันดังไปทั่วห้องน้ำ ตอนนี้หญิงสาวลดความเจ็บลงไปได้เพราะเธอมีน้
ตอนที่ 22 ใช้หนี้...ด้วยหม้อ NC“พี่ฮันส์ ทำไมเค้กรู้สึกว่าพี่ปล่อยเข้าไป พี่ไม่ได้ใส่ถุงยางเหรอ”“อุ้ย!..พี่ขอโทษ พี่ลืม”“ทำไมพี่ทำแบบนี้ ทำไมพี่เอาเปรียบเค้ก”“เค้ก ๆ ใจเย็น ๆ นะคนดี พี่ขอโทษ”“จะไปไหนเหรอ..ที่รัก?” ชายหนุ่มที่ปล่อยให้เธอได้พักเอ่ยถามเมื่อเห็น หญิงสาวลุกไปหยิบเสื้อผ้ามาสวมกาย“เค้กจะกลับห้อง!”“ไหนตกลงว่าจะอยู่กับพี่ทั้งคืนไง?” ฮันส์ทำตาคมก็ได้ ทำตาใสก็เป็น เขาถามราวกับว่าตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิด"ก็พี่ฮันส์ไม่ทำตามสัญญานี่""เค้กจ๋า พี่ขอโทษนะ อย่าโกรธพี่เลย ถ้าเค้กท้องจริง ๆ รับรองว่าพี่จะแต่งงานกับเค้กให้เร็วที่สุด""พี่ฮันส์เป็นผู้ชายก็พูดได้น่ะสิ""แล้วทำไมล่ะ เค้กไม่อยากใช้ชีวิตกับพี่เหรอ""ก็อยาก แต่ถ้าเค้กท้องตอนเรียนอยู่จะทำยังไงล่ะ""เอาน่า อย่าเพิ่งซีเรียสสิครับ มันมียาตัวหนึ่งทานหลังจากนี้ไม่เกิน 72 ชั่วโมงเค้กก็ไม่ท้องแล้ว""พาเค้กไปซื้อเลยนะ""อืม...ได้สิจ๊ะ สบายใจขึ้นแล้วใช่มั้ย""อืม..""งั้นนอนกับพี่นะครับ..คนดี"“ไม่เอาอะ...เค้กกลัวพ่อจับได้” เวฑิตารีบบอก แต่ฮันก็หว่านล้อมจนสำเร็จ“ไม่เป็นไรหรอก พี่จะยืดอกรักเต็มที่เลย นอนกับพี่นะคนดี” จากนั้นทั้งคู่
ตอนที่ 21 ยสตน NC“พี่ฮันขา เค้กเจ็บคะ โอ๊ย!!” หญิงสาวร้องลั่นด้วยความรู้สึกเจ็บ และเหมือนร่างกายกำลังจะแยกออกเป็นสองส่วนเสียให้ได้ ชายหนุ่มต้องชะงักและคอยปลอบเธอหลายครั้ง จนเวลาผ่านไปสักครู่จึงได้เริ่มใหม่อีกครั้ง“ไม่เป็นไร ใจเย็น ๆ นะคนดี”"ฮื้อ ๆ ๆ" เธอร้องไห้ออกมา จนฮันส์ต้องปลอบเป็นการใหญ่อีกครั้ง“พี่รู้ว่านี่เป็นครั้งแรกของเค้ก ใจเย็น ๆ นะที่รัก เราจะค่อยๆ ไปพร้อม ๆ กันนะ” หญิงสาวไม่ตอบ และเขาก็ไม่อยากให้เกมรักครั้งแรกสะดุด จึงไม่อยากรู้เรื่องราวที่เธอเพ้ออะไรตอนนี้ ฮันส์เอ่ยปลอบใจเวฑิตาอีกครั้ง ก่อนจะหาวิธีหลอกล่อให้หญิงสาวเลิกสนใจกับความเจ็บปวดชายหนุ่มโน้มตัวลงไปจูบเธออย่างอ่อนโยนพร้อมดันท่อนกายเข้าไปเรื่อย ๆ น้ำหล่อลื่นที่ร่างกายของหญิงสาวสร้างขึ้นมาช่วยทำให้ทุกอย่างราบรื่น เวฑิตาถดกายหนีเล็กน้อยเมื่อถูกคุกคาม แต่เมื่อเขาให้ความอบอุ่นมากพอ เธอจึงเริ่มมั่นใจ“แน่นมากเลยพี่ฮันส์..อย่าเพิ่งขยับนะคะ” เสียงหวานเอ่ยขอหลังจากที่เขาแทรกแก่นกายเข้ามาจนสุดตัว สองร่างหายใจหอบอย่างลุ้นระทึก ฮันส์ใช้ความพยายามอยู่นานจนสามารถเอาน้องชายของเขาเข้าไปข้างในได้สำเร็จ“อื้อ..พี่ฮันขา..เค้กอึด







