Share

แค่เมียคนใช้
แค่เมียคนใช้
Penulis: ดอกอ้อลู่ลม

บทที่ 1

last update Tanggal publikasi: 2025-06-25 20:22:22

ใบบัว...

"บัว ขึ้นไปตามตาฟิวมาให้อาที"

"ค่ะคุณเฟื่อง" ฉันรับคำของคุณเฟื่องผู้เป็นเจ้านายและเป็นเจ้าของบ้านที่ฉันอาศัยอยู่ก่อนจะพาตัวเองขึ้นไปยังชั้นสองของบ้านเพื่อไปตามคุณฟิว คุณฟิวคือลูกชายคนเล็กของคุณเฟื่องกับคุณท่านแต่จริงๆแล้วคุณฟิวไม่ใช่ลูกแท้ๆหรอกค่ะ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"คุณ...." ฉันเคาะประตูห้องและกำลังจะเรียกชื่อเจ้าของห้องแต่ไม่ทันได้เรียกประตูก็ถูกเปิดออกโดยเจ้าของห้องนั่นก็คือคุณฟิว คุณฟิวมองหน้าฉันเหมือนกับสงสัยว่าฉันมาเรียกเขาทำไม วันนี้เขาอยู่ในชุดนักศึกษาถูกระเบียบฉันเผลอมองเขาโดยไม่รู้ตัวอยู่นานเพราะวันนี้คุณฟิวดูดีดูเป็นผู้ใหญ่มากกว่าแต่ก่อนที่ฉันเห็นเขาใส่แต่ชุดนักเรียนชายมัธยม

"มองอะไร" เขาถามฉันเสียงต่ำจนฉันรู้สึกตัวว่าตัวเองเสียมารยาทที่เผลอมองเขาตาไม่กะพริบ

"เอ่อคือบัว...ขอโทษค่ะ คือว่า่คุณ..." ฉันรีบตอบก่อนจะก้มหน้าลงเพราะกลัวว่าเขาจะอารมณ์เสียใส่แต่ไม่ทันที่จะได้บอกสาเหตุว่าฉันมาเคาะห้องเขาทำไมเขาก็เดินผ่านหน้าฉันไปเรียบร้อยแล้ว

ตึก ตึก ตึก เสียงฝีเท้าของคุณฟิวที่เดินผ่านหน้าฉันไปทำให้ฉันรู้ว่าเขากำลังเดินลงไปข้างล่างฉันจึงก้มหน้าก้มตาเดินตามเขาลงไป ทำให้ฉันได้มองเขาแบบระยะประชิด แค่ได้มองเขาจากทางด้านหลังแค่นี้ฉันก็มีความสุขแล้ว ความสุขที่ได้แอบมองแอบรักคนที่เราคิดว่าชาตินี้ทั้งชาติอย่าหวังว่าเขาจะมาสนใจเพราะฉันมันเป็นแค่เด็กรับใช้ส่วนเขาเป็นถึงลูกเจ้าของบ้านแม้จะไม่ใช่ลูกที่แท้จริงก็เถอะแต่ถึงยังไงสำหรับฉันเขาคือสิ่งที่ฉันไม่อาจเอื้อมถึง

ฟิว.....

"ลงมาแล้วเหรอลูกมาทานอาหารเช้าก่อนสิ"

"ผมไม่ชอบทานอาหารเช้าแม่ก็รู้ ยังไงผมขอตัวไปมหาลัยก่อนละกันนะครับมันสายมากแล้ว"

"ฟิว...อย่าลืมเรื่องที่แม่ขอร้องนะลูก"

"ครับ....ผมไม่ลืมหรอกว่าที่ผมต้องเรียนที่มหาลัยนี้แทนที่จะได้ไปเรียนต่อต่างประเทศเป็นเพราะอะไร" ผมพูดกับแม่เพื่อให้ท่านรู้ว่าผมไม่ได้เต็มใจที่จะต้องไปเรียนที่มหาลัยแห่งนี้แต่เป็นเพราะท่านขอร้องผมถึงยอม

ผมขับรถออกมาจากบ้าน...บ้านที่จริงๆ แล้วมันไม่ใช่บ้านของผม คนในบ้านก็ไม่มีใครเกี่ยวข้องหรือเป็นญาติกับผมเลยแม้แต่คนเดียวคนที่ผมเรียกว่าแม่ท่านก็ไม่ได้เป็นแม่แท้ๆ ของผมท่านเพียงแค่เลี้ยงผมมาเพราะถูกขอร้องจากพ่อแม่ที่แท้จริงของผมเท่านั้น พ่อแม่ที่แท้จริงของผมที่ผมก็ไม่รู้ว่าเป็นใครหน้าตาท่านเป็นยังไงหรือแม้แต่ชื่อผมก็ยังไม่รู้ ถามว่าผมเคยถามแม่เฟื่องไหมว่าพ่อแม่ผมเป็นใครชื่ออะไร แต่คำตอบที่ได้รับจากแม่ก็คือ รอให้ผมโตก่อนตอนนี้ท่านยังบอกไม่ได้ซึ่งผมก็ไม่เคยเข้าใจว่าทำไมถึงบอกไม่ได้ หรือกลัวว่าผมจะตามหาพ่อกับแม่งั้นเหรอ ผมยอมรับนะว่าผมเคยคิดที่จะออกไปตามหาพ่อกับแม่ของผมแต่มันคือความคิดในวัยเด็กเท่านั้นแต่พอเวลาผ่านไปจนมาถึงตอนนี้มันก็เกือบยี่สิบปีแล้วที่ผมล้มเลิกความคิดเหล่านั้นไปเพราะในเมื่อพวกเขาไม่ต้องการผมก็ไม่ต้องการพวกเหมือนกัน ผมไม่ต้องการคนที่ไม่เคยรักผมไม่เคยคิดถึงผมที่เป็นลูกทุกวันนี้คำถามที่อยู่ในใจของผมก็คือถ้าไม่ต้องการผมแล้วจะใฟ้ผมเกิดมาทำไมเกิดมาให้เป็นภาระของคนอื่นทำไม ถามว่าแม่เฟื่องกับป๊าท่านดีกับผมไหมท่านดีกับผมมากรักผมมากรักด้วยใจจริงซึ่งผมก็รักท่านมากเหมือนกันเพราะถ้าไม่มีท่านผมก็ไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองจะเป็นยังไง อาจจะเป็นเด็กเร่ร่อนอยู่ที่ไหนสักที่อาจจะติดยาหรือไปวิ่งชิงทรัพย์ปล้นฆ่าใครอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกใบนี้คงไม่มีชีวิตที่สุขสบายอย่างทุกวันนี้ ถ้าให้ผมเลือกผมขอเลือกแม่เฟื่องกับป๊ามากกว่าพ่อแม่ที่แท้จริงของผม เพราะเหตุนี้ผมถึงไม่เคยขัดใจแม่เฟื่องเลยสักครั้งท่านขออะไรหรือต้องการให้ผมทำอะไรผมก็ทำให้ท่านได้ทุกอย่างแม้ว่าใจจริงแล้วผมไม่อยากทำเลยก็ตามรวมถึงเรื่องนี้ด้วย...

เรื่องนี้เป็นเรื่องของฟิวกับใบบัวจากเรื่อง ก็แค่เมียเก่า

ใครยังไม่ได้อ่านไปตามอ่านกันก่อนได้นะคะ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • แค่เมียคนใช้   บทที่ 133

    "ไอ้ฟิวกูมีเรื่องสำคุญจะคุยกับมึงหน่อยมึงว่าง...." ไอ้เตอร์ที่ไม่รู้มันมีเรื่องด่วนอะไรถึงจ้ำอ้าวๆเดินมาหาผมถึงในสวนหลังบ้านแบบนี้ด้วยท่าทางกระหืดกระหอบเหมือนไปเจอเรื่องตื่นเต้นอะไรมา"ไม่ว่างกูพาลูกกูเดินเล่นอยู่""กูพูดไม่ทันจบมึงเสือกบอกว่าไม่ว่าง""มึงแหกตาดูว่ากูทำอะไรอยู่ กูเลี้ยงลูกกูไม่ว่างเ

  • แค่เมียคนใช้   บทที่ 132

    ห้าเดือนต่อมา...."อุ๊บ อุ๊บ อ๊วกกกกกกกก อ๊วกกกกกก" คุณฟิวลุกออกจากเตียงวิ่งเข้าห้องน้ำทันทีที่ตื่นนอนขณะที่ฉันกำลังเปิดประตูห้องนอนเข้ามาหลังจากไปดูเด็กๆทานอาหารเช้าที่บ้านใหญ่ พอเห็นคุณฟิววิ่งเข้าห้องน้ำฉันก็รีบเดินตามเข้าไปช่วยลูบหลังให้" ทำไมมันทรมานแบบนี้ ฮือออ ฮืออออ ลูกแกล้งพ่อทำไมครับลูก ฮื

  • แค่เมียคนใช้   บทที่ 131

    "ฮึก ฮึก ฮึก" ฉันไม่อาจสกัดกั้นน้ำตาให้มันหยุดไหลได้ยิ่งได้ยินสิ่งที่เขาพูดมันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกผิดที่ปฏิเสธเขามาตลอดเรื่องแต่งงาน"แต่งเลย แต่งเลย แต่งเลย แต่งเลย" เสียงเชียร์ที่ดังมาจากทางด้านหลังทำให้ฉันต้องลุกขึ้นยืนแล้วหันกลับไปมอง ปรากฏว่าทุกคนมารวมตัวกันอยู่ที่นี่ทั้งหมดไม่ว่าจะเป็น คุณปกรณ์

  • แค่เมียคนใช้   บทที่ 130

    "อร่อยมั้ยครับลูก^^" ผมถามสองสาวที่กำลังตักข้าวผัดทะเลคำสุดท้ายเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆอย่างเอร็ดอร่อยจนหมดจานไม่เหลือ"อร่อยมากๆเลยค่าปะป๊า^^""อร่อยที่ฉุดเยยค่าาาาา^^" ผมยิ้มให้สองสาวก่อนจะหันมาพูดกับลูกชายคนโตว่าเดี๋ยวพาน้องไปที่งานเลย"ฟ้าครามครับเดี๋ยวถ้าน้องๆทานข้าวกันอิ่มแล้วลูกจูงมือน้องๆไปที่งานเ

  • แค่เมียคนใช้   บทที่ 129

    ใบบัว...หนึ่งเดือนต่อมา...ตอนนี้เรามาพักผ่อนกันที่หัวหินหลังจากที่ไม่ได้มานานตั้งแต่ฉันท้องสองแฝดแล้วอีกอย่างคุณฟิวก็ไม่ค่อยว่างพามาด้วยแต่ตอนนี้คุณฟิวตัดสินใจว่าจะทำที่บ้านแทนการเข้าบริษัทเขาบอกจะเข้าไปเฉพาะมีเรื่องเร่งด่วนเท่านั้นซึ่งทุกคนไม่ว่าจะเป็นคุณปกรณ์คุณท่านคุณเฟื่องก็เห็นดีด้วยเพราะที่ผ

  • แค่เมียคนใช้   บทที่ 128

    "เมียจ๋าผัวอยากเสร็จบนเตียง" คนพูดพูดด้วยน้ำเสียงกระเส่าจากนั้นเขาก็ถอดท่อนเอ็นอันใหญ่คับร่องออกอย่างรวดเร็วจนฉันตั้งตัวไม่ทัน"อ๊ะ" ฉันเสียววูบในช่องท้องเมื่อตัวตนของเขาหลุดออกไปจากนั้นเขาก็ช้อนตัวฉันขึ้นมาอุ้มในท่าเจ้าสาวก่อนจะอุ้มฉันเดินออกมาจากห้องน้ำ เขาวางฉันลงบนเตียงนอนอย่างช้าๆ แววตาของเขาที

  • แค่เมียคนใช้   บทที่ 40

    ฟิว...."ทำไมฟิวถึงต้องเอาใบบัวไปด้วยล่ะลูก" แม่เฟื่องถามผมเมื่อผมบอกแม่ว่าจะพาใบบัวไปหัวหินด้วยแม่ทำหน้าสงสัยผมก็เลยต้องหาข้ออ้างที่พอจะฟังขึ้นบอกกับแม่"ผมไปตั้งอาทิตย์นึงผมก็เลยอยากได้แม่บ้านไปดูแลบ้านทำความสะอาดทำอาหารให้เพราะถ้าไปหาที่โน่นผมไม่รู้ว่าจะไว้ใจได้หรือเปล่าผมเลยคิดว่าเอาคนของเราไปน่

  • แค่เมียคนใช้   บทที่ 39

    "ก็เคเก่งนี่นาเราเก่งไม่ถึงครึ่งของเคเลย""ไว้สอบคราวหน้าจะช่วยติวให้ละกัน""ขอบคุณล่วงหน้านะเค เคใจดีที่สุดเก่งที่สุด^^""อย่าชมเยอะ เดี๋ยวตัวลอย"ฉันกับเคเราเดินลงบันไดมาพร้อมกันระหว่างทางเขาก็ชวนฉันคุยนั่นคุยนี่เพราะเราไม่ได้เจอกันนานเกือบเดือน ฉันเดินมาถึงบันไดขั้นสุดท้าย และด้วยความที่ฉันมัวแต

  • แค่เมียคนใช้   บทที่ 38

    ใบบัว....ฉันใช้เวลาในการสอบเกือบสองชั่วโมง อยากจะบอกว่าตอนที่อยู่ในห้องสอบฉันไม่มีสมาธิเลยเพราะอะไรน่ะเหรอก็เพราะมัวแต่พะวงถึงใครบางคนที่บอกว่าจะรอฉันจนกว่าฉันจะสอบเสร็จ ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้เขายังรอฉันอย่างที่พูดหรือเปล่าหรือบางทีเขาอาจจะแค่พูดให้ฉันดีใจเขาอาจจะกลับไปแล้วก็ได้ เขาจะมาเสียเวลารอฉันทำไ

  • แค่เมียคนใช้   บทที่ 37

    "แต่ว่าคุณศิวาจะพาบัว.....""ไม่ต้องให้มันมารับ""แต่ว่า""ที่พูดไปก่อนหน้านี้มันเข้าหูบ้างไหมวะห๊ะ" เขาเข้าสู่โหมดโกรธและโมโหอีกรอบทั้งที่เมื่อกี๊เรายัง...จูบกันอยู่เลยดูเหมือนเขาจะโมโหทุกครั้งที่ฉันพูดถึงคุณศิวา"บอกมันว่าไม่ต้องมารับเข้าใจไหม""เข้าใจก็ได้ค่ะ""ดี หลังจากถอดเฝือกแล้วฉันจะพาเธอไป

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status