LOGINสองพ่อลูกนั่งรถออกมาได้สักครู่ เวฑิตาก็เริ่มต่อว่าผู้เป็นบิดาทันที
“พ่ออะ! มาช้า หนูเกือบจะเสียท่าไอ้ลูกครึ่งนั้นแล้วมั้ยล่ะ ดีนะ..ว่าหนูแกล้งตายซะก่อน”
“ก็รถมันติดนะสิลูก นี่พ่อก็รีบบึ่งตามมาอย่างเร็วเลยนะ” แผนของเมธีคือให้ลูกสาวที่แต่งชุดเป็นแคดดี้เพื่อไปเป็นเหยื่อล่อ เพราะรู้ว่าฮันส์เป็นเสือผู้หญิง ที่เห็นสาวสวย ๆ ไม่ได้
“แล้วพรุ่งนี้พ่อจะเอายังไงต่อ..บอกก่อนนะคะ ว่าหนูไม่ตกไม่แต่งอะไรทั้งนั้นนะคะ”
“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก ก็แค่ขอให้เขายอมลงทุนและซื้อหุ้นโรงแรมเราในราคาที่พ่อยอมรับได้ แล้วพ่อก็จะไม่เอาเรื่องเขา”
“ถ้างั้นก็คงหมดหน้าที่ของหนูแล้ว ใช่มั้ยคะ”
“พ่อขอบใจเค้กมากนะลูก ที่เหลือเดี๋ยวพ่อจัดการต่อเอง”
“เห็นเขาพูดว่าอยากจะหาซื้อโรงแรมอยู่เหมือนกันนะคะ แต่บอกว่าจะซื้อในราคาถูก ๆ เอาไว้เกร็งกำไร หนูว่าเขาโคตรเอาเปรียบเลย”
“เค้กได้ยินเขาพูดแบบนั้นเหรอลูก” ผู้เป็นบิดาตาลุกวาว ทีแรกที่คิดเอาไว้ แค่จะทำให้ฮันส์มาชอบพอกับลูกสาวของตน แล้วค่อยเสนอชวนมาลงทุน แต่นี่ไหน ๆ นายอันส์คนนี้ก็จะหาซื้อโรงแรมอยู่แล้ว ก็เสนอขายหุ้นเป็นข้อตกลงซะเลย เมธีนั้นมองออกว่าฮันส์ก็แอบชอบพอลูกสาวตนอยู่ไม่น้อย เพราะตอนที่อยู่ในสนามตนแอบสังเกตพฤติกรรมของเขาอยู่ตลอด
“ใช่ค่ะ ตอนที่หนูนั่งรถกับเขามา เขาบอกแบบนั้น”
“ดีละ งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้หนูคอยดูฝีมือพ่อก็แล้วกัน..จะเอาให้ร้องไม่ออกเลย ฮ่า ๆ ” ผู้เป็นบิดาหัวเราะตบท้ายการสนทนาก่อนรถจะเลี้ยวเข้าบ้านไป
ผู้เป็นสามีจอดรถแล้วเดินเข้าบ้านอย่างอารมณ์ ขณะที่ภรรยากำลังยืนเท้าสะเอวรออยู่ เมธียังไม่ทันวางถุงกอล์ฟภรรยาก็เอ่ยถามขึ้นทันที
“สองพ่อลูกนี่ไปไหนกันมา มืด ๆ ค่ำ ๆ แล้วดูแต่งตัวเข้าสิ..ยัยเค้ก! แม่บอกตั้งกี่ครั้งกี่หนแล้วว่าอย่าแต่งตัวโป๊แบบนี้ กระโปรงหน่ะจะสั้นไปถึงไหน”
“อะไรกันคุณ ผมพาลูกไปตีกอล์ฟมานะ” เมธีรีบแก้ต่างให้ลูกสาว เพราะกลัวเธอจะหลุดพูดอะไรออกมา เพราะงานนี้ ภรรยาเขาไม่รู้เรื่อง
“สถานการณ์แบบนี้..คุณยังมีอารมณ์ไปตีกอล์ฟอีกเหรอ” คุณชโมพรเอ่ยถามสามี
“แล้วหนูละ..เค้ก!!! ตามพ่อเขาไปทำไม ไหนบอกไม่ชอบแดดร้อน ๆ ไม่ใช่เหรอ” เมื่อสามีแก้ตัวได้ผู้เป็นแม่จึงหันมาลงที่ลูกสาวคนสวยแทน
“หนูก็ไปเป็นแคดดี้ให้พ่อไงละคะ...ถ้าพ่อเกิดชอบแคดดี้คนอื่นขึ้นมาจะ ว่ายังไงล่ะคะ..แม่ นี่หนูช่วยแม่นะคะเนี่ย!” เวฑิตารีบแก้ตัว
“เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเชียวนะ พ่อลูกคู่นี้”
“เย็นนี้มีอะไรทานบ้างล่ะคุณ ผมกับลูกเริ่มหิวแล้ว” เมธีรีบตัดบท ไม่อยากให้ภรรยาซักไซ้ไล่เรียงมากนัก
“ไปที่โต๊ะเลยค่ะ ฉันให้ป้านอมเตรียมอาหารไว้รอคุณกับลูกเป็นชั่วโมงแล้ว ไม่รู้เย็นหมดหรือยัง” ภรรยาพูดจบทั้งสามจึงเดินไปที่โต๊ะอาหารพร้อมกัน
คืนนั้น ฮันส์กลุ้มใจมาก เขาจึงนัดเพื่อนไปนั่งดื่มเหล้าที่ผับแห่งหนึ่ง แม้แต่สาว ๆ ที่ย่างกายมาเสนอตัวให้เขา อันส์ก็ไม่มีอารมณ์จะเล่นด้วยเลย จนโจนาธาน เพื่อนของฮันส์มาถึง
“แกโทร.นัดฉันมา เพื่อดื่มกับแกเนี่ยนะ ร้อยวันพันปีไม่เห็นแกจะมีเรื่องกลุ้มใจนี่หว่า หรือว่าไปพลาดท่าทำสาวที่ไหนท้องวะ ฮ่า ๆ ”
“ไม่ใช่ แต่ก็ใกล้เคียงแหละ” ฮันส์บอกด้วยอารมณ์เศร้า ๆ
“ห๊า!....เฮ่ย!..จริงดิ ไหนๆ เรื่องมันเป็นยังไงวะ”
“ก็ถูกพ่อเขาจับได้นะสิ แต่ฉันยังไม่ได้ทำอะไรลูกเขาเลยนะโว้ย”
“อ่าว!...แล้วแกทำไมไม่บอกเขาไปเล่า เรื่องแค่นี้ ปัดโธ่เอ้ย!”
“ฉันก็พยายามอธิบายแล้ว แต่สองพ่อเขาไม่ฟังเลย ตอนที่อยู่ในห้องด้วยกัน ฉันก็แค่จูบลูกสาวเขาเองนะโว้ย แล้วอยู่ดี ๆ ลูกสาวก็หมดสติไปดื้อ ๆ ซะงั้น ต่อจากนั้นพ่อเขาก็โทรมา ฉันไม่รู้ทำไง พอพ่อเธอมาถึงฉันก็โดนเล่นงานยับเลย แล้วสักครู่ลูกสาวก็ตื่นมาโวยวาย แถมบอกว่าฉันเป็นคนถอดชุดชั้นในของเธอ อันที่จริงฉันเห็นแต่แรกแล้วล่ะ ว่าเธอไม่ได้ใส่แต่เธอก็อ้างอีกว่าฉันเป็นคนถอด แล้วเรื่องที่เธอหลับไปดื้อ ๆ เธอก็ยังอ้างอีกว่าเป็นเพราะฉันวางยา โอ๊ย!...ฉันจะบ้าตาย”
“เฮ้อ!..” ฮันถอนหายใจเมื่อเล่าจบ
“ลักษณะ เหมือนแกจะโดนตบทรัพย์นะโว้ย”
“ใช่ทีแรกฉันก็คิดแบบนี้แหละ”
“แกก็เอาเงินให้ไปเลยสิวะ จะไปยากอะไร”
“ทีแรกฉันก็คิดเหมือนกันนั่นแหละ กะว่าพอคุยเรื่องเงินเรื่องคงจะจบ แต่ที่ไหนได้”
“ทำไมเขาไม่รับเงินของแกเหรอ”
“ตอนแรกฉันก็คิดว่าจะให้คิด แต่มาคิดดูอีกที ไม่ให้ดีกว่า”
“ทำไมเหรอวะ”
"เขาไม่รับเงินฉันหรอก เขารวยจะตายไป พ่อเธอเป็นถึงเจ้าของโรงแรม ตอนแรกฉันไม่รู้ ฉันเลยเสนอเงินให้ลูกสาวหนึ่งล้านบาท เพื่อให้เธอนอนกับฉัน ฉันน่าจะเอะใจตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว” ฮันส์ดึงนามบัตรของเมธีจากกระเป๋าเสื้อให้กับเพื่อนของเขาดู
“โอ้โห่...เป็นถึงเจ้าของโรงแรมระดับห้าดาว แล้วก็ดังสุดในเชียงใหม่เลยนะโว้ย..โรงแรมนี้ เขาไม่รับเงินแกก็ถูกแล้วล่ะ”
“และที่สำคัญนะ ฉันก็เพิ่งรู้ว่าเธอน่ะ อายุยังไม่ถึง 18 ปีเลย”
“ตายแล้ว!.. นี่แกกำลังเสี่ยงคุกเลยนะ”
“เฮ่อ!.. ก็นั่นนะสิ” ฮันส์ถอนหายใจขึ้นมาอีก ไม่รู้เป็นรอบที่เท่าไหร่
“แล้วแกจะเอาไงต่อดี..เพื่อน”
“พรุ่งนี้พ่อเธอนัดให้ฉันไปตกลงกันที่โรงแรม ไม่รู้จะหลอกเอาตำรวจมาจับฉันหรือเปล่านะสิ”
“คงไม่หรอกมั้ง ก็คงจะแค่เรียกแกไปตกลง เฉย ๆ นั่นแหละ เพราะถ้าเขาจะจับแกส่งตำรวจจริง ๆ เขาคงโทรเรียกมาจับแกตั้งแต่แรกแล้วล่ะ”
“พรุ่งนี้แกไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยสิวะ”
“ได้สิเพื่อน กี่โมงวะ”
“แปดโมงเช้า”
“ห๊า!..ทำไมนัดเช้าจังวะ”
“ก็ตอนนั้นฉันลืมตัวไปหว่า อยากให้เรื่องมันจบเร็ว ๆ แกมีหน้าที่ตื่นให้ทันก็พอ โอเคมั้ย”
“เอ่อ ๆ แกโทรปลุกฉันล่วงหน้าก่อน หนึ่งชั่วโมงนะโว้ย” โจนาธานรีบบอกเพื่อน เพราะคืนนี้เขาเองก็มีนัดต่อกับสาว ๆ คงจะดึกแน่ ๆ
“เออ..ถ้างั้นฉันขอตัวกลับก่อนนะโว้ย”
“อะไรวะ มาแค่แป๊บเดียว แกมีธุระกับสาวคนไหนอีก”
“ก็ไม่เชิงหรอก..”
“ระวังแกจะไม่รอดแบบฉันนะโว้ย”
“ยาก!... เพราะฉันไม่อ่อนแบบนี่หว่าแก ฮ่า ๆ”
“เฮ้ย!.. พูดแบบนี้เดี๋ยวพ่อก็ให้กินแข็งซะหรอก”
“แหม่!.. เพื่อน ล้อเล่น นิด ๆ หน่อย ๆ ก็ไม่ได้ ฉันแค่อยากให้แกอารมณ์ดีขึ้นมาก็แค่นั้นเอง”
“แกจะไปไหนก็รีบไปซะ”
“เอ่อ ๆ แต่ฉันว่าแกน่ะ ก็ควรกลับไปพักได้แล้วเหมือนกัน เดี๋ยวพรุ่งนี้ถ้าแกตื่นมาปลุกฉันไม่ทันไม่รู้ด้วยนะโว้ย”
“โอเค งั้นฉันกลับพร้อมแกเลยก็ได้”
“แล้วเจอกันพรุ่งนี้เพื่อน” โจนาธานเดินมาตบไหล่เพื่อน ฮันส์พยักหน้าให้เพื่อน แล้วรีบเดินไปยังที่จอดรถ
ตอนที่ 29 ตอนพิเศษ"คุณชไมพร คุณคิดว่าที่แล้วมาผมคิดผิดหรือเปล่า ที่ให้ลูกไปตีสนิทกับคุณฮันส์" เมธีเอ่ยถามภรรยาขณะนั่งรับประทานอาหารเช้าด้วยกัน"ไม่หรอกค่ะ ทั้งสองคนอาจเป็นเนื้อคู่กันอยู่แล้วก็ได้ อย่าคิดมากสิคะ""ผมคิดถึงลูกจังเลย""ก็จะยากอะไรล่ะคะ เราก็บินไปหาลูกสิ""ไม่เอาหรอก เกรงใจคุณฮันส์ อีกอย่างสองคนก็เพิ่งแต่งงานกัน""ใช่สิ ขนาดตอนที่เราแต่งงานกันใหม่ ๆ แม่ฉันมาเยี่ยมคุณยังต้องรีบขับรถกลับไปส่งท่านเลย""เอ่อนั้นสินะ งั้นผมว่าวันหยุดนี้เราไปเที่ยวพักผ่อนกันมั้ย""ก็ดีเหมือนกันนะคะ จะได้เลิกคิดถึงลูกบ้าง"หนึ่งปีผ่านไป“ล็อกประตูหรือยังคะ” เสียงหวานเอ่ยถาม ขณะที่ร่างเล็กถูกสามีหนุ่มจู่โจมอย่างบ้าคลั่งตั้งแต่หน้าประตู ความร้อนจากมือใหญ่ผ่านผ้าเนื้อดีลายลูกไม้ ตัวหนาที่ตัดเป็นเดรสสั้นคลุมเข่าเอาไว้กันความหนาว ก่อนจะรุกเข้าสัมผัสผิวเนื้อด้านในโดยไม่รั้งรอ เวฑิตาเพ่งกลับไปที่บานประตู เพราะอยากดูให้แน่ใจว่า สามีจอมหื่นล็อกประตูแล้วหรือยัง แต่คนที่กำลังรุกรานกลับไม่ให้ความร่วมมือกันสักนิด“พี่ฮันส์คะ อย่าเพิ่งค่ะ”“อืม..พี่ล็อกแล้ว”“แน่ใจนะคะ” ภรรยาสาวถามซ้
ตอนที่ 25 ตอนจบพอเดินทางมาถึง ฮันส์ก็เริ่มทำตัวเป็นไกด์ที่ดี พาอธิษฐานตาเดินเที่ยวและอธิบายทุกอย่างให้เธอฟัง รวมถึงสะพานหินหกซุ้มโค้งทอดยาวข้ามแม่น้ำเน็คคาร์ ฮันส์พาแฟนสาวเดินข้ามสะพานมา“โห..พี่ฮันส์ปราสาทอยู่บนยอดเขาตรงนั้นสวยมากเลยค่ะ”“นั่นแหละปราสาทไฮเดลเบิร์ก”“ถนนนี้เป็นถนนสายหลักของเมืองเลยนะ และสถานที่ท่องเที่ยวของเมืองส่วนใหญ่ก็ตั้งอยู่ตามสองข้างทางของเมืองเดี๋ยวเราเดินกันไปเรื่อย ๆ ก่อนนะ” สองข้างทางก็ต้องเต็มไปด้วยแหล่งชอปปี้งและของกิน ฮันส์จึงเอ่ยถามเวฑิตาขึ้นมาเพราะรู้ใจว่าหญิงสาวคงอาจจะอยากชอปปิ้งก็เป็นได้“หรือว่าเค้กจะเข้าไปชอปปิ้งก่อน”“อืม..เค้กว่าเราเดินกันก่อนดีกว่าค่ะ เค้กยังไม่อยากได้อะไร”“โอเคครับ งั้นไปกัน”จากนั้นฮันส์จึงเดินจูงมือภรรยาสาวไปเรื่อย ๆ จนเจอกับบุคคลสำคัญหนึ่งท่าน กำลังยืนตัวเขียวอยู่ ฮันส์เห็นหน้าภรรยาสาวที่กำลังยืนงงเล็กน้อย เขาจึงรีบอธิบายให้เธอฟังทันที“นี่เป็นรูปปั้นของ Robert Wilhelm Bunsen เขาเป็นผู้คิดค้นตะเกียง Bunsen ที่ใช้กันในห้องทดลองไง” อธิบายเสร็จฮันส์ก็จูงมือภรรยาสาวเดินกันมาอีกสักระยะหนึ่ง ฮันส์ก็อธิบายให้เวฑตาฟังอีก“ยอดหอนาฬิ
ตอนที่ 24 เมืองแห่งความเซ็กซี่สามเดือนผ่านไปเวฑิตาสอบเข้าเรียนมหาลัยมีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง เธอเรียนเลือกเรียนคณะศิลปศาสตรบัณฑิตการโรงแรมเพื่อจะได้มาต่อยอดธุรกิจของผู้เป็นบิดา และในอีกสองวันมหาลัยก็กำลังจะเปิดภาคเรียน แต่ก็มีเหตุการณ์ที่น่าเศร้าเกิดขึ้นกับแฟนหนุ่มของเธอเสียก่อนพ่อของฮันส์ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต เขาจึงต้องกลับเยอรมันด่วน และมาถึงตอนนี้ฮันก็ต้องพูดกับเมธีถึงเรื่องสัญญาที่ตกลงกันไว้เสียที ถึงแม้ว่าเขาจะเคยให้สัญญากับเวฑิตาว่าจะให้เธอเรียนจบมหาลัยเสียก่อนแล้วจึงค่อยแต่งงาน แต่มาตอนนี้เขาต้องกลับไปอยู่ที่เยอรมันเป็นเวลานาน เพราะต้องดูแลกิจการต่อจากบิดาด้วยแล้ว ทำให้เขาคิดว่าจะเดินทางไปมาคงจะไม่สะดวกนัก จึงอยากจะขออนุญาตเมธีเพื่อแต่งงานกับเวฑิตาแล้วพาเธอมาอยุ่ด้วยที่เบอร์ลินซะเลย“คุณพ่อครับ ผมอยากแต่งงานกับเค้ก หลังจากที่ผมเคลียร์เรื่องงานศพของคุณพ่อผมเรียบร้อยแล้ว”“ไม่มีปัญหา...คุณฮันส์”“อีกอย่างหนึ่งครับ ผมอยากให้เค้กไปเรียนต่อที่เบอร์ลินกับผมด้วยจะได้หรือเปล่าครับ”“อันนี้ก็ต้องคุยกันเองนะ ถ้าเค้กตกลงที่จะไป พ่อก็ไม่มีปัญหา”“ขอบคุณครับ”หลังจากฮันส์แต่งงานกับเวฑิตาเ
ตอนที่ 23 แก๊งกาม NCกุ้งนางผวาเผลอร้องครางอีกครั้ง..เธออ้าปากกว้างด้วยความเสียว เสร็จลิ้นสากของมันที่รออยู่แล้ว ลิ้นแทรกวนไปมาในโพรงปากของเธอ เธอเสียวแทบขาดใจ เผลอแลกลิ้นเรียวกระหวัดตอบเพื่อนของแฟนหนุ่มไปนายเปี๊ยกเห็นว่ากุ้งนางมีอารมณ์แล้ว ชายหนุ่มกระแทกดุ้นอันเขื่องเข้าร่างเธออย่างรุนแรง หญิงสาวเสียววาบตรงท้องน้อยแต่ก็ต้องยอมโยกตามใจเขาเพราะนายเปี๊ยกล็อกสะโพกเธอให้โยกขึ้นลงตามใจของเขา แถมก็ยังดูดหน้าอกและยอดปทุมถันของเธอจนหญิงสาวครางไม่เป็นเสียง เขาดูดเธอแรงขึ้นตามจังหวะโยก“โอ๊ย!. อย่ากัดสิ...มันเจ็บนะ เบาๆ หน่อย” นายเปี๊ยกยิ้มที่เห็นเธอมีสภาพร้องครวญครางเช่นนี้ เขาเผลอใช้ความรุนแรงด้วยการกัดยอดปทุมถันของเธอเสียงครางที่โหยหวนของกุ้งนางเพิ่มอารมณ์ให้นายเปี๊ยกอย่างหนักหน่วง มันมีแรงเท่าไหร่เด้งขึ้นไปหาเธออย่างจัง มือก็จับสะโพกเธอไว้แน่นไม่ให้ขยับหนี จากนั้นนายเปี๊ยกก็เปลี่ยนท่าร่วมรักเขาจับให้เธอนอนหงายตรงพื้นห้องน้ำที่เย็นชื้น ยกขาเรียวพาดไว้ที่บ่าของมัน แล้วกระหน่ำซอยสะโพกสอบอย่างรุนแรงจนแทบสำลักความสุขเสียงเนื้อกระทบกันดังไปทั่วห้องน้ำ ตอนนี้หญิงสาวลดความเจ็บลงไปได้เพราะเธอมีน้
ตอนที่ 22 ใช้หนี้...ด้วยหม้อ NC“พี่ฮันส์ ทำไมเค้กรู้สึกว่าพี่ปล่อยเข้าไป พี่ไม่ได้ใส่ถุงยางเหรอ”“อุ้ย!..พี่ขอโทษ พี่ลืม”“ทำไมพี่ทำแบบนี้ ทำไมพี่เอาเปรียบเค้ก”“เค้ก ๆ ใจเย็น ๆ นะคนดี พี่ขอโทษ”“จะไปไหนเหรอ..ที่รัก?” ชายหนุ่มที่ปล่อยให้เธอได้พักเอ่ยถามเมื่อเห็น หญิงสาวลุกไปหยิบเสื้อผ้ามาสวมกาย“เค้กจะกลับห้อง!”“ไหนตกลงว่าจะอยู่กับพี่ทั้งคืนไง?” ฮันส์ทำตาคมก็ได้ ทำตาใสก็เป็น เขาถามราวกับว่าตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิด"ก็พี่ฮันส์ไม่ทำตามสัญญานี่""เค้กจ๋า พี่ขอโทษนะ อย่าโกรธพี่เลย ถ้าเค้กท้องจริง ๆ รับรองว่าพี่จะแต่งงานกับเค้กให้เร็วที่สุด""พี่ฮันส์เป็นผู้ชายก็พูดได้น่ะสิ""แล้วทำไมล่ะ เค้กไม่อยากใช้ชีวิตกับพี่เหรอ""ก็อยาก แต่ถ้าเค้กท้องตอนเรียนอยู่จะทำยังไงล่ะ""เอาน่า อย่าเพิ่งซีเรียสสิครับ มันมียาตัวหนึ่งทานหลังจากนี้ไม่เกิน 72 ชั่วโมงเค้กก็ไม่ท้องแล้ว""พาเค้กไปซื้อเลยนะ""อืม...ได้สิจ๊ะ สบายใจขึ้นแล้วใช่มั้ย""อืม..""งั้นนอนกับพี่นะครับ..คนดี"“ไม่เอาอะ...เค้กกลัวพ่อจับได้” เวฑิตารีบบอก แต่ฮันก็หว่านล้อมจนสำเร็จ“ไม่เป็นไรหรอก พี่จะยืดอกรักเต็มที่เลย นอนกับพี่นะคนดี” จากนั้นทั้งคู่
ตอนที่ 21 ยสตน NC“พี่ฮันขา เค้กเจ็บคะ โอ๊ย!!” หญิงสาวร้องลั่นด้วยความรู้สึกเจ็บ และเหมือนร่างกายกำลังจะแยกออกเป็นสองส่วนเสียให้ได้ ชายหนุ่มต้องชะงักและคอยปลอบเธอหลายครั้ง จนเวลาผ่านไปสักครู่จึงได้เริ่มใหม่อีกครั้ง“ไม่เป็นไร ใจเย็น ๆ นะคนดี”"ฮื้อ ๆ ๆ" เธอร้องไห้ออกมา จนฮันส์ต้องปลอบเป็นการใหญ่อีกครั้ง“พี่รู้ว่านี่เป็นครั้งแรกของเค้ก ใจเย็น ๆ นะที่รัก เราจะค่อยๆ ไปพร้อม ๆ กันนะ” หญิงสาวไม่ตอบ และเขาก็ไม่อยากให้เกมรักครั้งแรกสะดุด จึงไม่อยากรู้เรื่องราวที่เธอเพ้ออะไรตอนนี้ ฮันส์เอ่ยปลอบใจเวฑิตาอีกครั้ง ก่อนจะหาวิธีหลอกล่อให้หญิงสาวเลิกสนใจกับความเจ็บปวดชายหนุ่มโน้มตัวลงไปจูบเธออย่างอ่อนโยนพร้อมดันท่อนกายเข้าไปเรื่อย ๆ น้ำหล่อลื่นที่ร่างกายของหญิงสาวสร้างขึ้นมาช่วยทำให้ทุกอย่างราบรื่น เวฑิตาถดกายหนีเล็กน้อยเมื่อถูกคุกคาม แต่เมื่อเขาให้ความอบอุ่นมากพอ เธอจึงเริ่มมั่นใจ“แน่นมากเลยพี่ฮันส์..อย่าเพิ่งขยับนะคะ” เสียงหวานเอ่ยขอหลังจากที่เขาแทรกแก่นกายเข้ามาจนสุดตัว สองร่างหายใจหอบอย่างลุ้นระทึก ฮันส์ใช้ความพยายามอยู่นานจนสามารถเอาน้องชายของเขาเข้าไปข้างในได้สำเร็จ“อื้อ..พี่ฮันขา..เค้กอึด







