เพลิง(รัก)ไฟเก่า

ปัจจุบัน (ร้านอาหาร)“วันหลังถ้าเฮียจะมากินข้าวกับริต้าก็ไม่ต้องชวนผมมาด้วยนะ” เพลิงที่นั่งอยู่อดไม่ได้ที่จะบอกพี่ชายของเขาหลังจากที่ริต้าได้แยกไปเข้าห้องน้ำ ซึ่งหากหญิงสาวไม่ห้ามไว้พี่ชายของเขาก็คงจะตามไปด้วยแล้ว“ทำไมวะ?”“เฮียลืมไปด้วยซ้ำว่ายังมีผมอยู่ตรงนี้”“ถ้ากูลืมมึงแล้วกูจะชวนมึงมากินข้าวด้วยกันหรือไง?”“แต่จากที่ผมเห็นไม่ใช่แบบนั้นนะ”“โทษทีว่ะ ถ้าความรักของกูทำให้มึงอิจฉาตาร้อนขนาดนั้น” เพลล์ตอบด้วยท่าทางยียวนตามประสาของเขา ทำเอาเพลิงส่ายหน้าด้วยความเอือมระอากับนิสัยของพี่ชายคนกลางที่ตรงกันข้ามกับพี่คนโตของเขาอย่างสิ้นเชิงติณณภพเป็นพี่ชายคนโตที่ถือว่าเป็นแบบอย่างให้กับน้องอย่างเขาได้ดีมาก ไม่เพียงเท่านั้นชายหนุ่มยังเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดูแลทั้งภรรยาและลูกได้เป็นอย่างดีด้วย ต่างจากเพลล์ที่ต่อให้จะมีแฟนสาวมาช่วยดัดนิสัยจนเลิกเจ้าชู้ตลอดชีวิตแล้ว แต่ชายหนุ่มก็ยังไม่ละทิ้งความเป็นเพลย์บอยที่ติดตัวมาหลายปีเลยพอเห็นแบบนี้แล้วเขาก็อดที่จะหมั่นไส้พี่ชายตัวเองไม่ได้ครืด ครืดแรงสั่นจากโทรศัพท์มือถือทำให้เพลิงละสายตาจากพี่ชายของเขาแล้วหลุบมองดูข้อความที่ถูกส่งเข้ามา ก่อนที่ดวงตาค

“ใจเย็น ๆ ก่อนนะดา ตอนนี้หมอกำลังผ่าตัดให้อยู่ ฉันเชื่อว่าพ่อของเธอจะต้องไม่เป็นอะไร”“นี่เป็นโรงพยาบาลที่เก่งเรื่องสมองมากที่สุดแล้ว ยังไงพ่อของเธอจะต้องปลอดภัยแน่นอน” กฤตินที่นั่งอยู่ด้านข้างปลอบใจญาดาในระหว่างที่เธอกำลังรอพ่อของเธอซึ่งกำลังเข้ารับการผ่าตัดอย่างเร่งด่วนจากโรคของเส้นเลือดในสมองเพราะเธอเพิ่งกลับมาที่ห้องในช่วงค่ำจึงไม่สามารถจะนำพ่อของตนเองส่งโรงพยาบาลเพื่อรักษาได้ทันในช่วง ‘เวลาทอง’ หรือ Golden Hours ได้ ดังนั้นแพทย์จึงไม่สามารถใช้ยาสลายลิ่มเลือดเพื่อรักษาได้และจำเป็นจะต้องเข้ารับการผ่าตัดอย่างเร่งด่วนเท่านั้น ซึ่งจากระยะเวลาดังกล่าวกับเซลล์สมองที่เสียหายไปทำให้แม้แต่แพทย์เองยังไม่สามารถรับประกันได้ว่าพ่อของเธอจะกลับมาหายเป็นปกติหรือไม่ญาดาทำได้เพียงแค่ภาวนาและรอพ่อของเธออยู่ที่หน้าห้องผ่าตัดเท่านั้น ทว่าน้ำเสียงที่คุ้นเคยของคนที่เธอไม่ได้เจอเขามานานนับปีกลับทำให้ญาดาที่นั่งอยู่ต้องเงยหน้าขึ้นมา“ดูเหมือนว่าตอนนี้อาจารย์แพทย์จะเข้าผ่าตัดอยู่จริง ๆ ด้วยสินะครับ” เพลิงที่เดินมากับเจ้าของโรงพยาบาลเอ่ยขึ้นแล้วหยุดอยู่ตรงด้านหน้าห้องผ่าตัดซึ่งจุดที่เขายืนอยู่นั้นไม่ไกลจา

วันต่อมา (โรงพยาบาล)ญาดาเข้ามาที่โรงพยาบาลตามเวลาที่นัดหมายไว้ ซึ่งเพียงแค่เธอเดินเข้ามาก็มีชายร่างสูงในชุดสูทสีดำที่รอรับเธออยู่แล้ว“ทางนี้”ญาดาเดินตามผู้ชายคนนั้นไปอย่างว่าง่ายแม้ว่าน้ำเสียงของเขาจะดูไม่เป็นมิตรก็ตาม เธอคิดว่าเขาจะพาเธอไปหาเพลิงที่รออยู่ ทว่าญาดากลับถูกพาตัวไปที่ด้านหน้าของห้องตรวจที่มีพยาบาลยืนรอเธออยู่อีกที“ตามพยาบาลเข้าไป”“แล้วเพลิงล่ะ”“คุณเพลิงฝากมาบอกว่าถ้าเธอยังอยากได้รับความช่วยเหลืออยู่ก็แค่รู้จักฐานะของตัวเองและทำตามที่สั่งก็พอ”ญาดายอมปิดปากเงียบอย่างว่าง่ายโดยรู้สถานะของตัวเองในตอนนี้เป็นอย่างดี ก่อนที่พยาบาลจะเดินนำเธอเข้าไปด้านในห้องตรวจเพื่อทำการตรวจหาโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์เบื้องต้น หลังจากตรวจเสร็จเรียบร้อยแล้วเธอก็ถูกพาตัวมารอที่ด้านในของห้องรับรองเวลาผ่านไปนานนับชั่วโมงที่เธอต้องรออยู่ในห้องนี้เพียงคนเดียว ญาดาทั้งร้อนรุ่มใจและเป็นห่วงพ่อของเธอมาก ซึ่งถึงแม้เธอจะอยู่ที่โรงพยาบาลเดียวกันแต่หญิงสาวกลับไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้ไปดูอาการพ่อของตนเองเลยไม่รู้ว่าเพลิงจะตั้งใจหรือไม่ แต่หากเขาต้องการจะทรมานเธอด้วยการรอคอยล่ะก็...ในตอนนี้เขาได้ทำมันสำเร

“ดา!” เสียงเรียกของกฤตินดังขึ้นทำให้ญาดาที่เพิ่งออกมาจากลิฟต์ชะงักฝีเท้าก่อนที่คนตรงหน้าของเธอจะรีบวิ่งเข้ามาแล้วจับมือของเธอเอาไว้“ดาหายไปไหนมา รู้มั้ยว่าฉันพยายามจะติดต่อหาเธอตั้งแต่เช้าเลยนะ”“แต่เราส่งบอกกิตแล้วนะว่าจะมาจัดการเรื่องของพ่อน่ะ”ท่าทางของญาดาที่แปลกไปทำเอากฤตินรู้สึกประหลาดใจไม่น้อย เธอดึงมือออกจากมือของเขาแล้วหลบสายตาไป ทั้ง ๆ ที่ปกติญาดาไม่เคยทำตัวห่างเหินกับเขาแบบนี้มาก่อนเลย“ฉันแค่อยากไปด้วยในทุก ๆ ที่ที่เธอไป...แล้วนี่ดาร้องไห้มาเหรอ ทำไมตาบวมแบบนั้นล่ะ”กฤตินพยายามจะยกมือขึ้นไปประคองใบหน้าของญาดาเอาไว้แต่เธอก็เบือนหน้าหลบสัมผัสของเขา ทำให้ชายหนุ่มมั่นใจว่าญาดาในวันนี้ดูแปลกไปจริง ๆ“ดา...”“เราไปจัดการเรื่องของพ่อมา ตอนนี้กิตไม่ต้องห่วงเรื่องค่าใช้จ่ายที่จะใช้ในการรักษาแล้วนะ เราหาคนมาช่วยได้แล้ว”“เราขอไปเยี่ยมพ่อก่อนนะ” ญาดาเอ่ยบอกเพียงเท่านั้นแล้วจึงเดินเลี่ยงไปที่ห้องพักฟื้นของผู้ป่วย เธอพยายามจะสร้างระยะห่างกับกฤตินตั้งแต่ตอนนี้เพราะว่าอีกไม่นานทุกอย่างก็คงจะต้อง ‘เปลี่ยนไป’ หลังจากที่ผลตรวจของเธอออกมาหลายวันต่อมา (มหาวิทยาลัย)“เพลิงงง” เสียงหวานเอ่ยเร

“ฉันจะรอดูว่าเธอจะทนไปได้นานแค่ไหน”เพลิงหลุบมองคนใต้ร่างแล้วเค้นเสียงลอดไรฟันออกมา เขาเร่งจังหวะการกระแทกกระทั้นหญิงสาวให้หนักหน่วงขึ้นแล้วจึงก้มลงไปที่หน้าอกใหญ่ทั้งสองข้าง ฝ่ามือหนาบีบเคล้นที่เต้าทรวงอวบอิ่มอย่างเต็มแรงจากนั้นจึงอ้าปากลงไปดูดดึงที่ยอมปทุมถันสีแดงเถือก“โอ๊ย! จะ...เจ็บ ฮึก หยะ...อย่ากัดแบบนั้น”เพลิงช้อนสายตามองคนตรงหน้าเมื่อเธอยอมเอ่ยถ้อยคำวิงวอนออกมา ทว่าเขากลับไม่ยอมลดแรงลงเลยแม้แต่น้อยชายหนุ่มออกแรงดูดดึงที่ยอดถันอย่างแรงสลับกับขบเม้มเพื่อทำร่องรอยของเขาไปด้วย ยิ่งได้ทำแบบนี้กับญาดามันก็ยิ่งทำให้เขาหวนนึกถึงเมื่อก่อนที่เขายังคบหาอยู่กับผู้หญิงคนนี้พอคิดว่าเธอคงจะแอบไปนอนกับคนอื่นมาแล้วกลับมาหาเขา อารมณ์ของเพลิงก็เริ่มคุกรุ่นขึ้นมาอีกครั้ง“อย่าทำเหมือนไม่เคย ที่นอกใจฉันไปเอากับคนอื่นก็เพราะต้องการโดนเอาแบบนี้ไม่ใช่หรือไง”“อึก! เจ็บ...”เพลิงยังคงทำรุนแรงกับอดีตคนรักของเขาด้วยความดิบเถื่อนเช่นเดิม หลังจากดูดดึงที่หน้าอกทั้งสองข้างจนพอใจแล้วชายหนุ่มก็ขยับใบหน้าขึ้นไปแล้วฝังฟันคมลงที่ลำคอขาวอย่างแรงจนเกิดเป็นรอย เขาช้อนสายตามองที่ใบหน้าชุ่มเหงื่อของญาดาเพียงนิดก